ഗുരുബാണി സമാഹാരം
ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിലെ ശബദങ്ങളും ദശം ഗ്രന്ഥത്തിലെ പ്രാർത്ഥനകളും
ഈ രചനാസമാഹാരത്തിൽ ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ നിന്നും ദശം ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വിവിധ ഭക്തിഗീതങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്തുതിയും ഭക്തിയുടെ മാർഗവും ആത്മസമർപ്പണവും ഇവയിലെ മുഖ്യ ആശയങ്ങളാണ്.
ശ്ലോകങ്ങൾ
ഓരോ യുഗത്തിലും ഹരി ഭക്തരെ സൃഷ്ടിച്ചു, തന്റെ പ്രതിജ്ഞ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചുവന്നു. ദുഷ്ടനായ ഹിരണ്യകശിപുവിനെ ഹരി വധിച്ചു, പ്രഹ്ലാദനെ രക്ഷിച്ചു. അഹങ്കാരികളെയും നിന്ദിക്കുന്നവരെയും (അവിടുന്നു) പിന്തിരിപ്പിച്ചു, നാമദേവിനെ തന്റെ മുഖത്തോടു ചേർത്തു. നാനാക്ക് പറയുന്നു: അങ്ങനെയുള്ള ഹരിയെ സേവിച്ചവരെ അവസാനത്തിൽ അവിടുന്നു വിടുവിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
ശ്ലോകം 1
ദുഃഖമാണ് മരുന്ന്, സുഖമാണ് രോഗമായിത്തീർന്നു; ആ സുഖത്തിലും സുഖമില്ല. നീയാണ് സ്രഷ്ടാവ്, ഞാൻ ഒന്നുമല്ല; ഞാൻ 'ഞാൻ' എന്ന് അഹങ്കരിക്കുമ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 2
ഞാൻ നിന്റെ പ്രകൃതിയിൽ ആവസിക്കുന്നതിന് ബലിയർപ്പിക്കുന്നു. നിന്റെ അന്തം അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 3
ജാതിയിൽ ജ്യോതിയും ജ്യോതിയിൽ ജാതിയും; അവിടുന്നു അറിവും ശക്തിയും കൊണ്ട് പൂർണ്ണനായി വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. നീ സത്യസ്വാമിയാണ്, സ്തുതിക്ക് അർഹൻ; നിന്നെ സ്തുതിച്ചവൻ കടൽ കടന്നു. നാനാക്ക് പറയുന്നു: സ്രഷ്ടാവിന്റെ വാക്കുകൾ; എന്തു ചെയ്യേണ്ടതോ അത് അവിടുന്നു ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 4
ആ ദ്വാരം, രാഗം ആസാ, ഒന്നാം മഹല, ഏക ഓങ്കാരം, സത്ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ.
ശ്ലോകം 5
നിന്റെ ആ ദ്വാരം എങ്ങനെയുള്ളത്? ആ ഭവനം എങ്ങനെയുള്ളത്, അതിലിരുന്ന് നീ എല്ലാവരെയും പരിപാലിക്കുന്നു? നിന്റെ അനേകം അസംഖ്യം നാദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു; എത്രയോ നിന്റെ വായിക്കുന്നവർ! എത്രയോ നിന്റെ രാഗങ്ങൾ അപ്സരസ്സുകളോടു പറയപ്പെടുന്നു; എത്രയോ നിന്റെ പാടുന്നവർ! നിന്നെ കാറ്റും വെള്ളവും അഗ്നിയും പാടുന്നു; ധർമ്മരാജാവ് വാതിൽക്കൽ പാടുന്നു. നിന്നെ ചിത്രഗുപ്തൻ പാടുന്നു, അവൻ എഴുതിയറിയുന്നു; എഴുതിയെഴുതി ധർമ്മം വിചാരിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 6
നിന്നെ ശിവനും ബ്രഹ്മാവും ദേവിയും പാടുന്നു; അവർ നിന്റെ എന്നും അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവർ. നിന്നെ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ സിംഹാസനത്തിലിരുന്നു ദേവന്മാരുടെ കൂടെ പാടുന്നു. നിന്നെ സിദ്ധന്മാർ സമാധിയിൽ പാടുന്നു; നിന്നെ സാധുക്കൾ വിചാരത്തിൽ പാടുന്നു. നിന്നെ ജതികളും സതികളും സന്തോഷികളും പാടുന്നു; നിന്നെ വീരന്മാരും പരാക്രമികളും പാടുന്നു. നിന്നെ പണ്ഡിതന്മാരും ഋഷികളും പാടുന്നു; അവർ യുഗം തോറും വേദങ്ങളോടൊപ്പം ഓതുന്നു.
ശ്ലോകം 7
നിന്നെ മോഹിനികൾ പാടുന്നു; അവർ മനസ്സിനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലും ഭൂമിയിലും പാതാളത്തിലും. നിന്നെ നീ ഉണ്ടാക്കിയ രത്നങ്ങൾ പാടുന്നു, അറുപത്തിയെട്ട് തീർത്ഥങ്ങളോടൊപ്പം. നിന്നെ മഹാബലശാലികളായ യോദ്ധാക്കളും വീരന്മാരും പാടുന്നു; നിന്നെ നാല് യോനികളും പാടുന്നു. നിന്നെ ഖണ്ഡങ്ങളും മണ്ഡലങ്ങളും ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളും പാടുന്നു; സൃഷ്ടിച്ചുസൃഷ്ടിച്ച് നീ അവയെ നിലനിർത്തുന്നു.
ശ്ലോകം 8
നിനക്കു പ്രിയമുള്ളവർ മാത്രമേ നിന്നെ പാടുന്നുള്ളൂ; നിന്റെ ഭക്തർ രസത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്നു. നിന്നെ പാടുന്ന മറ്റു പലരും ഉണ്ട്; അവർ എന്റെ ഓർമ്മയിൽ വരുന്നില്ല; നാനാക്ക് എന്തു വിചാരിക്കും?
ശ്ലോകം 9
അവിടുന്ന് എന്നും സത്യസ്വാമി; സത്യമായ നാമം സത്യമാണ്. അവിടുന്ന് ഇപ്പോഴുണ്ട്, എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും; ഇല്ലാതാകുകയില്ല; അവിടുന്നു സൃഷ്ടിയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ശ്ലോകം 10
പല നിറങ്ങളിലും വിധങ്ങളിലും, പല ജാതികളിലും, അവിടുന്നു മായയെ സൃഷ്ടിച്ചു. സൃഷ്ടിച്ചുസൃഷ്ടിച്ച് തന്റെ സൃഷ്ടിയെ നോക്കുന്നു; അവന്റെ മഹത്വം അങ്ങനെയാണ്. അവന് എന്തു തോന്നുന്നുവോ അതു ചെയ്യും; വീണ്ടും കൽപ്പന ചെയ്യേണ്ടതില്ല. ആ രാജാവും രാജാധിരാജനും പ്രഭുവും ആണ്; നാനാക്ക് പറയുന്നു: അവന്റെ ഹിതത്തിൽ ജീവിക്കുക.
ശ്ലോകം 11
കേട്ടിട്ട് എല്ലാവരും അവിടുന്നു വലിയവൻ എന്നു പറയുന്നു. എത്ര വലിയവൻ എന്നു കാണാൻ കഴിയും? വില നിശ്ചയിക്കാനും പറയാനും കഴിയില്ല. പറയുന്നവർ നിന്നിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 12
എന്റെ സ്വാമി വലിയവൻ, അഗാധനും ഗംഭീരനും, ഗുണങ്ങളാൽ അഗാധൻ. നിന്റെ അത്രയും എത്രയും ആരും അറിയുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 13
എല്ലാ ബുദ്ധികളും കൂടി ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ചു; എല്ലാ വിലകളും കൂടി വില കണ്ടെത്തി. ജ്ഞാനികളും ധ്യാനികളും ഗുരുക്കന്മാരും ഗുരുക്കന്മാരുടെ ഗുരുക്കന്മാരും; നിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു തിലമാത്രവും പറയാൻ കഴിയില്ല.
ശ്ലോകം 14
എല്ലാ സത്യങ്ങളും എല്ലാ തപസ്സുകളും എല്ലാ നന്മകളും; സിദ്ധന്മാരും പുരുഷന്മാരും ചെയ്ത മഹത്വങ്ങളും; നിന്നെ കൂടാതെ ആർക്കും സിദ്ധി ലഭിച്ചില്ല. കൃപയാൽ ലഭിക്കും; തടഞ്ഞുനിർത്താനാവില്ല.
ശ്ലോകം 15
പറയുന്നവൻ എന്തു ചെയ്യും? നിന്റെ സ്തുതികൊണ്ട് നിറഞ്ഞ ഭണ്ഡാരങ്ങൾ. നീ ആർക്കു കൊടുക്കുന്നുവോ അവൻ എന്തു ചെയ്യും? നാനാക്ക് പറയുന്നു: സത്യത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നവൻ.
ശ്ലോകം 16
പറഞ്ഞാൽ ഞാൻ ജീവിക്കുന്നു; മറന്നാൽ ഞാൻ മരിക്കുന്നു. സത്യനാമം പറയാൻ പ്രയാസമാണ്. സത്യനാമത്തിന് വിശപ്പുണ്ട്; ആ വിശപ്പുകൊണ്ട് ദുഃഖങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നു.
ശ്ലോകം 17
എന്റെ അമ്മേ, അവിടുന്ന് എങ്ങനെ മറക്കും? സത്യസ്വാമി സത്യനാമത്തോടെ.
ശ്ലോകം 18
സത്യനാമത്തിന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ ഒരു തിലമാത്രം; പറഞ്ഞു തളർന്നു, വില കണ്ടെത്തിയില്ല. എല്ലാവരും കൂടി പറയാൻ ശ്രമിച്ചാലും; അവിടുന്നു വലുതാകുകയോ ചെറുതാകുകയോ ഇല്ല.
ശ്ലോകം 19
അവിടുന്നു മരിക്കുന്നില്ല, ദുഃഖമില്ല. കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു, ഭോഗം തീരുന്നില്ല. ഇത് അവന്റെ ഗുണം; മറ്റൊന്നുമില്ല. ആരും ഉണ്ടായിട്ടില്ല, ആരും ഉണ്ടാകുകയുമില്ല.
ശ്ലോകം 20
നീ എത്ര വലിയവനോ അത്ര വലുതാണ് നിന്റെ ദാനം. നീ പകൽ ഉണ്ടാക്കി രാത്രിയും ഉണ്ടാക്കി. നാഥനെ മറക്കുന്നവർ ഭാഗ്യഹീനർ. നാനാക്ക് പറയുന്നു: നാമമില്ലാതെ മ്ലേച്ഛൻ.
ശ്ലോകം 21
ഹരിയുടെ ജനങ്ങളേ, സത്ഗുരുവേ, സത്പുരുഷന്മാരേ, ഞാൻ ഗുരുവിന്റെ അടുക്കൽ അപേക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ പുഴുവും കൃമിയുമാണ്, സത്ഗുരുവിന്റെ ശരണത്തിൽ; കരുണ ചെയ്ത് നാമം പ്രകാശിപ്പിക്കണമേ.
ശ്ലോകം 22
എന്റെ മിത്രമായ ഗുരുദേവാ, എനിക്ക് രാമനാമം പ്രകാശിപ്പിക്കണമേ. ഗുരുമതിയാൽ നാമം എന്റെ പ്രാണസഖിയാണ്; ഹരികീർത്തനം എന്റെ ജീവിതമാർഗ്ഗം.
ശ്ലോകം 23
ഹരിയുടെ ജനങ്ങൾക്ക് വലിയ ഭാഗ്യമുണ്ട്; അവർക്ക് ഹരിയിൽ ശ്രദ്ധയും ഹരിയിൽ ദാഹവും ഉണ്ട്. ഹരിനാമം ലഭിച്ചാൽ അവർ തൃപ്തരാകുന്നു; സംഗത്തിൽ ചേർന്ന് ഗുണങ്ങൾ പ്രകാശിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 24
ഹരിനാമത്തിന്റെ രസം ലഭിക്കാത്തവർ ഭാഗ്യഹീനരും യമന്റെ അടുക്കലും. സത്ഗുരുവിന്റെ ശരണത്തിലും സംഗത്തിലും വരാത്തവർ; അവരുടെ ജീവിതം ശപിക്കപ്പെട്ടത്, ജീവിപ്പിക്കുന്നതും ശപിക്കപ്പെട്ടത്.
ശ്ലോകം 25
ഹരിയുടെ ജനങ്ങൾക്കും സത്ഗുരുവിനും സംഗം ലഭിച്ചവർക്ക്; ആദിയിൽ നെറ്റിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടത് ലിഖിതമായി. ധന്യം, ധന്യം ആ സത്സംഗം, അതിൽ ഹരിരസം ലഭിച്ചു; നാനാക്ക് എന്ന ജനത്തോടൊപ്പം നാമം പ്രകാശിച്ചു.
ശ്ലോകം 26
ഹേ മനസ്സേ, എന്തിന് ശ്രമം വിചാരിക്കുന്നു? ഹരിജീവൻ താങ്ങിയിരിക്കുമ്പോൾ. പാറകളിലും കല്ലുകളിലും ജീവികളെ ഉണ്ടാക്കി; അവയുടെ ആഹാരം മുമ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 27
എന്റെ മാധവാ, സത്സംഗത്തിൽ ചേർന്നവർ രക്ഷപ്പെട്ടു. ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ പരമപദം ലഭിച്ചു; ഉണങ്ങിയ മരം പച്ചയായി.
ശ്ലോകം 28
അമ്മ, അച്ഛൻ, ലോകർ, മക്കൾ, ഭാര്യ; ആരും ആരുടെയും താങ്ങലല്ല. ഓരോരുത്തർക്കും ഓരോരുത്തരുടെ ആഹാരം ഠാകൂർ നൽകുന്നു; ഹേ മനസ്സേ, എന്തിന് ഭയപ്പെടുന്നു?
ശ്ലോകം 29
നൂറു കോസ് ദൂരെ നിന്ന് പറന്നുവരുന്നു; അതിന്റെ പിന്നാലെ കുഞ്ഞുങ്ങൾ ചിതറുന്നു. അവയ്ക്ക് ആരു തീറ്റ കൊടുക്കുന്നു? ആരു കൊത്തിപ്പറിക്കുന്നു? മനസ്സിൽ സ്മരണ ചെയ്യുക.
ശ്ലോകം 30
എല്ലാ നിധികളും പത്ത് അഷ്ടസിദ്ധികളും ഠാകൂറിന്റെ കൈപ്പത്തിയിലുണ്ട്. നാനാക്ക് എന്ന ജനം ബലിയർപ്പിക്കുന്നു, എപ്പോഴും ബലിയർപ്പിക്കുന്നു; നിനക്ക് അന്തവും പാരവും ഇല്ല.
ശ്ലോകം 31
രാഗം ആസാ, നാലാം മഹല, ആ പുരുഷൻ, ഏക ഓങ്കാരം, സത്ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ.
ശ്ലോകം 32
ആ പുരുഷൻ നിർമ്മലൻ, ഹരിപുരുഷൻ നിർമ്മലൻ; ഹരി അഗമ്യൻ, അപ്രാപ്യൻ, അപരിമേയൻ. എല്ലാവരും ധ്യാനിക്കുന്നു, എല്ലാവരും നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നു, ഹേ സത്യസ്രഷ്ടാവേ. എല്ലാ ജീവാത്മാക്കളും നിന്റേതാണ്; നീ ജീവാത്മാക്കൾക്ക് ദാതാവാണ്. സന്തുഷ്ടരേ, ഹരിയെ ധ്യാനിക്കുക; അവിടുന്നു എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും മറപ്പിക്കുന്നവൻ. ഹരി തന്നെ ഠാകൂർ, ഹരി തന്നെ ഭൃത്യൻ; നാനാക്ക് എന്ന ജീവൻ എന്തു വിചാരിക്കും?
ശ്ലോകം 33
നീ എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളിലും എല്ലായിടത്തും നിരന്തരം വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു; ആ ഏക പുരുഷൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. ചിലർ ദാതാക്കൾ, ചിലർ യാചകർ; എല്ലാം നിന്റെ അത്ഭുതകരമായ ലീലകൾ. നീ തന്നെ ദാതാവ്, നീ തന്നെ ഭോക്താവ്; നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊന്നും ഞാൻ അറിയുന്നില്ല. നീ പരബ്രഹ്മം, അനന്തൻ, അനന്തൻ; നിന്റെ എന്തു ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞു കാണിക്കും? നിന്നെ സേവിക്കുന്നവർ, നിന്നെ സേവിക്കുന്നവർ; നാനാക്ക് എന്ന ജനം അവർക്ക് ബലിയർപ്പിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 34
നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ, നിന്നെ ധ്യാനിക്കുന്നവർ; ആ ജനങ്ങൾ യുഗങ്ങളിൽ സുഖവാസികൾ. അവർ മുക്തർ, അവർ മുക്തരായി; ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചവർക്ക് യമന്റെ കെണി തകർന്നു. നിർഭയനായ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചവർ; അവരുടെ എല്ലാ ഭയവും ഇല്ലാതായി. എന്റെ ഹരിയെ സേവിച്ചവർ, സേവിച്ചവർ; അവർ ഹരിരൂപത്തിൽ ലയിച്ചു. അവർ ധന്യർ, അവർ ധന്യർ; ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചവർ; നാനാക്ക് എന്ന ജനം അവർക്ക് ബലിയർപ്പിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 35
നിന്റെ ഭക്തിയുടെ ഭണ്ഡാരങ്ങൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, അനവധി, അനന്തം. നിന്റെ ഭക്തർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നു, ഹരേ, അനേകം, അനേകം, അനന്തം. നിന്റെ അനേകം പൂജകൾ ചെയ്യുന്നു; തപസ്സു ചെയ്യുന്നു, ജപിക്കുന്നു അനേകം. നിന്റെ അനേകം വായിക്കുന്നു, ബഹു സ്മൃതികളും ശാസ്ത്രങ്ങളും; ക്രിയകൾ ചെയ്യുന്നു, ഷട്കർമ്മങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നു. ആ ഭക്തർ, ആ ഭക്തർ നല്ലവർ, നാനാക്ക് എന്ന ജനം; അവർ എന്റെ ഭഗവാനായ ഹരിക്ക് പ്രിയമുള്ളവർ.
ശ്ലോകം 36
നീ ആദിപുരുഷൻ, അപരിമേയൻ, സ്രഷ്ടാവ്; നിനക്ക് തുല്യൻ മറ്റാരുമില്ല. നീ യുഗം യുഗം ഒരേയൊരുവൻ, എന്നും എന്നും നീ ഒരേയൊരുവൻ; നീ നിശ്ചലൻ, ആ സ്രഷ്ടാവ്. നിനക്ക് എന്തു തോന്നുന്നുവോ അതു സംഭവിക്കുന്നു; നീ തന്നെ ചെയ്യുന്നതു സംഭവിക്കുന്നു. നീ തന്നെ എല്ലാ സൃഷ്ടിയും ഉണ്ടാക്കി; നീ തന്നെ സൃഷ്ടിച്ച് എല്ലാം ലയിപ്പിക്കുന്നു. നാനാക്ക് എന്ന ജനം സ്രഷ്ടാവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുന്നു; അവിടുന്നു എല്ലാവരെയും അറിയുന്നവൻ.
ശ്ലോകം 37
നീ സത്യസ്വരൂപിയായ സ്രഷ്ടാവ്, എന്റെ സ്വാമി. നിനക്ക് എന്തു തോന്നുന്നുവോ അതു സംഭവിക്കും; നീ എന്തു തരുന്നുവോ അതു ഞാൻ പ്രാപിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 38
എല്ലാം നിന്റേത്; നീ എല്ലാവരാലും ധ്യാനിക്കപ്പെടുന്നു. നീ ആരോട് കൃപ ചെയ്യുന്നുവോ അവൻ നാമരത്നം പ്രാപിക്കുന്നു. ഗുരുമുഖിയാൽ ലഭിക്കുന്നു, മൻമുഖിയാൽ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. നീ തന്നെ വേർപെടുത്തി, നീ തന്നെ യോജിപ്പിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 39
നീ നദിയാണ്; എല്ലാം നിന്നിലാണ്. നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും നിന്റെ കളി. വിയോഗത്തിൽ കൂടിച്ചേർന്ന്, വേർപെട്ടവർ യോഗത്തിൽ കൂടിച്ചേരുന്നു.
ശ്ലോകം 40
നീ ആരെ അറിയിക്കുന്നുവോ അവൻ അറിയുന്നു. അവൻ എപ്പോഴും ഹരിഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞു കാണിക്കുന്നു. ഹരിയെ സേവിച്ചവൻ സുഖം പ്രാപിച്ചു. സഹജമായി ഹരിനാമത്തിൽ ലയിച്ചു.
ശ്ലോകം 41
നീ തന്നെ സ്രഷ്ടാവ്; നീ ചെയ്തതെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു. നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റൊരുത്തനുമില്ല. നീ ചെയ്തുചെയ്ത് നോക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു. നാനാക്ക് എന്ന ജനം ഗുരുമുഖിയാൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.
ശ്ലോകം 42
ആ തടാകത്തിൽ വാസമുണ്ടായി; വെള്ളവും തീയും അവർ ഉണ്ടാക്കി. മോഹമെന്ന താമര; കാൽ നടക്കുന്നില്ല; ഞാൻ കാണുന്നു, അവിടെ മുങ്ങിപ്പോയവർ.
ശ്ലോകം 43
ഹേ മൂഢമനസ്സേ, നീ ഏകനെ ഓർക്കുന്നില്ല. ഹരിയെ മറന്നാൽ നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ ക്ഷയിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 44
ഞാൻ ജതിയോ സതിയോ അല്ല; വായിച്ചവനുമല്ല; മൂഢനും മുഗ്ധനുമായി ജനിച്ചു. നാനാക്ക് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു: ഞാൻ അവരുടെ ശരണത്തിലാണ്, നിന്നെ മറക്കാത്തവരുടെ.
ശ്ലോകം 45
മനുഷ്യദേഹം എന്ന ദ്വാരം ലഭിച്ചു. ഗോവിന്ദനെ കാണാനുള്ള ഇതാണ് നിന്റെ അവസരം. മറ്റു കാര്യങ്ങൾ നിനക്ക് ഒന്നിനും ഉപകരിക്കില്ല. സാധുസംഗത്തിൽ ചേർന്ന് കേവലനാമം ഭജിക്കുക.
ശ്ലോകം 46
ഭവസാഗരം കടക്കാനുള്ള സജ്ജീകരണം ചെയ്യുക. മായയുടെ നിറത്തിൽ ജന്മം വ്യർത്ഥമായി പോകുന്നു.
ശ്ലോകം 47
ഞാൻ ജപവും തപവും സംയമവും ധർമ്മവും ചെയ്തില്ല. ഹേ രാജാവേ, ഞാൻ സാധുക്കളുടെ സേവയും അറിഞ്ഞില്ല. നാനാക്ക് പറയുന്നു: ഞങ്ങൾ നീചകർമ്മികൾ; ശരണം പ്രാപിച്ചവരുടെ ലജ്ജ രക്ഷിക്കണമേ.
ശ്ലോകം 48
ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം ചെയ്യണമേ, കൈ നീട്ടി. മനസ്സിലെ ആഗ്രഹം പൂർണ്ണമാകട്ടെ. നിന്റെ ചരണങ്ങളിൽ എന്റെ മനസ്സ് തങ്ങട്ടെ. ഞങ്ങളെ നിന്റേതായി അറിഞ്ഞു പരിപാലിക്കണമേ.
ശ്ലോകം 49
ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും നീ നശിപ്പിക്കണമേ. കൈ നീട്ടി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. എന്റെ കുടുംബം സുഖമായി വസിക്കട്ടെ. എല്ലാ സേവകരും ശിഷ്യരും, ഹേ കർത്താവേ.
ശ്ലോകം 50
എനിക്ക് നിന്റെ സ്വന്തം കൈകൊണ്ട് സംരക്ഷണം നൽകണമേ. ഇന്നുതന്നെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും സംഹരിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ ആശ പൂർണ്ണമാകട്ടെ. നിന്റെ ഭജനയോടുള്ള ദാഹം നിലനിൽക്കട്ടെ.
ശ്ലോകം 51
നിന്നെ വിട്ട് മറ്റാരെയും ഞാൻ ധ്യാനിക്കില്ല. ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വരം നിന്നിൽ നിന്ന് പ്രാപിക്കുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സേവകരെയും ശിഷ്യരെയും രക്ഷിക്കണമേ. ഞങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളെ ഓരോരുത്തരെയും കൊല്ലണമേ.
ശ്ലോകം 52
കൈ നീട്ടി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. മരണകാലത്തിന്റെ ഭീതി നീക്കണമേ. എപ്പോഴും ഞങ്ങളുടെ പിന്നിൽ നിൽക്കണമേ. ശ്രീ അസിധുജ് (ഖഡ്ഗധാരി) സംരക്ഷണം നൽകണമേ.
ശ്ലോകം 53
എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ, രക്ഷകനേ. സ്വാമീ, സന്തന്മാരുടെ സഹായമേ, പ്രിയനേ. ദീനബന്ധോ, ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, പതിനാലു ലോകങ്ങളുടെ നാഥനേ, നീയാണ്.
ശ്ലോകം 54
കാലത്തെ (സമയത്തെ) ഭയന്ന് ബ്രഹ്മാവ് ശരീരം ധരിച്ചു. കാലത്തെ ഭയന്ന് ശിവജീ അവതരിച്ചു. കാലത്തെ ഭയന്ന് വിഷ്ണു പ്രത്യക്ഷനായി. എല്ലാ കാലത്തിന്റെയും ലീല അവിടുന്നു ചെയ്തു.
ശ്ലോകം 55
ഏതു കാലത്താൽ യോഗിയായ ശിവനായി; ബ്രഹ്മാവ് വേദരാജാവായി. ഏതു കാലത്താൽ എല്ലാ ലോകങ്ങളും അലങ്കരിച്ചു; ആ കാലത്തിന് ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം.
ശ്ലോകം 56
ഏതു കാലത്താൽ എല്ലാ ലോകവും സൃഷ്ടിച്ചു; ദേവന്മാരെയും ദൈത്യന്മാരെയും യക്ഷന്മാരെയും ഉണ്ടാക്കി. ആദിയും അന്ത്യവും ഒരേ അവതാരം; അവനെ ഞങ്ങളുടെ ഗുരുവായി അറിയുക.
ശ്ലോകം 57
അവനു ഞങ്ങളുടെ നമസ്കാരം. ആരാണോ എല്ലാ പ്രജകളെയും താനേ അലങ്കരിച്ചത്. ഭൃത്യന്മാർക്ക് ശിവഗുണവും സുഖവും നൽകി. ശത്രുക്കളെ നിമിഷത്തിൽ വധിച്ചു.
ശ്ലോകം 58
എല്ലാ ഹൃദയങ്ങളുടെയും ഉള്ളറിയുന്നു. നന്മതിന്മകളുടെ വേദന തിരിച്ചറിയുന്നു. ഉറുമ്പുമുതൽ ആനവരെ വലുപ്പമുള്ളവരെ; എല്ലാവരിലും കൃപാദൃഷ്ടി പൂത്തുലഞ്ഞു.
ശ്ലോകം 59
സന്തന്മാർക്ക് ദുഃഖം വരുമ്പോൾ അവിടുന്നു ദുഃഖിതനാകുന്നു. സന്തന്മാർക്ക് സുഖം വരുമ്പോൾ അവിടുന്നു സുഖിതനാകുന്നു. ഓരോരുത്തരുടെയും വേദന തിരിച്ചറിയുന്നു. ഓരോ ഹൃദയത്തിന്റെയും ഓരോ ആവരണത്തിന്റെയും അറിയുന്നു.
ശ്ലോകം 60
ഹേ കർത്താവേ, നീ ഉത്കർഷം (സൃഷ്ടി) ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രജകൾക്ക് അപാരമായ ശരീരം നൽകുന്നു. നീ അകർഷം (സംഹാരം) ചെയ്യുമ്പോൾ, എല്ലാവരും ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച് നിന്നിൽ ലയിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 61
എത്രയോ മുഖങ്ങൾ സൃഷ്ടിയിൽ ധരിക്കുന്നു; ഓരോരുത്തരും താന്താങ്ങളുടെ ബുദ്ധിയനുസരിച്ച് ഉച്ചരിക്കുന്നു. നീ എല്ലാവരിൽ നിന്നും വേറിട്ട് നിരാലംബനാണ്; വേദങ്ങളും ഭേദങ്ങളും ലോകവും അറിയുന്നു.
ശ്ലോകം 62
നിരാകാരൻ, നിർവികാരൻ, നിരാലംബൻ; ആദി, നിർമ്മലൻ, ആദിയില്ലാത്തവൻ, അസംഭവ്യൻ. അവനെ മൂഢൻ ഭേദം പറയുന്നു; അവന്റെ ഗൂഢാർത്ഥം വേദങ്ങൾക്കും ലഭിക്കുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 63
അവനെ കല്ലായി കരുതുന്നു; മഹാമൂഢൻ, ഒരു ഭേദവും അറിയുന്നില്ല. മഹാദേവനെ എപ്പോഴും ശിവൻ എന്നു പറയുന്നു; നിരാകാരന്റെ ഭാവം അറിയുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 64
ഓരോരുത്തർക്കും എത്രത്തോളം ബുദ്ധിയുണ്ടോ, അത്രത്തോളം വ്യത്യസ്തമായി അവർ നിന്നെ വർണ്ണിക്കുന്നു. നിന്റെ വ്യാപ്തി അറിയാൻ കഴിയില്ല. ആദ്യം ലോകത്തെ ഏതു വിധത്തിലാണ് സജ്ജമാക്കിയത്?
ശ്ലോകം 65
ഒരേ രൂപം, അനുപമമായ സ്വരൂപം; ദരിദ്രനായും രാജാവായും, ചിലപ്പോൾ ഭൂപനായും. അണ്ഡജം, ജരായുജം, സ്വേദജം എന്നിവ ഉണ്ടാക്കി; ഉത്ഭുജവും, ഖനിയും, പിന്നെ സൃഷ്ടിച്ചു.
ശ്ലോകം 66
ചിലപ്പോൾ വികസിച്ചു രാജാവായിരിക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ ചുരുങ്ങി ഒന്നായി സങ്കുചിതനാകുന്നു. മുഴുവൻ സൃഷ്ടിയും അത്ഭുതകരമായി കാണിച്ചു. ആദിജുഗാദി സ്വരൂപം, സ്വയംഭൂവായ.
ശ്ലോകം 67
ഇപ്പോൾ എന്റെ സംരക്ഷണം നീ ചെയ്യണമേ. ശിഷ്യന്മാരെ രക്ഷിച്ച് അശിഷ്യന്മാരെ നശിപ്പിക്കണമേ. എത്രയോ ദുഷ്ടന്മാർ കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നു; എല്ലാ മ്ലേച്ഛന്മാരെയും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലണമേ.
ശ്ലോകം 68
ആ അസിധുജ് (ഖഡ്ഗധാരി) നിന്റെ ശരണത്തിൽ വീഴുന്നവരുടെ; അവരുടെ ശത്രുക്കൾ ദുഃഖിതരായി മരിക്കുന്നു. ഏതു പുരുഷൻ നിന്റെ കാൽ വീഴുന്നുവോ; അവന്റെ എല്ലാ സങ്കടങ്ങളും നീ നീക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 69
ആരാണോ കലിയിൽ ഒരു പ്രാവശ്യം ധ്യാനിക്കുന്നത്; അവന്റെ അടുത്ത് കാലൻ (മരണം) വരികയില്ല. അവന് എല്ലാ കാലങ്ങളിലും സംരക്ഷണം ഉണ്ടാകും; ദുഷ്ടന്മാരും അരിഷ്ടങ്ങളും ഉടൻ തന്നെ ഇല്ലാതാകും.
ശ്ലോകം 70
നീ കൃപാദൃഷ്ടിയാൽ ആരെ നോക്കുന്നുവോ; അവന്റെ താപങ്ങൾ നിമിഷത്തിൽ നീക്കുന്നു. ഋദ്ധിയും സിദ്ധിയും വീട്ടിൽ എല്ലാം ഉണ്ടാകും; ഒരു ദുഷ്ടനും ഛായ പോലും തൊടാൻ കഴിയില്ല.
ശ്ലോകം 71
ഒരു പ്രാവശ്യം ആരാണോ നിന്നെ സ്മരിച്ചത്; അവനെ കാലപാശത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിച്ചു. ഏതു മനുഷ്യൻ നിന്റെ നാമം പറഞ്ഞുവോ; ദാരിദ്ര്യം, ദുഷ്ടത, ദോഷം എന്നിവയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു.
ശ്ലോകം 72
ഖഡ്ഗധാരീ, ഞാൻ നിന്റെ ശരണത്തിലാണ്. കൈ നീട്ടി എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ. എല്ലാ സ്ഥലത്തും എനിക്ക് സഹായിയാകണമേ. ദുഷ്ടതയിൽ നിന്നും ദോഷത്തിൽ നിന്നും എന്നെ രക്ഷിക്കണമേ.
ശ്ലോകം 73
നിന്റെ കാൽ പിടിച്ചതു മുതൽ, അതിനുശേഷം ആരും എന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മറ്റൊരുത്തനെ കാണിച്ചില്ല. രാമൻ, രഹീം, പുരാണങ്ങൾ, ഖുർആൻ എന്നിവ അനേകം പറയുന്നു; ഞാൻ ഒരു മതവും അംഗീകരിച്ചില്ല. സ്മൃതികളും ശാസ്ത്രങ്ങളും വേദങ്ങളും എല്ലാം പല ഭേദങ്ങൾ പറയുന്നു; ഞാൻ ഒന്നും അറിയുന്നില്ല. ശ്രീ അസിപാണി (ഖഡ്ഗധാരി) നിന്റെ കൃപയാൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞില്ല; എല്ലാം നിനക്കു വർണ്ണിച്ചു.
ശ്ലോകം 74
എല്ലാ വാതിലുകളും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഞാൻ നിന്റെ വാതിൽ പിടിച്ചു. കൈ പിടിച്ചതിന്റെ ലജ്ജ, ഹേ ഗോവിന്ദ! ഞാൻ നിന്റെ ദാസൻ.
ശ്ലോകം 75
ആനന്ദമായി, എന്റെ അമ്മേ, ഞാൻ സത്ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി. സത്ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി, സഹജമായി; മനസ്സിൽ ആഹ്ലാദഘോഷം മുഴങ്ങി. രത്നരാഗങ്ങളും കുടുംബവും അപ്സരസ്സുകളും ശബ്ദം പാടാൻ വന്നു. നിങ്ങൾ ഹരിയുടെ ശബ്ദം പാടുവിൻ; അത് മനസ്സിൽ വസിപ്പിച്ചവർ. നാനാക്ക് പറയുന്നു: ആനന്ദമായി, ഞാൻ സത്ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി.
ശ്ലോകം 76
ഹേ എന്റെ മനസ്സേ, നീ എപ്പോഴും ഹരിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുക. ഹരിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുക, എന്റെ മനസ്സേ, എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും മറക്കും. അവിടുന്നു നിന്നെ അംഗീകരിക്കും; നിന്റെ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നടത്തും. എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും സമർത്ഥനായ സ്വാമി; അവനെ എങ്ങനെ മനസ്സിൽ നിന്ന് മറക്കും? നാനാക്ക് പറയുന്നു: എന്റെ മനസ്സേ, എപ്പോഴും ഹരിയോടൊപ്പം ഇരിക്കുക.
ശ്ലോകം 77
സത്യസ്വാമീ, നിന്റെ വീട്ടിൽ എന്തില്ല? നിന്റെ വീട്ടിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്; നീ ആർക്കു കൊടുക്കുന്നുവോ അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു. എപ്പോഴും നിന്റെ സ്തുതിയും പ്രശംസയും; നാമം മനസ്സിൽ വസിപ്പിക്കുന്നു. ആരുടെ മനസ്സിൽ നാമം വസിച്ചുവോ, അവിടെ അനേകം ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു. നാനാക്ക് പറയുന്നു: സത്യസ്വാമീ, നിന്റെ വീട്ടിൽ എന്തില്ല?
ശ്ലോകം 78
സത്യനാമം എന്റെ ആധാരം. സത്യനാമം ആധാരം, അത് എല്ലാ വിശപ്പും ഇല്ലാതാക്കി. ശാന്തിയും സുഖവും ചെയ്ത് മനസ്സിൽ വന്നു വസിച്ചു; അത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി. എപ്പോഴും ഞാൻ ഗുരുവിന് ബലിയർപ്പിക്കുന്നു; അവിടുന്നു ഈ മഹത്വങ്ങൾ നൽകി. നാനാക്ക് പറയുന്നു: സന്തുഷ്ടരേ, കേൾക്കുക; ശബ്ദത്തിൽ സ്നേഹം വെക്കുക. സത്യനാമം എന്റെ ആധാരം.
ശ്ലോകം 79
അഞ്ചു ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു, ആ ഭാഗ്യശാലിയായ ഭവനത്തിൽ. ഭാഗ്യശാലിയായ ഭവനത്തിൽ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു; ആ ഭവനത്തിൽ കല നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അഞ്ചു ദൂതന്മാരെ നിനക്ക് വശത്താക്കി; കാലൻ എന്ന മുള്ളിനെ കൊന്നു. ആദിയിൽ നിന്നു കർമ്മം കൊണ്ട് ലഭിച്ചവർ; അവർ ഹരിനാമത്തിൽ ചേർന്നു. നാനാക്ക് പറയുന്നു: അവിടെ സുഖമുണ്ടായി; ആ ഭവനത്തിൽ അനാഹതനാദം മുഴങ്ങുന്നു.
ശ്ലോകം 80
ആനന്ദം കേൾക്കുക, വലിയ ഭാഗ്യശാലികളേ; എല്ലാ മനോരഥങ്ങളും നിറവേറി. പരബ്രഹ്മപ്രഭുവിനെ കണ്ടെത്തി; എല്ലാ വിഷാദങ്ങളും ഇല്ലാതായി. ദുഃഖവും രോഗവും സന്താപവും ഇല്ലാതായി; സത്യമായ വാണി കേട്ടു. സന്തന്മാരും സജ്ജനങ്ങളും ആനന്ദിച്ചു; പൂർണ്ണഗുരുവിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു. കേൾക്കുന്നവർ പവിത്രർ, പറയുന്നവർ ശുദ്ധർ; സത്ഗുരു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു. നാനാക്ക് വിനയപൂർവ്വം പറയുന്നു: ഞാൻ ഗുരുചരണങ്ങളിൽ ചേർന്നു; അനാഹതതൂര്യം മുഴങ്ങുന്നു.
ശ്ലോകം 81
സത്യം, സന്തോഷം, വിചാരം എന്നീ മൂന്നു വസ്തുക്കൾ തളികയിൽ ഇട്ടിരിക്കുന്നു. ഠാകൂറിന്റെ അമൃതനാമവും ഇട്ടിരിക്കുന്നു; അതാണ് എല്ലാവർക്കും ആധാരം. ആരെങ്കിലും ഭക്ഷിച്ചാലും ആസ്വദിച്ചാലും അവന് ഉദ്ധാരണം ഉണ്ടാകും. ഈ വസ്തു ഉപേക്ഷിക്കാൻ പറ്റില്ല; എപ്പോഴും ഹൃദയത്തിൽ സൂക്ഷിക്കുക. ഈ ലോകത്തിൽ ചരണങ്ങളിൽ വീണ് കടക്കാം; എല്ലാം നാനാക്ക് പറയുന്നു: ബ്രഹ്മത്തിന്റെ വ്യാപനം.
ശ്ലോകം 82
നീ ചെയ്തത് ഞാൻ അറിഞ്ഞില്ല; നീ എന്നെ യോഗ്യനാക്കി. ഞാൻ നിർഗുണിയാണ്, എനിക്ക് ഒരു ഗുണവുമില്ല; നീ തന്നെ കരുണ ചെയ്തു. കരുണ ലഭിച്ചു, കൃപ ഉണ്ടായി; സത്ഗുരു എന്ന സജ്ജനം കിട്ടി. നാനാക്ക് പറയുന്നു: നാമം കിട്ടിയാൽ ഞാൻ ജീവിക്കും; ശരീരവും മനസ്സും പച്ചപ്പടും.
ശ്ലോകം 83
അവിടെ നീ ശക്തനാണ്, ആരുമില്ലാത്തിടത്ത്. അവിടെ നിന്റെ സംരക്ഷണം, അഗ്നിയിലും ഉദരത്തിലും. കേട്ട് യമദൂതന്മാർ നിന്റെ നാമത്തിൽ വിട്ടുപോകുന്നു. ഭയാനകമായ ഭവസാഗരം ഗുരുശബ്ദത്താൽ കടക്കുന്നു. ആർക്ക് ദാഹം പിടിച്ചുവോ അവർ അമൃത് ഭക്ഷിക്കുന്നു. കലിയിൽ ഇതാണ് പുണ്യം: ഗോവിന്ദന്റെ ഗുണങ്ങൾ പാടുക. എല്ലാവരോടും കൃപയുള്ളവൻ, ഓരോ ശ്വാസത്തിലും സംരക്ഷിക്കുന്നു. നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നവരിൽ ആരും വ്യർത്ഥമായി പോകുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 84
ഉള്ളിൽ ഗുരുവിനെ ആരാധിക്കുക; നാവുകൊണ്ട് ഗുരുനാമം ജപിക്കുക. കണ്ണുകൊണ്ട് സത്ഗുരുവിനെ കാണുക; ചെവികൊണ്ട് ഗുരുനാമം കേൾക്കുക. സത്ഗുരുവുമായി ചേർന്നവർക്ക് ദർഗയിൽ സ്ഥാനം ലഭിക്കും. നാനാക്ക് പറയുന്നു: അവിടുന്നു കൃപ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഈ വസ്തു നൽകുന്നു. ലോകത്തിൽ ഉത്തമരായി എടുക്കപ്പെടുന്നവർ; വിരളം ചിലർ മാത്രം.
ശ്ലോകം 85
രക്ഷിക്കുന്നവൻ തന്നെ രക്ഷിച്ചു, സംരക്ഷിച്ചു. ഗുരുവിന്റെ കാൽക്കൽ വീഴ്ത്തി കാര്യങ്ങൾ നടത്തി. അവിടുന്നു തന്നെ കരുണയുള്ളവനായി; മനസ്സിൽ നിന്ന് മറന്നില്ല. സാധുജനങ്ങളുടെ സംഗത്തിൽ ഭവസാഗരം കടത്തി. ശാകതന്മാരെയും നിന്ദകന്മാരെയും ദുഷ്ടന്മാരെയും നിമിഷത്തിൽ നശിപ്പിച്ചു. ആ സ്വാമിയുടെ ആശ്രയം നാനാക്കിന്റെ മനസ്സിലുണ്ട്. അവനെ സ്മരിച്ചാൽ സുഖമുണ്ടാകും; എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും ഇല്ലാതാകും.
ശ്ലോകം 86
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
പശ്ചാത്തലം
ഈ ശബദങ്ങൾ സിക്ക് മതത്തിലെ മുഖ്യ ഗ്രന്ഥമായ ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്. ഇവ ഗുരു നാനാക്ക്, ഗുരു അമർദാസ്, ഗുരു രാംദാസ്, ഗുരു അർജൻ എന്നീ ഗുരുക്കന്മാരാൽ രചിക്കപ്പെട്ടതാണ്. ദൈനംദിന സിക്ക് പ്രാർത്ഥനയായ നിതനേമിന്റെ ഭാഗമായും സംഘപ്രാർത്ഥനകളിലും ഇവ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ദശം ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള ഭാഗങ്ങൾ സംരക്ഷണത്തിനും ശത്രുനിഗ്രഹത്തിനുമുള്ള പ്രാർത്ഥനകളാണ്.
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Guru Nanak Dev Ji · Sikh Guru (First of the Ten) · 1469–1539 CE, Punjab
The founder of Sikhism and the first of the Ten Sikh Gurus, born in Talwandi (present-day Nankana Sahib, Pakistan). He undertook long journeys (Udasis) across South Asia and beyond to share his teachings on the oneness of God and the equality of all people, and composed hymns later included in the Guru Granth Sahib.
Guru Nanak Dev Ji ന്റെ കൂടുതൽ
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
ഭഗത് പ്രഹ്ലാദിന്റെ കഥ
ഈ വാക്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് ഹരിണാഖാസ് (ഹിരണ്യകശിപു) എന്ന ദുഷ്ടനെ ഹരി വധിച്ച് പ്രഹ്ലാദിനെ രക്ഷിച്ചതായി പറയുന്നു. ഇത് ഭഗവാന്റെ ഭക്തരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന തത്ത്വത്തെ എടുത്തുകാട്ടുന്നു, കൂടാതെ നാംദേവിനെയും സംരക്ഷിച്ചതായി പറയുന്നു.
ഗുരു നാനാക്കിന്റെ രചനകൾ
ആസാ രാഗിലെ പല ശബ്ദങ്ങളും ഗുരു നാനാക്കിന്റേതാണ്. അവയിൽ ദൈവത്തിന്റെ അപാരത, നാമത്തിന്റെ മഹത്വം, ഭഗതിയുടെ പ്രാധാന്യം എന്നിവ വർണ്ണിക്കുന്നു. 'ആഖാ ജീവാ വിസരൈ മരി ജാഉ' എന്ന ശബ്ദം നാമം സ്മരിക്കുന്നതിന്റെ ആവശ്യകത ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
ചൗപായി സാഹിബ്
ദശമ ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഭാഗം (48-74) ഗുരു ഗോവിന്ദ് സിംഗിന്റെ രചനയാണ്. ഇത് ദൈവത്തോടുള്ള പ്രാർത്ഥനയാണ്, ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്നും സംരക്ഷണം ചോദിക്കുന്നു. 'ഖഡ്ഗകേതു' എന്ന പദം ഈ പ്രാർത്ഥനയുടെ ഭാഗമാണ്, ഇത് ദൈവത്തിന്റെ വാളിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
അനന്ദ് സാഹിബ്
ഗുരു അമർ ദാസിന്റെ രചനയായ അനന്ദ് സാഹിബ് (75-80) ആത്മീയ ആനന്ദത്തെയും സത്ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തിയതിന്റെ സന്തോഷത്തെയും വർണ്ണിക്കുന്നു. ഇത് ഗുരുദ്വാരകളിൽ പാടുന്നു, കൂടാതെ 'അനഹദ് ശബ്ദ'ത്തെ (താളമില്ലാത്ത ശബ്ദം) പരാമർശിക്കുന്നു.
മുന്ദാവണി
ഗുരു അർജൻ ദേവിന്റെ രചനയായ മുന്ദാവണി (81) ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിന്റെ സമാപനത്തിലാണ്. സത്യം, സംതൃപ്തി, ധ്യാനം എന്നീ മൂന്ന് വസ്തുക്കളെ ഒരു താലത്തിൽ ഉപമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മീയ പോഷണത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.
രക്ഷാ പ്രാർത്ഥന
'രഖേ രഖണഹാർ' എന്ന ശബ്ദം (85) ഗുരു അർജൻ ദേവിന്റേതാണ്. ഇത് ദൈവത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിലുള്ള വിശ്വാസം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു, കൂടാതെ ഭഗവാൻ തന്നെ സംരക്ഷിക്കുന്നുവെന്നും ദുഷ്ടന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നുവെന്നും പറയുന്നു. ഇത് ഒരു പ്രശസ്തമായ പ്രാർത്ഥനയാണ്.
Guru Nanak Dev Ji
സിഖ് മതം ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
എല്ലാം കാണുകബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു
