സന്ത് നാംദേവ്

ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബിൽ നിന്നുള്ള ഈ ഭക്തിഗീതം, ദൈവം എളിയവരെ ഉയർത്തുകയും ദരിദ്രരെ സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന സന്ദേശം പകരുന്നു. ദൈവത്തിൽ ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന എല്ലാവരും രക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് രവിദാസ് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.

ഇതൊരു ഭക്തിഗീതമാണ്, ആരതി എന്നറിയപ്പെടുന്നു, ഹിന്ദുമതത്തിലെ പ്രിയ ദേവനായ ശ്രീരാമന്റെ സ്തുതിയിൽ ആലപിക്കുന്നു. രാമന്റെ ശക്തി, ഭക്തരുടെ സംരക്ഷണം, അവന്റെ ദിവ്യമഹത്വം എന്നിവ ആഘോഷിക്കുന്നു, പരമ്പരാഗതമായി പൂജാസമയത്ത് അവന്റെ വിഗ്രഹത്തിന് മുമ്പിൽ ദീപം കാണിക്കുമ്പോൾ ആലപിക്കുന്നു.

ഈ രചനാസമാഹാരത്തിൽ ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിൽ നിന്നും ദശം ഗ്രന്ഥത്തിൽ നിന്നുമുള്ള വിവിധ ഭക്തിഗീതങ്ങളും പ്രാർത്ഥനകളും ഉൾപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്തുതിയും ഭക്തിയുടെ മാർഗവും ആത്മസമർപ്പണവും ഇവയിലെ മുഖ്യ ആശയങ്ങളാണ്.

ഈ ഭക്തിഗീതങ്ങളുടെ സമാഹാരത്തിൽ വിഷ്ണുവിനെയും അവതാരങ്ങളെയും സ്തുതിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനകളും, കർമ്മങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുന്ന ശ്ലോകവും, ഹരേ കൃഷ്ണ മന്ത്രവും, ഗണപതിക്കുള്ള പ്രാർത്ഥനയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

സന്ത് നാമദേവിന്റെ ഈ ഗാനം ഹരിനാമത്തിന്റെ ദിവ്യ മാധുര്യത്തെയും സാധകന്റെ മനസ്സിന്റെ ദൗർബല്യങ്ങളെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഭഗവദ്നാമം അമൃതിനേക്കാൾ മധുരമാണെങ്കിലും ചഞ്ചലമായ മനസ്സ് ലൗകിക സുഖങ്ങളിൽ മുഴുകി അതിനെ നിരസിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? കീർത്തനത്തിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ ഉറക്കം പിടികൂടുന്നു. നാമദേവർ വിഠോബയോട് തന്റെ മനസ്സിന്റെ സങ്കടം പറഞ്ഞ് അനുഗ്രഹത്തിനായി യാചിക്കുന്നു.

വാരകരി പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആദർശസൂക്തമായ സന്ത് നാമദേവിന്റെ അനശ്വര ഗീതം. നാമസങ്കീർത്തനത്തിന്റെ ആനന്ദത്തിൽ ആറാടി ലോകമെമ്പാടും 'ജ്ഞാനദീപം തെളിയിക്കുക' എന്ന ഉദാത്ത സന്ദേശമാണ് ഇതിലൂടെ നൽകുന്നത്. ഭഗവൽനാമം മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും ഉദ്ധരിക്കുന്നു എന്ന് നാമദേവ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

സന്ത് നാമദേവ് രചിച്ച 'യുഗേ അട്ടാവീസ' പണ്ഡർപൂരിലെ വിഠല ഭഗവാന്റെ സർവ്വപ്രധാനമായ മഹാ ആരതിയാണ്. ഇരുപത്തെട്ടു യുഗങ്ങളായി ഭക്തനായ പുണ്ഡലീകനായി ഇഷ്ടികയിൽ കാത്തുനിൽക്കുന്ന കാരുണ്യമൂർത്തിയായ വിഠലന്റെ പാദങ്ങളിൽ സമർപ്പിക്കുന്ന പ്രാർത്ഥനയാണിത്.

പന്ഢർപൂരിലെ വിഠോബാഭഗവാനെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ടുള്ള ഒരു ഹ്രസ്വ ഭക്തിഗാനമാണിത്. ഭീമാ, ചന്ദ്രഭാഗാ നദികളെ ഭഗവാന്റെ പാദങ്ങളിലെ ഗംഗയായി വർണ്ണിച്ച്, ഭക്തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നൃത്തം ചെയ്യാൻ അപേക്ഷിക്കുന്നു.