ആനന്ദ് സാഹിബ് (സമ്പൂർണ്ണം — 40 പൗരികൾ)
സുഖത്തിന്റെയും ദിവ്യാനന്ദത്തിന്റെയും ഒരു സ്തുതിഗീതമാണ് ആനന്ദ് സാഹിബ്. ഗുരു അമർദാസ് രചിച്ച ഈ ഗ്രന്ഥം, സിഖ് മതത്തിലെ പ്രധാന പ്രാർത്ഥനകളിൽ ഒന്നാണ്.
ശ്ലോകങ്ങൾ
രാമകലി രാഗത്തിൽ മൂന്നാം ഗുരുവിന്റെ ആനന്ദ് എന്ന കൃതി.
ശ്ലോകം 1
എന്റെ അമ്മേ, എനിക്ക് ആനന്ദമായി; ഞാൻ സത്യഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി. സത്യഗുരുവിനെ ഞാൻ സഹജമായി പ്രാപിച്ചു; എന്റെ മനസ്സിൽ ആനന്ദത്തിന്റെ അലകൾ ഉടലെടുത്തു. രത്നങ്ങളായ രാഗങ്ങളും അവയുടെ പരിവാരങ്ങളും ദേവതകളായി വന്ന് ദിവ്യശബ്ദം ആലപിക്കുന്നു. ഹരിയുടെ ശബ്ദം ആലപിക്കുക; അത് മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നവർ ധന്യർ. നാനക് പറയുന്നു: എനിക്ക് ആനന്ദമായി; ഞാൻ സത്യഗുരുവിനെ പ്രാപിച്ചു (1).
ശ്ലോകം 2
എന്റെ മനമേ, നീ എപ്പോഴും ഹരിയോടൊപ്പം വസിക്കുക. ഹരിയോടൊപ്പം വസിക്കുക; എന്റെ മനമേ, അവൻ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളെയും മറപ്പിക്കും. അവൻ നിന്നെ സ്വീകരിക്കുകയും നിന്റെ സകല കാര്യങ്ങളും സഫലമാക്കുകയും ചെയ്യും. സകല കാര്യങ്ങൾക്കും കഴിവുള്ള സ്വാമിയെ എങ്ങനെ മറക്കും? നാനക് പറയുന്നു: എന്റെ മനമേ, നീ എപ്പോഴും ഹരിയോടൊപ്പം വസിക്കുക (2).
ശ്ലോകം 3
സത്യസ്വാമീ, നിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എന്താണ് ഇല്ലാത്തത്? നിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എല്ലാം ഉണ്ട്; നീ കൊടുക്കുന്നവന് അത് ലഭിക്കുന്നു. നിന്റെ സ്തുതിയും പ്രശംസയും എപ്പോഴും ചെയ്യുക; നാമത്തെ മനസ്സിൽ വസിപ്പിക്കുക. ജീവികളുടെ മനസ്സിൽ നാമം വസിക്കുന്നു; അവരിൽ അനേകം ദിവ്യശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സത്യസ്വാമീ, നിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ എന്താണ് ഇല്ലാത്തത്? (3)
ശ്ലോകം 4
സത്യനാമം എന്റെ ആധാരമാണ്. സത്യനാമമാണ് എന്റെ ആധാരം; അത് എല്ലാ വിശപ്പും ഇല്ലാതാക്കി. ശാന്തിയും സുഖവും നല്കി അത് എന്റെ മനസ്സിൽ വസിച്ചു; എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കി. ഞാൻ എപ്പോഴും ആ ഗുരുവിന് സമർപ്പിതനാണ്; അവർ എനിക്ക് ഈ മഹത്ത്വങ്ങൾ നൽകി. നാനക് പറയുന്നു: സന്തുകളേ, കേൾക്കുക; ശബ്ദത്തിൽ പ്രിയം വയ്ക്കുക. സത്യനാമം എന്റെ ആധാരമാണ് (4).
ശ്ലോകം 5
ആ ഭാഗ്യശാലിയായ ഗൃഹത്തിൽ അഞ്ച് ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങി. ഭാഗ്യശാലിയായ ഗൃഹത്തിൽ ശബ്ദങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു; അവിടെ ദിവ്യശക്തി നിലകൊള്ളുന്നു. അഞ്ച് ദൂതൻമാരെ നീ വശത്താക്കി; മരണമെന്ന മുള്ളിനെ കൊന്നു. ആദ്യകർമ്മത്താൽ നീ ആരെ പ്രാപിക്കുന്നുവോ, അവർ ഹരിയുടെ നാമത്തിൽ ലയിച്ചു. നാനക് പറയുന്നു: അവിടെ സുഖമുണ്ടായി; ആ ഗൃഹത്തിൽ അനാഹതധ്വനി മുഴങ്ങുന്നു (5).
ശ്ലോകം 6
സത്യമായ പ്രേമം കൂടാതെ ശരീരം നിസ്സാരമാണ്. പ്രേമമില്ലാതെ ശരീരം നിസ്സാരമാണ്; ഈ ദീനയായ ശരീരം എന്തു ചെയ്യും? നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാർക്കും കഴിവില്ല; വനമാലിയാ, കൃപ ചെയ്യുക. ഇതിന് മറ്റൊരു സ്ഥാനവുമില്ല; ശബ്ദത്തിൽ ചേർന്ന് അത് സവിശേഷമാകുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: പ്രേമമില്ലാതെ ഈ ദീന ശരീരം എന്തു ചെയ്യും? (6)
ശ്ലോകം 7
ആനന്ദം, ആനന്ദം – എല്ലാവരും ആനന്ദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു; എന്നാൽ ആനന്ദം ഗുരുവിൽ നിന്നാണ് അറിയുന്നത്. ആനന്ദം എപ്പോഴും ഗുരുവിൽ നിന്നറിയുന്നു; പ്രിയ ഗുരു കൃപ ചെയ്യുന്നു. കൃപ ചെയ്ത് അവർ പാപങ്ങൾ ഛേദിക്കുന്നു; ജ്ഞാനമെന്ന കണ്ണെഴുത്ത് പ്രയോഗിക്കുന്നു. ഉള്ളിൽ മോഹം മുറിഞ്ഞവർക്ക്, സത്യസ്വാമി ശബ്ദം സുസജ്ജമാക്കി. നാനക് പറയുന്നു: ഇതാണ് ആനന്ദം; ആനന്ദം ഗുരുവിൽ നിന്നാണ് അറിയുന്നത് (7).
ശ്ലോകം 8
പിതാവേ, നീ ആർക്കു കൊടുക്കുന്നുവോ, ആ ഭക്തൻ പ്രാപിക്കുന്നു. നീ ആർക്കു കൊടുക്കുന്നുവോ അവൻ പ്രാപിക്കുന്നു; മറ്റുള്ളവർ എന്തു ചെയ്യും, ദീനന്മാർ? ചിലർ ഭ്രമത്തിൽ വ്യാമോഹിച്ച് പത്തു ദിക്കിലും അലയുന്നു; ചിലർ നാമത്തിൽ ലയിച്ച് സവിശേഷമാകുന്നു. ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ മനസ്സ് നിർമ്മലമായി; അവർക്ക് സത്യത്തിന്റെ ഇഷ്ടം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: പ്രിയ ഹരി, നീ ആർക്കു കൊടുക്കുന്നുവോ, ആ ഭക്തൻ പ്രാപിക്കുന്നു (8).
ശ്ലോകം 9
വരുവിൻ, പ്രിയ സന്തുകളേ, അവർണ്ണനീയമായ കഥ പറയാം. അവർണ്ണനീയമായ കഥ പറയാം; ഏതു വാതിൽകൊണ്ടാണ് അതു പ്രാപിക്കുന്നത്? ശരീരം, മനസ്സ്, ധനം എല്ലാം ഗുരുവിനു സമർപ്പിച്ച്; ആജ്ഞ അനുസരിച്ചാൽ പ്രാപിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ അനുസരിക്കുവിൻ; സത്യമായ ബാണി പാടുവിൻ. നാനക് പറയുന്നു: സന്തുകളേ, കേൾക്കുവിൻ; അവർണ്ണനീയ കഥ പറയുവിൻ (9).
ശ്ലോകം 10
എ ചഞ്ചലമായ മനമേ, ബുദ്ധികൊണ്ട് ആരും പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല. ആരും ബുദ്ധികൊണ്ട് പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല; എന്റെ മനമേ, നീ കേൾക്കുക. ഈ മോഹിപ്പിക്കുന്ന മായയാണ്; അത് ഈ ഭ്രമത്തിൽ വ്യാമോഹിപ്പിക്കുന്നു. മായ മോഹിപ്പിക്കുന്നത് അവൻ ഉണ്ടാക്കി; ആരാണ് ഈ വഞ്ചനാ കളി കളിച്ചത്? ഞാൻ അവനു സമർപ്പിതനാണ്; മോഹത്തെ മധുരമാക്കിയ അവനു. നാനക് പറയുന്നു: ചഞ്ചലമായ മനമേ, ബുദ്ധികൊണ്ട് ആരും പ്രാപിച്ചിട്ടില്ല (10).
ശ്ലോകം 11
എ പ്രിയ മനമേ, നീ എപ്പോഴും സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുക. നീ കാണുന്ന ഈ കുടുംബം നിന്റെ കൂടെ പോരുന്നില്ല. അത് നിന്റെ കൂടെ പോരുന്നില്ല; അതിൽ എങ്ങനെ മനസ്സ് ചേർക്കും? ഒരിക്കലും അത്തരം പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്; അത് അവസാനം പശ്ചാത്താപമുണ്ടാക്കും. സത്യഗുരുവിന്റെ ഉപദേശം കേൾക്കുക; അത് നിന്റെ കൂടെ ഉണ്ടാകും. നാനക് പറയുന്നു: പ്രിയ മനമേ, നീ എപ്പോഴും സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുക (11).
ശ്ലോകം 12
അഗമ്യനും അഗോചരനുമായ നിന്റെ അന്ത്യം കണ്ടെത്തിയില്ല. ആരും നിന്റെ അന്ത്യം കണ്ടെത്തിയില്ല; നിന്റെ സ്വരൂപം നീ മാത്രമേ അറിയൂ. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളും നിന്റെ ലീലയാണ്; ആർക്ക് പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയും? നീ പറയുന്നു, നീ കാണുന്നു, നീ എല്ലാമാണ്; ജഗത്ത് സൃഷ്ടിച്ചവൻ നീ. നാനക് പറയുന്നു: നീ എപ്പോഴും അഗമ്യനാണ്; നിന്റെ അന്ത്യം കണ്ടെത്തിയില്ല (12).
ശ്ലോകം 13
ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും മുനിമാരും അമൃത് അന്വേഷിക്കുന്നു; ആ അമൃത് ഗുരുവിൽ നിന്ന് പ്രാപിക്കുന്നു. അമൃത് പ്രാപിച്ചു; ഗുരു കൃപ ചെയ്തു; സത്യത്തെ മനസ്സിൽ വസിപ്പിച്ചു. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും നീ സൃഷ്ടിച്ചു; ചിലർ കാണാനും സ്പർശിക്കാനും വരുന്നു. ലോഭം, മോഹം, അഹങ്കാരം ഇല്ലാതായി; സത്യഗുരുവിന് നന്മ തോന്നി. നാനക് പറയുന്നു: നീ ആർക്കു പ്രസന്നനായോ, അവൻ ഗുരുവിൽ നിന്ന് അമൃത് പ്രാപിച്ചു (13).
ശ്ലോകം 14
ഭക്തന്മാരുടെ മാർഗം അതുല്യമാണ്. ഭക്തന്മാരുടെ മാർഗം അതുല്യമാണ്; ദുർഘടമായ പാതയിൽ നടക്കണം. ലോഭം, മോഹം, അഹങ്കാരം, തൃഷ്ണ എന്നിവ ഉപേക്ഷിച്ച്; അധികം സംസാരിക്കരുത്. കത്തിയെക്കാൾ മൂർച്ചയേറിയതും രോമത്തേക്കാൾ നേർത്തതുമായ ഈ പാതയിൽ പോകണം. ഗുരുകൃപയാൽ അഹംഭാവം ഉപേക്ഷിച്ചവരിൽ ഹരിയുടെ വാസന സമ്മേളിച്ചു. നാനക് പറയുന്നു: ഭക്തന്മാരുടെ മാർഗം യുഗങ്ങളായി അതുല്യമാണ് (14).
ശ്ലോകം 15
സ്വാമീ, നീ എങ്ങനെ നടത്തുന്നുവോ അങ്ങനെ ഞാൻ നടക്കുന്നു; നിന്റെ ഗുണങ്ങൾ മറ്റെന്തറിയും? നീ എങ്ങനെ നടത്തുന്നുവോ അങ്ങനെ നടക്കുന്നു; നീ ഏതു മാർഗത്തിൽ ആക്കുന്നുവോ. കൃപ ചെയ്ത് നീ ആരെ നാമത്തിൽ ചേർക്കുന്നുവോ, അവർ ഹരി-ഹരിയെ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കുന്നു. നീ ആർക്കു നിന്റെ കഥ കേൾപ്പിക്കുന്നുവോ, അവർ ഗുരുവിന്റെ വാതിൽക്കൽ സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സത്യസ്വാമീ, നിനക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ നടത്തുക (15).
ശ്ലോകം 16
ഈ സുന്ദരമായ ശബ്ദം സോഹില്ല (വിവാഹഗീതം) ആണ്. സുന്ദരമായ ശബ്ദം, സോഹില്ല; സത്യഗുരു കേൾപ്പിച്ചു. അത് ആ മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു; ആദ്യമായി എഴുതപ്പെട്ടു വന്നവർക്ക്. ചിലർ പലതും പറഞ്ഞ് അലയുന്നു; വാക്കുകൊണ്ട് ആരും പ്രാപിച്ചില്ല. നാനക് പറയുന്നു: സുന്ദരമായ ശബ്ദം, സോഹില്ല; സത്യഗുരു കേൾപ്പിച്ചു (16).
ശ്ലോകം 17
ആ ഭക്തന്മാർ പവിത്രരായി; അവർ ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചു. ഹരിയെ ധ്യാനിച്ച് പവിത്രരായി; ഗുരുമുഖത്താൽ ധ്യാനിച്ചവർ. അമ്മ, അച്ഛൻ, കുടുംബം, എല്ലാവരും പവിത്രരായി; കൂട്ടവും പവിത്രമായി. പറയുന്നവർ പവിത്രം, കേൾക്കുന്നവർ പവിത്രം; അവർ പവിത്രർ, മനസ്സിൽ വസിപ്പിച്ചവർ. നാനക് പറയുന്നു: അവർ പവിത്രർ; ഗുരുമുഖത്താൽ ഹരി-ഹരിയെ ധ്യാനിച്ചവർ (17).
ശ്ലോകം 18
കർമങ്ങളാൽ സഹജം ഉണ്ടാകുന്നില്ല; സഹജമില്ലാതെ സംശയം പോകുന്നില്ല. സംശയം ഒരു സംയമത്താലും പോകുന്നില്ല; കർമങ്ങൾ ചെയ്താലും. സംശയത്താൽ ജീവൻ മലിനമായിരിക്കുന്നു; ഏതു സംയമം കൊണ്ട് അത് കഴുകി മാറ്റാം? മനസ്സ് കഴുകുവിൻ; ശബ്ദത്തിൽ ലയിക്കുവിൻ; ഹരിയിൽ മനസ്സ് ചേർക്കുവിൻ. നാനക് പറയുന്നു: ഗുരുകൃപയാൽ സഹജം ഉണ്ടാകുന്നു; ഈ സംശയം ഇങ്ങനെ പോകുന്നു (18).
ശ്ലോകം 19
ഉള്ളിൽ മലിനവും പുറമേ നിർമ്മലവും. പുറമേ നിർമ്മലവും ഉള്ളിൽ മലിനവും – അവർ ജീവിതം ചൂതിൽ വെച്ചു. ഈ തൃഷ്ണ ഒരു വലിയ രോഗമായി പറ്റിപ്പിടിച്ചു; മരണത്തെ മനസ്സിൽ മറന്നു. വേദങ്ങളിൽ നാമം ഉത്തമമാണ്; അത് കേൾക്കാതെ പിശാചുപോലെ അലയുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സത്യം ഉപേക്ഷിച്ച് അസത്യത്തിൽ ചേർന്നവർ ജീവിതം ചൂതിൽ വെച്ചു (19).
ശ്ലോകം 20
ഉള്ളിൽ നിർമ്മലവും പുറമേ നിർമ്മലവും. പുറമേ നിർമ്മലവും ഉള്ളിൽ നിർമ്മലവും; സത്യഗുരുവിൽ നിന്ന് ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നു. അസത്യത്തിന്റെ ഗന്ധത്തിന് എത്താൻ കഴിയില്ല; ആഗ്രഹം സത്യത്തിൽ ലയിച്ചു. ജീവിതമെന്ന രത്നം ആർ സമ്പാദിച്ചുവോ, അവർ നല്ല വ്യാപാരികൾ. നാനക് പറയുന്നു: ആർക്കു മനസ്സ് നിർമ്മലമായോ, അവർ എപ്പോഴും ഗുരുവിനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു (20).
ശ്ലോകം 21
ആരെങ്കിലും ഒരു ശിഷ്യൻ ഗുരുവിനോട് അഭിമുഖമാകുന്നുവെങ്കിൽ. അഭിമുഖനായാൽ ആ ശിഷ്യൻ ഹൃദയപൂർവ്വം ഗുരുവിനോടൊപ്പം വസിക്കുന്നു. ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങൾ ഹൃദയത്തിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു; അന്തരാത്മാവിൽ ധ്യാനിക്കുന്നു. അഹംഭാവം ഉപേക്ഷിച്ച് എപ്പോഴും പ്രണാമം ചെയ്യുന്നു; ഗുരുവിനെ കൂടാതെ മറ്റാരെയും അറിയുന്നില്ല. നാനക് പറയുന്നു: സന്തുകളേ, കേൾക്കുവിൻ; ആ ശിഷ്യൻ അഭിമുഖനാകുന്നു (21).
ശ്ലോകം 22
ആരെങ്കിലും ഗുരുവിൽ നിന്ന് വിമുഖനാകുന്നുവെങ്കിൽ, സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ല. മറ്റൊരു സ്ഥലത്തു നിന്നും മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ല; വിവേകികളോട് ചോദിക്കുവിൻ. അനേകം യോനികളിൽ ഭ്രമിച്ച് അലയുന്നു; സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ല. ശിഷ്യൻ വീണ്ടും മോക്ഷം പ്രാപിക്കുന്നു; ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ചേർന്ന്; സത്യഗുരു ശബ്ദം കേൾപ്പിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: ആലോചിച്ച് നോക്കുവിൻ; സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മോക്ഷം കിട്ടുന്നില്ല (22).
ശ്ലോകം 23
വരുവിൻ, സത്യഗുരുവിന്റെ പ്രിയ ശിഷ്യന്മാരേ, സത്യമായ ബാണി പാടുവിൻ. ഗുരുവിന്റെ ബാണി പാടുവിൻ; ബാണികൾക്ക് മുകളിലുള്ള ബാണി. ആർക്കു കൃപാകടാക്ഷം ഉണ്ടോ, അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ അത് സമ്മേളിക്കുന്നു. അമൃതു കുടിക്കുവിൻ; ഹരിയുടെ വർണ്ണത്തിൽ എപ്പോഴും വസിക്കുവിൻ; സാരിഗപാണിയെ (ഹരിയെ) ജപിക്കുവിൻ. നാനക് പറയുന്നു: എപ്പോഴും ഈ സത്യമായ ബാണി പാടുവിൻ (23).
ശ്ലോകം 24
സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മറ്റ് ബാണി അസത്യമാണ്. ബാണി അസത്യമാണ്; സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മറ്റ് ബാണി അസത്യമാണ്. പറയുന്നവർ അസത്യം, കേൾക്കുന്നവർ അസത്യം; അസത്യം വചിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവർ നാവുകൊണ്ട് ഹരി-ഹരി നിത്യം ചൊല്ലുന്നു; പറഞ്ഞതൊന്നും അറിയുന്നില്ല. മായ അവരുടെ മനസ്സ് അപഹരിച്ചു; അവർ വാചാലതയിൽ വീണു പറയുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സത്യഗുരുവിനെ കൂടാതെ മറ്റ് ബാണി അസത്യമാണ് (24).
ശ്ലോകം 25
ഗുരുവിന്റെ ശബ്ദം ഒരു രത്നമാണ്, വജ്രം; അതിൽ പതിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ശബ്ദമായ രത്നത്തിൽ മനസ്സ് ചേർന്നു; അത് ലയിച്ചു. ശബ്ദത്തോട് മനസ്സ് ചേർന്നു; സത്യം സ്നേഹം നൽകി. അവൻ തന്നെ വജ്രം, രത്നം; ആർക്കു മനസ്സിലാക്കാൻ കൊടുക്കുന്നുവോ. നാനക് പറയുന്നു: ശബ്ദം രത്നമാണ്, വജ്രം; അതിൽ പതിപ്പിക്കപ്പെട്ടു (25).
ശ്ലോകം 26
സിവനെയും ശക്തിയെയും സൃഷ്ടിച്ച്, സ്രഷ്ടാവ് സ്വയം ആജ്ഞ നടപ്പിലാക്കുന്നു. ആജ്ഞ നടപ്പിലാക്കി സ്വയം കാണുന്നു; ഗുരുമുഖത്താൽ ആരെയെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നു. ബന്ധനങ്ങൾ തകർക്കപ്പെടുന്നു; മോചിതനാകുന്നു; ശബ്ദം മനസ്സിൽ വസിപ്പിക്കുന്നു. ഗുരുമുഖത്താൽ നീ ആരെ ചെയ്യുന്നുവോ, അവൻ ഏകനിൽ പ്രേമം ചേർക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സ്രഷ്ടാവ് സ്വയം ആജ്ഞ മനസ്സിലാക്കുന്നു (26).
ശ്ലോകം 27
സ്മൃതികളും ശാസ്ത്രങ്ങളും പുണ്യപാപങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നു; എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ സാരം അറിയുന്നില്ല. സത്യത്തിന്റെ സാരം അറിയുന്നില്ല; ഗുരുവിനെ കൂടാതെ സത്യത്തിന്റെ സാരം അറിയുന്നില്ല. മൂന്നു ഗുണങ്ങളിൽ ലോകം ഭ്രമിച്ച് ഉറങ്ങുന്നു; ഉറങ്ങിയിരിക്കെ രാത്രി കഴിഞ്ഞു. ഗുരുകൃപയാൽ ആ ഭക്തന്മാർ ഉണരുന്നു; അവരിൽ ഹരി മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു; അവർ അമൃത് ബാണി ചൊല്ലുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: ആ സത്യം പ്രാപിക്കുന്നു; ആർക്കു രാപകൽ ഹരിയിൽ പ്രേമം ലയിക്കുന്നുവോ; ഉണർന്നിരുന്ന് രാത്രി കഴിക്കുന്നു (27).
ശ്ലോകം 28
അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ വച്ച് സംരക്ഷിക്കുന്നവനെ എങ്ങനെ മറക്കും? മനസ്സിൽ എങ്ങനെ മറക്കും, ഇത്ര വലിയ ദാതാവിനെ? അഗ്നിയിൽ ആഹാരം എത്തിക്കുന്നവനെ. അവന് ഒന്നും തടസ്സമാകില്ല; തന്റെ പ്രേമത്തിൽ ചേർത്തവന്. തന്റെ പ്രേമം സ്വയം ചേർക്കുന്നു; ഗുരുമുഖത്താൽ എപ്പോഴും ധ്യാനിക്കണം. നാനക് പറയുന്നു: ഇത്ര വലിയ ദാതാവിനെ എങ്ങനെ മനസ്സിൽ മറക്കും? (28)
ശ്ലോകം 29
ഗർഭത്തിലെ അഗ്നി എങ്ങനെയോ, പുറത്തെ മായയും അങ്ങനെ. മായയും അഗ്നിയും ഒന്നുപോലെ; സ്രഷ്ടാവ് ഈ ലീല ഒരുക്കി. അവന് ഇഷ്ടമായപ്പോൾ ജനിച്ചു; കുടുംബം നന്മയായി. പ്രേമം വേറിട്ടു; തൃഷ്ണ പറ്റിപ്പിടിച്ചു; മായ ആജ്ഞ നടപ്പിലാക്കി. ഈ മായ ഹരിയെ മറപ്പിക്കുന്നു; മോഹം ഉണ്ടാക്കി; ദ്വൈതഭാവം ചേർക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: ഗുരുകൃപയാൽ ആർക്കു പ്രേമം പറ്റിയോ, അവർ മായയുടെ ഉള്ളിൽ ഹരിയെ കണ്ടെത്തി (29).
ശ്ലോകം 30
ഹരി സ്വയം അമൂല്യനാണ്; വിലകൊടുത്ത് പ്രാപിക്കാനാകില്ല. ആർക്കും വിലകൊടുത്ത് പ്രാപിക്കാനാകില്ല; ലോകർ നിലവിളിക്കുന്നു. അത്തരമൊരു സത്യഗുരു കിട്ടിയാൽ, അവന് തല സമർപ്പിക്കണം; ഉള്ളിൽ നിന്ന് അഹംഭാവം പോകും. ആരുടെ ജീവൻ അവനോട് ലയിക്കുന്നുവോ, ഹരി മനസ്സിൽ വസിക്കുന്നു. ഹരി സ്വയം അമൂല്യനാണ്; നാനകേ, അവർ ഭാഗ്യശാലികൾ; ഹരിയെ അവരുടെ മടിയിൽ വെച്ചവർ (30).
ശ്ലോകം 31
ഹരി എന്റെ മുതലാണ്; മനസ്സ് വ്യാപാരി. ഹരി എന്റെ മുതൽ, മനസ്സ് വ്യാപാരി; സത്യഗുരുവിൽ നിന്ന് മുതലറിഞ്ഞു. ഹരി-ഹരിയെ നിത്യം ജപിക്കുവിൻ; ജീവനോടെ ലാഭം നേടുവിൻ, ദിനംപ്രതി. ഈ ധനം അവർക്കു കിട്ടി; ഹരി സ്വയം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. നാനക് പറയുന്നു: ഹരി എന്റെ മുതൽ; മനസ്സ് വ്യാപാരിയായി (31).
ശ്ലോകം 32
എ നാവേ, നീ മറ്റ് രസങ്ങളിൽ മുഴുകി; നിന്റെ ദാഹം പോകുന്നില്ല. മറ്റു വഴികളിൽ ദാഹം പോകുന്നില്ല; ഹരിയുടെ രസം മടിയിൽ കിട്ടുന്നതുവരെ. ഹരിയുടെ രസം കിട്ടിയാൽ, അത് മടിയിൽ വെച്ച് കുടിക്കുക; പിന്നെ ദാഹം വീണ്ടും വരുന്നില്ല. ഈ ഹരിരസം കർമ്മത്താൽ കിട്ടുന്നു; സത്യഗുരു വന്നു കാണുമ്പോൾ. നാനക് പറയുന്നു: മറ്റ് രസങ്ങൾ എല്ലാം മറന്നുപോകും; ഹരി മനസ്സിൽ വന്നു വസിക്കുമ്പോൾ (32).
ശ്ലോകം 33
എന്റെ ശരീരമേ, ഹരി നിന്നിൽ ജ്യോതിസ്സ് വെച്ചു; അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിൽ വന്നത്. ഹരി നിന്നിൽ ജ്യോതിസ്സ് വെച്ചു; അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിൽ വന്നത്. ഹരി സ്വയം അമ്മ, സ്വയം അച്ഛൻ; ജീവൻ സൃഷ്ടിച്ച് ലോകം കാണിച്ചു. ഗുരുകൃപയാൽ മനസ്സിലായി; അപ്പോൾ ലീല ഉണ്ടായി; ലീല കണ്ണിൽ കണ്ടു. നാനക് പറയുന്നു: സൃഷ്ടിയുടെ മൂലം രചിക്കപ്പെട്ടു; ജ്യോതിസ്സ് വെച്ചു; അപ്പോഴാണ് നീ ലോകത്തിൽ വന്നത് (33).
ശ്ലോകം 34
പ്രഭുവിന്റെ വരവു കേട്ട് മനസ്സിൽ സന്തോഷമായി. സഖീ, ഹരിയുടെ മംഗളം പാടുക; ഗൃഹവും മന്ദിരവും ഒരുങ്ങി. ഹരിയുടെ മംഗളം എപ്പോഴും പാടുവിൻ, സഖിമാരേ; ദുഃഖവും സങ്കടവും ബാധിക്കില്ല. ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ചേർന്ന്; ദിവസങ്ങൾ ഭാഗ്യമായി; സ്വന്തം പ്രിയൻ (ഭഗവാൻ) ബോധിക്കുന്നു. അനാഹത ബാണി ഗുരുശബ്ദത്താൽ അറിഞ്ഞു; ഹരിയുടെ നാമവും രസവും അനുഭവിച്ചു. നാനക് പറയുന്നു: പ്രഭു സ്വയം കണ്ടുമുട്ടി; കാരണകാര്യങ്ങൾക്ക് യോഗ്യൻ (34).
ശ്ലോകം 35
എന്റെ ശരീരമേ, ഈ ലോകത്തിൽ വന്നിട്ട് നീ എന്തു കർമ്മം ചെയ്തു? എന്തു കർമ്മം ചെയ്തു, ശരീരമേ, നീ ലോകത്തിൽ വന്നപ്പോൾ? നിന്റെ ഘടന രചിച്ച ഹരിയെ മനസ്സിൽ വസിപ്പിച്ചില്ല. ഗുരുകൃപയാൽ ഹരി മനസ്സിൽ വസിച്ചു; മുൻകൂട്ടി എഴുതിയത് കിട്ടി. നാനക് പറയുന്നു: ഈ ശരീരം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അത് സത്യഗുരുവിൽ മനസ്സു ചേർത്തു (35).
ശ്ലോകം 36
എന്റെ കണ്ണുകളേ, ഹരി നിങ്ങളിൽ ജ്യോതിസ്സ് നിക്ഷേപിച്ചു; ഹരിയെ കൂടാതെ മറ്റൊന്നും കാണരുത്. ഹരിയെ കൂടാതെ മറ്റൊന്നും കാണരുത്; കണ്ണുകൊണ്ട് ഹരിയെ നോക്കുക. നിങ്ങൾ കാണുന്ന ഈ വിഷം നിറഞ്ഞ ലോകം ഹരിയുടെ രൂപമാണ്; ഹരിരൂപം കണ്ണിൽ പതിഞ്ഞു. ഗുരുകൃപയാൽ മനസ്സിലായി; ഞാൻ ഹരി ഒന്നാണെന്നു കാണുന്നു; ഹരിയെ കൂടാതെ മറ്റൊന്നുമില്ല. നാനക് പറയുന്നു: ഈ കണ്ണുകൾ അന്ധമായിരുന്നു; സത്യഗുരുവുമായി കൂടിയപ്പോൾ ദിവ്യദൃഷ്ടി ലഭിച്ചു (36).
ശ്ലോകം 37
എന്റെ ചെവികളേ, നിങ്ങൾ സത്യം കേൾക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു. സത്യം കേൾക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു, ശരീരത്തിൽ ഘടിപ്പിച്ചു; സത്യബാണി കേൾക്കുവിൻ. കേട്ടപ്പോൾ മനസ്സും ശരീരവും പച്ചപിടിച്ചു; നാവ് രസത്തിൽ ലയിച്ചു. സത്യം അവർണ്ണനീയവും അത്ഭുതവുമാണ്; അതിന്റെ ഗതി പറഞ്ഞറിയിക്കാൻ കഴിയില്ല. നാനക് പറയുന്നു: അമൃതുനാമം കേൾക്കുവിൻ, പവിത്രരാകുവിൻ; സത്യം കേൾക്കാൻ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു (37).
ശ്ലോകം 38
പ്രിയ ഹരി, ജീവനെ ഗുഹയിൽ (ശരീരത്തിൽ) വെച്ച്, വായു (പ്രാണൻ) ഊതി. വായു ഊതി; ഒമ്പത് വാതിലുകൾ പ്രകടമാക്കി; പത്താമത്തേത് ഗുപ്തമാക്കി. ഗുരുവിന്റെ വാതിൽക്കൽ സ്നേഹം വെച്ചുകൊണ്ട്, ചിലർക്ക് പത്താം വാതിൽ കാണിച്ചു. അവിടെ അനേകം രൂപങ്ങൾ, നവനിധികൾ; അതിന്റെ അന്ത്യം കണ്ടെത്താനാകില്ല. നാനക് പറയുന്നു: പ്രിയ ഹരി, ജീവനെ ഗുഹയിൽ വെച്ച്, വായു ഊതി (38).
ശ്ലോകം 39
ഈ സത്യമായ സോഹില്ല, സത്യഗൃഹത്തിൽ പാടുവിൻ. സത്യഗൃഹത്തിൽ സോഹില്ല പാടുവിൻ; അവിടെ എപ്പോഴും സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു. സത്യത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു, നിനക്ക് ഇഷ്ടമാകുമ്പോൾ; ഗുരുമുഖത്താൽ ആരെയെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ സത്യം എല്ലാവരുടെയും നാഥനാണ്; അവൻ ആരെ ക്ഷമിക്കുന്നുവോ, ആ ഭക്തൻ പ്രാപിക്കുന്നു. നാനക് പറയുന്നു: സത്യമായ സോഹില്ല, സത്യഗൃഹത്തിൽ പാടുന്നു (39).
ശ്ലോകം 40
ആനന്ദം കേൾക്കുവിൻ, വലിയ ഭാഗ്യശാലികളേ; സകല മനോരഥങ്ങളും പൂർത്തിയായി. പരബ്രഹ്മ പ്രഭുവിനെ പ്രാപിച്ചു; സകല വിഷമങ്ങളും നീങ്ങി. ദുഃഖങ്ങൾ, രോഗങ്ങൾ, സന്താപങ്ങൾ നീങ്ങി; സത്യമായ ബാണി കേൾക്കപ്പെട്ടു. സന്തുക്കളും സജ്ജനങ്ങളും സന്തുഷ്ടരായി; പൂർണ്ണഗുരുവിൽ നിന്ന് അറിഞ്ഞു. കേൾക്കുന്നവർ പുണ്യമുള്ളവർ, പറയുന്നവർ പവിത്രർ; സത്യഗുരു പൂർണ്ണമായി വ്യാപിച്ചു. നാനക് വിനീതനായി പറയുന്നു: ഗുരുവിന്റെ പാദങ്ങളിൽ ചേർന്നു; അനാഹത മേളങ്ങൾ മുഴങ്ങുന്നു (40). (1)
ശ്ലോകം 41
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Daily or auspicious lunar days (Ekadashi, Purnima, Pradosham)
Brahma Muhurta (4:00 AM – 6:00 AM) or Evening Dusk (Sandhya)
Ghee lamp (Deepa), Incense (Dhoopa), Fresh flowers & Water offering
- Peace of mind, spiritual upliftment, and harmonious energy in the home
പശ്ചാത്തലം
ഈ കൃതി ഗുരു ഗ്രന്ഥ സാഹിബിലെ രാമകലി രാഗത്തിലുള്ള ഒരു ഭജനമാണ്. ഗുരു അമർദാസ് (മൂന്നാം ഗുരു) ആണ് ഇത് രചിച്ചത്. ആനന്ദിക്കത്തിയ അവസരങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് വിവാഹം, ഉത്സവങ്ങൾ, മറ്റു ശുഭകർമങ്ങൾ എന്നിവയിലാണ് ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നത്. ഇത് സിഖ് മതത്തിലെ ഒരു പ്രധാന പ്രാർത്ഥനയായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
രചയിതാവ്
ആനന്ദ് സാഹിബ് സിക്ക് മതത്തിലെ ആദ്യ ഗുരുവായ ഗുരു നാനാക്ക് ദേവ് ജിയുടെ രചനയാണ്. ഇത് ഗുരു ഗ്രന്ഥ് സാഹിബിലെ ഒരു പ്രധാന ഭാഗവും അനന്ദ് കാരജ് (വിവാഹ ചടങ്ങ്), അന്ത്യശുശ്രൂഷകൾ എന്നിവയിൽ പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നുണ്ട്. 'ആനന്ദ്' എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം ആനന്ദം എന്നാണ്.
ഘടന
40 പൗരികളും (ശ്ലോകങ്ങൾ) ഒരു അവസാന ശ്ലോകവും ചേർന്നതാണ്. രാഗ് രാംകലിയിൽ രചിക്കപ്പെട്ട ഇത് ഭക്തിയുടെയും പരമാനന്ദത്തിന്റെയും അവസ്ഥ വർണ്ണിക്കുന്നു. ആദ്യ ശ്ലോകം 'ആനന്ദ് ഭയാ മേരി മാഏ, സത്ഗുരു മൈ പായാ' (അമ്മേ, എനിക്ക് ആനന്ദം ലഭിച്ചു, ഞാൻ സത്ഗുരുവിനെ കണ്ടെത്തി) എന്ന വരിയിൽ തുടങ്ങുന്നു.
പ്രമേയം
യഥാർത്ഥ ആനന്ദം ഗുരുവിന്റെ കൃപയാലും ദൈവിക നാമത്തിന്റെ (നാം) സാക്ഷാത്കാരത്താലും ലഭിക്കുന്നു എന്നതാണ് പ്രധാന പ്രമേയം. ആഗ്രഹങ്ങളും അഹങ്കാരവും ഉപേക്ഷിച്ച് ഗുരുവുമായി ഐക്യം പ്രാപിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന സമാധാനത്തെയും സന്തോഷത്തെയും കുറിച്ച് 40 ശ്ലോകങ്ങളിലും വിശദീകരിക്കുന്നു.
പ്രാധാന്യം
സിക്ക് മതത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ബാണികളിൽ (പ്രാർത്ഥനകൾ) ഒന്നാണ് ആനന്ദ് സാഹിബ്. അനന്ദ് കാരജിന്റെ അവസാനത്തിലും ഗുരുദ്വാരകളിലെ പ്രഭാതപ്രാർത്ഥനയിലും ഇത് പാരായണം ചെയ്യുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ എല്ലാ മേഖലകളിലും ആനന്ദം കണ്ടെത്തുന്നതിനുള്ള വഴികാട്ടിയായി വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു.
അന്പതാം ശ്ലോകം
40-ാം ശ്ലോകം (പൗരി) 'അനദു സുണഹു വഡഭാഗീഹോ' എന്ന് തുടങ്ങുന്നു. ഈ ശ്ലോകം പാരായണം ചെയ്യുന്നത് എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളും രോഗങ്ങളും അകറ്റുമെന്നും ഗുരുവിന്റെ കൃപയാൽ സമ്പൂർണ്ണമായ ആനന്ദം പ്രദാനം ചെയ്യുമെന്നും വിശ്വസിക്കപ്പെടുന്നു. ഇതിൽ 'വാജെ അനഹദ് തൂരെ' (അനഹത നാദം മുഴങ്ങുന്നു) എന്ന് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ആത്മീയ പരമാനന്ദത്തിൻ്റെ അവസ്ഥ വർണ്ണിക്കുന്നു.
