Bharat Devotion
Embroidered artwork for ಆನಂದ್ ಸಾಹಿಬ್ (ಸಂಪೂರ್ಣ — 40 ಪೌರಿಗಳು): Embroidered Khanda emblem with a saffron Nishan Sahib flag and marigolds at sunrise

ಆನಂದ್ ಸಾಹಿಬ್ (ಸಂಪೂರ್ಣ — 40 ಪೌರಿಗಳು)

ಬಾಣಿಗಳುಗುರು ನಾನಕ್ ದೇವ್ ಜೀಗುರು ಅಮರ್ ದಾಸ್ ಜೀಗುರು ರಾಮ್ ದಾಸ್ ಜೀ
ಈ ಕೃತಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಆವೃತ್ತಿಯೂ ಲಭ್ಯವಿದೆ →

ಆನಂದ್ ಸಾಹಿಬ್ (ಸಂಪೂರ್ಣ — 40 ಪೌರಿಗಳು)

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವಾದ ಗುರು ಗ್ರಂಥ್ ಸಾಹಿಬ್ನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಭಜನೆ. ಇದು ದೈವಿಕ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸತ್ಯಗುರುವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸಂತೋಷವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕಗಳು

ರಾಮಕಲೀ ಮಹಲಾ ೩ ಅನಂದು
Ramkali Mahala 3 Anand

ರಾಮಕಲಿ ರಾಗ, ಮೂರನೇ ಮಹಲಾ (ಗುರು ಅಮರದಾಸ್) ರಚಿತ ಆನಂದ ಸಾಹಿಬ್

ಶ್ಲೋಕ 1

ಅನಂದು ಭಇಆ ಮೇರೀ ಮಾಏ ಸತಿಗುರೂ ಮೈ ಪಾಇಆ ಸತಿಗುರು ತ ಪಾಇಆ ಸಹಜ ಸೇತೀ ಮನಿ ವಜೀಆ ವಾಧಾಈಆ ರಾಗ ರತನ ಪರವಾರ ಪರೀಆ ಸಬದ ಗಾವಣ ಆಈಆ ಸಬದೋ ತ ಗಾವಹು ಹರೀ ಕೇರಾ ಮನಿ ಜಿನೀ ವಸಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಅನಂದು ಹೋಆ ಸತಿಗುರೂ ಮೈ ಪಾಇಆ ೧
Anand Bhaia Meri Maaye Satguru Mai Paaia. Satgur Ta Paaia Sahaj Seti Man Vajia Vadhaia. Raag Ratan Parvaar Paria Sabad Gaavan Aaia. Sabdo Ta Gaavhu Hari Kera Man Jini Vasaia. Kahai Nanak Anand Hoaa Satguru Mai Paaia.

ನನ್ನ ತಾಯೀ, ನನಗೆ ಆನಂದವಾಯಿತು – ನಾನು ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಪಡೆದೆನು. ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಪಡೆದೆನು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜಯಘೋಷಗಳು ಮೊಳಗಿದವು. ರತ್ನಗಳ ರಾಗಗಳು, ಕುಟುಂಬಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿವಾರಗಳು ಹಾಡಲು ಬಂದುವು. ಹರಿಯ ಸಬ್ದವನ್ನು ಹಾಡಿರಿ, ಅದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿದವರೇ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಪಡೆದು ಆನಂದವಾಯಿತು.

ಶ್ಲೋಕ 2

ಏ ಮನ ಮೇರಿಆ ತೂ ಸದಾ ರಹು ಹರಿ ನಾಲೇ ಹರಿ ನಾಲಿ ರಹು ತೂ ಮಂನ ಮೇರೇ ದೂಖ ಸಭಿ ವಿಸಾರಣಾ ಅಂಗೀಕಾರು ಓಹು ಕರೇ ತೇರಾ ಕಾರಜ ಸಭಿ ಸವಾರಣಾ ಸಭನಾ ಗಲಾ ಸಮರಥು ಸುಆಮೀ ಸೋ ಕಿಉ ಮನಹು ವಿಸಾರೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಮಂನ ಮೇರೇ ಸದಾ ರಹು ಹರಿ ನಾಲೇ ೨
Ae Man Meria Tu Sada Rahu Har Naale. Har Naal Rahu Tu Mann Mere Dookh Sabh Visarna. Aangikaar Oh Kare Tera Kaaraj Sabh Savarna. Sabhna Gala Samrath Suaami So Kiu Manhu Visaare. Kahai Nanak Mann Mere Sada Rahu Har Naale.

ಓ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರು. ಮನಸ್ಸೇ, ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರೆ ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತಾನೆ, ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಸರ್ವಶಕ್ತನಾದ ಸ್ವಾಮಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬಲ್ಲನು, ಅವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಯಬೇಕು? ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರು.

ಶ್ಲೋಕ 3

ಸಾಚೇ ಸಾಹಿಬಾ ಕಿಆ ನಾಹೀ ಘರಿ ತೇರೈ ಘರಿ ತ ತೇರೈ ಸಭು ಕಿಛು ಹೈ ಜಿಸು ದೇಹಿ ಸು ಪಾವಏ ಸದಾ ಸಿಫತಿ ಸಲಾಹ ತೇರೀ ನಾಮು ಮನಿ ವಸಾವಏ ನಾಮು ಜಿನ ಕೈ ಮನಿ ವಸಿಆ ವಾಜೇ ಸಬದ ಘನೇರೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸಚೇ ಸಾಹಿಬ ಕಿಆ ನಾಹೀ ಘರಿ ತೇರೈ ೩
Saache Sahiba Kia Naahi Ghar Terai. Ghar Ta Terai Sabh Kichh Hai Jis Dehi Su Paavae. Sada Sifat Salaah Teri Naam Man Vasaavae. Naam Jin Kai Man Vasia Vaaje Sabad Ghanere. Kahai Nanak Sache Sahib Kia Naahi Ghar Terai.

ಓ ಸತ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಇಲ್ಲದಿರುವುದು? ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಇದೆ; ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯೋ ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಿನ್ನ ಸದಾ ಸ್ತುತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಂಸೆ, ನಾಮವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಾಮವು ನೆಲೆಸಿತೋ, ಅವರಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಸಬ್ದಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತವೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಸತ್ಯ ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ಇಲ್ಲ?

ಶ್ಲೋಕ 4

ಸಾಚಾ ನಾಮು ಮೇರಾ ಆಧಾರೋ ಸಾಚು ನಾಮು ಅಧಾರು ಮೇರಾ ಜಿನಿ ಭುಖಾ ಸಭಿ ಗವಾಈಆ ಕರಿ ಸಾಂತಿ ಸುಖ ಮನಿ ಆಇ ವಸಿಆ ಜಿನಿ ಇಛಾ ಸಭಿ ಪುಜಾಈಆ ಸದಾ ಕುರಬಾಣು ಕೀತಾ ಗುರೂ ವಿಟಹು ಜಿಸ ದೀಆ ಏಹಿ ವಡಿಆಈಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸುಣಹು ಸಂತಹು ಸಬದಿ ಧರಹು ಪಿಆರೋ ಸಾಚಾ ನಾಮು ಮೇರಾ ಆಧಾರೋ ೪
Saacha Naam Mera Aadhaarho. Saach Naam Adhaar Mera Jin Bhukha Sabh Gavaia. Kar Saant Sukh Man Aai Vasia Jin Ichha Sabh Pujaia. Sada Kurbaan Keeta Guru Vitahu Jis Dia Eh Vadiaaia. Kahai Nanak Sunhu Santahu Sabad Dharhu Piaaro. Saacha Naam Mera Aadhaarho.

ಸತ್ಯ ನಾಮವೇ ನನ್ನ ಆಧಾರ. ಸತ್ಯ ನಾಮವೇ ನನ್ನ ಆಧಾರ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಹಸಿವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿತು. ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಮಾಡಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸಿತು. ಗುರುವಿಗೆ ಸದಾ ಬಲಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ, ಅವರು ಈ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ನೀಡಿದರು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಸಂತರೇ, ಕೇಳಿರಿ, ಸಬ್ದದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಿಡಿರಿ. ಸತ್ಯ ನಾಮವೇ ನನ್ನ ಆಧಾರ.

ಶ್ಲೋಕ 5

ವಾಜೇ ಪಂಚ ಸಬದ ತಿತು ಘರಿ ಸಭಾಗೈ ಘರಿ ಸಭಾಗೈ ಸಬದ ವಾಜೇ ಕಲಾ ಜಿತು ಘರಿ ಧಾರೀಆ ಪಂಚ ದೂತ ತುಧು ವಸಿ ಕೀತೇ ಕಾಲು ಕಂಟಕು ಮಾರಿಆ ಧುರಿ ಕರಮಿ ಪಾಇಆ ತುಧು ಜಿನ ಕಉ ಸಿ ನಾಮಿ ಹರಿ ಕೈ ಲಾಗೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ತಹ ಸುಖು ಹೋಆ ತಿತು ಘರಿ ಅನಹದ ವಾಜೇ ೫
Vaaje Panch Sabad Tit Ghar Sabhaagai. Ghar Sabhaagai Sabad Vaaje Kala Jit Ghar Dhaaria. Panch Doot Tudh Vas Keete Kaal Kantak Maaria. Dhur Karam Paaia Tudh Jin Kau Si Naam Har Kai Laage. Kahai Nanak Tah Sukh Hoaa Tit Ghar Anhad Vaaje.

ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಐದು ಸಬ್ದಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತವೆ. ಭಾಗ್ಯಶಾಲೀ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಬ್ದಗಳು ಮೊಳಗುತ್ತವೆ, ಅಲ್ಲಿ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ನೆಲೆಸಿದೆ. ಐದು ದೂತರನ್ನು (ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ, ಮೋಹ, ಅಹಂಕಾರ) ನಿನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿದೆ, ಮತ್ತು ಮರಣವೆಂಬ ಮುಳ್ಳನ್ನು ಕೊಂದೆ. ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ನಿಯತಿಯಿಂದ ಯಾರು ಪಡೆದರೋ ಅವರು ಹರಿಯ ನಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಯಿತು, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅನಹದ ನಾದ ಮೊಳಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 6

ಸಾಚೀ ಲಿವೈ ಬಿನು ದೇಹ ನಿಮಾಣೀ ದೇಹ ನಿಮಾಣೀ ಲಿವೈ ಬಾಝಹು ಕಿಆ ಕರೇ ವೇಚಾರೀಆ ತುಧು ಬಾಝು ಸಮರಥ ಕೋಇ ನಾಹೀ ಕ್ರಿಪಾ ಕರಿ ಬನವಾರೀಆ ಏಸ ನಉ ಹೋರು ಥಾಉ ನಾಹೀ ಸಬದಿ ಲಾಗಿ ಸವಾರೀಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಲಿವೈ ಬಾಝಹು ಕಿಆ ಕರೇ ವೇಚಾರೀಆ ೬
Saachi Livai Bin Deh Nimaani. Deh Nimaani Livai Baajhahukia Kare Vechaaria. Tudh Baajh Samrath Koi Naahi Kripa Kar Banvaaria. Es Nau Hor Thaao Naahi Sabad Laag Savaaria. Kahai Nanak Livai Baajhahukia Kare Vechaaria.

ಸತ್ಯ ಲಿವ್ (ಏಕಾಗ್ರತೆ) ಇಲ್ಲದೆ ದೇಹವು ನಿಮ್ಮಾಣಿಯಾಗಿದೆ. ಲಿವ್ ಇಲ್ಲದೆ ದೇಹವು ನಿಮ್ಮಾಣಿ – ಅದು ಏನು ಮಾಡಲು ಬಡವಾಗಿದೆ? ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಸಮರ್ಥರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಓ ಬನವಾರೀ (ಕೃಷ್ಣ), ಕೃಪೆಮಾಡು. ಇದಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಸ್ಥಾನವಿಲ್ಲ; ಸಬ್ದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಅಲಂಕೃತವಾಗಿದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಲಿವ್ ಇಲ್ಲದೆ ಈ ಬಡದೇಹವು ಏನು ಮಾಡಲಿ?

ಶ್ಲೋಕ 7

ಆನಂದು ಆನಂದು ಸಭು ಕೋ ಕಹೈ ಆನಂದು ಗುರೂ ತೇ ಜಾಣಿಆ ಜಾಣಿಆ ಆನಂದು ಸದಾ ಗುರ ತೇ ಕ್ರಿಪಾ ಕರೇ ಪಿಆರಿಆ ಕರಿ ಕಿರಪಾ ಕಿಲವಿಖ ಕಟೇ ಗಿಆನ ಅಂಜನು ಸಾರಿಆ ಅಂದರಹು ಜಿನ ಕಾ ಮೋಹು ತುಟಾ ತಿನ ಕಾ ಸಬದು ಸಚೈ ಸವಾರಿಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಏಹು ಅನಂದು ಹೈ ಆನಂದು ಗುರ ತೇ ಜಾಣಿಆ ೭
Aanand Aanand Sabh Ko Kahai Aanand Guru Te Jaania. Jaania Aanand Sada Gur Te Kripa Kare Piaaria. Kar Kirpa Kilvikh Kate Gyan Anjan Saaria. Aandarhu Jin Ka Moh Tuta Tin Ka Sabad Sachai Savaaria. Kahai Nanak Eh Anand Hai Aanand Gur Te Jaania.

ಎಲ್ಲರೂ "ಆನಂದ, ಆನಂದ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಆನಂದವನ್ನು ಗುರುವಿನಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಗುರುವಿನಿಂದಲೇ ಸದಾ ಆನಂದವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು – ಪ್ರಿಯ ಗುರು ಕೃಪೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕೃಪೆಮಾಡಿ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನದ ಅಂಜನವನ್ನು (ಕಾಜಲ್) ಹಚ್ಚುತ್ತಾರೆ. ಯಾರ ಒಳಗಿನ ಮೋಹವು ಮುರಿಯಿತೋ, ಅವರ ಸಬ್ದವನ್ನು ಸತ್ಯನು ಅಲಂಕರಿಸಿದನು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಇದೇ ಆನಂದ; ಆನಂದವನ್ನು ಗುರುವಿನಿಂದಲೇ ತಿಳಿಯಬೇಕು.

ಶ್ಲೋಕ 8

ಬಾಬಾ ಜಿಸು ತೂ ದೇಹಿ ಸೋಈ ಜನು ಪಾವೈ ಪಾವೈ ತ ಸೋ ಜನು ದೇಹಿ ಜಿಸ ನೋ ಹೋರಿ ಕಿಆ ಕರಹಿ ವೇಚಾರಿಆ ಇಕಿ ಭರಮಿ ಭೂಲೇ ಫಿರಹಿ ದಹ ದಿಸಿ ಇಕಿ ನಾಮಿ ಲಾಗಿ ಸವಾರಿಆ ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಮನು ಭಇಆ ನಿರಮಲು ಜಿನಾ ಭಾಣಾ ಭಾವಏ ಕಹೈ ನಾನಕು ಜಿಸು ದೇಹಿ ಪಿಆರೇ ಸೋಈ ಜನು ಪಾವಏ ೮
Baaba Jis Tu Dehi Soi Jan Paavae. Paavae Ta So Jan Dehi Jis No Hor Kia Karahi Vechaaria. Ik Bharam Bhoole Phirah Dah Dis Ik Naam Laag Savaaria. Gur Parsaadi Man Bhaia Nirmal Jina Bhaana Bhaavae. Kahai Nanak Jis Dehi Piaare Soi Jan Paavae.

ಓ ತಂದೆ, ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯೋ ಅವನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯೋ ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಇತರರು ಏನು ಮಾಡಲಿ ಬಡವರು? ಕೆಲವರು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಿಸಿ ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾರೆ; ಕೆಲವರು ನಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿ ಅಲಂಕೃತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾಗುತ್ತದೆ, ಅವರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯು ಪ್ರಿಯವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಪ್ರಿಯ, ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತೀಯೋ ಅವನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ಲೋಕ 9

ಆವಹು ಸಂತ ಪಿಆರಿಹೋ ಅಕಥ ಕೀ ಕರಹ ಕಹಾಣೀ ಕರಹ ಕಹಾಣೀ ಅಕಥ ಕೇರೀ ಕಿತು ದುಆರೈ ಪಾಈಐ ತನು ಮನು ಧನು ಸಭು ಸಉಪಿ ಗುರ ಕಉ ಹುಕಮಿ ಮಂನಿಐ ಪಾಈಐ ಹುಕಮು ಮಂನಿಹು ಗುರೂ ಕೇರಾ ಗಾವಹು ಸಚೀ ಬಾಣೀ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸುಣಹು ಸಂತಹು ಕಥಿಹು ಅಕಥ ಕಹಾಣೀ ೯
Aavhu Sant Piaariho Akath Ki Karah Kahaani. Karah Kahaani Akath Keri Kit Duaarai Paaiai. Tan Man Dhan Sabh Saup Gur Kau Hukam Manniai Paaiai. Hukam Mannihu Guru Kera Gaavhu Sachi Baani. Kahai Nanak Sunhu Santahu Kathihu Akath Kahaani.

ಓ ಪ್ರಿಯ ಸಂತರೇ, ಬನ್ನಿರಿ, ಅಕಥ್ಯವಾದ (ವರ್ಣಿಸಲಾಗದ) ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳೋಣ. ಅಕಥ್ಯವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ದ್ವಾರದಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು? ದೇಹ, ಮನಸ್ಸು, ಧನ – ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಗುರುವಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅವರ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪುವುದರಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಒಪ್ಪಿರಿ, ಸತ್ಯ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಸಂತರೇ, ಕೇಳಿರಿ, ಅಕಥ್ಯ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿರಿ.

ಶ್ಲೋಕ 10

ಏ ಮನ ಚಂಚಲಾ ಚತುರಾಈ ಕಿನೈ ನ ಪಾಇಆ ಚತುರಾಈ ನ ಪಾಇಆ ಕಿನೈ ತೂ ಸುಣಿ ಮಂನ ಮೇರಿಆ ಏಹ ಮಾಇಆ ಮೋಹಣೀ ಜಿನಿ ಏತು ಭರಮಿ ಭುಲಾಇಆ ಮಾಇಆ ತ ಮೋಹಣೀ ತಿನೈ ಕೀತೀ ಜಿನಿ ಠಗಉಲೀ ಪಾಈಆ ಕುರಬಾಣು ಕೀತಾ ತಿಸೈ ವಿಟಹು ಜಿನಿ ಮೋಹು ಮೀಠಾ ಲಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಮನ ಚಂಚಲ ಚತುರಾಈ ಕಿನೈ ನ ಪಾಇಆ ೧೦
Ae Man Chanchala Chaturaai Kinai Na Paaia. Chaturaai Na Paaia Kinai Tu Sun Mann Meria. Ehh Maaia Mohani Jin Et Bharam Bhulaia. Maaia Ta Mohani Tinai Keeti Jin Thagouli Paaia. Kurbaan Keeta Tisai Vitahu Jin Moh Meetha Laaia. Kahai Nanak Man Chanchal Chaturaai Kinai Na Paaia.

ಓ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸೇ, ಯಾರೂ ಚತುರತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸೇ, ಕೇಳು, ಯಾರೂ ಚತುರತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ. ಈ ಮೋಹಕ ಮಾಯೆಯು ಈ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಿಸಿತು. ಮಾಯೆಯು ಮೋಹಕವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು ಠಗೌಲಿ (ಮೋಸದ ಪದಾರ್ಥ) ಹಾಕಿದನು. ಆ ಮೋಹವನ್ನು ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ನಾನು ಬಲಿಹೋಗಿದ್ದೇನೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸೇ, ಯಾರೂ ಚತುರತೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿಲ್ಲ.

ಶ್ಲೋಕ 11

ಏ ಮನ ಪಿಆರಿಆ ತೂ ಸದಾ ಸಚು ಸಮಾಲೇ ಏಹು ಕುಟಂಬು ತೂ ಜಿ ದೇಖದಾ ಚಲೈ ನಾಹೀ ತೇರೈ ನಾಲೇ ಸಾಥಿ ತೇರೈ ಚಲೈ ನಾಹೀ ತಿಸು ನಾಲಿ ಕಿಉ ಚಿತು ಲಾಈಐ ಐಸಾ ಕಂಮು ಮೂಲೇ ನ ಕೀಚೈ ಜಿತು ಅಂತಿ ಪಛೋತಾಈಐ ಸತಿಗುರೂ ಕಾ ಉಪದೇಸು ಸುಣಿ ತೂ ಹೋವೈ ತೇರೈ ನಾಲೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಮನ ಪಿಆರೇ ತೂ ಸದಾ ಸಚು ಸಮಾಲೇ ೧೧
Ae Man Piaaria Tu Sada Sach Samaale. Eh Kutamb Tu Ji Dekhda Chalai Naahi Terai Naale. Saath Terai Chalai Naahi Tis Naal Kiu Chit Laaiai. Aisa Kamm Moole Na Keechai Jit Ant Pachhotaaiai. Satguru Ka Updes Sun Tu Hovai Terai Naale. Kahai Nanak Man Piaare Tu Sada Sach Samaale.

ಓ ಪ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು. ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಕುಟುಂಬವು ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ – ಅದರೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಏಕೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು? ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಪಡುವಂತಹ ಕೆಲಸವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬೇಡ. ಸತ್ಗುರುವಿನ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಕೇಳು, ಅದು ನಿನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಪ್ರಿಯ ಮನಸ್ಸೇ, ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸು.

ಶ್ಲೋಕ 12

ಅಗಮ ಅಗೋಚರಾ ತೇರಾ ಅಂತು ನ ಪಾಇಆ ಅಂತೋ ನ ಪಾಇಆ ಕಿನೈ ತೇರಾ ಆಪಣಾ ಆಪು ತೂ ಜಾಣಹೇ ಜೀಅ ಜಂತ ಸಭಿ ಖೇಲು ತೇರಾ ಕಿಆ ಕೋ ಆಖಿ ವಖಾಣಏ ಆಖಹಿ ತ ವೇಖಹಿ ಸಭು ತೂಹೈ ಜಿನಿ ಜಗತು ಉಪಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ತೂ ಸದಾ ಅಗಂಮು ಹೈ ತೇರಾ ಅಂತು ನ ಪಾಇಆ ೧೨
Agam Agochara Tera Ant Na Paaia. Anto Na Paaia Kinai Tera Aapna Aap Tu Jaanhe. Jia Jant Sabh Khel Tera Kia Ko Aakh Vakhaanae. Aakhahi Ta Vekhahi Sabh Toohai Jin Jagat Upaaia. Kahai Nanak Tu Sada Agamm Hai Tera Ant Na Paaia.

ಅಗಮ್ಯ, ಅಗೋಚರನೇ, ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ; ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ನೀನೇ ಅರಿಯುತ್ತೀಯೆ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ನಿನ್ನ ಆಟ; ಯಾರು ಏನು ಹೇಳಿ ತೋರಿಸಬಲ್ಲರು? ನೀನೇ ಹೇಳುತ್ತೀಯೆ, ನೋಡುತ್ತೀಯೆ, ಎಲ್ಲವೂ ನೀನೇ – ನೀನೇ ಜಗತ್ತನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ನೀನು ಸದಾ ಅಗಮ್ಯನು; ನಿನ್ನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ.

ಶ್ಲೋಕ 13

ಸುರಿ ನರ ಮುನಿ ಜನ ಅಂಮ್ರಿತು ಖೋಜದೇ ಸು ಅಂಮ್ರಿತು ಗುರ ತೇ ಪಾಇಆ ಪಾಇಆ ಅಂಮ್ರಿತು ಗುರಿ ಕ್ರಿಪಾ ಕೀನೀ ಸಚಾ ಮನಿ ವಸಾಇಆ ಜೀಅ ಜಂತ ಸಭಿ ತುಧು ಉಪಾಏ ಇಕಿ ವೇಖಿ ಪರಸಣಿ ಆಇಆ ಲಬು ಲೋಭು ಅಹಂಕಾರು ಚೂಕಾ ಸತಿಗುರೂ ಭಲಾ ಭಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಜಿಸ ನೋ ಆಪಿ ತುಠಾ ತಿನಿ ಅಂಮ್ರಿತು ಗುರ ತೇ ಪಾಇಆ ೧೩
Sur Nar Mun Jan Amrit Khojde Su Amrit Gur Te Paaia. Paaia Amrit Gur Kripa Keeni Sacha Man Vasia. Jia Jant Sabh Tudh Upaae Ik Vekh Parsan Aaia. Lab Lobh Ahankaar Chooka Satguru Bhala Bhaaia. Kahai Nanak Jis No Aap Tutha Tin Amrit Gur Te Paaia.

ದೇವತೆಗಳು, ಮನುಷ್ಯರು, ಮುನಿಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ; ಅದನ್ನು ಗುರುವಿನಿಂದಲೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವು ಕೃಪೆಮಾಡಿದಾಗ ಅಮೃತವು ಸಿಕ್ಕಿತು; ಸತ್ಯವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದೆ; ಕೆಲವರು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲು ಬಂದರು. ಲೋಭ, ದುರಾಶೆ, ಅಹಂಕಾರ ನಿವಾರಣೆಯಾಯಿತು; ಸತ್ಗುರುವು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರ ಮೇಲೆ ಸ್ವತಃ ಪ್ರಸನ್ನನಾದನೋ ಅವನು ಗುರುವಿನಿಂದ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಶ್ಲೋಕ 14

ಭಗತಾ ಕೀ ಚಾಲ ನಿರಾಲೀ ಚಾಲಾ ನಿರಾಲೀ ಭಗತಾಹ ಕೇರೀ ಬಿಖಮ ಮಾರಗಿ ಚಲಣಾ ಲಬು ಲೋಭು ಅಹಂಕಾರು ತಜಿ ತ್ರಿಸನಾ ಬಹುತು ನಾಹೀ ಬೋಲಣಾ ಖಂನಿಅಹು ತಿಖೀ ವಾಲಹು ನಿಕೀ ಏತು ಮಾರಗಿ ಜಾಣಾ ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಜಿನೀ ಆಪು ತಜಿಆ ಹರಿ ವಾಸನಾ ಸಮಾಣೀ ಕಹೈ ನಾನಕು ಚಾಲ ಭಗತಾ ಜುಗಹು ಜುಗು ನಿರಾಲೀ ೧೪
Bhagta Ki Chaal Niraali. Chaala Niraali Bhagtaah Keri Bikham Maarag Chalna. Lab Lobh Ahankaar Taj Trisna Bahut Naahi Bolna. Khanniahu Tikhi Vaalhu Niki Et Maarag Jaana. Gur Parsaadi Jini Aap Tajia Har Vaasna Samaani. Kahai Nanak Chaal Bhagta Jugahu Jug Niraali.

ಭಕ್ತರ ನಡಿಗೆಯು ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತರ ನಡಿಗೆ ವಿಶಿಷ್ಟ – ಕಠಿಣ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಲೋಭ, ದುರಾಶೆ, ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ, ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡಬಾರದು. ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮೊನಚಾದ ಕೂದಲಿಗಿಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಈ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ತನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವರಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ವಾಸನೆ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡಿತು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಭಕ್ತರ ನಡಿಗೆಯು ಯುಗದಿಂದ ಯುಗಕ್ಕೂ ವಿಶಿಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 15

ಜಿಉ ತೂ ಚಲಾಇಹಿ ತಿವ ಚಲಹ ಸುಆಮೀ ಹೋರು ಕಿಆ ಜಾಣಾ ಗುಣ ತೇರೇ ಜಿವ ತೂ ಚಲಾಇಹಿ ತಿವೈ ಚಲಹ ಜಿನಾ ಮಾರಗಿ ಪಾವಹೇ ಕರಿ ಕಿರಪಾ ಜಿನ ನಾಮಿ ಲಾಇಹಿ ಸಿ ಹರಿ ಹರಿ ಸದಾ ಧಿಆವಹೇ ಜಿಸ ನೋ ಕಥಾ ಸುಣಾಇಹಿ ಆಪಣೀ ಸಿ ಗುರದುಆರೈ ಸುಖು ಪಾವಹೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸಚೇ ಸಾಹಿಬ ಜಿಉ ಭಾವೈ ತಿವೈ ಚಲಾವಹೇ ೧೫
Jiu Tu Chalaihi Tiv Chalah Suaami Hor Kia Jaana Gun Tere. Jiv Tu Chalaihi Tivai Chalah Jina Maarag Paavahe. Kar Kirpa Jin Naam Laaihi Si Har Har Sada Dhiaavahe. Jis No Katha Sunaaihi Aapni Si Gurduaarai Sukh Paavahe. Kahai Nanak Sache Sahib Jiu Bhaavai Tivai Chalaavahe.

ಓ ಸ್ವಾಮೀ, ನೀನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆ ನಾನು ನಡೆಯುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಗುಣಗಳನ್ನು ನಾನು ಬೇರೆ ಏನು ಅರಿಯಲಿ? ನೀನು ಹೇಗೆ ನಡೆಸುತ್ತೀಯೋ ಹಾಗೆ ಅವರು ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ – ನೀನು ಯಾರನ್ನು ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಹಾಕುತ್ತೀಯೋ. ನೀನು ಕೃಪೆಮಾಡಿ ಯಾರನ್ನು ನಾಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತೀಯೋ ಅವರು ಸದಾ ಹರಿ-ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ನೀನು ಯಾರಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸುತ್ತೀಯೋ ಅವರು ಗುರುದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಸತ್ಯ ಸ್ವಾಮೀ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ನಡೆಸು.

ಶ್ಲೋಕ 16

ಏಹು ಸೋಹಿಲಾ ಸಬದು ಸುಹಾವಾ ಸಬದೋ ಸುಹಾವಾ ಸದಾ ಸೋಹಿಲಾ ಸತಿಗುರೂ ಸುಣಾಇಆ ಏಹು ತಿನ ಕೈ ಮಂನಿ ವಸಿಆ ಜಿನ ಧುರಹು ಲಿಖಿಆ ಆಇಆ ಇಕಿ ಫಿರಹಿ ಘನೇರೇ ಕರಹಿ ಗಲಾ ಗಲೀ ಕಿನೈ ನ ಪಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸಬದು ಸೋಹಿಲಾ ಸತಿಗುರೂ ಸುಣಾಇಆ ೧೬
Ehh Sohila Sabad Suhaava. Sabdo Suhaava Sada Sohila Satguru Sunaaia. Ehh Tin Kai Mann Vasia Jin Dhurahu Likhia Aaia. Ik Phirah Ghanere Karahi Gala Gali Kinai Na Paaia. Kahai Nanak Sabad Sohila Satguru Sunaaia.

ಈ ಸೊಹಿಲಾ (ಮದುವೆಯ ಹಾಡು) ಮತ್ತು ಸಬ್ದವು ಸುಂದರವಾಗಿದೆ. ಸುಂದರವಾದ ಸಬ್ದವು ಶಾಶ್ವತ ಸೊಹಿಲಾ – ಸತ್ಗುರುವು ಕೇಳಿಸಿದನು. ಇದು ಮೊದಲಿನಿಂದಲೂ ಯಾರ ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿತ್ತೋ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿತು. ಕೆಲವರು ಬಹಳ ಮಾತುಗಳಾಡುತ್ತಾ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ; ಮಾತಿನಿಂದ ಯಾರೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸಬ್ದವು ಸೊಹಿಲಾ – ಸತ್ಗುರುವು ಕೇಳಿಸಿದನು.

ಶ್ಲೋಕ 17

ಪವಿತು ಹೋಏ ಸೇ ಜನಾ ಜಿನೀ ಹರಿ ಧಿಆಇಆ ಹರಿ ಧಿಆಇಆ ಪವಿತು ಹೋಏ ಗುರಮುಖಿ ಜಿನೀ ಧಿಆಇಆ ಪವಿತು ಮಾತಾ ಪಿತಾ ಕುಟಂಬ ಸಹಿತ ಸಿಉ ಪವಿತು ಸಂಗತಿ ಸಬಾಈಆ ಕಹದೇ ಪವಿತು ಸುಣದೇ ಪವಿತು ಸೇ ಪವಿತು ಜಿನೀ ಮಂನಿ ವಸಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸೇ ಪವಿತು ಜಿನೀ ಗುರಮುಖಿ ಹರಿ ಹರಿ ಧಿಆಇಆ ೧೭
Pavit Hoe Se Jana Jini Har Dhiaaia. Har Dhiaaia Pavit Hoe Gurmukh Jini Dhiaaia. Pavit Maata Pita Kutamb Sahit Siu Pavit Sangat Sabaaia. Kahde Pavit Sunde Pavit Se Pavit Jini Mann Vasaia. Kahai Nanak Se Pavit Jini Gurmukh Har Har Dhiaaia.

ಯಾರು ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೋ ಅವರು ಪವಿತ್ರರಾದರು. ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿ ಪವಿತ್ರರಾದರು – ಗುರ್ಮುಖರಾಗಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿದವರು. ತಾಯಿ, ತಂದೆ, ಕುಟುಂಬ ಸಹಿತ ಪವಿತ್ರ; ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಯೂ ಪವಿತ್ರ. ಹೇಳುವವರು ಪವಿತ್ರ, ಕೇಳುವವರು ಪವಿತ್ರ; ಯಾರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಿದರೋ ಅವರು ಪವಿತ್ರ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರು ಗುರ್ಮುಖರಾಗಿ ಹರಿ-ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೋ ಅವರು ಪವಿತ್ರ.

ಶ್ಲೋಕ 18

ಕರಮೀ ಸಹಜು ನ ಊಪಜೈ ವಿಣು ಸಹಜೈ ಸಹಸಾ ನ ಜಾಇ ನಹ ಜಾಇ ಸಹಸಾ ಕಿತೈ ಸಂಜಮಿ ರಹೇ ಕರಮ ಕಮಾಏ ಸಹಸೈ ಜೀಉ ಮಲೀಣು ಹೈ ಕಿತು ಸಂಜಮಿ ಧೋತಾ ಜಾಏ ಮಂನು ಧೋವಹು ಸಬದಿ ಲಾಗಹು ಹರಿ ಸಿಉ ರಹಹು ಚಿತು ಲಾಇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಸಹಜು ಉಪಜೈ ಇಹು ಸಹಸಾ ಇವ ಜಾಇ ೧೮
Karmi Sahaj Na Oopjai Vin Sahjai Sahsa Na Jaai. Nah Jaai Sahsa Kitai Sanjam Rahe Karam Kamaae. Sahsai Jiu Maleen Hai Kit Sanjam Dhota Jaae. Mann Dhovhu Sabad Laaghu Har Siu Rahhu Chit Laai. Kahai Nanak Gur Parsaadi Sahaj Upjai Eh Sahsa Iv Jaai.

ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಹಜ ಸಮಾಧಿಯು ಉಂಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸಹಜ ಸಮಾಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸಂಶಯವು ಹೋಗದು. ಸಂಶಯವು ಯಾವುದೇ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೋಗದು. ಸಂಶಯದಿಂದ ಜೀವವು ಮಲಿನವಾಗಿದೆ; ಯಾವ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ತೊಳೆಯಬಹುದು? ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಳೆಯಿರಿ, ಸಬ್ದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಿ, ಹರಿಯೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಇರಿಸಿ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸಹಜ ಸಮಾಧಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ; ಈ ಸಂಶಯವು ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 19

ಜೀಅಹು ಮೈಲೇ ಬಾಹರಹು ನಿರಮಲ ಬಾಹರಹು ನಿರಮಲ ಜೀಅಹು ತ ಮೈಲೇ ತಿನೀ ಜನಮು ಜೂಐ ಹಾರಿಆ ಏಹ ತಿಸನಾ ವಡಾ ರೋಗು ಲಗಾ ಮರಣು ಮನಹು ವಿಸಾರಿಆ ವೇದಾ ಮಹಿ ನಾಮು ಉತಮು ಸೋ ಸುಣಹಿ ನಾಹೀ ಫಿರಹಿ ಜಿಉ ಬೇತಾಲಿಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಜಿನ ಸಚು ತಜಿಆ ಕೂಡ಼ೇ ಲಾಗೇ ತಿನೀ ಜನಮು ಜೂಐ ಹಾರಿಆ ೧೯
Jiahu Maile Baaharhu Nirmal. Baaharhu Nirmal Jiahu Ta Maile Tini Janam Jooai Haaria. Ehh Tisna Vada Rog Laga Maran Manhu Visaaria. Veda Mah Naam Utam So Sunahi Naahi Phirah Jiu Betaalia. Kahai Nanak Jin Sach Tajia Koode Laage Tini Janam Jooai Haaria.

ಒಳಗೆ ಮಲಿನ, ಹೊರಗೆ ನಿರ್ಮಲ. ಹೊರಗೆ ನಿರ್ಮಲ, ಒಳಗೆ ಮಲಿನ – ಅವರು ಜನ್ಮವನ್ನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತರು. ಈ ತೃಷ್ಣೆಯು ದೊಡ್ಡ ರೋಗವಾಗಿದೆ; ಮರಣವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮರೆತಿದ್ದಾರೆ. ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನಾಮವು ಉತ್ತಮವಾಗಿದೆ; ಅದನ್ನು ಕೇಳದೆ ಪಿಶಾಚಿಗಳಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರು ಸತ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಸುಳ್ಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡರೋ ಅವರು ಜನ್ಮವನ್ನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತರು.

ಶ್ಲೋಕ 20

ಜೀಅಹು ನಿರಮಲ ಬಾಹರಹು ನಿರಮಲ ಬಾಹರಹು ತ ನಿರಮಲ ಜೀಅಹು ನಿರಮಲ ಸತಿಗುರ ತೇ ಕರಣೀ ಕಮಾಣೀ ಕೂಡ಼ ಕೀ ಸೋಇ ಪಹುಚೈ ನಾಹೀ ಮನಸಾ ಸಚಿ ಸಮಾಣೀ ಜನಮು ರತನು ಜಿನೀ ಖಟಿಆ ಭಲೇ ಸೇ ವಣಜಾರೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಜಿನ ಮಂನು ನಿರಮಲು ಸದಾ ರಹಹಿ ಗುರ ನಾಲೇ ೨೦
Jiahu Nirmal Baaharhu Nirmal. Baaharhu Ta Nirmal Jiahu Nirmal Satgur Te Karni Kamaani. Koode Ki Soi Pahuchai Naahi Mansa Sach Samaani. Janam Ratan Jini Khatia Bhale Se Vanjaare. Kahai Nanak Jin Mann Nirmal Sada Rahahi Gur Naale.

ಒಳಗೆ ನಿರ್ಮಲ, ಹೊರಗೆ ನಿರ್ಮಲ. ಹೊರಗೆ ನಿರ್ಮಲ, ಒಳಗೆ ನಿರ್ಮಲ – ಸತ್ಗುರುವಿನಿಂದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಿದವರು. ಸುಳ್ಳಿನ ನೆರಳು ಅವರನ್ನು ಮುಟ್ಟದು; ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಾವೇಶಗೊಂಡಿತು. ಯಾರು ಜನ್ಮವೆಂಬ ರತ್ನವನ್ನು ಗಳಿಸಿದರೋ ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಮಲವಾಗಿದೆಯೋ ಅವರು ಸದಾ ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ಲೋಕ 21

ಜೇ ಕೋ ಸಿಖು ಗುರೂ ಸೇತೀ ಸನಮುಖು ಹೋವೈ ಹೋವೈ ತ ಸನಮುಖು ಸಿಖು ಕೋಈ ಜೀಅಹು ರಹೈ ಗುರ ನಾಲೇ ಗುರ ಕೇ ಚರನ ಹಿರದೈ ಧಿಆಏ ಅಂತರ ಆತಮೈ ಸಮಾಲೇ ಆಪು ಛಡಿ ಸದಾ ರಹೈ ಪರಣೈ ಗುರ ಬಿನು ಅವರು ನ ಜಾಣೈ ಕೋಏ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸುಣಹು ಸಂತಹು ಸೋ ಸಿಖು ಸನಮುಖು ಹೋಏ ೨೧
Je Ko Sikh Guru Seti Sanmukh Hovai. Hovai Ta Sanmukh Sikh Soi Jiahu Rahai Gur Naale. Gur Ke Charan Hirdai Dhiaae Antar Aatmai Samaale. Aap Chhad Sada Rahai Parnai Gur Bin Avar Na Jaane Koe. Kahai Nanak Sunhu Santahu So Sikh Sanmukh Hoe.

ಯಾರಾದರೂ ಶಿಷ್ಯನು ಗುರುವಿನ ಎದುರಿಗೆ (ಸನ್ಮುಖ) ಆಗಿದ್ದರೆ. ಶಿಷ್ಯನು ಸನ್ಮುಖನಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಒಳಗಿನಿಂದಲೂ ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಗುರುವಿನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ, ಒಳಗಿನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಶರಣಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ಗುರುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಓ ಸಂತರೇ, ಕೇಳಿರಿ, ಅವನೇ ಶಿಷ್ಯನು ಸನ್ಮುಖನಾಗುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ 22

ಜೇ ಕೋ ಗುರ ತೇ ವೇಮುಖು ಹೋವೈ ಬಿನು ಸತಿಗುರ ಮುಕತಿ ನ ಪಾವೈ ಪಾವೈ ಮುಕತಿ ನ ಹೋರ ಥೈ ಕೋಈ ಪುಛಹು ಬಿಬೇಕೀಆ ಜಾಏ ಅನೇಕ ಜೂನೀ ಭರಮಿ ಆವೈ ವಿಣು ಸತಿಗುರ ಮುಕತಿ ನ ಪಾಏ ಫಿರಿ ಮುಕತಿ ಪಾಏ ಲಾಗಿ ಚರಣೀ ಸತಿಗುರೂ ಸಬದು ಸುಣಾಏ ಕಹೈ ನಾನಕು ವೀಚಾರಿ ದೇಖಹು ವಿಣು ಸತಿಗುರ ಮುಕತಿ ನ ಪಾಏ ೨೨
Je Ko Gur Te Vemukh Hovai Bin Satgur Mukat Na Paavae. Paavae Mukat Na Hor Thai Koi Puchhahu Bibekia Jaae. Anek Jooni Bharam Aavai Vin Satgur Mukat Na Paae. Phir Mukat Paae Laag Charni Satguru Sabad Sunaae. Kahai Nanak Veechaar Dekhhu Vin Satgur Mukat Na Paae.

ಯಾರು ಗುರುವಿನಿಂದ ವಿಮುಖನಾಗುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಸತ್ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಸ್ಥಳದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತಿಯು ಸಿಗದು – ವಿವೇಕಿಗಳೇ, ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಅವನು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಭ್ರಮಿಸಿ ಬರುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವನು ಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸತ್ಗುರುವು ಸಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ವಿಚಾರಿಸಿ ನೋಡಿ, ಸತ್ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಮುಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.

ಶ್ಲೋಕ 23

ಆವಹು ಸಿಖ ಸತಿಗುರೂ ಕೇ ಪಿಆರಿಹೋ ಗಾವಹು ಸಚೀ ಬಾಣೀ ಬಾಣೀ ತ ಗಾವಹು ಗುರೂ ಕೇರೀ ಬಾಣೀಆ ಸಿರಿ ಬಾಣೀ ಜಿನ ಕಉ ನದರಿ ಕರಮು ಹೋವೈ ಹಿರದೈ ತಿನಾ ಸಮಾಣೀ ಪೀವಹು ಅಂಮ್ರಿತು ಸದಾ ರಹಹು ಹರಿ ರಂಗಿ ಜಪಿಹು ಸಾರಿಗಪಾಣೀ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸದಾ ಗಾವಹು ಏಹ ಸಚೀ ಬಾಣೀ ೨೩
Aavhu Sikh Satguru Ke Piaariho Gaavhu Sachi Baani. Baani Ta Gaavhu Guru Keri Baania Sir Baani. Jin Kau Nadar Karam Hovai Hirdai Tina Samaani. Peevhu Amrit Sada Rahhu Har Rang Japihu Saaringpaani. Kahai Nanak Sada Gaavhu Eh Sachi Baani.

ಓ ಸತ್ಗುರುವಿನ ಪ್ರಿಯ ಶಿಷ್ಯರೇ, ಬನ್ನಿರಿ, ಸತ್ಯ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ. ಗುರುವಿನ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ – ಅದು ಬಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಬಾಣಿ. ಯಾರ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹವಾಗುತ್ತದೆಯೋ ಅವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅದು ನೆಲೆಸುತ್ತದೆ. ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯಿರಿ, ಸದಾ ಹರಿಯ ರಂಗದಲ್ಲಿರಿ, ಸಾರಿಗಪಾಣಿಯನ್ನು (ಹರಿಯನ್ನು) ಜಪಿಸಿರಿ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸದಾ ಈ ಸತ್ಯ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಹಾಡಿರಿ.

ಶ್ಲೋಕ 24

ಸತಿಗುರೂ ಬಿನಾ ಹೋರ ಕಚೀ ಹೈ ಬಾಣೀ ಬಾಣೀ ತ ಕಚೀ ಸತಿಗುರೂ ಬಾಝಹು ಹೋರ ಕಚೀ ಬಾಣೀ ಕಹದೇ ಕಚೇ ಸುಣದೇ ಕಚೇ ಕಚಂೀ ಆಖಿ ವಖಾಣೀ ಹರಿ ಹರಿ ನಿತ ಕರಹಿ ರಸನಾ ಕಹಿಆ ಕಛೂ ನ ಜಾಣೀ ಚಿತು ಜಿನ ಕಾ ಹಿರಿ ಲಇಆ ಮಾಇಆ ಬೋಲನಿ ಪಏ ರವಾಣೀ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸತಿಗುರೂ ಬಾಝಹು ಹೋರ ಕಚೀ ಬಾಣೀ ೨೪
Satguru Bina Hor Kachi Hai Baani. Baani Ta Kachi Satguru Baajhahuhor Kachi Baani. Kahde Kache Sunde Kache Kachi Aakh Vakhaani. Har Har Nit Karahi Rasna Kahia Kachhoo Na Jaani. Chit Jin Ka Hir Laia Maaia Bolan Pae Ravaani. Kahai Nanak Satguru Baajhahuhor Kachi Baani.

ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಬಾಣಿಯು ಕಚ್ಚಾ (ಅಪೂರ್ಣ). ಸತ್ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಬಾಣಿಯು ಕಚ್ಚಾ. ಹೇಳುವವರು ಕಚ್ಚಾ, ಕೇಳುವವರು ಕಚ್ಚಾ; ಕಚ್ಚಾ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ಹರಿ-ಹರಿಯನ್ನು ನಿತ್ಯ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಮಾಯೆಯು ಅವರ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದೆ; ಅವರು ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸತ್ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಬಾಣಿಯು ಕಚ್ಚಾ.

ಶ್ಲೋಕ 25

ಗುರ ಕಾ ಸಬದು ರತಂನು ಹೈ ಹೀರೇ ಜಿತು ಜಡ಼ಾಉ ಸಬದು ರತನು ಜಿತು ಮಂನು ಲಾಗಾ ಏಹು ಹೋಆ ಸಮಾಉ ಸಬದ ಸೇತೀ ಮನು ಮಿಲಿಆ ಸಚೈ ಲಾಇಆ ಭಾಉ ಆಪೇ ಹೀರಾ ರತನು ಆಪೇ ಜಿಸ ನೋ ದೇಇ ಬುಝಾಇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸಬದು ರತನು ಹೈ ಹೀರಾ ಜಿತು ಜಡ಼ಾಉ ೨೫
Gur ka sabad ratann hai heere jit jadaao Sabad ratan jit mann laaga ehu hoaa samaao Sabad setee mann miliaa sachai laaiaa bhaao Aape heeraa ratan aape jis no dei bujhaai Kahai Nanak sabad ratan hai heeraa jit jadaao

ಗುರುವಿನ ಸಬ್ದವು ರತ್ನವಾಗಿದೆ, ಅದು ವಜ್ರದಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿದ ರತ್ನ. ಸಬ್ದವು ರತ್ನ – ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ತೊಡಗಿದಾಗ ಇದು ಲೀನವಾಯಿತು. ಸಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸೇರಿತು; ಸತ್ಯನು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹಚ್ಚಿದನು. ಸ್ವತಃ ವಜ್ರ, ಸ್ವತಃ ರತ್ನ; ಅವನು ಯಾರಿಗೆ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೋ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸಬ್ದವು ರತ್ನ, ವಜ್ರ – ಅದರಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿದ ರತ್ನ.

ಶ್ಲೋಕ 26

ಸಿವ ಸಕತಿ ಆಪಿ ಉಪಾಇ ಕೈ ಕರತಾ ಆಪೇ ಹುಕಮು ವರತಾಏ ಹುಕಮು ವರತಾಏ ಆಪಿ ವೇಖೈ ಗುರಮುಖಿ ಕಿಸೈ ಬುಝಾಏ ತೋಡ಼ೇ ಬಂಧನ ಹೋವೈ ಮುಕತು ಸಬದು ಮಂನಿ ವಸಾಏ ಗುರಮುಖಿ ಜಿಸ ನೋ ಆಪಿ ಕರೇ ಸು ಹೋವೈ ಏಕಸ ಸಿಉ ಲಿವ ಲಾಏ ಕಹೈ ನಾನಕು ಆಪಿ ಕರತಾ ಆಪೇ ಹುಕಮು ಬುಝಾಏ ೨೬
Shiv sakat aap upaai kai kartaa aape hukum vartaaee Hukum vartaaee aap dekhai gurmukh kisai bujhaai Tode bandhan hovai mukat sabad mann vasaai Gurmukh jis no aap kare su hovai ekas siu liv laai Kahai Nanak aap kartaa aape hukum bujhaai

ಸಿವ (ಶಿವ) ಮತ್ತು ಸಕ್ತಿ (ಶಕ್ತಿ) ಯನ್ನು ಸ್ವತಃ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಕರ್ತನು ಸ್ವತಃ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾನೆ. ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನಡೆಸಿ ಸ್ವತಃ ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಗುರ್ಮುಖನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ. ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಮುರಿದು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಸಬ್ದವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಯಾರನ್ನು ಸ್ವತಃ ಗುರ್ಮುಖನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಒಂದೇ (ಹರಿಯ) ಜೊತೆ ಲಿವ್ ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಕರ್ತನು ಸ್ವತಃ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ಲೋಕ 27

ಸಿಮ್ರಿತಿ ಸಾಸತ್ರ ಪುಂನ ಪಾಪ ಬೀಚಾರದೇ ತತೈ ಸಾರ ನ ಜಾಣೀ ತತೈ ಸಾರ ನ ಜಾಣೀ ಗುರೂ ಬಾಝಹು ತತೈ ಸಾರ ನ ಜಾಣೀ ತಿಹೀ ಗುಣೀ ಸಂಸಾರು ಭ್ರಮಿ ಸುತಾ ಸುತಿಆ ರೈಣಿ ವಿಹಾಣೀ ಗುರ ಕಿರಪಾ ತೇ ಸೇ ಜನ ಜಾಗೇ ಜಿನಾ ಹರಿ ಮನಿ ವಸಿಆ ಬೋಲಹಿ ಅಂಮ್ರಿತ ಬಾಣೀ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸೋ ತತು ಪಾಏ ಜಿಸ ನೋ ಅನದಿನು ಹರಿ ಲಿವ ಲಾಗೈ ಜಾಗತ ರೈಣಿ ವಿಹಾಣೀ ೨೭
Simrit saasat punn paap bechaarde tattai saar na jaani Tattai saar na jaani guroo baajhahut tattai saar na jaani Tihee guni sansaar bhram sutaa sutiaa rain vihaani Gur kirpaa te se jan jaage jinaa har mann vasiaa bolhi amrit baani Kahai Nanak so tatt paaye jis no andin har liv laagai jaagat rain vihaani

ಸ್ಮೃತಿ ಮತ್ತು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಪುಣ್ಯ-ಪಾಪಗಳನ್ನು ಚಿಂತಿಸುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಗುರುವಿಲ್ಲದೆ ಸಾರವನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಗುಣಗಳ (ರಜೋ, ತಮೋ, ಸತ್ವ) ಜಗತ್ತು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದೆ; ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರಾತ್ರಿಯು ಕಳೆಯಿತು. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಆ ಜನರು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡರು, ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ನೆಲೆಸಿ ಅಮೃತ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಆಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಯಾರಿಗೆ ಹಗಲಿರುಳು ಹರಿಯ ಲಿವ್ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆಯಿತೋ ಅವನು ಆ ಸಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಶ್ಲೋಕ 28

ಮಾತಾ ಕೇ ಉದರ ಮಹಿ ಪ್ರತಿಪಾಲ ಕರೇ ಸೋ ಕಿಉ ಮನಹು ವಿಸಾರೀಐ ಮನಹು ಕಿಉ ವಿಸಾರೀಐ ಏವಡು ದಾತಾ ಜಿ ಅಗನಿ ಮಹಿ ಆಹಾರು ಪಹುಚಾವಏ ಓಸ ನೋ ಕಿಹು ಪೋಹಿ ನ ಸಕೀ ಜಿಸ ನಉ ಆಪಣೀ ಲಿವ ಲಾವಏ ಆಪಣೀ ಲಿವ ಆಪೇ ಲಾಏ ಗುರಮುಖಿ ಸದಾ ಸಮಾಲೀಐ ಕಹೈ ನಾನಕು ಏವಡು ದಾತಾ ಸೋ ಕಿಉ ಮನಹು ವಿಸಾರೀಐ ೨೮
Maataa ke udar mah pratipal kare so kiu manahu visaariee Manahu kiu visaariee evad daataa ji agan mah aahaar pahuchaave Os no kihu pohi na sakee jis nau aapnee liv laave Aapnee liv aape laaye gurmukh sadaa samaalee Kahai Nanak evad daataa so kiu manahu visaariee

ತಾಯಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಪೋಷಿಸಿದವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಯಬೇಕು? ಈ ಮಹಾದಾನಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಯಬೇಕು – ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಆಹಾರವನ್ನು ತಲುಪಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ತೊಂದರೆ ಕೊಡಲಾರದು; ಅವನು ತನ್ನ ಲಿವ್ ಅನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೋ. ಅವನು ಸ್ವತಃ ತನ್ನ ಲಿವ್ ಅನ್ನು ಹಚ್ಚುತ್ತಾನೆ; ಗುರ್ಮುಖರಾಗಿ ಸದಾ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದಾನಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕೆ ಮರೆಯಬೇಕು?

ಶ್ಲೋಕ 29

ಜೈಸೀ ಅಗನಿ ಉದರ ಮಹಿ ತೈಸೀ ಬಾಹರಿ ಮಾಇಆ ಮಾಇಆ ಅಗನಿ ಸಭ ಇಕೋ ಜೇಹೀ ಕರತೈ ಖೇಲು ರಚಾಇಆ ಜಾ ತಿಸು ಭಾಣಾ ತಾ ಜಂಮಿಆ ಪರವಾರಿ ಭಲಾ ಭಾಇಆ ಲಿವ ಛುಡ಼ಕೀ ಲಗೀ ತ್ರಿಸನಾ ಮಾಇಆ ಅಮರು ವರತಾಇಆ ಏಹ ಮಾಇಆ ಜಿತು ಹರಿ ವಿಸರೈ ಮೋಹು ಉಪಜೈ ಭಾಉ ದೂಜಾ ಲಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಜಿನಾ ಲಿವ ಲಾಗೀ ತಿನೀ ವಿಚೇ ಮಾಇಆ ಪಾಇಆ ೨೯
Jaisee agan udar mah taisee baahar maaiaa Maaiaa agan sabh iko jehee kartai khel rachaaiaa Jaa tis bhaanaa taa jammiaa parvaar bhalaa bhaaiaa Liv chhudkee lagee trisnaa maaiaa amar vartaaiaa Ehh maaiaa jit har visrai moh upjai bhaao doojaa laaiaa Kahai Nanak gur parsaadee jinaa liv laagee tinee veeche maaiaa paaiaa

ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇರುವಂತೆ ಹೊರಗೂ ಮಾಯೆ ಇದೆ. ಮಾಯೆಯ ಬೆಂಕಿ ಮತ್ತು ಗರ್ಭದ ಬೆಂಕಿ ಎಲ್ಲವೂ ಒಂದೇ; ಕರ್ತನು ಆಟವನ್ನು ರಚಿಸಿದನು. ಅವನಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಾಗ ಅವನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ಕುಟುಂಬವು ಒಳ್ಳೆಯದೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು. ಲಿವ್ ಮುರಿದು ತೃಷ್ಣೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿತು; ಮಾಯೆಯು ಅಮರವನ್ನು ನಡೆಸಿತು. ಈ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಹರಿಯು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ; ಮೋಹವುಂಟಾಗಿ ದ್ವಿತೀಯ ಭಾವ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಯಾರಿಗೆ ಲಿವ್ ಅಂಟಿತೋ ಅವರು ಮಾಯೆಯೊಳಗೆಯೇ ಹರಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.

ಶ್ಲೋಕ 30

ಹರಿ ಆಪಿ ಅಮುಲಕು ಹೈ ಮುಲಿ ನ ಪಾಇಆ ಜಾಇ ಮುಲಿ ನ ಪಾಇಆ ಜಾಇ ಕಿಸೈ ವಿಟಹು ರಹೇ ಲೋಕ ವಿಲಲಾಇ ಐಸಾ ಸತಿಗುರು ಜೇ ಮಿಲೈ ತಿಸ ನೋ ಸಿರು ಸಉಪೀಐ ವಿಚಹು ಆಪು ಜಾಇ ಜಿಸ ದಾ ಜೀಉ ತಿಸು ಮಿಲಿ ರಹೈ ಹರಿ ವಸೈ ಮನಿ ಆಇ ಹರಿ ಆಪಿ ಅಮುಲಕು ಹೈ ಭಾಗ ತಿನಾ ಕೇ ನಾನಕಾ ಜಿನ ಹರಿ ಪಲೈ ಪಾಇ ೩೦
Har aap amulak hai mul na paaiaa jaai Mul na paaiaa jaai kisai vitahu rahe lok villaai Aisaa satgur je milai tis no sir saupeai vichahu aap jaai Jis daa jeeu tis mil rahai har vasai mann aai Har aap amulak hai bhaag tinaa ke Naanakaa jin har pallai paai

ಹರಿಯು ಸ್ವತಃ ಅಮೂಲ್ಯ; ಅವನನ್ನು ಬೆಲೆಕೊಟ್ಟು ಪಡೆಯಲಾಗದು. ಯಾವುದೇ ಬೆಲೆಯಿಂದ ಪಡೆಯಲಾಗದು; ಜನರು ವಿಲಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಅಂತಹ ಸತ್ಗುರುವು ಸಿಕ್ಕಿದರೆ, ಅವನಿಗೆ ತಲೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆಗ ಒಳಗಿನ ಅಹಂಕಾರ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಯಾರ ಜೀವವು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹರಿಯು ನೆಲೆಸುತ್ತಾನೆ. ಹರಿಯು ಸ್ವತಃ ಅಮೂಲ್ಯ; ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಯಾರು ಹರಿಯನ್ನು ಪಾಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರೋ ಅವರು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು.

ಶ್ಲೋಕ 31

ಹರಿ ರಾಸಿ ಮೇರೀ ಮನು ವಣಜಾರಾ ಹರಿ ರಾಸಿ ಮೇರೀ ಮನು ವಣಜಾರಾ ಸತಿಗುರ ತೇ ರಾಸಿ ಜಾಣೀ ಹರಿ ಹರಿ ನಿತ ಜಪಿಹು ಜೀಅಹು ಲಾಹಾ ಖಟಿಹು ದಿಹಾಡ಼ೀ ಏಹು ಧನು ತಿನಾ ಮಿಲಿಆ ಜಿನ ಹರಿ ಆಪೇ ಭಾಣಾ ಕಹೈ ನಾನಕು ಹರಿ ರಾಸಿ ಮೇರೀ ಮನು ಹೋಆ ವಣಜಾರಾ ೩೧
Har raas meree mann vanjaaraa Har raas meree mann vanjaaraa satgur te raas jaani Har har nit japihu jeeahu laahaa khatiho dihaadee Ehu dhan tinaa miliaa jin har aape bhaanaa Kahai Nanak har raas meree mann hoaa vanjaaraa

ಹರಿಯೇ ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತು; ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಾಪಾರಿ. ಹರಿಯೇ ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತು; ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಾಪಾರಿ – ಸತ್ಗುರುವಿನಿಂದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತಿಳಿದೆ. ಹರಿ-ಹರಿಯನ್ನು ಹೃದಯದಿಂದ ನಿತ್ಯ ಜಪಿಸಿರಿ; ದಿವಸಕ್ಕೆ ಲಾಭವನ್ನು ಗಳಿಸಿರಿ. ಈ ಧನವು ಯಾರನ್ನು ಹರಿಯು ಸ್ವತಃ ಇಷ್ಟಪಟ್ಟನೋ ಅವರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹರಿಯೇ ನನ್ನ ಸಂಪತ್ತು; ಮನಸ್ಸು ವ್ಯಾಪಾರಿಯಾಯಿತು.

ಶ್ಲೋಕ 32

ಏ ರಸನಾ ತೂ ಅನ ರಸಿ ರಾಚಿ ರಹೀ ತೇರೀ ಪಿಆಸ ನ ಜಾಇ ಪಿಆಸ ನ ಜಾಇ ಹೋರತು ಕಿತೈ ಜಿಚರು ಹರಿ ರಸು ಪಲೈ ನ ಪಾಇ ಹರಿ ರಸು ಪಾಇ ಪಲೈ ಪೀಐ ಹರಿ ರಸು ಬಹುಡ಼ಿ ನ ತ್ರಿಸನಾ ಲಾಗೈ ಆಇ ಏಹು ಹರಿ ರಸು ಕರಮೀ ಪಾಈಐ ಸತಿಗುರು ಮಿಲೈ ಜಿಸು ಆಇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಹೋರಿ ಅನ ರಸ ಸಭಿ ವೀಸರೇ ಜಾ ಹರಿ ವಸೈ ಮನಿ ಆಇ ೩೨
E rasnaa too an ras raach rahee teree piaas na jaai Piaas na jaai horat kitai jichar har ras pallai na paai Har ras paai pallai peeae har ras bahud na trisnaa laagai aai Ehu har ras karmee paaeai satgur milai jis aai Kahai Nanak hor an ras sabh veesre jaa har vasai mann aai

ಓ ನಾಲಿಗೆಯೇ, ನೀನು ಇತರ ರಸಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದೀಯೆ; ನಿನ್ನ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹರಿಯ ರಸವು ಪಾಲಿಗೆ ಸಿಗದವರೆಗೆ ಇತರ ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಹೋಗದು. ಹರಿಯ ರಸವು ಪಾಲಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಕುಡಿದಾಗ ಮತ್ತೆ ಬಾಯಾರಿಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಹರಿಯ ರಸವು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಸತ್ಗುರುವು ಬಂದು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಹರಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದಾಗ ಇತರ ಎಲ್ಲ ರಸಗಳು ಮರೆತುಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಶ್ಲೋಕ 33

ಏ ಸರೀರಾ ಮೇರಿಆ ಹರಿ ತುಮ ಮಹಿ ಜೋತಿ ರಖೀ ತಾ ತೂ ಜಗ ಮಹಿ ಆಇಆ ಹರಿ ಜೋತಿ ರಖೀ ತುಧು ವಿಚಿ ತಾ ತೂ ಜಗ ಮಹಿ ಆಇಆ ಹರಿ ಆಪೇ ಮಾತಾ ಆಪೇ ಪಿತಾ ಜಿನಿ ಜೀಉ ಉಪಾಇ ಜಗತು ದಿಖಾಇಆ ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಬುಝಿಆ ತಾ ಚಲತು ಹೋಆ ಚಲತು ನದರೀ ಆಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸ್ರಿಸಟಿ ಕಾ ಮೂಲು ರಚಿಆ ಜೋತಿ ರಾಖೀ ತಾ ತೂ ಜಗ ಮಹಿ ಆಇಆ ೩೩
E sareeraa meriaa har tum mah jot rakhee taa too jag mah aaiaa Har jot rakhee tudh vich taa too jag mah aaiaa Har aape maataa aape pitaa jin jeeu upaai jagat dikhaaiaa Gur parsaadee bujhiaa taa chalat hoaa chalat nadree aaiaa Kahai Nanak srist kaa mool rachiaa jot raakhee taa too jag mah aaiaa

ಓ ನನ್ನ ದೇಹವೇ, ಹರಿಯು ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಇರಿಸಿದನು; ಆಗ ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂದೆ. ಹರಿಯು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿ ಇರಿಸಿದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂದೆ. ಹರಿಯೇ ತಾಯಿ, ಹರಿಯೇ ತಂದೆ – ಅವನು ಜೀವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅರ್ಥವಾಯಿತು; ಆಗ ಈ ನಾಟಕವು ನಡೆಯಿತು; ನಾಟಕವು ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂತು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಇರಿಸಿದಾಗ ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 34

ಮನಿ ಚಾಉ ಭಇಆ ಪ್ರಭ ಆಗಮು ಸುಣಿಆ ಹರಿ ಮಂಗಲು ಗಾಉ ಸಖೀ ಗ್ರಿಹು ಮಂದರು ಬಣಿಆ ಹರಿ ಗಾಉ ಮಂಗಲು ನಿತ ಸಖೀಏ ಸೋಗು ದೂಖು ನ ವಿಆಪಏ ಗುರ ಚರನ ಲಾಗೇ ದಿನ ಸಭಾಗೇ ಆಪಣಾ ಪಿರು ಜಾಪಏ ಅನಹತ ಬಾಣೀ ಗುರ ಸಬದಿ ಜಾಣೀ ಹರಿ ನಾಮು ಹರಿ ರಸು ಭೋಗೋ ಕಹೈ ನಾನಕು ಪ್ರಭು ಆಪಿ ಮಿಲಿಆ ಕರಣ ಕಾರಣ ಜೋಗೋ ೩೪
Mann chaau bhaiaa prabh aagam suniaa Har mangal gaau sakhee grih mandar baniaa Har gaau mangal nit sakheee sog dookh na viaapaye Gur charan laage din sabhaage aapnaa pir jaapaye Anhat baani gur sabad jaani har naam har ras bhogo Kahai Nanak prabh aap miliaa karan kaaran jogo

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು – ಪ್ರಭುವಿನ ಆಗಮನವನ್ನು ಕೇಳಿ. ಓ ಸಖಿಯೇ, ಹರಿಯ ಮಂಗಲವನ್ನು ಹಾಡು; ಮನೆ ಮತ್ತು ಮಂದಿರವು ಅಲಂಕೃತವಾಯಿತು. ಓ ಸಖಿಯರೇ, ನಿತ್ಯ ಹರಿಯ ಮಂಗಲವನ್ನು ಹಾಡಿರಿ; ದುಃಖ ಮತ್ತು ದುಃಖವು ತಟ್ಟದು. ಗುರುಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರ ದಿನಗಳು ಶುಭವಾದವು; ಅವರಿಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮನು ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅನಹತ ನಾದದ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಗುರುವಿನ ಸಬ್ದದಿಂದ ತಿಳಿದು; ಹರಿಯ ನಾಮ ಮತ್ತು ಹರಿಯ ರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಭುವು ಸ್ವತಃ ಭೇಟಿಯಾದನು – ಅವನು ಎಲ್ಲದರ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮರ್ಥನು.

ಶ್ಲೋಕ 35

ಏ ಸರೀರಾ ಮೇರಿಆ ಇಸು ಜಗ ಮಹಿ ಆಇ ಕೈ ಕಿಆ ತುಧು ಕರಮ ಕಮಾಇಆ ಕಿ ಕರಮ ಕಮಾಇಆ ತುಧು ಸರೀರಾ ಜಾ ತೂ ಜಗ ಮಹಿ ಆಇಆ ಜಿನಿ ಹರಿ ತೇರಾ ರಚನು ರಚಿಆ ಸೋ ಹರಿ ಮನಿ ನ ವಸಾಇಆ ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಹರಿ ಮಂನಿ ವಸಿಆ ಪೂರಬಿ ಲಿಖಿಆ ಪಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಏಹು ಸರೀರು ಪರವಾಣು ಹೋಆ ಜಿನಿ ಸತಿಗುರ ಸಿಉ ಚಿತು ಲಾಇಆ ೩೫
E sareeraa meriaa is jag mah aai kai kiaa tudh karam kamaaiaa Ki karam kamaaiaa tudh sareeraa jaa too jag mah aaiaa Jin har teraa rachan rachiaa so har mann na vasaaiaa Gur parsaadee har mann vasiaa poorab likhiaa paaiaa Kahai Nanak ehu sareer parvaan hoaa jin satgur siu chit laaiaa

ಓ ನನ್ನ ದೇಹವೇ, ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನೀನು ಏನು ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದೆ? ಓ ದೇಹವೇ, ನೀನು ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ ಏನು ಕರ್ಮ ಮಾಡಿದೆ? ನಿನ್ನ ಸೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದ ಹರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಸಲಿಲ್ಲ. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಹರಿಯು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದನು; ಪೂರ್ವದ ಲಿಖಿತವನ್ನು ಪಡೆದನು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ದೇಹವು ಪ್ರಮಾಣೀಕೃತವಾಯಿತು – ಯಾರು ಸತ್ಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರೋ.

ಶ್ಲೋಕ 36

ಏ ನೇತ್ರಹು ಮೇರಿಹೋ ಹರಿ ತುಮ ಮಹಿ ಜೋತಿ ಧರೀ ಹರಿ ಬಿನು ಅವರು ನ ದೇಖಹು ಕೋಈ ಹರಿ ಬಿನು ಅವರು ನ ದೇಖಹು ಕೋಈ ನದರೀ ಹರಿ ನಿಹಾಲಿಆ ಏಹು ವಿಸು ಸಂಸಾರು ತುಮ ದೇಖದೇ ಏಹು ಹರಿ ಕಾ ರೂಪು ಹೈ ಹರಿ ರೂಪು ನದರೀ ಆಇಆ ಗುರ ಪರಸಾದೀ ಬುಝಿಆ ಜಾ ವೇಖಾ ಹರಿ ಇಕು ಹೈ ಹರಿ ಬಿನು ಅವರು ನ ಕೋಈ ಕಹೈ ನಾನಕು ಏಹಿ ನೇತ್ರ ಅಂಧ ಸೇ ಸತಿಗುರಿ ಮಿಲಿಐ ದಿಬ ದ್ರಿಸಟಿ ಹೋಈ ೩೬
E netrah meriho har tum mah jot dharee har bin avar na dekho koee Har bin avar na dekho koee nadree har nihaaliaa Ehu vis sansaar tum dekhde ehu har kaa roop hai har roop nadree aaiaa Gur parsaadee bujhiaa jaa vekhaa har ik hai har bin avar na koee Kahai Nanak ehi netr andh se satgur miliai dib drist hoee

ಓ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳೇ, ಹರಿಯು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಜ್ಯೋತಿಯನ್ನು ಇರಿಸಿದನು. ಹರಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡಬೇಡಿ. ನೋಟದಲ್ಲಿ ಹರಿಯನ್ನು ನೋಡಿ; ಹರಿಯನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡಬೇಡಿ. ನೀವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ವಿಷಜಗತ್ತು ಹರಿಯ ರೂಪವಾಗಿದೆ; ಹರಿಯ ರೂಪವು ನೋಟಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ. ಗುರುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅರ್ಥವಾಯಿತು – ನಾನು ನೋಡಿದಾಗ ಹರಿಯು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದಾನೆ; ಹರಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಈ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕುರುಡಾಗಿದ್ದವು; ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದಾಗ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಾಯಿತು.

ಶ್ಲೋಕ 37

ಏ ಸ್ರವಣಹು ಮೇರಿಹೋ ಸಾಚೈ ಸುನಣೈ ನೋ ಪಠಾಏ ಸಾಚೈ ಸುನಣೈ ನೋ ಪಠಾಏ ಸರೀರಿ ಲಾಏ ಸುಣಹು ಸತಿ ಬಾಣೀ ಜಿತು ಸುಣೀ ಮನು ತನು ಹರಿಆ ಹೋಆ ರಸನಾ ರಸಿ ಸಮಾಣೀ ಸಚು ಅಲಖ ವಿಡಾಣೀ ತಾ ಕೀ ಗತಿ ಕಹೀ ನ ಜಾಏ ಕಹೈ ನಾನಕು ಅಂಮ್ರಿತ ನಾಮು ಸುಣಹು ಪವಿತ್ರ ಹೋವಹು ಸಾಚೈ ಸುನಣೈ ನೋ ಪಠಾಏ ೩೭
E sravnah meriho saachai sunnai no pathaae Saachai sunnai no pathaae sareer laae sunhu sat baani Jit sunee mann tan hariaa hoaa rasnaa ras samaanee Sach alakh vidaanee taa kee gat kahee na jaae Kahai Nanak amrit naam sunhu pavitr hovhu saachai sunnai no pathaae

ಓ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳೇ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು. ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ; ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ಸತ್ಯ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿರಿ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹವು ಹಸಿರಾಯಿತು (ಉಲ್ಲಾಸಗೊಂಡಿತು); ನಾಲಿಗೆಯು ರಸದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾಯಿತು. ಸತ್ಯವು ಅಲಕ್ಷ್ಯ ಮತ್ತು ಅದ್ಭುತ; ಅದರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಳಲಾಗದು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಅಮೃತ ನಾಮವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ, ಪವಿತ್ರರಾಗಿರಿ – ಸತ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಲು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 38

ಹರಿ ಜೀಉ ಗುಫಾ ಅಂದರಿ ರಖಿ ಕೈ ವಾಜಾ ಪವಣು ವಜಾಇಆ ವಜಾಇಆ ವಾಜಾ ಪಉಣ ನಉ ದುಆರೇ ಪರಗಟು ಕೀಏ ದಸವಾ ಗುಪತು ರಖಾಇಆ ಗುರದುಆರೈ ಲಾಇ ಭಾವನೀ ಇಕನಾ ದಸವಾ ದುಆರು ದಿಖಾಇಆ ತಹ ಅನೇಕ ರೂಪ ನಾಉ ನವ ನಿಧಿ ತಿಸ ದಾ ಅಂತು ನ ಜಾಈ ಪಾಇಆ ಕಹೈ ನಾನಕು ಹರಿ ಪಿಆರೈ ಜೀಉ ಗುಫಾ ಅಂದರಿ ರಖಿ ಕೈ ವಾಜಾ ಪವಣು ವಜಾಇಆ ೩೮
Har jeeu gufaa andar rakh kai vaajaa pavan vajaaiaa Vajaaiaa vaajaa paun nau duaare pargat keee dasvaa gupat rakhaaiaa Gurduaarai laai bhaavnee iknaa dasvaa duaar dikhaaiaa Tah anek roop naau nav nidh tis daa ant na jaaee paaiaa Kahai Nanak har piaarai jeeu gufaa andar rakh kai vaajaa pavan vajaaiaa

ಪ್ರಿಯ ಹರಿಯು ಜೀವವನ್ನು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಇರಿಸಿ, ವಾಯುವೆಂಬ ವಾದ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಸಿದನು. ವಾಯುವನ್ನು ನುಡಿಸಿ, ಒಂಬತ್ತು ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಗೊಳಿಸಿದನು; ಹತ್ತನೆಯದನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿಟ್ಟನು. ಗುರುದ್ವಾರದಲ್ಲಿ ಒಲವನ್ನು ಇರಿಸಿ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಹತ್ತನೆಯ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳು, ಹೆಸರುಗಳು, ಒಂಬತ್ತು ನಿಧಿಗಳಿವೆ; ಅವನ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗದು. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಪ್ರಿಯ ಹರಿಯು ಜೀವವನ್ನು ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಇರಿಸಿ, ವಾಯುವೆಂಬ ವಾದ್ಯವನ್ನು ನುಡಿಸಿದನು.

ಶ್ಲೋಕ 39

ಏಹು ಸಾಚಾ ಸೋಹಿಲಾ ಸಾಚೈ ಘರಿ ಗಾವಹು ಗಾವಹು ತ ಸೋಹಿಲಾ ಘರಿ ಸಾಚೈ ಜಿಥೈ ಸದಾ ಸಚು ಧಿಆವಹೇ ಸಚೋ ಧಿಆವಹಿ ಜಾ ತುಧು ಭಾವಹಿ ಗುರಮುಖಿ ಜಿನಾ ಬುಝಾವಹೇ ಇಹು ಸಚು ಸಭನಾ ಕಾ ಖಸಮು ಹೈ ಜಿಸು ಬಖಸೇ ಸೋ ಜನು ಪಾವಹೇ ಕಹೈ ನಾನಕು ಸಚು ಸೋಹಿಲಾ ಸಚೈ ಘರಿ ಗಾವಹೇ ೩೯
Ehu saachaa sohilaa saachai ghar gaavhu Gaavhu ta sohilaa ghar saachai jithai sadaa sach dhiaavhe Sacho dhiaavahi jaa tudh bhaavahi gurmukh jinaa bujhaavhe Ihu sach sabhnaa kaa khasam hai jis bakhse so jan paavhe Kahai Nanak sach sohilaa saachai ghar gaavhe

ಈ ಸತ್ಯ ಸೊಹಿಲಾವನ್ನು ಸತ್ಯದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿರಿ. ಸತ್ಯದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೊಹಿಲಾವನ್ನು ಹಾಡಿರಿ – ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಾಗ ಸತ್ಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾರೆ; ಗುರ್ಮುಖರಿಗೆ ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಸುತ್ತೀಯೆ. ಈ ಸತ್ಯವು ಎಲ್ಲರ ಒಡೆಯನು; ಅವನು ಯಾರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುತ್ತಾನೋ ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ: ಸತ್ಯ ಸೊಹಿಲಾವನ್ನು ಸತ್ಯದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಹಾಡಿರಿ.

ಶ್ಲೋಕ 40

ಅನದು ಸುಣಹು ವಡಭಾಗೀಹೋ ಸಗಲ ಮನೋರಥ ಪೂರೇ ಪಾರಬ್ರಹಮು ಪ್ರಭು ಪಾಇಆ ಉತರೇ ಸಗಲ ವಿಸೂರೇ ದೂಖ ರೋಗ ಸಂತಾಪ ಉತರೇ ಸುಣೀ ಸಚೀ ಬಾಣೀ ಸಂತ ಸಾಜನ ಭಏ ಸರಸೇ ಪೂರೇ ಗುರ ತೇ ಜಾಣೀ ಸುಣತೇ ಪುನೀತ ಕಹತೇ ಪವಿತು ಸತಿಗುರು ರಹಿಆ ಭರಪೂರೇ ಬಿನವಂತಿ ನಾನಕು ಗುರ ಚರಣ ಲಾಗೇ ವಾಜೇ ಅನಹದ ತೂರೇ ೪೦೧
Anad sunhu vadbhaageeho sagal manorath poore Paarbrahm prabh paaiaa utre sagal visoore Dookh rog santaap utre sunee sachee baani Sant saajan bhae sarse poore gur te jaani Sunte puneet kahte pavit satgur rahiaa bharpoore Binvant Nanak gur charan laage vaaje anhad toore

ಓ ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳೇ, ಆನಂದವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ; ಎಲ್ಲ ಮನೋರಥಗಳು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ. ಪರಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಭುವನ್ನು ಪಡೆದೆವು; ಎಲ್ಲ ಚಿಂತೆಗಳು ನಿವಾರಣೆಯಾದವು. ಸತ್ಯ ಬಾಣಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ದುಃಖ, ರೋಗ, ಸಂತಾಪ ನಿವಾರಣೆಯಾದವು. ಸಂತರು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು; ಪೂರ್ಣ ಗುರುವಿನಿಂದ ಅರಿತುಕೊಂಡರು. ಕೇಳುವವರು ಪವಿತ್ರ, ಹೇಳುವವರು ಪವಿತ್ರ; ಸತ್ಗುರುವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ. ನಾನಕ್ ವಿನಂತಿಸುತ್ತಾರೆ: ಗುರುಪಾದಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದೆವು; ಅನಹದ ತೂರ್ಯಗಳು (ವಾದ್ಯಗಳು) ಮೊಳಗಿದವು.

ಶ್ಲೋಕ 41

Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)

Auspicious Day

ಪ್ರತಿದಿನ ಅಥವಾ ಶುಭ ತಿಥಿಗಳಲ್ಲಿ (ಏಕಾದಶಿ, ಹುಣ್ಣಿಮೆ)

Best Time (Muhurta)

ಬ್ರಹ್ಮ ಮುಹೂರ್ತ (ಮುಂಜಾನೆ 4 - 6) ಅಥವಾ ಸಂಧ್ಯಾ ಸಮಯ

Sacred Offerings

ತುಪ್ಪದ ದೀಪ, ಧೂಪ, ತಾಜಾ ಹೂವುಗಳು ಮತ್ತು ನೈವೇದ್ಯ

Spiritual Benefits (Phalashruti)
  • ಮನಃಶಾಂತಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉನ್ನತಿ ಮತ್ತು ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿ

ಹಿನ್ನೆಲೆ

ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಮೂರನೇ ಗುರು ಗುರು ಅಮರ್ ದಾಸ್ ರಚಿಸಿದ 'ಆನಂದ್' ಎಂಬ ಕೀರ್ತನೆಯಾಗಿದೆ. ಸಿಖ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶುಭ ಸಂದರ್ಭಗಳಾದ ವಿವಾಹ, ಉತ್ಸವಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಭಜನೆಯು ಸತ್ಯಗುರುವಿನೊಂದಿಗೆ ಐಕ್ಯವಾಗುವ ಆನಂದವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತದೆ ಹಾಗೂ ಪ್ರತಿದಿನದ ಸಿಖ್ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಸೇರಿದೆ.

ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?

ರಚನೆ ಮತ್ತು ಗ್ರಂಥ ಸ್ಥಾನ

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಗುರು ಅಮರ್ ದಾಸ್ (ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನ ಮೂರನೇ ಗುರು) ರಚಿತ 'ಆನಂದ್ ಸಾಹಿಬ್' ಎಂಬ 40 ಪದ್ಯಗಳ ಹಾಡು. ಇದನ್ನು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮಗ್ರಂಥವಾದ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನ ರಾಗ್ ರಾಮಕಲಿಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಹೆಸರಿನ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಮಹತ್ವ

'ಆನಂದ್' ಎಂದರೆ ಸಂತೋಷ/ಬ್ಲಿಸ್. ಈ ಪದ್ಯಗಳು ಸತ್ಗುರುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವುದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆನಂದವನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಸಿಖ್ ಸಮುದಾಯದಲ್ಲಿ ಮದುವೆ, ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆ ಮತ್ತು ಅಮೃತ ಸಂಚಾರ್ (ದೀಕ್ಷಾ) ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯವಿದೆ.

ವಿಷಯ ಸಾರ

ಪ್ರತಿ ಪದ್ಯವು ಹರಿನಾಮ (ದೇವರ ನಾಮ)ವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಮಾಯೆಯ ಮೋಹವನ್ನು ತೊರೆದು, ಸತ್ಗುರುವಿನ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಮಾಧಾನ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡು ಐಹಿಕ ಸಂಕಟಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ನಿತ್ಯಾನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ.

ರಚನಾ ವಿಶೇಷತೆ

ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ 40 ಪದ್ಯಗಳು (ಪೌರಿಗಳು) ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕ್ರಮಬದ್ಧವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಪದ್ಯವು 'ಕಹೈ ನಾನಕ್' (ನಾನಕ್ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ) ಎಂಬ ಸಾಲಿನೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಸಿಖ್ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳ ಭಾಗವಾಗಿ ನಿತ್ಯವೂ ಪಠಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ

ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನಲ್ಲಿ ಇದು 12ನೇ ಅಧ್ಯಾಯದ (ರಾಗಮಾಲಾ) ಕೊನೆಯ ಭಾಗವಾಗಿದೆ. ಸಿಖ್ ಭಕ್ತರು ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವ ಮೂಲಕ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮಾನಸಿಕ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸಾಂಗತ್ಯದ ಹೆದ್ದಾರಿ ಇಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗುತ್ತದೆ.

Guru Nanak Dev Ji ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ತೋತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳು

Guru Nanak Dev Ji

Guru Nanak Dev Ji ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೀಕ್ಷಿಸಿ →
ಮಂತ್ರಗಳು

ಮೂಲ ಮಂತ್ರ (ಸಿಕ್ಖ್ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ಮಂತ್ರ)

ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್‌ನ ಅಂಗ 1ರಲ್ಲಿ ಗುರು ನಾನಕ್ ದೇವ್ ಅವರಿಗೆ ಆರೋಪಿಸಲಾದ ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ನಂಬಿಕೆಯ ಮಂತ್ರ: ಒಬ್ಬನೇ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಸತ್ಯನಾಮ, ಭಯರಹಿತ, ದ್ವೇಷರಹಿತ, ಕಾಲಾತೀತ, ಜನ್ಮರಹಿತ.

1 verse
ಬಾಣಿಗಳು

ಆನಂದ ಸಾಹಿಬ್

ಇದು ಗುರು ಅಮರ್ ದಾಸ್ ರಚಿತವಾದ ಆನಂದದ ಸ್ತೋತ್ರವಾಗಿದೆ. ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನ ಭಾಗವಾದ ಈ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯು ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತದೆ.

7 verses
ಶಬದ್

ಸಿಖ್ ಅರದಾಸ್

ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಸಾಮೂಹಿಕ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾದ ಅರ್ದಾಸ್; ಇದು ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ‘ವಾರ್ ಶ್ರೀ ಭಗೌತಿ ಜೀ ಕೀ’ಯಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಎಲ್ಲರ ಒಳಿತಿಗಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.

15 verses
ಶಬದ್

ಗುರು ಚರಣ ಕಮಲ ಧ್ಯಾನ

ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಕ್ತಿ ಕೀರ್ತನೆ. ಗುರುಗಳ ಪವಿತ್ರ ಪಾದಗಳನ್ನು (ಚರಣ ಕಮಲ) ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅರಳಿಸಿ, ಅವರ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಜೀವನದ ದುಃಖ-ಭಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿಕೊಂಡು ದೇವರ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಇದು ಬೋಧಿಸುತ್ತದೆ.

3 verses

ಸಿದ್ಧ ಧರ್ಮ ನಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ

ಕೀರ್ತನ್ ಸೋಹಿಲಾ (ಸಂಜೆಯ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ)

ಕೀರ್ತನ ಸೋಹಿಲಾ ಸಿಖ್ಖರ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್‌ನಲ್ಲಿರುವ ಐದು ಶಬ್ದಗಳ ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ (ಅಂಗ 12–13); ಮಲಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ.

30 verses

ಜಪುಜೀ ಸಾಹಿಬ್

ಜಪುಜೀ ಸಾಹಿಬ್ ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪಕ ಗುರುನಾನಕ್ ರಚಿಸಿದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ಇದು ಏಕದೇವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಸತ್ಯ, ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

40 verses

ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಮತ್ತು ದಶಮ್ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಜನೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹ

ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥಗಳಾದ ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ ಮತ್ತು ದಶಮ್ ಗ್ರಂಥದಿಂದ ಆಯ್ದ ಭಜನೆಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಒಂದು ಸಂಕಲನವಾಗಿದೆ. ಇವು ಭಗವಂತನ ಸ್ತುತಿ, ಶರಣಾಗತಿ, ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತವೆ.

86 verses

ದಶಮ್ ಗ್ರಂಥದ ಸವಯ್ಯೆಗಳು

ದಶಮ್ ಗ್ರಂಥದ ಹತ್ತು ಸವಯ್ಯೆಗಳು, ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರಿಗೆ ಆರೋಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು; ಪ್ರೇಮಪೂರ್ಣ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಆಚಾರ, ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ.

11 verses

ಜಪು ಸಾಹಿಬ್

ಜಾಪ್ ಸಾಹಿಬ್ ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ಅವರ ಬೆಳಗಿನ ಸ್ತುತಿ — ದಶಮ್ ಗ್ರಂಥದ 199 ಪದ್ಯಗಳು; ರೂಪರಹಿತ, ಕಾಲಾತೀತ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಹಲವು ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ.

48 verses

ಚೌಪಾಯಿ ಸಾಹಿಬ್ (ಬೆಂತಿ ಚೌಪಾಯಿ)

ಇದು ಗುರು ಗೋಬಿಂದ್ ಸಿಂಗ್ ರಚಿಸಿದ ಬೆಂತಿ ಚೌಪಾಯಿ ಎಂಬ ಸಿಖ್ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಾಗಿದೆ. ಇದು ದೈವಿಕ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಮನದ ಆಸೆಗಳ ಪೂರೈಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಮನವಿಯಾಗಿದೆ.

11 verses