சீக்கிய குருக்களின் பக்தி பாடல்கள் தொகுப்பு

ஹரி யுகம் யுகமாக பக்தர்களை உருவாக்கி, தம் கண்ணியத்தைக் காத்து வருகிறார். இரண்யகசிபு என்னும் துஷ்டனை ஹரி கொன்று, பிரகலாதனைக் கரை சேர்த்தார். அகங்காரிகளையும் நிந்தகர்களையும் புறம் காட்டி, நாமதேவனை முகத்தில் சேர்த்தார். அடியவன் நானக் சொல்கிறேன்: இத்தகைய ஹரியைச் சேவித்தால், இறுதியில் கைதூக்கி விடுவிக்கிறார்.

துக்கமே மருந்தாயிற்று, சுகமே நோயாயிற்று; சுகத்தால் நோய் தீரவில்லை. நீரே செயலாற்றுபவர்; நான் ஒன்றுமில்லை; நான் செய்தால் ஒன்றும் நடக்காது.

உமது படைப்பாற்றலுக்கு உள்ளாகி இருக்கிறேன்; உமது எல்லையை அறிய முடியவில்லை.

சாதியில் சோதி, சோதியில் சாதி; அறிவும் ஆற்றலும் நிறைந்துள்ளீர். நீர் சத்தியமான தலைவர்; உமது துதி அழகானது; யார் துதித்தாரோ அவர் கரை சேர்ந்தார். நானக் சொல்கிறார்: படைப்பாளியின் பேச்சுகள்; எதைச் செய்ய வேண்டுமோ அதைச் செய்து கொண்டிருக்கிறார்.

அந்த வாசல், ஆசா இராகம், முதலாம் மஹலா, ஒரே கடவுள், சத்குருவின் அருளால்.

உமது அந்த வாசல் எப்படிப்பட்டது? அந்த இல்லம் எப்படிப்பட்டது? அதில் அமர்ந்து அனைத்தையும் கவனிக்கிறீர். உமது இசைக்கருவிகள் பல; எண்ணற்ற உமது வாசிப்பவர்கள். எத்தனை உமது இராகங்கள் பரிகளுடன் சொல்லப்படுகின்றன; எத்தனை உமது பாடகர்கள்! காற்று, நீர், நெருப்பு உம்மைப் பாடுகின்றன; தர்மராஜா வாசலில் பாடுகிறார்.

சித்ரகுப்தன் எழுதி அறிந்து, எழுதி எழுதி தர்மத்தை விசாரித்து உம்மைப் பாடுகிறான். ஈசன், பிரம்மா, தேவி அலங்கரித்து உம்மைப் பாடுகிறார்கள். இந்திரன் இந்திராசனத்தில் அமர்ந்து தேவர்களுடன் வாசலில் உம்மைப் பாடுகிறான். சித்தர்கள் சமாதியில் உம்மைப் பாடுகிறார்கள்; சாதுக்கள் உம்மை ஆராய்ந்து பாடுகிறார்கள்.

ஜதிகள், சதிகள், சந்தோஷிகள் உம்மைப் பாடுகிறார்கள்; வீரர்கள் உம்மைப் பாடுகிறார்கள். பண்டிதர்கள் வேதங்களுடன் யுகம் யுகமாகப் படித்து உம்மைப் பாடுகிறார்கள். மோகினிகள் மனதை மயக்கி சொர்க்கம், மண், பாதாளத்தில் உம்மைப் பாடுகிறார்கள். உம்மால் உருவாக்கப்பட்ட இரத்தினங்கள், அறுபத்தெட்டுத் தீர்த்தங்கள் உம்மைப் பாடுகின்றன.

மகா பலசாலிகள், வீரர்கள் உம்மைப் பாடுகிறார்கள்; நான்கு இனங்களும் உம்மைப் பாடுகின்றன. கண்டங்கள், மண்டலங்கள், பிரம்மாண்டங்கள் உம்மைப் பாடுகின்றன; நீரே படைத்துக் காத்து நிறுத்தியுள்ளீர். உமக்கு உகந்தவர்களும், உமது பக்தர்களும் ரசமானவர்களும் உம்மைப் பாடுகிறார்கள். வேறு எத்தனையோ பாடுகிறார்கள்; அவர்கள் என் நினைவுக்கு வரவில்லை; நானக் என்ன ஆராய்வான்?

அவரே அவரே; எப்போதும் உண்மையான தலைவர்; உண்மையான பெயர். இருக்கிறார், இருப்பார்; போவதுமில்லை; எந்தப் படைப்பைப் படைத்தாரோ.

வண்ணம் வண்ணமாக, பல வகையாக மாயையைப் படைத்தார். படைத்துப் படைத்துத் தன் செயலைப் பார்க்கிறார்; அவருக்கு ஏற்ற மகிமை. அவருக்கு விருப்பமானதே நடக்கும்; மீண்டும் கட்டளை இட முடியாது. அந்த மன்னன், மன்னர்களின் மன்னன்; நானக் சொல்கிறார்: அவன் விருப்பத்திலேயே வாழ்வது.

ஆசா இராகம், முதலாம் மஹலா. பெரியவர் என்று அனைவரும் சொல்கிறார்கள்; எவ்வளவு பெரியவர் என்று காணப்பட்டார்? மதிப்பைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது; சொல்ல முடியாது. சொல்பவர்கள் உம்மில் லயமானார்கள்.

மிகப் பெரியவர் என் தலைவர்; ஆழ்ந்த கம்பீரம்; குணங்களால் ஆழ்ந்தவர். உமது அளவு எவ்வளவு, எவ்வளவு பெரியது என்று யாரும் அறியார்.

எல்லா உணர்வுகளும் சேர்ந்து உணர்வைச் செய்தன; எல்லா மதிப்புகளும் சேர்ந்து மதிப்பைப் பெற்றன. ஞானிகளும் தியானிகளும் குருவின் குருவானார்கள்; உமது ஒரு துளி மகிமையும் சொல்ல முடியாது.

எல்லா சத்தியங்களும், எல்லா தவங்களும், எல்லா நன்மைகளும், சித்தர்கள், புருஷர்களின் மகிமைகளும் உன்னை விட்டால் சித்தி எவருக்கும் வரவில்லை; அருளால் கிடைக்கும்; தடுத்து வைக்க முடியாது.

சொல்பவன் என்ன செய்யும் ஏழை? உமது துதியின் களஞ்சியங்கள் நிறைந்துள்ளன. நீர் எவருக்குக் கொடுக்கிறீரோ அவருக்கு என்ன செய்வது? நானக் சொல்கிறார்: உண்மையை அலங்கரிப்பவர்.

ஆசா இராகம், முதலாம் மஹலா. சொல்லி உயிர் வாழ்கிறேன்; மறந்தால் இறந்து போவேன். சொல்வது கடினம்; உண்மையான பெயர். உண்மையான பெயருக்குப் பசி எரிகிறது; அந்தப் பசியால் துக்கங்கள் நீங்கிச் செல்கின்றன.

எப்படி மறப்பேன், என் தாயே? உண்மையான தலைவர் உண்மையான பெயரால்.

உண்மையான பெயரின் ஒரு துளி மகிமை; சொல்லி சொல்லி களைத்துப் போயினர்; மதிப்பைக் காணவில்லை. எல்லோரும் கூடிச் சொன்னாலும், பெரியவர் ஆகவில்லை; குறையவும் இல்லை.

அவர் இறப்பதில்லை; துக்கமும் இல்லை. கொடுத்துக் கொண்டே இருக்கிறார்; அனுபவம் குறைவதில்லை. இந்தக் குணமே ஒன்றே; வேறு எதுவும் இல்லை. யாரும் இல்லை; யாரும் ஆகவில்லை.

நீ எவ்வளவு பெரியவரோ அவ்வளவு பெரிய உமது கொடை; பகல் செய்து இரவை உருவாக்கினீர். தலைவனை மறப்பவர்கள் இழிந்தவர்கள்; நானக் சொல்கிறார்: நாமத்தை விட்டால் சனாதனம் இல்லை.

கூஜரி இராகம், நான்காம் மஹலா. ஹரியின் அடியவர்களே, சத்குருக்களே, சத்புருஷர்களே, குருவிடம் பணிவு செய்கிறேன். நாங்கள் புழுக்கள், புழுக்கள்; சத்குருவின் சரணத்தில், இரக்கம் காட்டி நாமத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும்.

என் நண்பரே, குருதேவரே, எனக்கு ராம நாமத்தைப் பிரகாசிக்கச் செய்யும். குருமதியால் நாமம் என் உயிரின் தோழன்; ஹரியின் கீர்த்தி என் வாழ்க்கை மூலதனம்.

ஹரியின் அடியவர்களுக்கு மிகப் பெரிய பாக்கியம்; அவர்களுக்கு ஹரி மீது நம்பிக்கையும் பசியும் உண்டு. ஹரி நாமம் கிடைக்க திருப்தி அடைகிறார்கள்; சங்கத்தில் கலந்து குணங்கள் பிரகாசிக்கின்றன.

எவர் ஹரி நாமத்தின் ரசத்தைப் பெறவில்லையோ, அவர்கள் பாக்கியமற்றவர்கள், யமனிடம் செல்வர். எவர் சத்குருவின் சரணத்தில், சங்கத்தில் வரவில்லையோ, அவர்கள் வாழ்வது வீண், வாழ்விப்பதும் வீண்.

எவர் ஹரி அடியவர்களான சத்குருவின் சங்கத்தைப் பெற்றாரோ, அவர்களின் நெற்றியில் விதி எழுதப்பட்டது. புனிதமான சத்சங்கம், அதில் ஹரி ரசம் கிடைத்தது; நானக் கூடி நாமம் பிரகாசிக்கிறது.

கூஜரி இராகம், ஐந்தாம் மஹலா. ஏன் மனமே, நீ முயற்சி நினைக்கிறாய்? ஹரி உயிர் துணை நிற்கையில். மலை கற்களில் உயிர்களை உருவாக்கி, அவற்றின் உணவை முன்னரே வைத்துத் தந்தார்.

என் மாதவரே, சத்சங்கத்தில் சேர்ந்தவர் தரை சேர்ந்தார். குரு அருளால் பரம பதத்தைப் பெற்றார்; உலர்ந்த மரம் பசுமையானது.

தாய், தந்தை, உலகம், மகன், மனைவி; யாரும் யாருக்கும் சொந்தமில்லை. தலைவர் ஒவ்வொருவருக்கும் உணவு அளிக்கிறார்; ஏன் மனமே, பயம் கொள்கிறாய்?

நூறு காதம் பறந்து வரும் பறவை; அதன் பின்னால் குஞ்சுகள் பறக்கின்றன. அவற்றுக்கு யார் உணவளிப்பது? யார் கொத்தித் தின்ன வைப்பது? மனத்தில் நினைவு செய்.

எல்லா நிதானங்களும், பதினெட்டு சித்திகளும் தலைவரின் கையில் உள்ளன. அடியவன் நானக் சொல்கிறேன்: பலியாகிறேன், பலியாகிறேன், எப்போதும் பலியாகிறேன்; உமக்கு முடிவும் கரையும் இல்லை.

இராகம் ஆசா, நான்காம் மஹலா, சோ புருஷ், ஒரே கடவுள், சத்குரு அருளால்.

அந்த புருஷன் நிரஞ்சன்; ஹரி புருஷன் நிரஞ்சன்; அகமியன், எட்டாதவன், அப்பாற்பட்டவன். அனைவரும் உம்மைத் தியானிக்கிறார்கள்; உண்மையான படைப்பாளி. எல்லா உயிர்களும் உம்முடையவை; நீரே உயிர்களுக்கு தாதா. ஹரியைத் தியானியுங்கள் சந்துகளே; எல்லா துக்கங்களையும் மறப்பிப்பவர். ஹரியே தலைவர்; ஹரியே சேவகன்; நானக் என்ன ஜீவன் செய்வான்?

நீர் ஒவ்வொரு இதயத்திலும், எங்கும் நிறைந்துள்ளீர்; ஹரி ஒரே புருஷன் நிறைந்துள்ளார். சிலர் கொடுப்பவர்கள், சிலர் பிச்சைக்காரர்கள்; எல்லாம் உமது அதிசய விளையாட்டுகள். நீரே கொடுப்பவர்; நீரே அனுபவிப்பவர்; உம்மை விட்டு வேறு யாரையும் அறியேன். நீர் பரபிரம்மம், முடிவில்லாதவர்; உமது குணங்களை என்ன சொல்லி விளக்குவேன்? உம்மைச் சேவிப்பவர்களுக்கு அடியவன் நானக் பலியாவான்.

உம்மைத் தியானிப்பவர்கள் யுகத்தில் சுகவாசிகள். எவர் ஹரியைத் தியானித்தாரோ அவர்கள் முக்தி அடைந்தனர்; அவர்களின் யமன் கயிறு அறுந்தது. எவர் நிர்பயமான ஹரியைத் தியானித்தாரோ அவரின் பயம் அனைத்தும் நீங்கியது. எவர் என் ஹரியைச் சேவித்தாரோ அவர்கள் ஹரி உருவில் கலந்தனர். எவர் ஹரியைத் தியானித்தாரோ அவர்கள் பாக்கியசாலிகள்; அடியவன் நானக் அவர்களுக்குப் பலியாவான்.

உமது பக்தியின் களஞ்சியங்கள் முடிவில்லாமல் நிறைந்துள்ளன. உமது பக்தர்கள் உம்மைப் புகழ்கிறார்கள்; எண்ணற்ற, அனேக முடிவில்லாதவர்கள். உமது பூஜையை அனேக விதமாகச் செய்கிறார்கள்; தவம் செய்கிறார்கள்; முடிவில்லாத ஜபம் செய்கிறார்கள். உமது அனேகர் பல சிமிருதி சாத்திரங்களைப் படிக்கிறார்கள்; சடங்குகள், ஆறு கர்மங்கள் செய்கிறார்கள். அந்த பக்தர்கள் நல்லவர்கள், அடியவன் நானக் சொல்கிறார்; என் ஹரி பகவானுக்கு உகந்தவர்கள்.

நீர் ஆதி புருஷன், எல்லை கடந்தவன், படைப்பாளி; உமக்கு ஒப்பு வேறு யாருமில்லை. நீர் யுகம் யுகமாக ஒருவரே; எப்போதும் நீர் ஒருவரே; நிலையான படைப்பாளி. உமக்கு விருப்பமானதே நடக்கிறது; நீர் செய்வதே நடக்கும். நீரே அனைத்து சிருஷ்டியையும் படைத்தீர்; நீரே படைத்து அனைத்தையும் அழிப்பீர். அடியவன் நானக் படைப்பாளியின் குணங்களைப் பாடுகிறான்; அவர் அனைவரையும் அறிந்தவர்.

ஆசா இராகம், நான்காம் மஹலா. நீரே படைப்பாளி, உண்மையானவர், என் தலைவர். உமக்கு விருப்பமானதே நடக்கும்; நீர் கொடுப்பதையே நான் பெறுகிறேன்.

எல்லாம் உம்முடையது; நீர் அனைவராலும் தியானிக்கப்படுகிறீர். எவர் மீது கிருபை செய்கிறீரோ அவர் நாம ரத்தினத்தைப் பெறுகிறார். குருமுகி பெறுகிறார்; மன்முகி இழக்கிறார். நீரே பிரித்து, நீரே சேர்த்தீர்.

நீர் ஆறு; எல்லாம் உம்மில் உள்ளது. உம்மை விட்டு வேறு யாருமில்லை. உயிர்கள் அனைத்தும் உமது விளையாட்டு. பிரிவினர் சந்தித்து, சேர்ந்தவர் பிரிந்தனர்; சேர்க்கையே பிரிவு.

எவருக்கு நீர் அறிவிக்கிறீரோ அவரே அறிகிறார். ஹரியின் குணங்களை எப்போதும் சொல்லி விளக்குகிறார். எவர் ஹரியைச் சேவித்தாரோ அவரே சுகம் பெற்றார். இயல்பாகவே ஹரி நாமத்தில் லயமானார்.

நீரே படைப்பாளி; உமது செயல் அனைத்தும் நடக்கும். உம்மை விட்டு வேறு இரண்டாவது யாருமில்லை. நீரே படைத்துப் படைத்துப் பார்க்கிறீர்; அறிகிறீர். அடியவன் நானக் குருமுகியாக வெளிப்படுகிறான்.

ஆசா இராகம், முதலாம் மஹலா. அந்தக் குளத்தில் குடியிருப்பு ஏற்பட்டது; அவர்கள் நீர் நெருப்பை உண்டாக்கினர். தாமரை மோகத்தில் கால் நடக்கவில்லை; நான் பார்க்கிறேன், அங்கே மூழ்கினர்.

மனமே, ஒன்றை நினைக்கவில்லை மூட மனமே! ஹரியை மறந்தால் உன் குணங்கள் அழிந்தன.

நான் ஜதி இல்லை, சதி இல்லை, படித்தவனும் இல்லை; மூடன், முட்டாள், இந்தப் பிறப்பு கிடைத்தது. நானக் பிரார்த்திக்கிறார்: அவர்களின் சரணத்தில், எவர் உம்மை மறக்கவில்லையோ.

ஆசா இராகம், ஐந்தாம் மஹலா. மனித உடல் கிடைத்தது; இது கோவிந்தனைச் சந்திக்க உனது வாய்ப்பு. மற்ற காரியங்கள் உனக்கு எதற்கும் பயன்படாது. சாத்சங்கத்தில் சேர்ந்து கேவலமான நாமத்தைப் பஜி.

பிறவிக் கடல் கடக்கும் சாதனத்தில் ஈடுபடு; மாயை வண்ணத்தில் பிறப்பு வீணாகிறது.

ஜபம், தவம், சுயக்கட்டுப்பாடு, தர்மம் சம்பாதிக்கவில்லை; சேவை, சாதுக்களை அறியவில்லை; ஹரி ராஜாவே. நானக் சொல்கிறார்: நாங்கள் கீழ் செயல்கள் செய்தவர்கள்; சரணம் புகுந்தோம்; எங்கள் மானத்தைக் காத்தருளும்.

கப்யோ வாச் விண்ணப்பம். சௌபை. எங்களுக்குக் கை கொடுத்துக் காப்பாற்றும்; மனதின் விருப்பம் நிறைவேறும். உமது பாதங்களில் என் மனம் தங்கும்; என்னை உமது என்று அறிந்து பரிபாலியும்.

எங்கள் எல்லா பகைவர்களையும் நீரே அழிக்கும்; கை கொடுத்து என்னைக் காப்பாற்றும். என் குடும்பம் சுகமாக வாழும்; சேவகர்கள், சீடர்கள் அனைவரும், கர்த்தரே.

எனக்கு உமது கையால் காப்பு செய்யும்; எல்லா பகைவர்களையும் இன்று அழிக்கும். எனது ஆசை நிறைவேறும்; உமது பஜனையில் தாகம் இருக்கும்.

உம்மை விட்டு வேறு யாரையும் தியானிக்கமாட்டேன்; நான் விரும்பும் வரத்தை உம்மிடமிருந்தே பெறுவேன். எங்கள் சேவகர்கள், சீடர்களைக் காத்தருளும்; தேர்ந்து தேர்ந்து எங்கள் பகைவர்களைக் கொல்லும்.

கை கொடுத்து என்னைக் காப்பாற்றும்; மரண காலத்தின் பயத்தை நீக்கும். எப்போதும் எங்கள் பக்கமாய் இருங்கள்; ஸ்ரீ அசிதுஜ் (ஆயுததாரி) நீர் காப்பு செய்யும்.

காப்பாற்றுங்கள் என்னை, காப்பவரே! தலைவரே, சந்து, துணை, அன்பே! எளியவரின் பந்து, துஷ்டர்களை கொல்பவர்! நீரே பதினான்கு உலகங்களின் தலைவர்.

காலத்தின் பிடியில் பிரம்மா உருவெடுத்தார்; காலத்தின் பிடியில் சிவன் அவதரித்தார்; காலத்தின் பிடியில் விஷ்ணு பிரகாசமானார்; எல்லா காலத்தின் விளையாட்டைச் செய்தார்.

எந்த காலம் சிவனை யோகியாக்கியதோ; வேத ராஜனான பிரம்மாவை உருவாக்கியதோ; எந்த காலம் எல்லா உலகங்களையும் அலங்கரித்ததோ; அதற்கு எங்கள் நமஸ்காரம்.

எந்த காலம் அனைத்து உலகத்தையும் படைத்ததோ; தேவர்கள், அசுரர்கள், யக்ஷர்களை உருவாக்கியதோ; ஆதியிலும் அந்தத்திலும் ஒரே அவதாரம்; அதையே எங்கள் குரு என்று அறியுங்கள்.

அதற்கே எங்கள் நமஸ்காரம்; எல்லா பிரஜைகளையும் தாமே அலங்கரித்தார். சிவனுக்கு சிவ குணம் சுகம் கொடுத்தார்; பகைவர்களை ஒரு கணத்தில் கொன்றார்.

ஒவ்வொரு இதயத்தின் உள்ளத்தையும் அறிகிறார்; நல்ல தீயவற்றின் வேதனையை உணர்கிறார். எறும்பு முதல் யானை வரை அனைத்தின் மீதும் கருணை பார்வை பூத்திருக்கிறார்.

சந்துகள் துன்பம் அடைந்தால் துன்பப்படுகிறார்; சாதுக்கள் சுகம் அடைந்தால் சுகப்படுகிறார். ஒவ்வொருவரின் வேதனையையும் உணர்ந்து, ஒவ்வொரு இதயத்தின் ஒவ்வொரு மடிப்பையும் அறிகிறார்.

படைப்பாளி, நீர் உயர்த்தும் போது, பிரஜைகள் அளவில்லா உடல் பெறுகின்றனர். ஒருதலை நீர் இழுக்கும் போது, அனைத்து உடல்களும் உம்மில் கலக்கின்றன.

எத்தனை முகங்கள் சிருஷ்டியில் தரித்துள்ளனவோ, ஒவ்வொன்றும் தன் புரிதலில் பேசுகின்றன. நீர் அனைவரையும் விட்டுத் தனித்திருக்கிறீர்; வேதம், பேதம், உலகம் அறிகிறீர்.

நிர்க்குணன், குற்றமற்றவன், ஒட்டற்றவன்; ஆதி, களங்கமற்ற, ஆதியற்ற, பிறப்பற்றவன். அவனைப் பற்றி மூடன் பேதம் சொல்கிறான்; வேதங்களும் அவன் இரகசியத்தை அறியவில்லை.

அவனைக் கல்லென மதிக்கிறார்கள்; பெரிய மூடர்கள் பேதம் அறியவில்லை. மகாதேவனை சதாசிவன் என்கிறார்கள்; நிர்க்குணனின் பேதத்தை அறியவில்லை.

ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு புத்தி; உம்மை அவ்வளவு வித்தியாசமாக விவரிக்கிறார்கள். உமது பரப்பை அறிய முடியாது; எந்த விதத்தில் முதல் உலகத்தை அமைத்தீர்?

ஒரே உருவம், அனுப்பமான சரூபம்; ஏழையானான், ராஜாவானான், பூபதியானான். அண்டஜம், ஜராயுஜம், ஸ்வேதஜம் படைத்தீர்; உத்பிஜம் என்ற பிறப்பையும் பின்னர் உண்டாக்கினீர்.

எங்கோ பூத்து ராஜாவாக உட்காருகிறான்; எங்கோ சுருங்கி சங்கரன் ஒன்றாகிறான். முழு சிருஷ்டியையும் அதிசயமாகக் காட்டுகிறீர்; ஆதி யுகாதி சரூபம், சுயம்பு.

இப்போது என் காப்பை நீர் செய்யும்; சீடர்களைக் காத்து, சீடர்கள் அல்லாதவர்களை அழிக்கும். எத்தனை துஷ்டர்கள் கலவரம் எழுப்புகிறார்களோ, எல்லா மிலேச்சர்களையும் போர்க்களத்தில் கொல்லும்.

எவர் அசிதுஜ் உமது சரணத்தில் விழுகிறார்களோ, அவர்களின் துஷ்டர்கள் துன்பப்பட்டு இறக்கிறார்கள். எந்த மனிதன் உமது பாதத்தில் விழுகிறானோ, அவனின் எல்லா இடுக்கண்களையும் நீர் நீக்குகிறீர்.

எவர் கலியுகத்தில் ஒரு முறை உம்மை தியானிப்பாரோ, அவருக்கு மரணம் நெருங்காது. எல்லாக் காலங்களிலும் அவருக்குக் காப்பு; துஷ்டர்கள், அரிஷ்டங்கள் உடனே நீங்கும்.

எவர் மீது கருணைப் பார்வையால் நோக்குகிறீரோ, அவரின் தீவிரங்களை ஒரு கணத்தில் நீக்குகிறீர். ரித்தி, சித்தி எல்லாம் வீட்டில் உண்டாகும்; எந்த துஷ்டனும் நிழலையும் நெருங்க முடியாது.

எவர் ஒரு முறை உம்மை நினைத்தாரோ, அவரை மரணக் கயிற்றிலிருந்து காப்பாற்றினீர். எந்த மனிதன் உமது நாமத்தைச் சொன்னானோ, வறுமை, துஷ்டம், தோஷம் நீங்கியது.

கட்ககேது, நான் உமது சரணத்தில்; கை கொடுத்து என்னைக் காப்பாற்றும். எல்லா இடங்களிலும் எனக்குத் துணை நில்லும்; துஷ்ட தோஷத்திலிருந்து காப்பாற்றும்.

ஸ்வய்யா. உமது பாதம் பிடித்த நாள் முதல், எவரும் என்னை எதிர்க்க முடியவில்லை. ராம், ரஹீம், புராணம், குரான் பல சொல்கின்றன; ஒரு மதத்தை நான் ஏற்கவில்லை. சிமிருதி, சாத்திரம், வேதம் அனைத்தும் பல பேதம் சொல்லுகின்றன; நான் ஒன்றையும் அறியவில்லை. ஸ்ரீ அசிபானின் கிருபை உம்முடையது; நான் எதுவும் சொல்லவில்லை; எல்லாம் உம்மால் விளக்கப்பட்டது.

தோஹ்ரா. எல்லா வாசல்களையும் விட்டு, உமது வாசலைப் பற்றினேன். கை பிடித்ததின் மானம், கோவிந்தனின் அடியவன் உமது.

ஓ தாயே, ஆனந்தம் வந்துவிட்டது; ஏனெனில் நான் சத்குருவைக் கண்டடைந்தேன்.

உள்ளுணர்வின் எளிமையால் சத்குருவைக் கண்டடைந்தேன்; என் மனம் மகிழ்ச்சியால் அதிர்கிறது.

ராகங்களின் இரத்தினங்கள், அவற்றின் குடும்பங்களுடன், ஷபதத்தின் சொல்லைப் பாட வந்துள்ளன.

இறைவனின் ஷபதத்தைப் பாடுங்கள், அது மனத்தில் குடியிருக்கிறது.

நானக் சொல்கிறான்: ஆனந்தம் வந்துவிட்டது; ஏனெனில் நான் சத்குருவைக் கண்டடைந்தேன்.

என் மனமே, நீ எப்போதும் ஹரியுடன் இரு. மனமே, ஹரியுடன் இரு; எல்லா துக்கங்களையும் மறந்துவிடு. அவன் உன்னை ஏற்றுக் கொள்வான்; உன் காரியங்கள் அனைத்தும் சீராகும். எல்லா விஷயங்களுக்கும் தலைவன் வல்லவன்; அவனை மனதில் இருந்து எப்படி மறப்பது? நானக் சொல்கிறார்: மனமே, எப்போதும் ஹரியுடன் இரு.

உண்மையான தலைவரே, உமது வீட்டில் என்ன இல்லை? உமது வீட்டில் எல்லாம் உண்டு; நீர் கொடுப்பவருக்கே கிடைக்கும். உமது துதி, புகழ் எப்போதும்; நாமத்தை மனதில் நிறுத்து. எவர் மனதில் நாமம் நிறைந்ததோ, அவர்களுக்கு எண்ணற்ற சப்தங்கள் முழங்கும். நானக் சொல்கிறார்: உண்மையான தலைவரே, உமது வீட்டில் என்ன இல்லை?

உண்மையான நாமமே என் ஒரே ஆதாரம். உண்மையான நாமமே என் ஆதாரம்; அது என் பசியை முற்றிலும் போக்கியது.

அமைதியும் ஆறுதலும் என் மனத்தில் குடியேற வந்துள்ளன; அது என் விருப்பங்கள் அனைத்தையும் நிறைவேற்றியது.

இந்தப் பெரும் கொடைகளை அளித்த குருவுக்கு நான் எப்போதும் பலியாகிறேன்.

நானக் சொல்கிறான்: ஓ சாதுக்களே, கேளுங்கள், ஷபதத்தை நேசியுங்கள். உண்மையான நாமமே என் ஒரே ஆதாரம்.

பஞ்ச சப்தங்கள் முழங்குகின்றன அந்தப் பாக்கியமான வீட்டில். பாக்கியமான வீட்டில் சப்தம் முழங்குகிறது; அந்த வீட்டில் ஆற்றல் நிறுத்தப்பட்டது. பஞ்ச தூதர்களை உமது வசப்படுத்தினீர்; காலன் கண்துடைப்பைக் கொன்றீர். முன்விதியால் எவருக்கு கிடைத்ததோ அவர்கள் ஹரி நாமத்தில் இணைந்தனர். நானக் சொல்கிறார்: அங்கே சுகம் உண்டாயிற்று; அந்த வீட்டில் அனஹத் நாதம் முழங்குகிறது.

ஓ பாக்கியவான்களே, ஆனந்தப் பாடலைக் கேளுங்கள்; உங்கள் விருப்பங்கள் அனைத்தும் நிறைவேறும்.

உயர்ந்த இறைவனாகிய கடவுள் கண்டடையப்பட்டார்; உங்கள் கவலைகள் அனைத்தும் முடிந்தன.

உண்மையான பானியைக் (குரு வாக்கு) கேட்பதால் துக்கங்களும் நோய்களும் துன்பங்களும் நீங்கின.

சாதுக்களும் தோழர்களும் பூரண குருவை அறிந்து பேரானந்தத்தில் உள்ளனர்.

அதைக் கேட்பவர்கள் தூய்மையடைகின்றனர்; அதை உச்சரிப்பவர்கள் புனிதமடைகின்றனர்; சத்குரு எங்கும் நிறைந்திருக்கிறார்.

நானக் வேண்டுகிறான்: குருவின் திருவடிகளைப் பற்றிக்கொண்டு, அடிக்காத ஒலியாகிய எக்காளத்தின் நாதம் முழங்குகிறது.

தட்டில் மூன்று பொருட்கள் வைக்கப்பட்டுள்ளன: சத்தியம், திருப்தி, சிந்தனை.

இறைவனின் அமிர்த நாமமும் அங்கே வைக்கப்பட்டுள்ளது; அதுவே அனைவருக்கும் ஆதாரம்.

அதை உண்டு அனுபவிப்பவன் விடுதலை பெறுகிறான். இந்தப் பொக்கிஷத்தைக் கைவிட முடியாது; அதை எப்போதும் இதயத்தில் வைத்துப் போற்றுங்கள்.

இறைவனின் திருவடிகளைப் பற்றுவதால் இருளான உலகப் பெருங்கடல் கடக்கப்படுகிறது. நானக், அனைத்தும் இறைவனின் வெளிப்பாடே.

ஸ்லோக மஹலா 5. உம்மால் செய்யப்பட்டது எனக்கு தகுதியை உண்டாக்கியது. நான் நற்குணமற்றவன்; எனக்கு எந்த குணமும் இல்லை; நீயே இரக்கம் கொண்டாய். இரக்கம் கொண்டு கிருபை உண்டாயிற்று; சத்குரு நண்பன் கிடைத்தான். நானக் சொல்கிறார்: நாமம் கிடைத்தால் உயிர் வாழ்வேன்; உடல் மனம் பசுமையாகும்.

நீ சர்வவல்லமை உடையவன்; உன்னைத் தவிர வேறு எவரும் இல்லை.

அங்கே, கருப்பையின் நெருப்பில் நீ என்னைக் காத்தாய்.

உன் திருநாமத்தைக் கேட்டதும் மரணத்தின் தூதர்கள் பின்வாங்குகின்றனர்.

பயங்கரமான, அளக்க முடியாத உலகப் பெருங்கடல் குருவின் ஷபதத்தின் சொல்லால் கடக்கப்படுகிறது.

தாகம் கொண்டவர்கள் அமிர்த அமுதை அருந்துகின்றனர்.

கலியுகம் என்ற இந்த இருண்ட யுகத்தில், இதுவே ஒரே புண்ணியச் செயல் — அண்டத்தின் இறைவனின் மகிமையான புகழைப் பாடுவது.

நீ அனைவரிடமும் கருணையுள்ளவன்; ஒவ்வொரு மூச்சையும் கண்காணிக்கிறாய்.

உன்னிடம் வரும் எவரும் வெறுங்கையுடன் திரும்புவதில்லை.

உள்ளே குருவை வழிபடுங்கள்; நாவினால் குருவின் திருநாமத்தை ஓதுங்கள்.

கண்களால் சத்குருவைக் காணுங்கள்; செவிகளால் குருவின் திருநாமத்தைக் கேளுங்கள்.

சத்குருவுடன் இணைந்தவர்கள் இறைவனின் சபையில் இடம் பெறுகின்றனர்.

நானக் சொல்கிறான்: எவர் மீது அவன் விரும்பி அருள் பொழிகிறானோ, அவருக்கு இந்தக் கொடை அளிக்கப்படுகிறது.

உலகில் அவர்கள் சிறந்தவர்களாக வேறுபடுத்திக் காட்டப்படுகின்றனர்; இத்தகையோர் மிக அரியவர்.

இறைவன் தானே காப்பவன்; அவன் என்னைக் காத்தான்.

அவன் என்னைக் குருவின் திருவடிகளில் வைத்து, என் காரியங்களைத் தீர்த்து வைத்தான்.

அவன் கருணை கொண்டான்; என்னை மறக்கவில்லை. புனிதர்களின் சகவாசத்தில் பயங்கரமான உலகப் பெருங்கடலைக் கடந்தேன்.

அவதூறு செய்பவர்களும், தீய எதிரிகளும் ஒரு கணத்தில் அழிக்கப்பட்டனர்.

நானக், இறைவனாகிய ஆண்டவனின் ஆதரவால் மனம் நிலைபெறுகிறது.

அவனைத் தியானத்தில் நினைவுகூர்வதால் அமைதி வருகிறது; வலிகள் அனைத்தும் நீங்குகின்றன.