கீர்த்தன் சோஹிலா (சீக்கிய மாலைப் பிரார்த்தனை)

ஏகங்காரம், சத்குருவின் அருளால்.

சோஹிலா எனும் துதிப்பாடல், கௌரி தீபகி இராகத்தில், முதலாம் மஹலா.

ஏகங்காரம், சத்குருவின் அருளால்.

எந்த இல்லத்தில் படைப்பாளனின் துதி பாடப்படுகிறதோ, அவனைப் பற்றிய சிந்தனை நடைபெறுகிறதோ, அந்த இல்லத்தில் சோஹிலா பாடுங்கள்; படைப்பாளனை நினைவு கூருங்கள்.

என் அஞ்சா நெஞ்சனின் சோஹிலாவை நீங்கள் பாடுங்கள்; அந்த சோஹிலாவுக்கு நான் பலியாவேன், அது எப்போதும் இன்பத்தை அளிக்கிறது.

நாள்தோறும் உயிர்களைக் காப்பாற்றுகிறாய்; கொடையாளி அனைத்தையும் கவனிப்பான். உன் கொடையின் மதிப்பை யாரும் அளவிட முடியாது; அந்தக் கொடையாளியின் கணக்கு யாது?

நன்மையான காலம் குறிக்கப்பட்டுள்ளது; ஒன்று சேர்ந்து எண்ணெய் ஊற்றுங்கள். நண்பர்களே, ஆசீர்வாதம் வழங்குங்கள், இறைவனுடன் சேர்க்கை கிடைக்குமாறு.

ஒவ்வொரு வீட்டிலும் இதுவே அழைப்பு; தினமும் அழைப்புகள் வருகின்றன. அழைப்பவனை நினைவு கூர்ந்தால், நானக் சொல்கிறார், அந்த நாட்கள் வரும்.

ஆசா இராகம், முதலாம் மஹலா.

ஆறு வீடுகள், ஆறு குருக்கள், ஆறு உபதேசங்கள்; குரு ஒருவரே, ஆனால் வேடங்கள் பல.

அப்பா, எந்த இல்லத்தில் படைப்பாளனின் துதி நடைபெறுகிறதோ, அந்த இல்லத்தைக் காத்தருள்வாய்; உன் மகிமைக்காக.

விநாடிகள், நொடிகள், கடிகைகள், சாமங்கள், திதிகள், வாரங்கள், மாதங்கள் ஆயின; சூரியன் ஒன்றே, பருவங்கள் பல; நானக் சொல்கிறார், படைப்பாளனின் வேடங்கள் எத்தனையோ!

தனாஸ்ரி இராகம், முதலாம் மஹலா.

வானமே தட்டு, சந்திர சூரியர்கள் விளக்குகள், நட்சத்திர மண்டலங்கள் முத்துக்கள்; சந்தனக் காற்றே தூபம், காற்றே விசிறி, அனைத்து மரங்களும் பூக்கும் மலர்கள்.

எப்படிப்பட்ட ஆரத்தி! பிறவித் துன்பத்தை அழிக்கும் உன் ஆரத்தி! அனாஹத் நாதம் ஒலிக்கும் மேளம்.

உனக்கு ஆயிரம் கண்கள், ஆனால் கண்கள் இல்லை; உனக்கு ஆயிரம் உருவங்கள், ஆனால் நீ ஒருவனே. ஆயிரம் புனிதமான பாதங்கள், ஆனால் ஒரு பாதமும் இல்லை; மணம் இல்லை, ஆனால் உனக்கு ஆயிரம் மணங்கள்; இவ்வாறு நீ என்னை மயக்குகிறாய்.

எல்லாவற்றிலும் ஒளி இருக்கிறது, அந்த ஒளியே இறைவன். அவன் ஒளியால் எல்லாம் ஒளி பெறுகின்றன. குருவின் சாட்சியால் ஒளி வெளிப்படுகிறது; அவனுக்கு எது பிடிக்கிறதோ அதுவே ஆரத்தி.

தாமரை போன்ற இறைவனின் திருவடி மகரந்தத்தில் ஆசை கொண்ட என் மனம் இரவும் பகலும் தாகமாய் உள்ளது. நானக் என்ற பறவைக்கு அருள் நீர் வழங்கு; அதனால் உன் நாமத்தில் வாசம் கிடைக்கும்.

கௌரி பூர்பி இராகம், நான்காம் மஹலா.

காமம், கோபம் என்னும் நகரம் மிகவும் நிறைந்துள்ளது; சான்றோரைச் சந்தித்து அது துண்டு துண்டாக உடைக்கப்படுகிறது. முன்வினைப் பயனால் குரு கிடைத்தார்; மனதில் இறைவனின் பற்று நிலைபெற்றது.

சான்றோருக்குக் கூப்பிய கைகள்! அது மிகப் பெரும் புண்ணியம். நமஸ்காரம் செய்! மிகப் பெரும் புண்ணியம்.

அவிசுவாசிகள் இறைவனின் சுவையை அறியார்; அவர்கள் உள்ளத்தில் அகங்காரம் என்னும் முள் உள்ளது. எவ்வளவு நகர்ந்தாலும் அது குத்தி துன்பம் தருகிறது; எமனின் தண்டனையைத் தலையில் சுமக்கின்றனர்.

இறைவனின் அடியார்கள் இறைவன் நாமத்தில் மூழ்கி, பிறப்பு இறப்பு துன்பத்தை அழிக்கின்றனர். அழியாத புருஷனை, பரமேசுவரனைப் பெற்றனர்; பல பிரபஞ்சங்களில் மகிமை பரவியுள்ளது.

எளியவர்களும் தாழ்மையுள்ளவர்களுமான நாங்கள் உன் அடியவர்கள்; இறைவா, காத்தருள்வாய், மிகப் பெரியவனே! அடியான் நானக்குக்கு நாமமே ஆதாரமும் துணையும்; இறைவன் நாமத்திலேயே இன்பம் நிலைபெறுகிறது.

கௌரி பூர்பி இராகம், ஐந்தாம் மஹலா.

என் நண்பரே, கேளும்! சான்றோருக்குத் தொண்டு செய்யும் நேரம் இது. இங்கு இறைவன் இலாபத்தை ஈட்டிச் செல்லுங்கள்; மறுமையில் இன்பமான வாசஸ்தலம் கிடைக்கும்.

ஆயுள் குறைகிறது, பகலும் இரவும். மனதே, குருவைச் சந்தித்து காரியத்தைச் சரிப்படுத்திக்கொள்.

இந்த உலகம் விகாரத்தாலும் சந்தேகத்தாலும் நிறைந்தது; அதை பிரம்ம ஞானி கடந்தான். எவனை எழுப்பி இந்தச் சுவையைப் புகட்டுகிறானோ, அவன் சொல்லொணாக் கதையை அறிந்தவன்.

எதற்காக வந்தீர்களோ அதையே மாற்றிக்கொள்ளுங்கள்; இறைவனும் குருவும் மனதில் வாசம் செய்கிறார்கள். உங்கள் சொந்த இல்லத்தில் அமைதியாக இன்ப மாளிகையைப் பெறுங்கள்; மீண்டும் வரவேண்டியதில்லை.

அந்தர்யாமியான புருஷன், விதியை நிர்ணயிப்பவன், மனதின் ஆசையை நிறைவேற்றுகிறான். நானக் அடியான் இந்த இன்பத்தை வேண்டுகிறான்: என்னை சான்றோரின் பாத தூளியாக ஆக்குவாயாக.