गुरु गोविंद सिंह जी

हा एक भक्तीपर दोहा आहे ज्यात गुरूची महत्ता सांगितली आहे. गुरू आणि देव (गोविंद) दोघेही समोर उभे असताना, गुरूच्या पाया पडावे असे यात म्हटले आहे, कारण गुरूनेच देवाची ओळख करून दिली.

शीख अरदास ही सामूहिक प्रार्थना असून ती गुरु गोबिंद सिंह यांच्या 'वार श्री भगौती जी की' ने सुरू होते आणि सर्वांच्या कल्याणासाठीच्या प्रार्थनेने संपते.

हा शीख परंपरेतील भक्तिपर गीत आहे, जे दैवी संरक्षण, आंतरिक इच्छांची पूर्ती आणि स्वतःच्या कुटुंबाच्या व अनुयायांच्या सुरक्षेसाठी हार्दिक प्रार्थना म्हणून म्हटले जाते.

जाप साहिब हे गुरू गोबिंद सिंह यांचे सकाळचे स्तोत्र असून ते दशम ग्रंथात आहे; त्यात १९९ श्लोक आहेत, आणि निराकार, कालातीत निर्मात्याची अनेक नावांनी स्तुती केली आहे.

या संग्रहात शीख परंपरेतील पवित्र स्तोत्रे एकत्र केली आहेत, जी एका शाश्वत परमेश्वराची स्तुती करतात आणि भक्ती, दैवी संरक्षण आणि गुरुच्या कृपेचा उत्सव साजरा करतात.

दशम ग्रंथातील दहा सवैये, जे गुरू गोबिंद सिंह यांना श्रेय दिलेले आहेत; ते शिकवतात की प्रेमळ भक्तीशिवाय कर्मकांड, सत्ता आणि तपश्चर्या यांना फारसा अर्थ नाही.

गुरु नानक यांनी रचलेला, गुरु ग्रंथ साहिबच्या अंग १ वरील शीख धर्माचा मूलमंत्र: एक सृष्टिकर्ता, सत्य नाम, निर्भय, निर्वैर, कालातीत, अजन्मा.