ఖాల్సా స్థాపన

1699 సంవత్సరంలో వైశాఖి పండుగ రోజున, పంజాబ్ లోని ఆనంద్‌పూర్ సాహిబ్ వద్ద గురు గోబింద్ సింగ్ గారు వేలాది మంది భక్తులను సమావేశపరిచారు. ఆ సమయంలో, ఆయన చేతిలో ఖడ్గంతో నిలబడి, 'నాకు ఒక తల కావాలి' అని పెద్దగా పిలుపునిచ్చారు. ఈ మాటలకు ప్రజలు భయపడ్డారు, కానీ ఒక యువకుడు దయారాం అనే వ్యక్తి ముందుకు వచ్చి తనను తాను అర్పించుకున్నాడు. గురువుగారు అతనిని ఒక గుడారంలోకి తీసుకెళ్లారు, కొంత సమయం తర్వాత రక్తంతో కూడిన ఖడ్గంతో బయటకు వచ్చారు. మళ్లీ మరో తల కావాలని అడిగారు. ఈ విధంగా వరుసగా ఐదుగురు వ్యక్తులు ముందుకు వచ్చారు - దయారాం, ధరమ్ దాస్, మోహ్‌కమ్ చంద్, సాహిబ్ చంద్, మరియు హిమ్మత్ రాయ్. ప్రతిసారీ గురువుగారు వారిని గుడారంలోకి తీసుకెళ్లి, రక్తంతో కూడిన ఖడ్గంతో బయటకు వచ్చారు. ప్రజలు భయాందోళనలో ఉన్నారు, కానీ చివరకు గురువుగారు ఆ ఐదుగురినీ సజీవులుగా బయటకు తీసుకువచ్చారు. వారు ఎవరూ చనిపోలేదు - గురువుగారు వారి ధైర్యాన్ని పరీక్షించారు. ఈ ఐదుగురినీ 'పంజ్ ప్యారే' (ఐదుగురు ప్రియమైనవారు) అని పిలిచారు. గురువుగారు వారికి అమృత్ (తీపి నీరు) తయారు చేసి, ఖడ్గంతో కలిపి, వారికి ఇచ్చారు. ఈ విధంగా వారు ఖాల్సా (స్వచ్ఛమైనవారు) సభ్యులయ్యారు. గురువుగారు స్వయంగా వారి నుండి అమృత్ తీసుకున్నారు, తద్వారా గురువు మరియు శిష్యులు ఒకే స్థాయిలో ఉన్నారని చూపించారు. ఖాల్సా సభ్యులు ఐదు కక్కర్లు పాటించాలి - కేశ్ (జుట్టు పెంచడం), కంఘా (దువ్వెన), కరా (ఇనుప కంకణం), కచ్చెరా (ప్రత్యేక దుస్తులు), మరియు కిర్పాన్ (ఖడ్గం). వారు 'సింగ్' (సింహం) అనే ఇంటిపేరు ధరించాలి. ఈ సంఘటన సిక్కు మత చరిత్రలో ఒక ముఖ్యమైన మలుపు. ఇది సమానత్వం, ధైర్యం మరియు భక్తి యొక్క సందేశాన్ని వ్యాప్తి చేసింది. ఈ రోజును సిక్కులు ప్రతి సంవత్సరం వైశాఖి పండుగగా జరుపుకుంటారు, మరియు ఖాల్సా యొక్క స్థాపనను గుర్తుంచుకుంటారు.