ಶ್ಲೋಕಗಳು
334. ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಮಾನವನ ತೃಷ್ಣೆಯು ಮಾಳುವಾ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ಹಬ್ಬಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಜಿಗಿಯುವ ಕಪಿಯಂತೆ ಅವನು ಜನ್ಮದಿಂದ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 1
335. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕೀಳಾದ, ವಿಷಮಯವಾದ ಈ ತೃಷ್ಣೆಯು ಯಾರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನ ಶೋಕಗಳು ಸುರಿವ ಮಳೆಯಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ.
ಶ್ಲೋಕ 2
336. ಆದರೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ದಾಟಲಸಾಧ್ಯವಾದ ಈ ಹೀನ ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಯಾರು ಗೆಲ್ಲುತ್ತಾನೋ, ಕಮಲದ ಎಲೆಯ ಮೇಲಿನಿಂದ ಜಾರುವ ನೀರಿನ ಹನಿಯಂತೆ ಅವನಿಂದ ಸಮಸ್ತ ದುಃಖಗಳು ಜಾರಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಶ್ಲೋಕ 3
337. ಇಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುವ ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರಿಗೂ ಮಂಗಳವಾಗಲಿ, ನಾನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ: ಸುಗಂಧಭರಿತ ವಟ್ಟಿಬೇರಿಗಾಗಿ ಹುಲ್ಲಿನ ಬುಡವನ್ನು ಅಗೆಯುವಂತೆ ಆಶೆಯ ಬೇರನ್ನು ಅಗೆದುಹಾಕಿರಿ! ರಭಸದ ಪ್ರವಾಹವು ಜೊಂಡುಹುಲ್ಲನ್ನು ಮುರಿಯುವಂತೆ ಮಾರನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮುರಿದುಹಾಕದಿರಲಿ.
ಶ್ಲೋಕ 4
338. ಬೇರು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಡಿದ ಮರವೂ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರುವಂತೆ, ತೃಷ್ಣೆಯ ಸುಪ್ತ ವಾಸನೆಗಳು ನಾಶವಾಗದ ತನಕ ಈ ದುಃಖವು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 5
339. ಇಷ್ಟವಾದ ವಿಷಯಗಳ ಕಡೆಗೆ ಪ್ರಬಲವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಮೂವತ್ತಾರು ಆಶೆಯ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಯಾರಲ್ಲಿವೆಯೋ, ಕಾಮವಾಸನೆಯ ಆ ಪ್ರಚಂಡ ಆಲೋಚನೆಗಳು ಆ ವಕ್ರದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನನ್ನು ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಶ್ಲೋಕ 6
340. ತೃಷ್ಣೆಯ ಪ್ರವಾಹಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿಯುತ್ತಿವೆ; ಆಶೆಯ ಬಳ್ಳಿಯು ಮೊಳಕೆಯೊಡೆದು ನಿಂತಿದೆ. ಆ ಹುಟ್ಟಿದ ಬಳ್ಳಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಪ್ರಜ್ಞೆಯೆಂಬ ಕತ್ತಿಯಿಂದ ಅದರ ಬೇರನ್ನೇ ಕತ್ತರಿಸಿಹಾಕಿರಿ!
ಶ್ಲೋಕ 7
ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ತೃಷ್ಣೆಯಲ್ಲಿ ನೆನೆದ, ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಸಂತೃಪ್ತವಾದ ಅನುಭವಗಳು ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಇಂದ್ರಿಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ, ಈ ಲೋಕಿಕ ಭೋಗಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಈ ಮನುಷ್ಯರು, ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯಕ್ಕೆ ವಶ್ಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 8
342. ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ ಜನರು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದ ಮೊಲದಂತೆ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾಗಿ ಓಡಾಡುತ್ತಾರೆ. ಸಂಸಾರದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಅವರು ದೀರ್ಘಕಾಲದವರೆಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 9
343. ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಬಂಧಿತರಾದ ಜನರು ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಮೊಲದಂತೆ ನರಳುತ್ತಾರೆ. ಆದುದರಿಂದ ತನಗೆ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮುಮುಕ್ಷುವು ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಬೇಕು.
ಶ್ಲೋಕ 10
344. ಸಂಸಾರದ ಕಾಮವೆಂಬ ಕಾಡಿನಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದಿ ಸಂನ್ಯಾಸಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಪುನಃ ಆ ಕಾಮದ ಕಾಡಿಗೇ ಓಡುವ ಆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ನೋಡಿರಿ! ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗಿದ್ದರೂ ಮತ್ತೆ ಬಂಧನದ ಕಡೆಗೇ ಓಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ!
ಶ್ಲೋಕ 11
345. ಕಬ್ಬಿಣ, ಮರ ಅಥವಾ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬಲವಾದ ಬಂಧನಗಳೆಂದು ಕರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ರತ್ನಾಭರಣಗಳ ಮೇಲಿನ ವ್ಯಾಮೋಹ ಹಾಗೂ ಹೆಂಡತಿ-ಮಕ್ಕಳ ಮೇಲಿನ ತೀವ್ರ ಆಸಕ್ತಿಯೇ...
ಶ್ಲೋಕ 12
346. ...ಅದನ್ನೇ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ನಿಜವಾದ ಬಿಗಿಬಂಧನವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಅದು ಕೆಳಕ್ಕೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಸಡಿಲವೆನಿಸಿದರೂ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ. ಈ ಬಂಧನವನ್ನೂ ಕಡಿದುಹಾಕಿ ಧೀರರು ನಿರಾಶೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ಕಾಮಸುಖಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಪರಿವ್ರಾಜಕರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 13
347. ಕಾಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರು ತಾನೇ ಹೆಣೆದ ಬಲೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿಕೊಳ್ಳುವ ಜೇಡನಂತೆ ತಾವೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದ ತೃಷ್ಣೆಯ ಪ್ರವಾಹದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಧೀರರು ಈ ಬಲೆಯನ್ನೂ ಹರಿದುಹಾಕಿ, ನಿರಾಶರಾಗಿ ಸಕಲ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ತೊರೆದು ಮುಕ್ತಿಯತ್ತ ಸಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಶ್ಲೋಕ 14
348. ಭೂತಕಾಲವನ್ನು ಬಿಡು, ಭವಿಷ್ಯತ್ಕಾಲವನ್ನು ಬಿಡು, ವರ್ತಮಾನಕಾಲವನ್ನೂ ಬಿಡು! ಭವಸಾಗರದ ಆಚೆದಡಕ್ಕೆ ಸಾಗುವ ಮುನಿಯೇ! ಸರ್ವತ್ರ ಮುಕ್ತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೀನು ಪುನಃ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಜರೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಶ್ಲೋಕ 15
349. ಚಂಚಲ ಆಲೋಚನೆಗಳಿಂದ ಮಥಿತನಾದ, ತೀವ್ರ ಕಾಮವಾಸನೆಯುಳ್ಳ, ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೇ ನೋಡುವ ಮಾನವನಲ್ಲಿ ತೃಷ್ಣೆಯು ಮತ್ತಷ್ಟು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಅವನು ತನ್ನ ಕಟ್ಟುಗಳನ್ನು ತಾನೇ ಮತ್ತಷ್ಟು ಬಿಗಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 16
350. ಆದರೆ ಆಲೋಚನೆಗಳ ಶಮನದಲ್ಲಿ ನಿರತನಾಗಿ, ಸದಾ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿ ಅಶುಭಭಾವನೆಯನ್ನು (ದೇಹದ ನಶ್ವರತೆಯನ್ನು) ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು—ತೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಮಾರನ ಬಂಧನವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 17
351. ಪರಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ, ಭಯರಹಿತನಾದ, ತೃಷ್ಣಾಶೂನ್ಯನಾದ, ನಿಷ್ಕಳಂಕನಾದ ಮುನಿಯು—ಸಂಸಾರದ ಮುಳ್ಳುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದ್ದಾನೆ; ಈ ಶರೀರವೇ ಅವನ ಕೊನೆಯ ಶರೀರ.
ಶ್ಲೋಕ 18
352. ತೃಷ್ಣಾರಹಿತನಾಗಿ, ಸಂಗರಹಿತನಾಗಿ, ನಿರುಕ್ತಿಪದಗಳಲ್ಲಿ ಕೋವಿದನಾಗಿ, ಅಕ್ಷರಗಳ ಜೋಡಣೆ ಮತ್ತು ಪೂರ್ವಾಪರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿ—ತನ್ನ ಕೊನೆಯ ಶರೀರವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಆ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞಾವಂತನೇ 'ಮಹಾಪುರುಷ' ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 19
353. 'ನಾನು ಸರ್ವವನ್ನೂ ಗೆದ್ದವನು, ಸರ್ವಜ್ಞನು, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಳಂಕರಹಿತನು. ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ತೃಷ್ಣಾನಾಶದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದವನು; ನಾನೇ ಸ್ವತಃ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರಿತಿರುವಾಗ ಯಾರನ್ನು ನನ್ನ ಗುರುವನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸಲಿ?'
ಶ್ಲೋಕ 20
354. ಧರ್ಮದಾನವು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮರಸವು ಸಕಲ ರಸಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಾನಂದವು ಸಮಸ್ತ ಆನಂದಗಳನ್ನೂ ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ; ತೃಷ್ಣೆಯ ನಾಶವು ಸಕಲ ದುಃಖಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 21
355. ಭೋಗಸಂಪತ್ತುಗಳು ಮೂರ್ಖನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ಮುಕ್ತಿಯ ದಡವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಜ್ಞಾನಿಯನ್ನಲ್ಲ. ಸಂಪತ್ತಿನ ತೃಷ್ಣೆಯಿಂದ ಮೂರ್ಖನು ಇತರರಂತೆಯೇ ತನ್ನನ್ನೂ ತಾನೇ ನಾಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕ 22
356. ಕಳೆಗಳು ಹೊಲಗಳ ದೋಷ; ಕಾಮವಾಸನೆಯು ಮಾನವಕುಲದ ದೋಷ. ಆದುದರಿಂದ ರಾಗದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗೆ (ವೀತರಾಗರಿಗೆ) ನೀಡಿದ ದಾನವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 23
357. ಕಳೆಗಳು ಹೊಲಗಳ ದೋಷ; ದ್ವೇಷವು ಮಾನವಕುಲದ ದೋಷ. ಆದುದರಿಂದ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 24
358. ಕಳೆಗಳು ಹೊಲಗಳ ದೋಷ; ಮೋಹವು ಮಾನವಕುಲದ ದೋಷ. ಆದುದರಿಂದ ಮೋಹದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 25
359. ಕಳೆಗಳು ಹೊಲಗಳ ದೋಷ; ಸ್ವಾರ್ಥಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛೆಯು ಮಾನವಕುಲದ ದೋಷ. ಆದುದರಿಂದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಿಸ್ಪೃಹರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ಶ್ಲೋಕ 26
ಹಿನ್ನೆಲೆ
ಈ ವರ್ಗ ಪಾಲಿ ಧಮ್ಮಪದದಿಂದ ಬಂದದ್ದಾಗಿದೆ. ಸಾವತ್ಥಿ, ರಾಜಗಹ, ಮತ್ತು ವಾರಾಣಸಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇವುಗಳು ಹೇಳಲಾಗಿವೆ. ಶ್ಲೋಕ 337 ಜೇತವನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಜನರ ಮುಂದೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು, ತೃಷ್ಣೆಯ ಮೂಲವನ್ನು ಸುಗಂಧ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಅಗೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ. ಶ್ಲೋಕ 344 ವನವನ್ನು ತೊರೆದ ಬೆಸೆಯವರಗೂ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಮರಳಿ ಬಂದದ್ದನ್ನು ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಶ್ಲೋಕ 353 ಬುದ್ಧ ತಮ್ಮ ಸ್ವಯಂ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಘೋಷಣೆ, ಇದು ಉಪಕ ಆಜಿವಕನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಬೋಧಿ ಗಯೆ ಮತ್ತು ವಾರಾಣಸಿ ನಡುವೆ ಹೇಳಲಾಗಿತ್ತು. ಶ್ಲೋಕ 354 ಸಾವತ್ಥಿಯಲ್ಲಿ ದೇವ-ರಾಜ ಶಕ್ರನಿಗೆ ನೀಡಲಾಗಿತ್ತು, ಆತನು ಸರ್ವೋತ್ತಮ ದಾನ, ರಸ, ಆನಂದ ಮತ್ತು ವಿಜಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ.
ಈ ಪಠ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ
ರಚಿಸಿದವರು: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತಾ?
ತೃಷ್ಣೆಯ ಬೆಳೆಯುವ ಬಳ್ಳಿ (ಶ್ಲೋಕಗಳು 334-336)
ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಜೀವಿಸುವ ಮಾನವನ ತೃಷ್ಣೆ ಮಾಳುವಾ ಬಳ್ಳಿಯಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣಿಗಾಗಿ ಜಿಗುಲುವ ಕಪಿಯಂತೆ ಅವನು ಜನ್ಮದಿಂದ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ಹಾರಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಮರೆಯೊ ಪುನರ್ಜನ್ಮ (ಶ್ಲೋಕ 338)
ಬೇರುಗಳು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದ್ದಾಗ ಕಡಿದ ಮರವೂ ಮರೆಯೊ ಚಿಗುರುವಂತೆ, ತೃಷ್ಣೆಯ ಸುಪ್ತ ವಾಸನೆಗಳು ನಾಶವಾಗದ ತನಕ ಈ ದುಃಖವು ಮರೆಯೊ ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ.
ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನು ಬಿಡುವುದು (ಶ್ಲೋಕ 348)
ಭೂತವನ್ನು ಬಿಡು, ವರ್ತಮಾನವನ್ನು ಬಿಡು, ಭವಿಷ್ಯತ್ತನ್ನು ಬಿಡು. ಜನ್ಮ-ಸಾಗರದ ಆಚೆದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗು. ಮನಸ್ಸು ಸರ್ವತ್ರ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವ ನೀನು ಮರೆಯೊ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಜರೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವೋತ್ತಮ ದಾನ ಮತ್ತು ವಿಜಯ (ಶ್ಲೋಕ 354)
ಧರ್ಮ ದಾನವು ಎಲ್ಲ ದಾನಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮ ರಸವು ಎಲ್ಲ ರಸಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. ಧರ್ಮ ಆನಂದವು ಎಲ್ಲ ಆನಂದಗಳನ್ನು ಮೀರಿಸುತ್ತದೆ. ತೃಷ್ಣೆಯ ನಾಶವು ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುತ್ತದೆ.
ಹೃದಯದ ಕಳೆಗಳು (ಶ್ಲೋಕಗಳು 356-359)
ಕಳೆಗಳು ಹೊಲಗಳ ದೋಷ. ಕಾಮ, ದ್ವೇಷ, ಮೋಹ, ಸ್ವಾರ್ಥಪೂರ್ಣ ಇಚ್ಛೆ ಇವು ಮನುಷ್ಯರ ದೋಷ. ಆದುದರಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲದಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತರಾದವರಿಗೆ ನೀಡಿದ ದಾನವು ಮಹಾಫಲದಾಯಕವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಷಯದ ಪ್ರಕಾರ ಬ್ರೌಸ್ ಮಾಡಿ
Buddha
ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮ ನಿಂದ ಇನ್ನಷ್ಟು
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿಸಂಬಂಧಿತ ಬೋಧನೆಗಳು
ಅದೇ ಬೋಧನೆ, ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಾದ್ಯಂತ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುತ್ತದೆ
