ധമ്മപദത്തിലെ ബുദ്ധ വർഗ്ഗം (ശ്ലോകങ്ങൾ 179–196) പരമ പരിശുദ്ധമായ 18 ശ്ലോകങ്ങൾ അടങ്ങുന്നു, ഇവ ബൗദ്ധ ധർമ്മത്തിന്റെ കേന്ദ്രീയ സത്യങ്ങളും പൂർണ്ണ പ്രബോധനപ്രാപ്ത ബുദ്ധന്റെ ഉച്ചതര സ്വരൂപവും വെളിപ്പെടുത്തുന്നു। ഇതിൽ സർവ്വ കാലത്തെ ബുദ്ധന്മാരുടെ സാർവ്വലൌകിക ശിക്ഷാ പ്രഘോഷണ ചെയ്യുന്ന ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധമായ ശ്ലോകം 183 അടങ്ങുന്നു: "സർവ്വ പാപ കർമ്മങ്ങൾ ത്യജിക്കുക, പുണ്യ കർമ്മങ്ങൾ സമ്പാദിക്കുക, സ്വന്തം ചിത്തത്തെ പരിപൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുക—ഇതാണ് സർവ്വ ബുദ്ധന്മാരുടെ ശാസനം।" പർവ്വതങ്ങൾ, വനങ്ങൾ, പവിത്ര സ്ഥലങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നത് അസുരക്ഷിതമാണെന്ന് കാണിക്കുന്നിടത്ത്, ബുദ്ധൻ ത്രിരത്നത്തിന് (ബുദ്ധ, ധർമ്മ, സംഘ) ശരണ ലഭിക്കുന്നതും സത്യാഗമസിദ്ധികൾ ഗ്രഹിക്കുന്നതും ലോകത്തിലെ സർവ്വ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രമായിരിക്കാനുള്ള അതിഉച്ച ശരണമാണെന്ന് സ്ഥാപിതം ചെയ്യുന്നു।
ശ്ലോകങ്ങൾ
ആരുടെ വിജയം പരാജയത്തിലേക്ക് പരിണമിക്കുന്നില്ല, ആരുടെ ജിതമായ ക്ലേശങ്ങൾ ലോകത്തിൽ ആരും പിന്തുടരുന്നില്ല—അസീമ പ്രജ്ഞാ വിഷയ, പദചിഹ്നരഹിത ആ തഥാഗത ബുദ്ധനെ നിങ്ങൾ ഏതിരനായ വാസനയ്കൂടെ നയിക്കാനാകും?
ശ്ലോകം 1
ആരിലെ ജാലിനി വിസത്തിക ധാരണയുടെ പരിണാമമില്ല—അസീമ പ്രജ്ഞാ വിഷയ, പദചിഹ്നരഹിത ആ ബുദ്ധനെ നിങ്ങൾ ഏതിരനായ വാസനയ്കൂടെ നയിക്കാനാകും?
ശ്ലോകം 2
ധ്യാനപരാമർശിത ജ്ഞാനികൾ, തപോവനത്തിന്റെ ശാന്തിയിൽ പ്രിയരായ അവരെ ദേവതാക്കളും പ്രിയരായി കരുതുന്നു—പൂർണ്ണപ്രബുദ്ധ, ജാഗരണ സജ്ജനരെ।
ശ്ലോകം 3
മനുഷ്യ ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നത് കഷ്ടകരമാണ്; നരർത്തിന്റെ ജീവിതം കഷ്ടകരമാണ്; സത്യ ധർമ്മത്തിന്റെ ശ്രവണം കഷ്ടകരമാണ്; സ്വയംബുദ്ധന്റെ ചെതിപ്പ് അത്യന്തം കഷ്ടകരമാണ്।
ശ്ലോകം 4
സ്വർണ്ണ നാണ്യങ്ങളുടെ വർഷാപാത്സ്വീകരണത്തിലും വാസനകളുടെ സന്തൃപ്തി ഇല്ല; 'വാസനകൾ ന്യൂന സ്വാദുത കൊണ്ട് വർണിക്കപ്പെടുന്നു, ബഹു ദുഃഖങ്ങൾ ബാധിക്കുന്നു'—ഇതിനെക്കുറിച്ച് ജ്ഞാനിയായ വിദ്യാർത്ഥി...
ശ്ലോകം 5
സ്വര്ഗീയ സുഖങ്ങളിലും ആനന്ദം ലഭിക്കില്ല; സമ്യക് സംബുദ്ധന്റെ ശിഷ്യ സർവ്വ തണ്ഹാ ക്ഷയത്തിലേ ആനന്ദിതനാകുന്നു।
ശ്ലോകം 6
നിരത്തരം ഭയപ്പെടിയ വ്യക്തികൾ പർവ്വതങ്ങൾ, വനങ്ങൾ, പവിത്ര വാടിപ്പുകൾ, വൃക്ഷ ശ്രദ്ധാലയങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 7
എന്നാൽ ബുദ്ധ, ധർമ്മ, സംഘത്തിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിച്ച് ചതുരാര്യസത്യങ്ങൾ ഗ്രാഹ്യമാക്കുന്നവൻ സർവ്വ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് സ്വതന്ത്രനാകുന്നു।
ശ്ലോകം 8
ബ്രാഹ്മണ അഗ്നിദത്ത തുടങ്ങിയ ജ്ഞാനികൾ, പരിവ്രാജകന്റെ വ്യവഹാരത്തെ വ്യത്യാസിത്വത്തോടെ കരുതിയിരിക്കുന്നു, കരുണ സ്വാഗതത്തെ കാണിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 9
സത്യ ശരണത്തോട് നിരത്തരം ബുദ്ധ, ധർമ്മ, സംഘങ്ങൾ വ്യക്തിത്വത്തെ സമ്പൂർണ്ണ സുരക്ഷ നൽകുന്നു।
ശ്ലോകം 10
കഠിനപരിശ്രമങ്ങൾ നിരസിച്ചിടത്ത് ജ്ഞാനികൾ ധർമ്മ സാധനയിൽ രമിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 11
പവിത്ര സാധനയിൽ നിരത്തരം പ്രയാസരായ വ്യക്തികൾ ജീവിതത്തിലെ മേലുമെങ്കിലും പരിണാമം ലാഭിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 12
സംഘത്തിന്റെ ഏകീകരണം അനന്തരമായ വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു, ബുദ്ധ വിജ്ഞാനം ആരാധ്യ ലക്ഷ്യമാണ്।
ശ്ലോകം 13
ജ്ഞാനികൾ സംഘത്തിലെ ഐക്യത്തെ ശരണമായി കരുതി പരിണാമ ലാഭിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 14
ബുദ്ധ പരിണാമത്തെ ദേവതാ ജനതയും ആരാധ്യമായി കരുതുന്നു, വിജ്ഞാന വ്യവസ്ഥയുടെ പ്രകാശം ദര്ശിപ്പുന്നു।
ശ്ലോകം 15
പരമ ധർമ്മ സാധനയിൽ നിരത്തരം വ്യക്തികൾ ജീവിതത്തിലെ ഉന്നതി ലാഭിക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 16
ബുദ്ധ വിജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്ഫുരണം ജ്ഞാനികൾ ഭാവനയിലൂടെ ഉപലബ്ധമാക്കുന്നു।
ശ്ലോകം 17
സാധനത്തിന്റെ ദൃഢത ജ്ഞാനികൾ പരിരക്ഷണയായി സ്വീകരിക്കുന്നു, ജീവിതത്തിലെ അസ്ഥിരത ഭേദിച്ച് മുക്തി നേടുന്നു।
ശ്ലോകം 18
പശ്ചാത്തലം
ഈ വർഗ്ഗം പാലി ധമ്മപദത്തിലെ (ഖുദ്ദക നികായം, പാലി ത്രിപിടകം) ബുദ്ധ വർഗ്ഗമാണ്, ശ്ലോകങ്ങൾ 179–196. ഗൗതമ ബുദ്ധഭഗവാൻ സുപ്രധാന സന്ദർഭങ്ങളിൽ അരുളിച്ചെയ്തവയാണ് ബുദ്ധ വർഗ്ഗത്തിലെ ശ്ലോകങ്ങൾ: രാജഗഹത്തിലെ വേളുവനത്തിൽ (മുളങ്കാട്) മാഘ പൗർണ്ണമിനാളിൽ 1,250 അർഹത്തുകളുടെ മുമ്പാകെ നൽകിയ ഓവാദ-പാതിമോക്ഖ ദേശന (ശ്ലോകങ്ങൾ 183–185); അജപാല ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ വെച്ച് മാരന്റെ പ്രലോഭകരായ പുത്രിമാരായ തണ്ഹ, അരതി, രഗ എന്നിവരുമായുണ്ടായ സമാഗമം (ശ്ലോകങ്ങൾ 179–180); അഗ്ഗിദത്ത ബ്രാഹ്മണസംഘത്തോടുള്ള യഥാർത്ഥ ശരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സംഭാഷണം (ശ്ലോകങ്ങൾ 188–192).
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
സർവ്വ ബുദ്ധന്മാരുടെ സാർവ്വലൌകിക ശിക്ഷ (ശ്ലോകം 183)
'സർവ്വ പാപങ്ങൾ ത്യജിക്കുക, പുണ്യ കർമ്മങ്ങളെ സമ്പാദിക്കുക, സ്വന്തം ചിത്തത്തെ പരിശുദ്ധമാക്കുക—ഇതാണ് കാലത്തെ സർവ്വ പ്രബുദ്ധരുടെ ശരിയായ ശിക്ഷ।'
ഓവാദ പാതിമോക്ഖ തത്ത്വങ്ങൾ (ശ്ലോകങ്ങൾ 184–185)
ക്ഷാന്തി എന്ന സഹിഷ്ണുത പരമോച്ച തപസ്സാണ്; ബുദ്ധൻ നിർവാണത്തെ പരമ സുഖമെന്നാണ് കഹിക്കുന്നത്। അരുമകരെ കോപവശനാകുന്നത് ഭിക്ഷു അല്ല; അരുമകനെ പീഡിപ്പിക്കുന്നത് സത്യ ശ്രമണ അല്ല।
ലോകത്തിലെ നാലു ദുർലഭമായ കാര്യങ്ങൾ (ശ്ലോകം 182)
മനുഷ്യ ജന്മം പ്രാപിക്കുന്നത് അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്; മരണധർമ്മികളുടെ ജീവിതം നിലനിർത്തുന്നത് കഠിനമാണ്; സത്യ ധർമ്മം കേൾക്കാനുള്ള അവസരം ദുർലഭമാണ്; പ്രബുദ്ധ ബുദ്ധന്റെ ആവിർഭാവം അത്യന്തം ദുർലഭമാണ്।
അസുരക്ഷിത ശരണം ബനാം പരമ ശരണം (ശ്ലോകങ്ങൾ 188–192)
ഭയഭീതരായ വിശ്വാസികൾ പർവ്വതങ്ങൾ, വനങ്ങൾ, പവിത്ര കാനനങ്ങൾ, വൃക്ഷ ശ്രദ്ധാലയങ്ങൾ എന്നിവയിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു; ഇതൊന്നും ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് വിമോചിത ആകിയ വേണ്ടത്ത പരിമിതം എന്നാണ്। എന്നാൽ ബുദ്ധ, ധർമ്മ, സംഘങ്ങളിലേക്ക് ശരണം പ്രാപിച്ചു, ചതുരാര്യസത്യങ്ങൾ ഗ്രാഹ്യമാക്കുന്ന എല്ലാ പീഡയിൽ നിന്ന് നിരപേക്ഷമായ മോക്ഷം ലാഭിക്കുന്നു।
നാലു പരമ ആനന്ദങ്ങൾ (ശ്ലോകം 194)
ബുദ്ധന്മാരുടെ ജന്മം പരമ ആനന്ദപ്രദം; സത്യ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രഘോഷണ ആനന്ദപ്രദം; സംഘത്തിന്റെ ഐക്യം സുഖപ്രദം; സാമയിക ചിത്തത്തോടെ സാധന നിരതരായ വ്യക്തിത്വത്തിന്റെ തപസ്സ് പരമ ആനന്ദപ്രദം।
വിഷയം അനുസരിച്ച് ബ്രൗസ് ചെയ്യുക
Buddha
ബുദ്ധമതം ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
എല്ലാം കാണുകബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു