ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
୧୦୮ ପବିତ୍ର ନାମାବଳୀ
ଭଗବାନଙ୍କର ୧୦୮ ପବିତ୍ର ନାମ, ଯାହା ଅର୍ଚ୍ଚନା ଓ ଜପ ପାଇଁ ପାଠ କରାଯାଏ।
ଓଁ, ଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଶାନ୍ତି, ପବିତ୍ରତା ଓ ମୁକ୍ତି ଦାନ କରୁଥିବା ମଙ୍ଗଳମୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଓଁ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଲୋକର ମହାନ ପରମେଶ୍ୱର।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଓଁ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କଲ୍ୟାଣ ଓ ଶାନ୍ତିର ଉତ୍ସ, ଯିଏ ପରମ ସୁଖ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଓଁ, ପିନାକିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପିନାକ ନାମକ ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 4
ଓଁ, ଶଶିଶେଖରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ମସ୍ତକରେ ଶୀତଳ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 5
ଓଁ, ବାମଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅହଂକାର ବିନାଶକାରୀ, ସୁନ୍ଦର ଓ କୃପାମୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 6
ଓଁ, ବିରୂପାକ୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅସାଧାରଣ, ଅଗ୍ନିସମ ଦିବ୍ୟ ନେତ୍ର ଥିବା ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଥିରେ ତୃତୀୟ ନେତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛି।
ଶ୍ଲୋକ 7
ଓଁ, କପର୍ଦୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପବିତ୍ର ଜଟାଜୂଟ ଧାରଣକାରୀ ତପସ୍ୱୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 8
ଓଁ, ନୀଳଲୋହିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ନୀଳ ଓ ଲାଲ ବର୍ଣ୍ଣର ଦିବ୍ୟ ଆଭାରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 9
ଓଁ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ମଙ୍ଗଳର ସ୍ରଷ୍ଟା, ଯିଏ ଦୁଃଖ ଓ ଭୟ ଦୂର କରନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 10
ଓଁ, ଶୂଳପାଣିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କର୍ମର ତିନି ଗ୍ରନ୍ଥି ଛେଦକାରୀ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତ୍ରିଶୂଳ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 11
ଓଁ, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ତପସ୍ୱୀଙ୍କ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ (ଦଣ୍ଡ) ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 12
ଓଁ, ବିଷ୍ଣୁବଲ୍ଲଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଅତି ପ୍ରିୟ।
ଶ୍ଲୋକ 13
ଓଁ, ଶିପିବିଷ୍ଟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ପ୍ରକାଶ-କିରଣରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ତେଜୋମୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 14
ଓଁ, ଅମ୍ବିକାନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଜଗଦମ୍ବା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଓ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 15
ଓଁ, ଶ୍ରୀକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ହଳାହଳ ବିଷ ପାନ ଯୋଗୁଁ ସୁନ୍ଦର ନୀଳ କଣ୍ଠ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 16
ଓଁ, ଭକ୍ତବତ୍ସଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସଦା ସ୍ନେହ ଓ ବାତ୍ସଲ୍ୟ ବର୍ଷଣ କରୁଥିବା ସ୍ନେହମୟ ପିତା।
ଶ୍ଲୋକ 17
ଓଁ, ଭବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସୃଷ୍ଟି ଓ ଅସ୍ତିତ୍ୱର ମୂଳ ଉତ୍ସ।
ଶ୍ଲୋକ 18
ଓଁ, ଶର୍ବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ବିଶ୍ୱର ମାୟା ଦୂର କରୁଥିବା ସଂହାରକ।
ଶ୍ଲୋକ 19
ଓଁ, ତ୍ରିଲୋକେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ତିନି ଲୋକ (ପୃଥିବୀ, ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ, ସ୍ୱର୍ଗ) ର ପରମ ଅଧିପତି।
ଶ୍ଲୋକ 20
ଓଁ, ଶିତିକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ବିଶ୍ୱକଲ୍ୟାଣ ନିମନ୍ତେ ବିଷ ପାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ନୀଳ କଣ୍ଠ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 21
ଓଁ, ଶିବପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦେବୀ ଶିବା (ପାର୍ବତୀ) ଙ୍କର ପ୍ରିୟତମ।
ଶ୍ଲୋକ 22
ଓଁ, ଉଗ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅହଂକାର ଓ ଅସତ୍ୟ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଉଗ୍ର ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 23
ଓଁ, କପାଳିନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ବୈରାଗ୍ୟର ପ୍ରତୀକ କପାଳ ପାତ୍ର ଧାରଣକାରୀ ବିରକ୍ତ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 24
ଓଁ, କାମାରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କାମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବାସନାର ବିନାଶକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 25
ଓଁ, ଅନ୍ଧକାସୁରସୂଦନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଅନ୍ଧକାରର ଅସୁର ଅନ୍ଧକଙ୍କ ସଂହାରକ।
ଶ୍ଲୋକ 26
ଓଁ, ଗଙ୍ଗାଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପବିତ୍ର ଜଟାରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗଙ୍ଗା ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 27
ଓଁ, ଲଲାଟାକ୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଲଲାଟରେ ସର୍ବଦର୍ଶୀ ଜ୍ଞାନନେତ୍ର ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 28
ଓଁ, କାଳକାଳଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କାଳର ମଧ୍ୟ କାଳ, ମୃତ୍ୟୁର ମଧ୍ୟ ମୃତ୍ୟୁ, ଅର୍ଥାତ୍ ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 29
ଓଁ, କୃପାନିଧିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅସୀମ ଦୟା ଓ କରୁଣାର ସାଗର।
ଶ୍ଲୋକ 30
ଓଁ, ଭୀମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ମହାପରାକ୍ରମୀ ଓ ଭୀଷଣ ମହିମାମୟ ବିଶାଳ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 31
ଓଁ, ପରଶୁହସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଜାଗତିକ ମୋହ ଛେଦକାରୀ ପରଶୁ ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 32
ଓଁ, ମୃଗପାଣିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ହାତରେ ମୃଗ ଧାରଣକାରୀ, ଚଞ୍ଚଳ ମନର ନିୟନ୍ତା।
ଶ୍ଲୋକ 33
ଓଁ, ଜଟାଧରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଜଟାଜୂଟର ଦିବ୍ୟ ଗୌରବ ଧାରଣକାରୀ ତପସ୍ୱୀ।
ଶ୍ଲୋକ 34
ଓଁ, କୈଳାସବାସୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଶାନ୍ତିର ଶିଖର ପବିତ୍ର କୈଳାସ ପର୍ବତରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 35
ଓଁ, କବଚୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ କବଚ ଧାରଣକାରୀ, ଢାଲ ପରି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 36
ଓଁ, କଠୋରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅବିରତ ଦୁଷ୍ଟତା ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ଅଟଳ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 37
ଓଁ, ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅହଂକାର ଓ ଅଜ୍ଞାନର ତିନି ଉଡ଼ନ୍ତା ନଗରର ବିନାଶକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 38
ଓଁ, ବୃଷାଙ୍କଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଧର୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ନନ୍ଦୀ ବୃଷଭ ଯାହାଙ୍କ ପବିତ୍ର ଚିହ୍ନ, ସେହି ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 39
ଓଁ, ବୃଷଭାରୂଢ଼ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଧର୍ମର ବୃଷଭ ଉପରେ ଆରୂଢ଼ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 40
ଓଁ, ଭସ୍ମୋଦ୍ଧୂଳିତବିଗ୍ରହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପବିତ୍ର ଭସ୍ମରେ ଲିପ୍ତ ଶରୀର, ନଶ୍ୱର ରୂପରୁ ବୈରାଗ୍ୟର ପ୍ରତୀକ।
ଶ୍ଲୋକ 41
ଓଁ, ସାମପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସାମବେଦ ଗାୟନରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 42
ଓଁ, ସ୍ୱରମୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ନାଦ, ସ୍ୱର ଓ ଧ୍ୱନି-କମ୍ପନର ମୂଳ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 43
ଓଁ, ତ୍ରୟୀମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ତିନି ମୂଳ ବେଦ (ଋକ୍, ଯଜୁଃ, ସାମ) ର ଜୀବନ୍ତ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 44
ଓଁ, ଅନୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସର୍ବୋପରି ପରମ ସତ୍ତା, ଯାହାଙ୍କ ଉପରେ ଆଉ କୌଣସି ଅଧିପତି ନାହାନ୍ତି।
ଶ୍ଲୋକ 45
ଓଁ, ସର୍ବଜ୍ଞଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅତୀତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଦେଖୁଥିବା ସର୍ବଜ୍ଞ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 46
ଓଁ, ପରମାତ୍ମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପ୍ରତ୍ୟେକ ହୃଦୟରେ ବାସ କରୁଥିବା ପରମ ଆତ୍ମା।
ଶ୍ଲୋକ 47
ଓଁ, ସୋମସୂର୍ଯ୍ୟାଗ୍ନିଲୋଚନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ଯାହାଙ୍କ ତିନି ନେତ୍ର, ସେହି ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 48
ଓଁ, ହବିଷେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଯଜ୍ଞାଗ୍ନିରେ ଅର୍ପିତ ପବିତ୍ର ହବି ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 49
ଓଁ, ଯଜ୍ଞମୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଯଜ୍ଞର ସ୍ୱରୂପ ଓ ଆତ୍ମା।
ଶ୍ଲୋକ 50
ଓଁ, ସୋମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଉମା (ପାର୍ବତୀ) ସହିତ ମିଳିତ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରସମ ଶୀତଳ ଦୀପ୍ତିମାନ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 51
ଓଁ, ପଞ୍ଚବକ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପାଞ୍ଚ ବିଶ୍ୱ-କାର୍ଯ୍ୟ ପରିଚାଳନା କରୁଥିବା, ସଦ୍ୟୋଜାତ ଆଦି ପାଞ୍ଚ ଦିବ୍ୟ ମୁଖ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 52
ଓଁ, ସଦାଶିବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସଦା ମଙ୍ଗଳମୟ ଓ ନିର୍ମଳ ପରମ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 53
ଓଁ, ବିଶ୍ୱେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମଗ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପ୍ରଭୁ ଓ ଶାସକ।
ଶ୍ଲୋକ 54
ଓଁ, ବୀରଭଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅହଂକାରୀ ଆଡ଼ମ୍ବରରୁ ସତ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ବୀର ଓ ପରାକ୍ରମୀ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 55
ଓଁ, ଗଣନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦିବ୍ୟ ଗଣର ନେତା ଓ ରକ୍ଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 56
ଓଁ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟ ଜୀବର ପ୍ରଭୁ, ପିତା ଓ ରକ୍ଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 57
ଓଁ, ହିରଣ୍ୟରେତସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଜଗତ ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଗ୍ନି-ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 58
ଓଁ, ଦୁର୍ଧର୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅଜେୟ ପ୍ରଭୁ, ଯାହାଙ୍କୁ କୌଣସି ଅସୁର ବା ଜାଗତିକ ଶକ୍ତି ପରାସ୍ତ କରିପାରେ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 59
ଓଁ, ଗିରୀଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କୈଳାସ ଓ ପବିତ୍ର ହିମାଳୟର ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 60
ଓଁ, ଗିରିଶୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ହିମଶିଖର ମଧ୍ୟରେ ଶାନ୍ତ ଧ୍ୟାନରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 61
ଓଁ, ଅନଘଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଦୋଷରୁ ସର୍ବଥା ମୁକ୍ତ, ନିଷ୍ପାପ ଓ ପବିତ୍ର।
ଶ୍ଲୋକ 62
ଓଁ, ଭୁଜଙ୍ଗଭୂଷଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଶାନ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ରୂପେ ବିଷାକ୍ତ ସର୍ପ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 63
ଓଁ, ଭର୍ଗଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ମୋହ ଓ ମଳିନତା ଭସ୍ମ କରୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ଜ୍ୟୋତି।
ଶ୍ଲୋକ 64
ଓଁ, ଗିରିଧନ୍ୱନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ତ୍ରିପୁର ଜୟ ପାଇଁ ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ଧନୁ କରିଥିବା ମହାନ ଧନୁର୍ଧର।
ଶ୍ଲୋକ 65
ଓଁ, ଗିରିପ୍ରିୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପର୍ବତ ଓ ପ୍ରକୃତିର ଶାନ୍ତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଭଲପାଉଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 66
ଓଁ, କୃତ୍ତିବାସଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପଶୁ-ପ୍ରବୃତ୍ତି ଜୟ କରି ମୃଗଚର୍ମ ଓ ଗଜଚର୍ମ ଧାରଣ କରୁଥିବା ତପସ୍ୱୀ।
ଶ୍ଲୋକ 67
ଓଁ, ପୁରାରାତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ତିନି ଅସୁର-ନଗରର ଶତ୍ରୁ ଓ ବିଜେତା।
ଶ୍ଲୋକ 68
ଓଁ, ଭଗବତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଷଡ଼ୈଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ (ସୌଭାଗ୍ୟ, ବଳ, ଯଶ, ଧନ, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୈରାଗ୍ୟ) ର ଅଧିକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 69
ଓଁ, ପ୍ରମଥାଧିପଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଉତ୍ସାହୀ ପ୍ରମଥଗଣର ଅଧିପତି।
ଶ୍ଲୋକ 70
ଓଁ, ମୃତ୍ୟୁଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ମୃତ୍ୟୁକୁ ଜୟ କରିଥିବା ବିଜେତା, ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରଦାନକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 71
ଓଁ, ସୂକ୍ଷ୍ମତନୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସବୁଠାରୁ କ୍ଷୁଦ୍ର ପରମାଣୁରେ ବ୍ୟାପ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଚୈତନ୍ୟ।
ଶ୍ଲୋକ 72
ଓଁ, ଜଗଦ୍ବ୍ୟାପିନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ଆବୃତ କରିଥିବା ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଚୈତନ୍ୟ।
ଶ୍ଲୋକ 73
ଓଁ, ଜଗଦ୍ଗୁରୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଋଷି, ଯୋଗୀ ଓ ଭକ୍ତଙ୍କ ବିଶ୍ୱଗୁରୁ।
ଶ୍ଲୋକ 74
ଓଁ, ବ୍ୟୋମକେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଯାହାଙ୍କ କେଶ ଅନନ୍ତ ଆକାଶ ଓ ଅବକାଶ, ସେହି ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 75
ଓଁ, ମହାସେନଜନକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସେନାପତି କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ (ମହାସେନ) ଦିବ୍ୟ ପିତା।
ଶ୍ଲୋକ 76
ଓଁ, ଚାରୁବିକ୍ରମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଯାହାଙ୍କ ବୀରୋଚିତ କର୍ମ ଉଚ୍ଚ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହି ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 77
ଓଁ, ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦୁଃଖ ଦୂର କରି ଅଶ୍ରୁ ପୋଛୁଥିବା ରୁଦ୍ର ଭଗବାନ।
ଶ୍ଲୋକ 78
ଓଁ, ଭୂତପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଭୂତ, ପ୍ରାଣୀ ଓ ମୂଳ ତତ୍ତ୍ୱର ରକ୍ଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 79
ଓଁ, ସ୍ଥାଣୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅଚଳ, ସ୍ଥିର ଓ ଶାଶ୍ୱତ ଚୈତନ୍ୟର ସ୍ତମ୍ଭ।
ଶ୍ଲୋକ 80
ଓଁ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଗଭୀର ପାତାଳ ଓ ଆଧାରରେ ସ୍ଥିତ ଆଦି ସର୍ପ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 81
ଓଁ, ଦିଗମ୍ବରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅସୀମ ଦିଗ୍ସମୂହକୁ ବସ୍ତ୍ର ରୂପେ ଧାରଣକାରୀ ବିରକ୍ତ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 82
ଓଁ, ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଆତ୍ମା, ଏହି ଅଷ୍ଟ ସ୍ୱରୂପରେ ପ୍ରକାଶିତ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 83
ଓଁ, ଅନେକାତ୍ମନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଜୀବର ବହୁତ୍ୱ ରୂପେ ପ୍ରକାଶିତ ଏକ ପରମ ଆତ୍ମା।
ଶ୍ଲୋକ 84
ଓଁ, ସାତ୍ତ୍ୱିକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପବିତ୍ର ସାତ୍ତ୍ୱିକତା, ଶାନ୍ତି ଓ ସଦ୍ଗୁଣର ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 85
ଓଁ, ଶୁଦ୍ଧବିଗ୍ରହଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ପବିତ୍ର ଓ ନିର୍ମଳ ରୂପ ଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 86
ଓଁ, ଶାଶ୍ୱତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଯୁଗଯୁଗାନ୍ତ ଅତିକ୍ରମ କରି ରହୁଥିବା ଅପରିବର୍ତ୍ତନୀୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 87
ଓଁ, ଖଣ୍ଡପରଶୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କର୍ମବନ୍ଧନ ଛିନ୍ନ କରୁଥିବା ଭଗ୍ନ ପରଶୁ ଧାରଣକାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 88
ଓଁ, ଅଜାୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅଜନ୍ମା ସତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କର ଆଦି କି ଅନ୍ତ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 89
ଓଁ, ପାଶବିମୋଚକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଜୀବ (ପଶୁ) ର ସଂସାର ବନ୍ଧନ (ପାଶ) ଖୋଲୁଥିବା ମୁକ୍ତିଦାତା।
ଶ୍ଲୋକ 90
ଓଁ, ମୃଡଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଭୁଲ କ୍ଷମା କରୁଥିବା କୃପାଳୁ ଓ କ୍ଷମାଶୀଳ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 91
ଓଁ, ପଶୁପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ବନ୍ଧନଗ୍ରସ୍ତ ଜୀବାତ୍ମାର ପରମ ପାଳକ ଓ ରକ୍ଷକ।
ଶ୍ଲୋକ 92
ଓଁ, ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସ୍ୱୟଂ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ।
ଶ୍ଲୋକ 93
ଓଁ, ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦେବତାମାନଙ୍କ ପରମ ଦେବ, ମହାଦେବ।
ଶ୍ଲୋକ 94
ଓଁ, ଅବ୍ୟୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅକ୍ଷୟ ସତ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କ କ୍ଷୟ ବା ପତନ ନାହିଁ।
ଶ୍ଲୋକ 95
ଓଁ, ହରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଅନ୍ଧକାର, ପାପ ଓ ଯାତନା ହରଣ କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 96
ଓଁ, ପୂଷଦନ୍ତଭିତ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଅହଂକାର ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ପୂଷାଙ୍କ ଦନ୍ତ ଭାଙ୍ଗିଥିବା ଦର୍ପହାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 97
ଓଁ, ଅବ୍ୟଗ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସଦା ଶାନ୍ତ, ସ୍ଥିର ଓ ଏକାଗ୍ର ଅବିଚଳ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 98
ଓଁ, ଦକ୍ଷାଧ୍ୱରହରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ରାଜା ଦକ୍ଷଙ୍କର ଅହଂକାରୀ ଯଜ୍ଞର ବିନାଶକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 99
ଓଁ, ହରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଦୁଃଖକୁ ଶାନ୍ତ ନୀରବତାରେ ବିଲୀନ କରୁଥିବା ପରମ ଗ୍ରାସକ।
ଶ୍ଲୋକ 100
ଓଁ, ଭଗନେତ୍ରଭିତ୍ଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞରେ ଭଗଙ୍କ ଅହଂକାର ଦଣ୍ଡିତ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 101
ଓଁ, ଅବ୍ୟକ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: କେବଳ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଗ୍ରହଣୀୟ ନ ହେଉଥିବା ଅବ୍ୟକ୍ତ ପରମ ସତ୍ତା।
ଶ୍ଲୋକ 102
ଓଁ, ସହସ୍ରାକ୍ଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିବା ସହସ୍ର ଦିବ୍ୟ ନେତ୍ରଧାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 103
ଓଁ, ସହସ୍ରପାଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲୋକରେ ବିଦ୍ୟମାନ ସହସ୍ର ଚରଣଧାରୀ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 104
ଓଁ, ଅପବର୍ଗପ୍ରଦଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ପରମ ମୋକ୍ଷ ଓ ମୁକ୍ତି ପ୍ରଦାନକାରୀ କୃପାମୟ ପ୍ରଭୁ।
ଶ୍ଲୋକ 105
ଓଁ, ଅନନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ଦେଶ ଓ କାଳର ସୀମା ଅତିକ୍ରମ କରୁଥିବା ଅସୀମ ସତ୍ୟ।
ଶ୍ଲୋକ 106
ଓଁ, ତାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ସଂସାରର ଉତ୍ତାଳ ସାଗର ପାର କରାଉଥିବା ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା।
ଶ୍ଲୋକ 107
ଓଁ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର: ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ପରମ ଈଶ୍ୱର, ସମସ୍ତଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ଆଶ୍ରୟ।
ଶ୍ଲୋକ 108
ପୂଜା ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା ଏବଂ ପାଠ ଫଲ (ଫଲଶ୍ରୁତି)
ଫଳଶ୍ରୁତିସୋମବାର ଓ ପ୍ରଦୋଷ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ପ୍ରଦୋଷ ବେଳା
ବେଲପତ୍ର, ଗଙ୍ଗାଜଳ, ବିଭୂତି ଓ ଧଳା ଫୁଲ
- ମାନସିକ ଶାନ୍ତି, ପାପ ବିନାଶ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ସଂସ୍କୃତ ଡକ୍ୟୁମେଣ୍ଟ୍ସ ଏହି ନାମାବଳୀକୁ 'ଶିବାଷ୍ଟୋତ୍ତରଶତ ନାମାବଳୀ 1' ରୂପେ ଛାପିଛି, ଏବଂ ତାହାର ସୂଚୀ-ଟିପ୍ପଣୀ ଶିବରହସ୍ୟ (ଉଗ୍ର ଖଣ୍ଡ, ସପ୍ତମ ଅଂଶ, ଅଧ୍ୟାୟ 13, ଶ୍ଲୋକ 203 ରୁ 215) ଆଡ଼କୁ ସଙ୍କେତ କରେ; ଏଠାରେ ଥିବା 108ଟି ମଧ୍ୟରୁ 106ଟି ନାମ ତା'ସହିତ ମେଳ ଖାଏ। କ୍ରମାଙ୍କ 1 ରୁ 108 ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକ ଶିବଙ୍କୁ କୈଳାସପତି ମହାଯୋଗୀ ରୂପେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଯିଏ ସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଅଳଙ୍କାର କରି ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଗଙ୍ଗାଙ୍କୁ ମସ୍ତକରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି ଏବଂ ସଂସାରର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ହଳାହଳ ବିଷ ପାନ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ପୁରାଣମାନଙ୍କରେ କୁହାଯାଇଛି। ଭକ୍ତମାନେ ଏହାକୁ ସୋମବାର, ପ୍ରଦୋଷ ଓ ମହାଶିବରାତ୍ରିରେ ବିଲ୍ୱପତ୍ର ସହିତ ପାଠ କରନ୍ତି।
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଶିବଙ୍କ ନୀଳ କଣ୍ଠ
ନାମ ନମ୍ବର 21 'ଶିତିକଣ୍ଠ' (ନୀଳକଣ୍ଠ) ଓ ନାମ ନମ୍ବର 16 'ଶ୍ରୀକଣ୍ଠ' ସମୁଦ୍ର ମନ୍ଥନକୁ ସ୍ମରଣ କରାନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ ଶିବ ମାରାତ୍ମକ ହଳାହଳ ବିଷ ପାନ କରି କଣ୍ଠ ନୀଳ କରିଥିଲେ।
ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରର ରହସ୍ୟ ଓ ଅମୃତ
ନାମ ନମ୍ବର 5 (ଶଶିଶେଖର) ଶିବଙ୍କ ଶିରରେ ଥିବା ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଏ, ଯାହା ସମୟ-ଚକ୍ର, ମନ (ଚନ୍ଦ୍ର) ଓ ଅମରତ୍ୱର ଶୀତଳ ଅମୃତ ଉପରେ ଆଧିପତ୍ୟର ପ୍ରତୀକ।
ଅଚଳ ସ୍ଥାଣୁ ରୂପ
ନାମ ନମ୍ବର 80 (ସ୍ଥାଣୁ) ଶିବଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱ-ଚୈତନ୍ୟର ଶାଶ୍ୱତ, ଅଚଳ ସ୍ତମ୍ଭ ବୋଲି ଚିହ୍ନଟ କରେ, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆଲୋକର ଅସୀମ ଲିଙ୍ଗ ରୂପେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲା।
ବିଶ୍ୱର ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତି ରୂପ
ନାମ ନମ୍ବର 83 (ଅଷ୍ଟମୂର୍ତ୍ତୟେ) ଶିବଙ୍କ ପ୍ରକଟ ବିଶ୍ୱ-ଶରୀରକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ, ଯାହା ପଞ୍ଚ ମହାଭୂତ (ପୃଥିବୀ, ଜଳ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଆକାଶ) ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଚେତନ ଆତ୍ମା (ଯଜମାନ) ରେ ଗଠିତ।
କାଶୀରେ ତାରକ ମନ୍ତ୍ର
ନାମ ନମ୍ବର 107 (ତାରକାୟ) ଶିବଙ୍କୁ ଆତ୍ମାଙ୍କ ପାରଗାମୀ ଭାବେ ଆହ୍ୱାନ କରେ, ଯିଏ ପବିତ୍ର ବାରାଣସୀ ନଗରରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ଆତ୍ମାଙ୍କ କାନରେ ମୁକ୍ତିଦାୟକ ତାରକ ମନ୍ତ୍ର ଫୁସ୍ଫୁସ୍ କରନ୍ତି ଏବଂ ତତ୍କ୍ଷଣାତ୍ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
ବିଷୟ ଅନୁସାରେ ବ୍ରାଉଜ୍ କରନ୍ତୁ
Shiva
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
