मैत्री
शब्दार्थः
मैत्री
व्युत्पत्तिः संस्कृतमूलं च
पालिभाषायाः 'मेत्ता' इत्यस्मात् (संस्कृतस्य 'मैत्री' सम्बद्धम्, 'मित्र' इत्यस्मात्) — अपवादरहितं सर्वप्राणिभ्यः विस्तारितं निःशर्तम् असीमं सौहार्दम्।
आध्यात्मिकभावार्थः सन्दर्भः च
मैत्रीभावना, मैत्र्याः व्यवस्थितसाधना, परम्परया स्वस्मादेव आरभ्यते, ततः प्रियजनान्, तटस्थजनान्, कठिनजनान्, अन्ततः सर्वत्र सर्वप्राणिनः प्रति विकीर्यते।