สหัสสวรรค

หากวาจาแม้ตั้งพันคำ แต่ประกอบด้วยบทอันไม่มีประโยชน์ไซร้ บทอันมีประโยชน์บทเดียว ที่บุคคลฟังแล้วสงบระงับได้ ยังประเสริฐกว่า

หากคาถาแม้ตั้งพันบท แต่ประกอบด้วยบทอันไม่มีประโยชน์ไซร้ คาถาบทเดียวที่บุคคลฟังแล้วสงบระงับได้ ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดพึงกล่าวคาถาตั้งร้อยบท อันประกอบด้วยบทอันไม่มีประโยชน์ บทธรรมบทเดียวที่บุคคลฟังแล้วสงบระงับได้ ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดพึงชนะหมู่มนุษย์ตั้งพันคูณด้วยพัน (หนึ่งล้านคน) ในสงคราม การที่ผู้นั้นชนะตนคนเดียวได้ ย่อมเป็นยอดแห่งผู้ชนะในสงคราม

ชนะตนนั่นแลประเสริฐกว่า ส่วนการชนะหมู่สัตว์นอกนี้หาประเสริฐไม่ ชัยชนะของบุรุษผู้ฝึกตนแล้ว ประพฤติสำรวมเป็นนิตย์

เทวดา คนธรรพ์ มาร พร้อมทั้งพรหม ก็ไม่พึงทำชัยชนะของบุรุษผู้มีรูปเช่นนั้น ให้กลับแพ้ได้

ผู้ใดพึงบูชา (ด้วยทรัพย์) ตั้งพันทุกๆ เดือน ตลอดร้อยปี การบูชาของผู้นั้นสู้การบูชาท่านผู้มีตนอันอบรมแล้วคนเดียว แม้เพียงครู่เดียวไม่ได้เลย การบูชาท่านผู้มีตนอันอบรมแล้วนั้นแล ประเสริฐกว่าการบูชาตลอดร้อยปีนั้น

ผู้ใดพึงบำเรอไฟในป่าตลอดร้อยปี การบำเรอไฟของผู้นั้น สู้การบูชาท่านผู้มีตนอันอบรมแล้วคนเดียว แม้เพียงครู่เดียวไม่ได้เลย การบูชานั้นแล ประเสริฐกว่าการบูชาไฟตลอดร้อยปีนั้น

ผู้มุ่งบุญพึงบูชายัญ หรือเซ่นสรวงอย่างใดอย่างหนึ่งในโลกตลอดปี ทานทั้งหมดนั้น ย่อมไม่ถึงแม้เพียงเสี้ยวที่สี่แห่งการกราบไหว้ท่านผู้ดำเนินไปตรงแล้ว การไหว้ท่านผู้ดำเนินไปตรงแล้วนั่นแล ประเสริฐกว่า

สำหรับผู้มีปรกติกราบไหว้ มีปรกติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่เป็นนิตย์ ธรรม ๔ ประการ คือ อายุ วรรณะ สุขะ พละ ย่อมเจริญแก่เขา

ผู้ใดมีศีลเลว มีใจไม่ตั้งมั่น พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้มีศีล ผู้เพ่งพินิจ (เจริญฌาน) ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดมีปัญญาทราม มีใจไม่ตั้งมั่น พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้มีปัญญา ผู้เพ่งพินิจ ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดเกียจคร้าน มีความเพียรเลว พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้ปรารภความเพียรมั่นคง ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดไม่เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดไม่เห็นบทอันไม่จุติ (พระนิพพาน) พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นบทอันไม่จุติ ยังประเสริฐกว่า

ผู้ใดไม่เห็นธรรมอันสูงสุด พึงเป็นอยู่ตั้งร้อยปี ความเป็นอยู่วันเดียวของผู้เห็นธรรมอันสูงสุด ยังประเสริฐกว่า