পদসমূহ
যে জ্ঞানী ব্যক্তি দোষ নিৰ্দেশ কৰে আৰু শাসন কৰে তেনে দেখিলে, গুপ্ত ভণ্ডাৰ আবিষ্কাৰকাৰীৰ দৰে সেই জ্ঞানীৰ সাথে থাকিব আৰু সেৱা কৰিব। এনে গুৰুৰ সাথে যাৰ সম্পৰ্ক আছে তাৰ লাভ অছে, ক্ষতি নাই।
শ্লোক 1
সেই ব্যক্তিয়ে শিক্ষা দিক, নিৰ্দেশনা দিক, আৰু অকৃত্য কৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰুক। এনে মানুহ সাধু আৰু ভালো লোকৰ কাছে প্ৰিয়, কিন্তু দুষ্ট মানুহৰ কাছে অপ্ৰিয়।
শ্লোক 2
খারাপ বন্ধুৰ সাথে সম্পর্ক কৰিবা না, নীচ মানুহৰ সাথে থাকিবা না। উত্তম বন্ধুৰ সাথে থাকিব, শ্রেষ্ঠ মানুহৰ সাথে সম্পর্ক কৰিব।
শ্লোক 3
যে মানুহ ধম্মৰ নিষ্পদ গ্রহণ কৰে, সেই সন্তুষ্ট মনে সুখেৰে জীৱন যাপন কৰে। আর্য মানুহৰ দ্বাৰা ঘোষিত ধম্মত জ্ঞানী সদা আনন্দিত থাকে।
শ্লোক 4
জলসেচনকাৰী পানী বৈ নিয়ে যায়; তীৰ নিৰ্মাতা তীৰ সোজা কৰে; ছুতাৰ কাঠ তৰাশে; জ্ঞানী নিজক সংযত কৰে।
শ্লোক 5
যিদৰে এক ঘন শিলা পৰ্বত বায়ুত শেষ নহয়, সেইদৰে জ্ঞানীসকল প্ৰশংসা বা নিন্দা দ্বাৰা কেতিয়াও আহত নহয়।
শ্লোক 6
যিদৰে এক গভীৰ, স্বচ্ছ, মলিন নোহোৱা হ্ৰদ, সেইদৰে জ্ঞানীসকল ধম্ম শ্ৰৱণ কৰি শান্ত আৰু পবিত্ৰ হৈ উঠে।
শ্লোক 7
সাধু মানুহ সর্বত্র লোভ পৰিত্যাগ কৰে; শান্ত মুনি কামনা সম্পৰ্কে কথা নকয়; সুখ বা দুঃখত স্পৃষ্ট জ্ঞানী আনন্দ বা দুঃখ দেখায় না।
শ্লোক 8
অগ্নি যিদৰে কাঠক জ্বালায়, সেইদৰে লোভ, আকাঙ্ক্ষা, অহংকাৰ ধ্যানে দগ্ধ হয়।
শ্লোক 9
যিদৰে পৰ্যবেক্ষণ ৰশি ছিন্ন কৰে, সেইদৰে ধুনি জ্ঞান অজ্ঞানতা ভেদ কৰে।
শ্লোক 10
জ্ঞানীসকল সাধনা পথত পৰিভ্ৰমণ কৰি সংযত হোৱাৰ ফল মুকুট লাগায়; তেওঁলোক অৰহত আৰু সৰ্ব দুঃখ পূৰ্ণ।
শ্লোক 11
যি মানুহ ধম্মক গভীৰ সচেতনতাত অনুভব কৰে, আত্মবিশ্বাসী জ্ঞানী; তেওঁ এই দুঃখময় পৃথিৱীত ধম্মৰ শান্তিত নিমজ্জিত হৈ থাকে।
শ্লোক 12
মাতা, পিতা, পত্নী, সন্তান, সৎ সংগীৰ সেৱা; উত্তম জীৱন যাত্ৰা, যোগ্যতা, দক্ষতা, আত্মসচেতনতা, সততা আদি সদাচাৰ; যি এই ভাৰণ মুক্ত কৰে সেই দুঃখ অতিক্ৰম কৰে।
শ্লোক 13
যাৰ মন বোধি-অংগৰ বিষয়ত সম্পূর্ণভাবে বিকশিত হৈছে, যি গ্রাহণ পরিত্যাগত আনন্দিত আৰু আসক্তিহীন, যাৰ সকল বিকাৰ ধ্বংস হৈছে, যি জ্ঞান-জ্যোতিতে উজ্জ্বল - তেওঁলোক এই বিশ্বতে সম্পূর্ণ নিৰ্বাণ প্রাপ্ত।
শ্লোক 14
পৃষ্ঠভূমি
এই অধ্যায়টো পালি ধম্মপদ (খুদ্দক নিকায়, পালি ত্ৰিপিটক)ৰ পণ্ডিত বগ্গ, গাথা 76–89। শ্ৰাৱস্তীৰ জেতৱন বিহাৰ আৰু ৰাজগৃহত উপদিষ্ট এই বগ্গই পূৰ্ববৰ্তী অধ্যায়ৰ বাল (মূৰ্খ)ৰ বিপৰীতে এক নিশ্চিত বৌদ্ধ আদৰ্শ চিত্ৰ উপস্থাপন কৰে। অট্ঠকথাত লিপিবদ্ধ প্ৰধান ঐতিহাসিক প্ৰসংগবোৰৰ ভিতৰত আছে—পথনিৰ্দেশ বিনম্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰি অতি সোনকালে অৰহত্ত্ব লাভ কৰা বৃদ্ধ শ্ৰামণেৰ পূজনীয় ৰাধ (গাথা 76), নলা খন্দা আৰু কাঁড় বনোৱা লোকক লক্ষ্য কৰি ধ্যানত পাৰদৰ্শী হোৱা শ্ৰামণেৰ পণ্ডিত (গাথা 80), আৰু বনৰ পুখুৰীৰ কাষত ধম্ম শুনি থকা প্ৰশান্ত সভা।
এই পাঠৰ বিষয়ে
ৰচক: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
আপুনি জানেনে?
গুপ্ত ভণ্ডাৰ প্ৰকাশক (গাথা 76)
যেতিয়া কোনো বিচক্ষণ গুৰু আপোনাৰ দোষ নিৰ্দেশ কৰে আৰু শাসন কৰে, তেতিয়া গুপ্ত ভণ্ডাৰ আবিষ্কাৰকাৰীক অনুসৰণ কৰাৰ দৰে সেই জ্ঞানীক অনুসৰণ আৰু সেৱা কৰিব।
অটুট শিলা (গাথা 81)
যিদৰে এক ঘন গ্ৰানাইট পৰ্বত প্ৰবল বায়ুত নোড়ে, সেইদৰে জ্ঞানীসকল প্ৰশংসা বা নিন্দা দ্বাৰা কেতিয়াও আহত নহয়।
গভীৰ, স্ৱচ্ছ হ্ৰদ (গাথা 82)
গভীৰ, নিৰ্মল, মলিন নোহোৱা হ্ৰদৰ দৰে, জ্ঞানীসকল ধম্ম শ্ৰৱণৰ পাছত শান্ত আৰু পবিত্ৰ হৈ উঠে।
আত্ম-সংযমৰ চাৰিজন কাৰিগৰ (গাথা 80)
জলসেচনকাৰীসকলে জল প্ৰবাহিত কৰে, তীৰ নিৰ্মাতাসকলে বাঁকা তীৰ সোজা কৰে, ছুতাৰসকলে কাঠ তৰাশে, আৰু জ্ঞানীসকলে নিজৰ মন সংযত কৰে।
এই পাৰৰ পৰা সেই পাৰলৈ যাত্ৰা (গাথা 85-86)
মানৱ সমাজত অলপ সংখ্যক মানুহে নিৰ্বাণৰ বিপৰীত পাৰ পায়; অধিকাংশ মানুহ কেৱল এই পাৰত দ্ৰুত গতিত চলে। কিন্তু যিসকলে ধম্ম অনুযায়ী জীৱন যাপন কৰে তেওঁলোকে মৃত্যুৰ প্ৰবাহ অতিক্ৰম কৰে।
বিষয় অনুসৰি ব্ৰাউজ কৰক
Buddha
বৌদ্ধ ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত