সৰস্বতী বন্দনা (বিদ্যাৰম্ভৰ প্ৰাৰ্থনা)

এই ৰচনাখন হৈছে দেৱী শৰস্বতীৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত ৪০টা শ্লোকৰ এক ভক্তিমূলক স্তুতি (চালিছা)। ইয়াত দেৱীৰ মহিমা, তেওঁৰ লীলা আৰু তেওঁৰ কৃপাত জ্ঞান, বুদ্ধি, সন্তান আদি লাভৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

শ্ৰী সৰস্বতী অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী জ্ঞান আৰু সঙ্গীতৰ দেৱী সৰস্বতীৰ ১০৮টা পবিত্ৰ নামৰ সংকলন।

এইটো সৰস্বতী, জ্ঞান, বিদ্যা, সংগীত আৰু কলাৰ হিন্দু দেৱীৰ উদ্দেশ্যে সমৰ্পিত এক ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ। ই তেওঁৰ তেজস্বী ৰূপৰ প্ৰশংসা কৰে, অধ্যয়নৰ আৰম্ভণিত তেওঁৰ আশীৰ্বাদ বিচাৰে, আৰু তেওঁৰ অনেক দিব্য গুণলৈ সন্মানপূৰ্ণ প্ৰণাম অৰ্পণ কৰে।

এই স্তুতিৰ ৰচনা শৃংগেৰী পৰম্পৰাৰ জগদগুৰু শ্ৰী শচীদানন্দ শিৱাভিনৱ নৃসিংহ ভাৰতী স্বামীয়ে কৰিছিল। ইয়াত দেৱী অখিলাণ্ড (পাৰ্বতী) আৰু ভগৱান জম্বুকেশ্বৰ (শিৱ)ৰ স্তৱ কৰা হৈছে।

এই স্তোত্ৰটো ভগৱান শিৱৰ স্তুতি। ই শিৱৰ কপুৰৰ দৰে শ্বেতবৰ্ণ, দয়াময় মূৰ্তি, বিশ্বৰ সাৰ, সৰ্পৰাজৰ হাৰ, আৰু হৃদয়কমলত শিৱ-পাৰ্বতীৰ বিৰাজমানতা বৰ্ণনা কৰে।

এই পবিত্ৰ অংশটো ঋগ্বেদৰ পৰা লোৱা গায়ত্ৰী মন্ত্ৰ। ই সূৰ্য দেৱতা সৱিতৃৰ উদ্দেশ্যে উৎসৰ্গিত এক প্ৰাৰ্থনা, যিয়ে আমাৰ বুদ্ধিক পোহৰাই তোলাৰ বাবে অনুৰোধ জনায়।

এই মন্ত্ৰটো হৈছে ‘মহামৃত্যুঞ্জয় মন্ত্ৰ’ নামেৰে জনাজাত এটা প্ৰাচীন সংস্কৃত মন্ত্ৰ৷ ইয়াক শিৱ দেৱতাৰ উদ্দেশ্যে সমৰ্পিত আৰু ইয়াত স্বাস্থ্য, দীৰ্ঘায়ু, আৰু মৃত্যুৰ পৰা মুক্তি কামনা কৰা হয়৷

এই শ্লোকটো হৈছে সাতখন পৱিত্ৰ নদীৰ আহ্বান, যাতে তেওঁলোকে স্নানৰ জলত উপস্থিত হৈ সেই জল শুদ্ধ কৰে। ই হিন্দু ধৰ্মীয় অনুষ্ঠানত স্নানৰ আগত উচ্চাৰণ কৰা এক পৱিত্ৰ মন্ত্ৰ।

এইটো এক প্ৰাচীন শান্তি মন্ত্ৰ, যি শিক্ষক আৰু শিষ্যৰ মাজত একতা, শক্তি আৰু জ্ঞানৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে।

এই শ্লোকটো হৈছে এক সাৰ্বজনীন শান্তি প্ৰাৰ্থনা, য'ত সকলো মানুহ আৰু সকলো জীৱ সুখী, নিৰাময় আৰু দুখমুক্ত হওক বুলি কামনা কৰা হৈছে।