ശ്ലോകങ്ങൾ
സർവലോകം നിരന്തരം കാമ, ദ്വേഷ, മോഹ എന്നിങ്ങളുടെ അഗ്നിയിൽ പ്രജ്വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഈ അനർത്ഥകരമായ ഹാസ്യവും ആനന്ദവും എന്തിനു? അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഗാഢ അന്ധകാരത്താൽ സുരക്ഷിതരായ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രദീപ്തി എന്തിനു അന്വേഷിക്കുവാ?
ശ്ലോകം 1
ഈ സുന്ദരമായി അലങ്കരിതമായ അനിത്യ ശരീരത്തെ നോക്കുക, ഇത് ഹതാഹതമായ ക്ഷതങ്ങളുടെ കൂമ്പാരം, രോഗബാധിത ശരീരം കൂട്ടിച്ചേർത്തിരിക്കുന്നത്, നിരവധി വിചിന്തകങ്ങൾ നിറയ്ക്കപ്പെട്ടത്, സ്ഥിരത അഥവാ ശാശ്വതത നോൺമായ്ത്.
ശ്ലോകം 2
ഈ ശരീരം ജീർണ്ണിതമായ്ത്, ശരീരമാണ് രോഗങ്ങളുടെ ദുർബലമായ കൂട്ട, അതികേരലമായ നാശക്കെതിരായ്ത്; ഈ കുന്തിതവായ പ്രാണവസ്തു വിഭജിത മായ്ത്, ജീവനത്തിന്റെ അന്ത്യം മരണമായ്ത്.
ശ്ലോകം 3
ശരദ് ഋതുവിൽ നിക്ഷിപ്ത ലൗകികൃതികൾ പോലെ ത്വരിതനാക്കപ്പെട്ട, തിരകേതുങ്ങളെ പോലെ നിറയ്ക്കപ്പെട്ട, പരിപക്ഷസ്യിത ഈ അസ്ഥികലകൾ, അവെ നോക്കിയേ, ഏതെങ്കിലും ആനന്ദം സാധ്യം അവിടെ?
ശ്ലോകം 4
അസ്ഥികലകൾ കൊണ്ട് നിർമിത ഒരു നഗരം, മാംസരക്തം കൊണ്ട് ലേപിത, അതിനകത്ത് വാർധക്യം, മരണം, അഹങ്കാരം, ഭണ്ടിമയുടെ നിവാസം.
ശ്ലോകം 5
എത്ര സുന്ദരമായി അലങ്കരിത രാജരഥങ്ങൾ പോലും ജീർണ്ണിത മായ്ത്; ഈ ശരീരവും വാർധക്യത്തിന് വിധേയം; എങ്കിലും സത്പുരുഷന്മാരുടെ ധർമ്മം ഒരിക്കലും ജീർണ്ണിത മായ്ത്: അതുകൊണ്ട് നല്ലവർ നല്ലവരോട് പ്രബോധിപ്പിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 6
അല്പസംസ്കാരമായ ഈ പുരുഷൻ കന്നുകാലിയുടെ പോലെ വയസ്സേ മതിയായ്ത്: അവന്റെ മാംസം വർദ്ധിക്കുന്നു, എങ്കിലും അവന്റെ ബുദ്ധിമാൻ വേണ്ടാത്തപോലെ വർദ്ധിക്കുന്നിലെ.
ശ്ലോകം 7
അനേകജന്മങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ ഭ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ഗൃഹനിർമ്മാതൃയെ (തൃഷ്ണ) തിരയുകയും കണ്ടെത്തുന്നില്ലയുമായ്ത്; പുനരാവർത്തിത ജന്മം ദുഃഖാതി ആണ്.
ശ്ലോകം 8
അനേകജന്മങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ ഭ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ഗൃഹത്തിന്റെ നിർമ്മാതൃയെ അന്വേഷിക്കുകയും കണ്ടെത്തുന്നില്ലയുമായ്ത്... ഓ നിർമ്മാതാ! നിങ്ങൾ കാണപ്പെട്ടുരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇനിയും ഈ ഗൃഹം നിർമ്മിക്കുവാ്യില്ല! നിങ്ങളുടെ സര്വ്വ കിരിളകൾ ഛിദ്രമായ്ത്, നിങ്ങളുടെ പ്രധാന മേലാപ്പ് ഭഞ്ജിത മായ്ത്.
ശ്ലോകം 9
അനേകജന്മങ്ങളുടെ സംസാരത്തിൽ ഭ്രമിച്ചുകൊണ്ട്, ഈ ഗൃഹത്തിന്റെ നിർമ്മാതൃയെ (തൃഷ്ണ) അന്വേഷിക്കുന്നു എന്നാൽ കണ്ടെത്തുന്നിലെ ഭ്രമിച്ചിരിക്കുന്നു; പുനരാവർത്തിത ജന്മം ദുഃഖകരമാണ്.
ശ്ലോകം 10
യൌവനകാലത്തിൽ ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കാത്തതും ആത്മിക സമ്പത്തു സഞ്ചയം ചെയ്യാത്തതുമായ വ്യക്തികൾ, തങ്ങളുടെ ജീവിതാവസാനത്തിൽ, മത്സ്യമില്ലാത്ത വരണ ചതുറ്റിന്റെ അരികിലെ ജീർണ പുലരികൾ പോലെ, കാഠിന്യമായ അനുതാപത്തിൽ സങ്കടിതരായി ജീവിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 11
പശ്ചാത്തലം
ഈ അധ്യായം പാലി ധമ്മപദത്തിലെ (ഖുദ്ദക നികായം, പാലി ത്രിപിടകം) ജര വഗ്ഗമാണ്, ഗാഥകൾ 146–156. സാവത്ഥിയിലും ഉരുവേലയിലെ ബോധിവൃക്ഷച്ചുവട്ടിലുമായി അരുളിച്ചെയ്യപ്പെട്ട ഈ അധ്യായത്തിൽ ത്രിപിടകത്തിലെ ചരിത്രപരമായി ഏറ്റവും ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഗാഥകൾ ഉൾപ്പെടുന്നു. പാരമ്പര്യമനുസരിച്ച്, 153–154 ഗാഥകൾ (“അനേകജാതിസംസാരം...”) പരമമായ ബോധോദയം പ്രാപിച്ച പ്രഭാതത്തിൽ ബോധിവൃക്ഷച്ചുവട്ടിൽ ബുദ്ധ ഭഗവാൻ തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ മൗനമായി ഉച്ചരിച്ച പരമമായ വിജയഗീതമാണ് (പഠമബുദ്ധവചനം). മറ്റു ഗാഥകൾ സിരിമ, ജനപദകല്യാണി എന്നീ ഗണികകളുടെ മങ്ങിപ്പോകുന്ന സൗന്ദര്യത്തെ വിവരിക്കുകയും, സൗന്ദര്യം അനിത്യമാണെന്ന് ഭിക്ഷുക്കളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
ബോധിപ്രാപ്ത ബുദ്ധന്റെ പ്രഥമ വാചനം (ഗാത 153–154)
ഈ ലോകവിഖ്യാത ഗാതകളിൽ, പരിപാകബോധി സാധിച്ച ബുദ്ധൻ പുനർജന്മത്തിന്റെ ഗൃഹനിർമ്മാതൃയെ (തൃഷ്ണ) സംബോധനം ചെയ്യുന്നു: 'അനേകജന്മങ്ങളിൽ ഞാൻ ഈ ഗൃഹതിരുമ്പിക്കാരെ തിരഞ്ഞ് പരിഭ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു... ഓ ഗൃഹനിർമ്മാതാ! നിങ്ങൾ കണ്ടുപിടിതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ ഇനിയും ഗൃഹം നിർമ്മിക്കമാ്യില്ല! നിങ്ങളുടെ സകലരസ്സികൾ വേർപെട്ടിരിക്കുന്നു, നിങ്ങളുടെ പ്രധാന നിര്മാണ സ്തം ബംഗമായ്തിരിക്കുന്നു.'
ദഹിക്കുന്ന ലോകത്തിൽ നാലിലെ നിലവാരം? (ഗാത 146)
സർവ്വം ലോകം അനന്തരം കാമ, ദ്വേഷ, മോഹ എന്നിങ്ങളുടെ അഗ്നിയിലെ പ്രജ്വലിത്തിരിക്കുന്നതേ, അതിനിടയിൽ അനര്ഥകരമായ ഹാസ്യവും ആനന്ദവും എങ്ങനെ? അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഗാഢ അന്ധകാരത്താൽ സുരക്ഷിതരായ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രദീപ്തി എന്തിനു അന്വേഷിക്കുവാ?
അസ്ഥികലകൾ നിർമിത നഗരം (ഗാത 150)
മാനവ ശരീരം കാൽസിയം അസ്ഥികൾകൊണ്ട് ഏതുണ്ടാക്കിയ ഒരു കോട്ട ആണ്, മാംസ രക്തം കൊണ്ട് ആവരണം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനകത്ത് വാർധക്യം, മരണം, അഹങ്കാരം, ഭണ്ടിമ എന്നിവ നിവാസിക്കുന്നു.
കന്നുകാലിയെപ്പോലെ അജ്ഞാനം (ഗാത 152)
കുറച്ച് പഠനവും ആത്മിക ജ്ഞാനം ഇലാത്തതുമായ മനുഷ്യൻ കൊത്തളത്തിലെ കാളയെപോലെ പ്രായസിക്കുന്നു: അവനുടെ മാംസം വർദ്ധിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവനുടെ ബുദ്ധിമാൻ സമുച്ചയിൽ വർദ്ധിക്കയില്ല.
മത്സ്യരഹിത കെണ്ടിനടുത്ത് ഒരിദ്ധ വരാലുകൾ (ഗാത 155–156)
യൌവനകാലത്ത് ബ്രഹ്മചര്യം പാലിക്കാത്തവരും ആത്മിക സമ്പദ് സഞ്ചയം ചെയ്യാത്തവരും ജീവിതാവസാനത്തിൽ കഠിനമായ അനുതാപത്തിൽ വിതാനം നയിക്കുന്നു, മത്സ്യമില്ലാത്ത വരണ ചതുറ്റിന്റെ അരികിലെ ജീർണ വരാലുകൾ കരുണ്ടുത്തുന്നതുപോലെ.
വിഷയം അനുസരിച്ച് ബ്രൗസ് ചെയ്യുക
Buddha
ബുദ്ധമതം ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
എല്ലാം കാണുകബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു
