ശ്ലോകങ്ങൾ
ഈ ഭൂമി, ഈ യമലോകം ദൈവലോകത്തോടുകൂടി ആരു വിജയിക്കും കരിഗരായ പുഷ്പമാലകാരൻ പുഷ്പങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ നന്നായി ബോധിപ്പിച്ച ധർമ്മപദത്തെ ആരു പരിശോധിക്കും
ശ്ലോകം 1
സാധകൻ (ശൈക്ഷ) ഈ ഭൂമി, യമലോകം ദൈവലോകത്തോടുകൂടി വിജയിക്കും സാധകൻ കരിഗരായ പുഷ്പമാലകാരൻ പുഷ്പങ്ങളെ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ നന്നായി ബോധിപ്പിച്ച ധർമ്മപദത്തെ പരിശോധിക്കും.
ശ്ലോകം 2
ഈ ശരീരം നുരയായി അറിഞ്ഞ്, മരീചികയ്ക്കു സമാനമായ ധർമ്മത്തെ അഭിസംബോധിച്ച്, മാരന്റെ പുഷ്പബാണുകൾ ച്ഛേദിച്ച്, വ്യക്തി മരണരാജന്റെ കണ്ണിനതീതത്തേക്കു പോകുന്നു.
ശ്ലോകം 3
സംവേദനാത്മക സുഖങ്ങളുടെ പുഷ്പങ്ങൾ മാത്രം സംഗ്രഹിക്കുന്ന, മനോനിവേശിതരായ വ്യക്തിയെ മരണം കൊണ്ടുപോകുന്നു, കനത്ത ജലപ്രവാഹം ഉറങ്ങുന്ന ഗ്രാമത്തെ നീക്കിപ്പോകുന്നതുപോലെ.
ശ്ലോകം 4
സംവേദനാത്മക സുഖങ്ങളുടെ പുഷ്പങ്ങൾ മാത്രം സംഗ്രഹിക്കുന്ന, മനോനിവേശിതരായ, കാമങ്ങളിൽ തൃപ്തിയില്ലാത്ത വ്യക്തിയെ മരണം തന്റെ അധികാരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു.
ശ്ലോകം 5
തെരിയനീ പുഷ്പത്തിന്റെ വർണ്ണവും സുഗന്ധവും കേടുവരുത്താതെ അമൃതരസം എടുത്തുകൊണ്ടാണ് പ്രയാണം ചെയ്യുന്നത്, അതുപോലെ ഋഷി ഗ്രാമത്തിൽ സഞ്ചരിക്കണം.
ശ്ലോകം 6
അന്യന്റെ കുറ്റങ്ങൾ നിരീക്ഷിക്കരുത്, അന്യൻ ചെയ്തതും ചെയ്യാതെ വിട്ടതും നിരീക്ഷിക്കരുത് സ്വയം ചെയ്തതും ചെയ്യാതെ വിട്ടതും മാത്രം പരിശോധിക്കണം.
ശ്ലോകം 7
രമണീയമായ പുഷ്പം, വർണ്ണമുള്ളതായിരുന്നാലും സുഗന്ധമില്ലാത്ത പ്രകാരം, നന്നായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അനുശീലിക്കാത്തവനിൽ ഫലരഹിതമാണ്.
ശ്ലോകം 8
വർണ്ണമുള്ളതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ രമണീയ പുഷ്പത്തിന്റെ പ്രകാരം, നന്നായി പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ അനുശീലിക്കുന്നവനിൽ ഫലപ്രദമാണ്.
ശ്ലോകം 9
പുഷ്പരാശിയിൽ നിന്ന് അനേകം പുഷ്പമാലകൾ നിർമ്മിക്കാൻ കഴിയുന്നതുപോലെ, ഭൂലോകത്തിൽ ജനിച്ച നശ്വര മനുഷ്യൻ അനേകം പുണ്യകർമ്മങ്ങൾ സാധിക്കണം.
ശ്ലോകം 10
പുഷ്പസുഗന്ധം പ്രതിക്കൂലവായുവിലേക്ക് ഗമനം ചെയ്യുന്നില്ല, സന്ദനം, തഗരം, മല്ലിയും അങ്ങനെതന്നെ പക്ഷെ പുണ്യവാനിന്റെ സുഗന്ധം പ്രതിക്കൂലവായുവിലേക്കും ഗമനം ചെയ്യുന്നു സ്വജനൻ സർവ്വദിശകളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 11
സന്ദനം, തഗരം, കമലം, മല്ലി ഈ സർവ്വ സുഗന്ധങ്ങളിലെ പുണ്യത്തിന്റെ സുഗന്ധം അനുത്തമമാണ്.
ശ്ലോകം 12
തഗരത്തിന്റെയും സന്ദനത്തിന്റെയും ഈ സുഗന്ധം തുച്ഛമാണ് പക്ഷെ പുണ്യവാനിന്റെ സുഗന്ധം പരമോത്തമമാണ്, നരകലോകത്തേക്കും വ്യാപരിക്കുന്നു.
ശ്ലോകം 13
സംപൂർണ്ണ ശീലയുള്ളവരിൽ നിന്ന്, അപ്രമാദത്തിൽ വാസിക്കുന്നവരിൽ നിന്ന്, സമ്യഗ്ജ്ഞാനഗതമാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നവരിൽ നിന്ന്, മാരൻ പഥം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
ശ്ലോകം 14
രാജപഥത്തിനരികിൽ നിക്ഷേപിതമായ ഭൂമിരാശിയിൽ, ഒരു സുഗന്ധമായ, രമണീയമായ കമലം വികസിതമാകും
ശ്ലോകം 15
അതിനെപ്പോലെ, ഭൂമിരാശിയായ പ്രജ്ഞാരഹിത സാധാരണജനങ്ങൾക്കിടയിൽ, പൂർണ്ണബോധിപ്പ്രാപ്തന്റെ ശിഷ്യൻ പ്രജ്ഞയാൽ ദ്യുതിമാനായി പ്രകാശിതമാകുന്നു.
ശ്ലോകം 16
പശ്ചാത്തലം
ഈ അധ്യായം പാലി ധമ്മപദത്തിലെ (ഖുദ്ദകനികായം, പാലി ത്രിപിടകം) പുപ്ഫ വഗ്ഗമാണ്; ഗാഥകൾ 44–59. പാലി ത്രിപിടകത്തിലെ ഖുദ്ദകനികായത്തിൽനിന്നുള്ള പുപ്ഫ വഗ്ഗം പുരാതന ഭാരതീയ ജീവിതത്തിന് പരിചിതമായ പ്രകൃതിദത്ത പുഷ്പബിംബങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. മരീചികപോലുള്ള ശരീരത്തെക്കുറിച്ചു ധ്യാനിച്ചിരുന്ന ഭിക്ഷുക്കൾ, മല്ലികാ രാജ്ഞി തുടങ്ങിയ വിവിധ ശിഷ്യരോട് ഭഗവാൻ ബുദ്ധൻ ഈ ഗാഥകൾ അരുളിച്ചെയ്തുവെന്ന് അട്ഠകഥാ വ്യാഖ്യാനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഭൗമികമായ പൂക്കൾ വാടുമെന്നും, ഉറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഗ്രാമത്തെ മഹാപ്രളയം ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ മരണം അശ്രദ്ധരെ കൊണ്ടുപോകുമെന്നും, എന്നാൽ സദാചാരത്തിന്റെ സുഗന്ധം ദേവലോകങ്ങളിൽപോലും എത്തുമെന്നും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
ഈ പാഠത്തെക്കുറിച്ച്
രചയിതാവ്: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?
പുഷ്പമാലകാരന്റെ രൂപകം (ശ്ലോകം 53)
കരിഗരായ പുഷ്പമാലകാരൻ വിവിധ വർണ്ണങ്ങളുള്ള പുഷ്പങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്ത് പരമമായ പുഷ്പമാലയെ ഘടിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, ജ്ഞാനിയായ വ്യക്തി മനുഷ്യജീവിത വിവിധ പുണ്യകർമ്മങ്ങളിലും കരുണയുടെ കർത്തവ്യങ്ങളിലും നിയോഗിക്കണം.
പ്രതിക്കൂലവായുവിൽ വ്യാപരിക്കുന്ന സുഗന്ധം (ശ്ലോകം 54)
സന്ദനം, തഗരം, മല്ലി എന്നിവയുടെ സുഗന്ധം കൂലവായുവിന്റെ ദിശയിൽ മാത്രം വ്യാപരിക്കുന്നു പക്ഷെ പുണ്യവാൻ വ്യക്തിയുടെ ശീലസുഗന്ധം പ്രതിക്കൂലവായുവിൽ അപ്പോലും വ്യാപരിക്കുന്നു സർവ്വദിശകളെ വ്യാപിപ്പിക്കുന്നു.
അവച്ചയ്ക്കിൽ വികസിതമായ താമരപ്പൂവ് (ശ്ലോകങ്ങൾ 58–59)
രാജപഥത്തിനരികിൽ ഉഗ്രീകൃതമായ ഭൂമിരാശിയിലെ സുഗന്ധമായ രമണീയ താമരപ്പൂവ് വികസിതമാകുന്നു അനുരൂപമായി അന്ധരും മൂര്ഖരും ആയ ലൌകികരുടെ മധ്യേ സമ്യക് സംബുദ്ധന്റെ സത്യ ശിഷ്യൻ പ്രജ്ഞയാൽ പ്രകാശിതമാകിയെ ദീപ്തിപ്പെടുന്നു.
മരണം ഒരു പേമാറ്റിയായി (ശ്ലോകം 47)
സംവേദനാത്മക സുഖങ്ങളുടെ പുഷ്പങ്ങൾ എണ്ണിയെടുക്കുന്ന മനോനിവേശിതരായ വ്യക്തി മരണം എന്നതിന്റെ വശത്തേക്കു വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു കനത്ത ജലപ്രവാഹം ഉറങ്ങുന്ന ഗ്രാമത്തെ ഉഗ്രമായി നീങ്ങിപ്പോകുന്നതുപോലെ.
തേനീയുടെ തത്ത്വം (ശ്ലോകം 49)
തെരിയനീ പുഷ്പത്തിന്റെ വർണ്ണവും സുഗന്ധവും ക്ഷതിപ്പെടുത്താതെ അമൃതരസം എടുത്തുകൊണ്ടും പ്രയാണം ചെയ്യുന്നതുപോലെ ജ്ഞാനി ഗ്രാമങ്ങളിലും നഗരങ്ങളിലും സഞ്ചരിക്കണം.
വിഷയം അനുസരിച്ച് ബ്രൗസ് ചെയ്യുക
Buddha
ബുദ്ധമതം ൽ നിന്ന് കൂടുതൽ
എല്ലാം കാണുകബന്ധപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങൾ
ഒരേ ഉപദേശം, പാരമ്പര്യങ്ങളിലുടനീളം പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു
