Bharat Devotion
Embroidered artwork for मार्ग वग्ग: आर्य अष्टाङ्गिक मार्ग (गाथा २७३–२८९): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

मार्ग वग्ग

आर्य अष्टाङ्गिक मार्ग (गाथा २७३–२८९)

धम्मपदको मार्ग वग्ग (गाथा २७३–२८९) आर्य अष्टाङ्गिक मार्ग र अस्तित्वको तीन विशेषताहरूलाई मुक्तिको मार्ग भनेर घोषणा गर्दछ।

श्लोक

२७३। मग्गानट्ठङ्गिको सेट्ठो, सच्चानं चतुरो पदा। विरागो सेट्ठो धम्मानं, द्विपदानञ्च चक्खुमा।

श्लोक 1

२७४। एसोवेव मग्गो नत्थिञ्ञो, दस्सनस्स विसुद्धिया। एतम्हि तुम्हे पतिपज्जथ, मारस्सेतं पमोहनं।

श्लोक 2

२७५। एतम्हि तुम्हे पटिपन्ना, दुक्खस्सन्तं करिस्सथ। अक्खातो वे मया मग्गो, अञ्ञाय सल्लकन्तनं।

श्लोक 3

२७६। तुम्हेहि किच्चमातप्पं, अक्खातारो तथागता। पटिपन्ना पमोक्खन्ति, झायिनो मारबन्धना।

श्लोक 4

२७७। "सब्बे सङ्खारा अनिच्चा"ति, यदा पञ्ञाय पस्सति। अथ निब्बिन्दति दुक्खे, एस मग्गो विसुद्धिया।

श्लोक 5

२७८। "सब्बे सङ्खारा दुक्खा"ति, यदा पञ्ञाय पस्सति। अथ निब्बिन्दति दुक्खे, एस मग्गो विसुद्धिया।

श्लोक 6

२७९। "सब्बे धम्मा अनत्ता"ति, यदा पञ्ञाय पस्सति। अथ निब्बिन्दति दुक्खे, एस मग्गो विसुद्धिया।

श्लोक 7

२८०। उट्ठानकालम्हि अनुट्ठहानो, युवा बली आलसियं उपेतो। संसन्नसङ्कप्पमनो कुसीतो, पञ्ञाय मग्गं अलसो न विन्दति।

श्लोक 8

२८१। वाचानुरक्खी मनसा सुसंवुतो, कायेन च अकुसलं न कयिरा। एते तयो कम्मपथे विसोधये, आराधये मग्गमिसिप्पवेदितं।

श्लोक 9

२८२। योगा वे जायती भूरि, अयोगा भूरिसङ्खयो। एतं द्वेधापथं ञत्वा, भवाय विभवाय च। तथात्तानं निवेसेय्य, यथा भूरि पवड्ढति।

श्लोक 10

२८३। वनं छिन्दथ मा रुक्खं, वनतो जायते भयं। छेत्वा वनञ्च वनथञ्च, निब्बाना होथ भिक्खवो।

श्लोक 11

२८४। याव हि वनथो न छिज्जति, अणुमत्तोपि नरस्स नारिसु। पटिबद्धमनोव ताव सो, वच्छो खीरपकोव मातरि।

श्लोक 12

२८५। उच्छिन्द सिनेहमत्तनो, कुमुदं सारदिकंव पाणिना। सन्तिमग्गमेव ब्रूहय, निब्बानं सुगतेन देसितं।

श्लोक 13

२८६। इध वस्सं वसिस्सामि, इध हेमन्तगिम्हिसु। इति बालो विचिन्तेति, अन्तरायं न बुज्झति।

श्लोक 14

२८७। तं पुत्तपसुसम्मत्तं, ब्यासत्तमनसं नरं। सुत्तं गामं महोघोव, मच्चु आदाय गच्छति।

श्लोक 15

२८८। न सन्ति पुत्ता ताणाय, न पिता नापि बन्धवा। अन्तकेनाधिपन्नस्स, नत्थि ञातीसु ताणता।

श्लोक 16

२८९। एतमत्थवसं ञत्वा, पण्डितो सीलसंवुतो। निब्बानगमनं मग्गं, खिप्पमेव विसोधये।

श्लोक 17

पृष्ठभूमि

यो अध्याय पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को मग्ग वग्ग हो, गाथा 273–289। सावत्थीको जेतवनमा उपदेश गरिएका यी गाथाहरू विभिन्न सांसारिक मार्ग र यात्रापथका विषयमा छलफल गरिरहेका पाँच सय भिक्षुहरूलाई सुनाइएका थिए। तिनीहरूको कुराकानी सुनेर भगवान् बुद्ध सभाभवनमा प्रवेश गर्नुभयो र साँचो, अतुलनीय मार्गको व्याख्या गर्नुभयो: सबै दुःखभन्दा पर पुर्‍याउने आर्य अष्टाङ्गिक मार्ग। गाथा 283–284 वनबारे चिन्तन गरिरहेका भिक्षुहरूलाई 'वन' (जङ्गल) र 'वनथ' (तृष्णाको झाडी) बीचको शब्द-खेल प्रयोग गरेर सुनाइएका थिए। गाथा 287–288 आफ्नो बालकको मृत्युपछि किसागोतमीलाई सुनाइएका थिए, जसमा भगवान् बुद्धले सम्झाउनुभयो कि सुतिरहेको गाउँलाई ठूलो बाढीले अकस्मात् बगाएझैं मृत्यु आउँदा न पुत्र, न पिता, न आफन्त कसैले पनि रक्षा गर्न सक्दैनन्।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

सर्वश्रेष्ठ मार्ग (गाथा २७३)

सबै मार्गहरूमध्ये आर्य अष्टाङ्गिक मार्ग सर्वश्रेष्ठ हो; सबै सत्यहरूमध्ये चार आर्य सत्य सर्वश्रेष्ठ हैं; सबै धर्महरूमध्ये वैराग्य (आसक्तिमुक्ति) सर्वश्रेष्ठ हो; र द्विपाद प्राणीहरूमध्ये दृष्टि रक्खने तथागत सर्वश्रेष्ठ हैं।

आत्म-प्रयत्न र शिक्षक (गाथा २७६)

तपाइँ आप्नै प्रयत्न गर्नु हुनुपर्छ; तथागत केवल मार्ग देखाउने हैं। जो यो मार्गमा हिँड्ने र ध्यान गर्ने छन् तिनी मारको बन्धनबाट मुक्त हुन्छन्।

अस्तित्वको तीन विशेषताहरू (गाथा २७७–२७९)

'सबै संस्कार अनित्य छन्'; 'सबै संस्कार दुःख छन्'; 'सबै धर्म अनात्मा छन्'। जब कोई गहिरो ज्ञानले यो हेर्छ, तब तिनी दुःखबाट विमुख हुन्छन्: यो शुद्धिको मार्ग हो।

कामनाको वन काट्नुहोस् (गाथा २८३–२८४)

काममेनको पूरो वन काट्नुहोस्, सिर्फ एक गाछ होइन! किनभने कामनाको वनबाट खतरा निर्माण हुन्छ। वन र यसको उलझेको झाडीलाई काटेर, मुक्त हुनुहोस्, हे भिक्षुहरू!

मृत्यूको महा बाढ (गाथा २८७–२८८)

सन्तान र पशुधनमा मत्त, सांसारिक जीवनमा गहिरो रूपमा आसक्त मनिसलाई मृत्यु सोते गाउँलाई बिशाल बाढ बगाएर लैजान्छ जस्तै पकड़ेर लैजान्छ। पुत्र, पिता वा नातेदार मृत्यु आएको बेला कुनै रक्षा दिन सक्दैनन्।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्

धम्मपदको अरहन्त वग्ग (गाथा 90–99) मा 10 दिव्य गाथाहरू संकलित छन्, जसले सांसारिक तृष्णा र जन्म-मरणको बन्धनबाट पूर्णतः मुक्त वीतराग अरहन्त महापुरुषहरूको परम शान्त स्वरूपको गुणगान गर्दछ। बुद्ध भगवानले मुक्त पुरुषहरूको तुलना आकाशमा उडिरहेका पक्षीहरूसँग गरेका छन् जसका कुनै पदचिह्न छोडिंदैनन्, र सरोवरबाट उडिजाने हंसहरूसँग गरेका छन् जसले कहिल्यै पानीमा अलमल गर्दैनन्। अरहन्तको चित्त पृथ्वीको समान क्षमाशील र इन्द्रकील (अटल स्तम्भ) को समान अडिग हुन्छ। तिनीहरू जहाँ पनि बस्दछन्—चाहे जङ्गल होस् वा नगर—त्यो स्थान परम पवित्र र आनंददायक हुन्छ।

10 verses

सम्बन्धित शिक्षाहरू

उही शिक्षा, विभिन्न परम्पराहरूमा प्रतिध्वनित