Bharat Devotion
Embroidered artwork for मल वग्ग: अशुद्धि र विकार (गाथा २३५–२५५): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

मल वग्ग

अशुद्धि र विकार (गाथा २३५–२५५)

धम्मपदको मल वग्गले (गाथा 235-255) मानसिक अपवित्रताहरू र मलिनताहरू अनुसन्धान गर्छ, अविद्या (अज्ञान) लाई मुख्य मल हिसाबले नामकरण गर्दै।

श्लोक

२३५। पण्डुपलासोव दानिसि, यमपुरिसापि च तं उपट्ठिता। उय्योगमुखे च तिट्ठसि, पाथेय्यम्पि च ते न विज्जति।

श्लोक 1

२३६। सो करोहि दीपमत्तनो, खिप्पं वायम पण्डितो भव। निद्धन्तमलो अनङ्गणो, दिब्बं अरियभूमिं उपेहिसि।

श्लोक 2

२३७। उपनीतवयो च दानिसि, सम्पयातोसि यमस्स सन्तिके। वासो ते नत्थि अन्तरा, पाथेय्यम्पि च ते न विज्जति।

श्लोक 3

२३८। सो करोहि दीपमत्तनो, खिप्पं वायम पण्डितो भव। निद्धन्तमलो अनङ्गणो, न पुनं जातिजरं उपेहिसि।

श्लोक 4

२३९। अनुपुब्बेन मेधावी, थोकं थोकं खणे खणे। कम्मारो रजतस्सेव, निद्धमे मलमत्तनो।

श्लोक 5

२४०। अयसाव मलं समुट्ठितं, तदुट्ठाय तमेव खादति। एवं अतिधोनचारिनं, सानि कम्मानि नयन्ति दुग्गतिं।

श्लोक 6

२४१। असज्झायमला मन्ता, अनुट्ठानमला घरा। मलं वण्णस्स कोसज्जं, पमादो रक्खतो मलं।

श्लोक 7

२४२। मलित्थिया दुच्चरितं, मच्छेरं ददतो मलं। मला वे पापका धम्मा, अस्मिं लोके परम्हि च।

श्लोक 8

२४३। ततो मला मलतरं, अविज्जा परमं मलं। एतं मलं पहन्त्वान, निम्मला होथ भिक्खवो।

श्लोक 9

२४४। सुजीवं अहिरिकेन, काकसूरेन धंसिना। पक्खन्दिना पगब्भेन, सङ्किलिट्ठेन जीवितं।

श्लोक 10

२४५। हिरीमता च दुज्जीवं, निच्चं सुचिगवेसिना। अलीनेनाप्पगब्भेन, सुद्धाजीवेन पस्सता।

श्लोक 11

२४६। यो पाणमतिपातेति, मुसावादञ्च भासति। लोके अदिन्नं आदियति, परदारञ्च गच्छति।

श्लोक 12

२४७। सुरामेरयपानञ्च, यो नरो अनुयुञ्जति। इधेवमेसो लोकस्मिं, मूलं खणति अत्तनो।

श्लोक 13

२४८। एवं भो पुरिस जानाहि, पापधम्मा असञ्ञता। मा तं लोभो अधम्मो च, चिरं दुक्खाय रन्धयुं।

श्लोक 14

२४९। ददाति वे यथासद्धं, यथापसादनं जनो। तत्थ यो मङ्कु भवति, परेसं पानभोजने। न सो दिवा वा रत्तिं वा, समाधिं अधिगच्छति।

श्लोक 15

२५०। यस्स चेतं समुच्छिन्नं, मूलघच्चं समूहतं। स वे दिवा वा रत्तिं वा, समाधिं अधिगच्छति।

श्लोक 16

२५१। नत्थि रागसमो अग्गि, नत्थि दोससमो गहो। नत्थि मोहसमं जालं, नत्थि तण्हासमा नदी।

श्लोक 17

२५२। सुदस्सं वज्जमञ्ञेसं, अत्तनो पन दुद्दसं। परेसं हि सो वज्जानि, ओपुनाति यथाभुसं। अत्तनो पन छादेति, कलिंव कितवा सठो।

श्लोक 18

२५३। परवज्जानुपस्सिस्स, निच्चं उज्झानसञ्ञिनो। आसवा तस्स वड्ढन्ति, आरा सो आसवक्खया।

श्लोक 19

२५४। आकासे पदं नत्थि, समणो नत्थि बाहिरे। पपञ्चाभिरता पजा, निप्पपञ्चा तथागता।

श्लोक 20

२५५। आकासे पदं नत्थि, समणो नत्थि बाहिरे। सङ्खारा सस्सता नत्थि, नत्थि बुद्धानमीञ्जितं।

श्लोक 21

पृष्ठभूमि

यो वर्ग पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को मल वग्ग हो, गाथा 235–255। श्रावस्तीको जेतवन र राजगृहको वेणुवनमा उपदेश गरिएका यी गाथाहरू बुढेसकालसम्म नैतिक सजगतालाई बेवास्ता गर्ने भिक्षु, कसाई र गृहस्थहरूलाई सम्बोधन गरिएका थिए। गाथा 235–238 अन्तिम घडीसम्म आध्यात्मिक सम्बल नजुटाई बाँचेका एक वृद्ध कसाईलाई भनिएका थिए। गाथा 240 आफ्नो नयाँ चीवरप्रति अत्यधिक आसक्ति बढाएका एक भिक्षुको विषयमा भनिएको थियो, जो मरेर त्यही चीवरको छेउमा कीरा भएर जन्मिए। गाथा 246–248 ले पञ्चशील (पञ्चसील) को उल्लङ्घनविरुद्ध क्रमबद्ध चेतावनी दिएका छन्, र नैतिकताको भङ्गले यही जन्ममा आफ्नै आध्यात्मिक जरा खनिदिन्छ भनेर घोषणा गरेका छन्।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

सुकेको पहेंलो पात (गाथा 235-238)

तपाई सुकेको पहेंलो पातले समान हुनुहुन्छ जो खस्न तयार छ; मृत्यु के दूतहरू तपाईको सामुन्ने खडा छन्, तथापि तपाईले आफ्नो यात्राको लागि कोनै संपत्ति (पुण्य) तयार गर्नुभएको छैन। तपाईलाई आफैं शरण (द्वीप) बनाउनुहोस्, द्रुत प्रयास गर्नुहोस्, र बुद्धिमान बन्नुहोस्!

क्रमश: शुद्धिकरण (गाथा 239)

थोरै थोरै, क्षण-क्षणमा, ज्ञानी व्यक्तिले आफ्नो अपवित्रताहरू दूर गर्नुपर्छ, जसरी दक्ष सुनार शुद्ध चाँदीको मल उड़ा दिन्छ।

लोहाको जङ्ग (गाथा 240)

जसरी लोहाबाट उत्पन्न जङ्गले त्यही लोहालाई खरिरहन्छ, त्यसरी नियम-उल्लङ्घक व्यक्तिका आफ्नै कर्महरूले उनलाई दुर्गतिमा लिएजान्छ।

परम मल: अविद्या (गाथा 243)

सबै सामान्य अपवित्रताहरूभन्दा गरिब—उपेक्षा, अनुरक्षण नगरेको घर, आलस्य, र कृपणता—अविद्या (अज्ञान) सबै भन्दा परम मल हो। हे भिक्षुहरू! यो परम मल त्यागी, पूर्णतः शुद्ध बन्नुहोस्!

अन्यका दोषहरू खोजी (गाथा 252-253)

अरूका दोषहरू देख्न सहज छ, तर आफ्नाहरू देख्न कठिन। जो निरन्तर अरूका दोषहरू परीक्षण गरी मानसिक मलिनता बढाइरहन्छ, त्यो मलिनता (आस्रव) को नाशबाट दूर रहन्छ।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्

धम्मपदको अरहन्त वग्ग (गाथा 90–99) मा 10 दिव्य गाथाहरू संकलित छन्, जसले सांसारिक तृष्णा र जन्म-मरणको बन्धनबाट पूर्णतः मुक्त वीतराग अरहन्त महापुरुषहरूको परम शान्त स्वरूपको गुणगान गर्दछ। बुद्ध भगवानले मुक्त पुरुषहरूको तुलना आकाशमा उडिरहेका पक्षीहरूसँग गरेका छन् जसका कुनै पदचिह्न छोडिंदैनन्, र सरोवरबाट उडिजाने हंसहरूसँग गरेका छन् जसले कहिल्यै पानीमा अलमल गर्दैनन्। अरहन्तको चित्त पृथ्वीको समान क्षमाशील र इन्द्रकील (अटल स्तम्भ) को समान अडिग हुन्छ। तिनीहरू जहाँ पनि बस्दछन्—चाहे जङ्गल होस् वा नगर—त्यो स्थान परम पवित्र र आनंददायक हुन्छ।

10 verses