Bharat Devotion
Embroidered artwork for नाग वग्ग: हात्ती र सहनशीलता (गाथा 320–333): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

नाग वग्ग

हात्ती र सहनशीलता (गाथा 320–333)

धम्मपदको नाग वग्ग (गाथा 320–333)ले हात्तीलाई सहनशीलता, आत्म-नियन्त्रण र बुद्धिमान एकान्तको मूल्यको प्रतीक रूपमा प्रयोग गर्दछ।

श्लोक

३२०। अहं नागोव सङ्गामे, चापातो पतितं सरं। अतिवाक्यं तितिक्खिस्सं, दुस्सीलो हि बहुज्जनो।

श्लोक 1

३२१। दन्तं नयन्ति समितिं, दन्तं राजाभिरूहति। दन्तो सेट्ठो मनुस्सेसु, योतिवाक्यं तितिक्खति।

श्लोक 2

३२२। वरमस्सतरा दन्ता, आजानीया च सिन्धवा। कुञ्जरा च महानागा, अत्तदन्तो ततो वरं।

श्लोक 3

३२३। न हि एतेहि यानेहि, गच्छेय्य अगतं दिसं। यथात्तना सुदन्तेन, दन्तो दन्तेन गच्छति।

श्लोक 4

३२४। धनपालो नाम कुञ्जरो, कटुकभेदनो दुन्निवारयो। बद्धो कबऌअं न भुञ्जति, सुमरति नागवनस्स हत्थिपो।

श्लोक 5

३२५। मिद्धी यदा होति महग्घसो च, निद्दायिता सम्परिवत्तसायी। महावराहोव निवापपुट्ठो, पुनप्पुनं गब्भमुपेति मन्दो।

श्लोक 6

३२६। इदं पुरे चित्तमचारि चारिकं, येनिच्छकं यत्थकामं यथासुखं। तदज्जहं निग्गहेस्सामि योनिसो, हत्थिप्पभिन्नं विय अङ्कुसग्गहो।

श्लोक 7

३२७। अप्पमादरता होथ, सचित्तमनुरक्खथ। दुग्गा उद्धरथत्तानं, पङ्के सतोव कुञ्जरो।

श्लोक 8

३२८। सचे लभेथ निपकं सहायं, सद्धिं चरं साधुविहारिधीरं। अभिभुय्य सब्बानि परिस्सयानि, चरेय्य तेनत्तमनो सतीमा।

श्लोक 9

३२९। नो चे लभेथ निपकं सहायं, सद्धिं चरं साधुविहारिधीरं। राजाव रट्ठं विजितं पहाय, एको चरे मातङ्गरञ्ञेव नागो।

श्लोक 10

३३०। एकस्स चरितं सेय्यो, नत्थि बाले सहायता। एको चरे न च पापानि कयिरा, अप्पोस्सुक्को मातङ्गरञ्ञेव नागो।

श्लोक 11

३३१। अत्थम्हि जातम्हि सुखा सहाया, तुट्ठी सुखा या इतरीतरेन। पुञ्ञं सुखं जीवितसङ्खयम्हि, सब्बस्स दुक्खस्स सुखं पहानं।

श्लोक 12

३३२। सुखा मत्तेय्यता लोके, अथो पेत्तेय्यता सुखा। सुखा सामञ्ञता लोके, अथो ब्रह्मञ्ञता सुखा।

श्लोक 13

३३३। सुखं याव जरा सीलं, सुखा सद्धा पतिट्ठिता। सुखो पञ्ञाय पटिलाभो, पापानं अकरणं सुखं।

श्लोक 14

पृष्ठभूमि

यो अध्याय पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को नाग वग्ग हो, गाथा 320–333। कोसम्बी र सावत्थीमा भनिएको यो अध्यायले महान् आध्यात्मिक धैर्यका ऐतिहासिक घटनाहरू प्रतिबिम्बित गर्दछ। गाथा 320–322 कोसम्बीमा भनिएका थिए, जब रानी मागन्दियाले बुद्धप्रति गहिरो द्वेष राख्दै मद्यपान गर्नेहरू र गुण्डाहरूलाई भाडामा लिइन्, जसले बुद्धको पछि-पछि सडकहरूमा अपशब्द र गाली बर्साउँदै हिँडे। आयुष्मान् आनन्दले बुद्धलाई अर्को नगरमा भाग्न आग्रह गर्नुभयो, तर भगवान् बुद्धले शान्त भावले भन्नुभयो कि जसरी राजकीय हात्ती युद्धको तापमा बाणहरू सहन्छ, त्यसरी नै बुद्ध अपशब्द सहन्छन्। गाथा 328–330 बुद्धको पारिलेय्यक वनमा प्रसिद्ध एकान्तवासको समयमा भनिएका थिए, जहाँ उहाँ एकान्त शान्तिमा बस्नुभयो र उहाँको सेवामा उपस्थित रहने एकमात्र साथी त्यो हात्ती थियो, जसले पनि कोलाहलपूर्ण झुण्ड त्यागेको थियो।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

अपमानको तीरहरु सहन गर्नु (गाथा 320)

जसरी युद्ध क्षेत्रको हात्तीले धनुषबाट छोडिएका तीरहरु सहन गर्दछ, मैले पनि कटु शब्दहरु सहन गर्छु; किनकि यस संसारमा धेरै मानिसहरु असंयत छन्।

आत्म-नियन्त्रित मनिस श्रेष्ठ (गाथा 321–323)

प्रशिक्षित खच्चरहरु उत्तम छन्, सिन्धु नस्लको घोडाहरु उत्तम छन्, महान दाँतको हात्तीहरु उत्तम छन्; तर आफूलाई पूर्णतया नियन्त्रण गरेको मानिस सबै भन्दा श्रेष्ठ छ।

मनको नियन्त्रण (गाथा 326)

पहिले यो मन जहाँ चाहान्थ्यो वहाँ घुमिरहन्थ्यो, जसरी चाहान्थ्यो त्यसरी जान्थ्यो। आज मैले यसलाई बुद्धिमान चेतनाको साथ पूर्णतया नियन्त्रण गर्छु, जसरी अंकुश राखेको महावत मदमस्त हात्तीलाई नियन्त्रण गर्दछ।

अकेले जानु बढी उत्तम (गाथा 328–330)

यदि तपाई बुद्धिमान, सदाचारी साथी भेट्टाउनु भयो जो सदको जीवन बाँच्छ, तपाई आनन्दसँग र सचेतनतासँग सबै खतराहरु जित्दै अगाडि बढ्नु। तर यदि त्यो साथी नभेट्टिएन भने, राज्य त्यागेको राजा वा वनमा अकेले घुमिरहेको मातङ्ग हात्तीजस्तै अकेले जानु।

चार प्रकारको सुख (गाथा 331–333)

आवश्यकता आउँदा साथीहरु पाउनु सुखद छ; जे कुरा पाइएको छ त्यसमा सन्तुष्ट हुनु सुखद छ; जीवनको अन्तमा पुण्य प्राप्त गर्नु सुखद छ; तर सबै दुःखको पूर्ण परित्याग परम सुख हो।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्

धम्मपदको अरहन्त वग्ग (गाथा 90–99) मा 10 दिव्य गाथाहरू संकलित छन्, जसले सांसारिक तृष्णा र जन्म-मरणको बन्धनबाट पूर्णतः मुक्त वीतराग अरहन्त महापुरुषहरूको परम शान्त स्वरूपको गुणगान गर्दछ। बुद्ध भगवानले मुक्त पुरुषहरूको तुलना आकाशमा उडिरहेका पक्षीहरूसँग गरेका छन् जसका कुनै पदचिह्न छोडिंदैनन्, र सरोवरबाट उडिजाने हंसहरूसँग गरेका छन् जसले कहिल्यै पानीमा अलमल गर्दैनन्। अरहन्तको चित्त पृथ्वीको समान क्षमाशील र इन्द्रकील (अटल स्तम्भ) को समान अडिग हुन्छ। तिनीहरू जहाँ पनि बस्दछन्—चाहे जङ्गल होस् वा नगर—त्यो स्थान परम पवित्र र आनंददायक हुन्छ।

10 verses