ගාථා
සංසාර මාර්ගය ගෙවා නිම කළ, ශෝක රහිත වූ, සියලු ආකාරයෙන් කෙලෙසුන්ගෙන් මිදුනු, සියලු ගැට සිඳලූ රහතන් වහන්සේට කිසිදු දැවිල්ලක් (රාගාදී දැවීමක්) නැත.
පදය 1
සිහි නුවණින් යුත් රහතන් වහන්සේලා කෙලෙස් තවන වීර්යයෙහි යෙදෙති. උන්වහන්සේලා කිසිදු ආවාසයක නොඇලෙති. මඩ පොකුණ අතහැර යන හංසයන් සේ උන්වහන්සේලා සියලු නිවෙස් (ආලය) අතහැර යති.
පදය 2
යමෙකුට කිසිදු රැස් කිරීමක් නැද්ද, ආහාරයෙහි නියම තත්වය මැනවින් අවබෝධ කරගත්තාහු ද, ශුන්‍යතාව හා අනිමිත්ත විමෝක්ෂය යමෙකුගේ අරමුණ වේ ද, අහසෙහි පක්ෂීන්ගේ ගමන් මඟ මෙන් ඔවුන්ගේ ගමන් මඟ සොයා ගැනීම අපහසුය.
පදය 3
යමෙකුගේ ආශ්‍රවයන් මුළුමනින්ම ක්ෂය වී ගියාහු ද, ආහාරයෙහි තෘෂ්ණාවෙන් නොඇලුනේ ද, ශුන්‍යතාව හා අනිමිත්ත විමෝක්ෂය ඔහුගේ අරමුණ වේ ද, අහසෙහි පක්ෂීන්ගේ පා සටහන් මෙන් ඔහුගේ පා සටහන ද සොයාගත නොහැක.
පදය 4
දක්ෂ රියදුරෙකු විසින් මැනවින් දමනය කරන ලද අශ්වයන් මෙන් යමෙකුගේ ඉන්ද්‍රියයන් සන්සුන් බවට පත් වූවාහු ද, මානය ප්‍රහීණ කළ, ආශ්‍රව රහිත වූ ඒ තාදී ගුණැති උතුමාට දෙවියෝ ද ප්‍රිය කරති.
පදය 5
මහ පොළොව මෙන් කිසිවෙකු හා නොගැටෙන්නා වූ, ඉන්ද්‍රඛීලයක් (නගර දොරටුවේ කණුවක්) බඳු වූ, මනා ව්‍රත ඇති, මඩ රහිත විලක් බඳු වූ ඒ රහතන් වහන්සේට නැවත සංසාරයක් නැත.
පදය 6
මැනවින් දැන මිදුනු, අතිශයින් සන්සුන් වූ ඒ රහතන් වහන්සේගේ සිත ශාන්තය, වචනය ද ශාන්තය, කායික ක්‍රියාව ද ශාන්තය.
පදය 7
අනුන්ගේ කීමෙන් පමණක් නොව තමාගේම නුවණින් දන්නා (අශ්‍රද්ධ), අසංඛත වූ නිවන දන්නා (අකෘතඥ), භව බැමි සිඳලූ, නැවත ඉපදීමේ අවස්ථා නැති කළ, තෘෂ්ණාව වමාරා දැමූ ඒ තැනැත්තා ඒකාන්තයෙන්ම උත්තම පුරුෂයාය.
පදය 8
ගමෙහි වේවා, අරණෙහි වේවා, පහත් බිමක වේවා, ගොඩබිමක වේවා, යම් තැනක රහතන් වහන්සේලා වැඩවසත් ද, ඒ භූමිය ඒකාන්තයෙන්ම අතිශයින් මනරම්ය.
පදය 9
සාමාන්ය ජනයා නොඇලෙන ඒ නිහඬ අරණ්‍යයන් අතිශයින් රමණීයය. කාමයන් නොසොයන පහවූ රාග ඇති රහතන් වහන්සේලා එහි ඇලී සතුටු වන්නාහ.
පදය 10
පසුබිම
මෙම අධ්‍යාය පාලි ධම්මපදයට අයත් (කුද්දක නිකාය, පාලි සිද්ධාන්තය), අරහන්ත වර්ගය, ගාථා 90–99. මුල් බුදෙ ධර්මයේ, අරහතුන් යනු දසයේ සංයෝජනයන් (saṃyojana) උපුටා එලි කර, එම ජීවිතයේ නිබ්බාණ සාක්ෂාත් කර, තවත් නැවත උපදීම්වලට ලක් නොවන්නා වේ. මෙම ගාථා ජේතවනේ, රාජගහේ බම්බු කැලෙහිදි සහ ඉසිපතනයේ ප්‍රකාශිත හුණුවේ. අත්තකතා විස්තරණයේ පුටුවිසි සිද්ධාන්තවලින් ඇතුලත් වන්නේ බුදුන්වහන්සේගේ සිරුරු තුවාල ඇලුම් කරන ලද සම්මතයි ජීවකවහන්සේ, කඳුකර ගුහාවලින් සමශීතලව පදිංචිව සිටි නිරෝධ කස්සපයි, සහ මහාමෝග්ගල්ලානයි සාරිපුත්තයි යනු ස්තුතිය.
මෙම පාඨය පිළිබඳව
රචකයා: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
ඔබ දැන සිටියාද?
හංසයින්ගේ පිටින (ගාතා 91)
සිතිඩ ගබඩා වූ හතුරුවරුන් නිරන්තරයෙන් උත්සාහ දරති; තිබෙත ගෙදරක ඉන පිටින්නේ නැත. මඩ ටිකු තිබෙන දෝණුවෙන් පිටින හංසයින් සේ, ඔවුන් ගෙදර පසු ගෙදර පිටින්නි එක තුරුවෙනි.
මඩුරු නැති අහසම (ගාතා 92–93)
වස්තු සංචිතය නොකරන්නා, ආහාරයින් සෙවණින්නේ දුරකතෙකු විසින් නිවුසිතින්නා, ශුන්‍යතාවය සහ අනිමිත්තවිමෝක්ෂ අයිතිකරුවන්ගෙන්, ඔවුන්ගේ ගමනපත බිමින් ගුලි කරඩේ මඩුරු නැති අහසබිම ගුලි කරඩේ පරිසිරුඉතිරි නොවිටිති.
ඉන්ද්‍රඛීල සහ ඉනඩුරු පිතුරු ගෙඩිය (ගාතා 95)
අරහතුන් වහන්සේ පිතුරුවට සමනින් ඉනඩුරුවී එක්කම නොවිටුම්, නාගරවසතිවල විශාල තලුඉටින (ඉන්ද්‍රඛීල)ට සමනින් අතිෂ්ඨ; ඉසුබිම සහ අශුද්ධතා අතු ඉතිරිය නැතිසා ගිරුබිම ගිරු නිර්මල සරයට සමනින්.
අසාමාන්ය ශ්රේෂ්ඨතම පුරුෂයා (ගාතා 97)
ගාතා 97 නම්ය ශබ්දකරණයි: 'අශ්රද්ධො' (විශ්වාසයෙන් නිසිසිරු, පෞද්ගලික ජ්ඤාන තිබිටු), 'අකෘතඥු' (අකෘතවූ නිබ්බාණ ඥාතර), ඉදිරි නැවත උපදීම කර ඉතිරි කර දැමුවු, ඒ තැනැත්තා ඇත්තෙන්ම මිනිසුන් අතර ශ්රේෂ්ඨතමයි.
හිස් ගිරුවල පිටින (ගාතා 98–99)
තිබෙතු සාමාන්ය අයට ගිරුවල බිමින් බය සහ පිටිකඩ පෙනුනත්, එතිසි විතරාගී අරහතුන් වහන්සේට එතිතැනින් බුද්ධිමත ඒකාන්තවිමුක්තිය ඇතිවේ, සිතින්ද ඉන්ද්රිය ශුක්ල නොසේවයු නිසා.
විෂය අනුව සොයන්න
Buddha
බුදුදහම වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ප්‍රතිධ්වනිත වේ