ධම්මපදයේ පණ්ඩිත වර්ගය (ගාථා 76–89) ඔවුන්ගේ බුද්ධිමත්කම, ස්ථිරත්වය සහ සිතේ සන්තෝෂයෙන් ඇතිකරු ශ්‍රී අරහතුන් ගැන ප්‍රශංසා කරයි. ඔවුන් ශක්තිසාලී බැටළුවක් ගලමින් යන ගල වැනි, සහ ගැඹුරු, නිශ්චල ගිඳුල වැනි නිරතිශයව සිත සිසිල් වීමයි. බුද්ධ වහන්සේ කියා සිටින්නේ, ඔවුන් තම අඩුපාඩු පිටපස්සන්නෙක්ව සඳුනු දෙවිසර සොයන්නා, සහ සතුට හා කටුවුම් අතර අසම සිටින්නා බවයි.
ගාථා
වරද පෙන්වා දෙන, නිග්‍රහ කොට කථා කරන නුවණැති පණ්ඩිතයෙකු දුටුවහොත්, නිධානයක් පෙන්වා දෙන කෙනෙකු මෙන් ඔහුව ඇසුරු කළ යුතුය. එවැනි උතුමෙකු ඇසුරු කරන්නාට යහපතක්ම මිස අයහපතක් නොවේ.
පදය 1
අනුශාසනා කරන්නේ නම්, අවවාද කරන්නේ නම්, අසත්පුරුෂ ක්‍රියාවන්ගෙන් වළක්වන්නේ නම්, හෙතෙම සත්පුරුෂයන්ට ප්‍රිය වෙයි, අසත්පුරුෂයන්ට අප්‍රිය වෙයි.
පදය 2
පාප මිත්‍රයන් ඇසුරු නොකරන්න, නීච මිනිසුන් ඇසුරු නොකරන්න. කල්‍යාණ මිත්‍රයන්ම ඇසුරු කරන්න, උතුම් මිනිසුන්ම ඇසුරු කරන්න.
පදය 3
ධර්ම රසය පානය කරන්නා පහන් වූ සිතින් යුතුව සුවසේ වෙසෙයි. ආර්යයන් වහන්සේලා විසින් දේශනා කරන ලද ධර්මයෙහි පණ්ඩිතයා සැමවිටම ඇලී ගැලී සතුටු වෙයි.
පදය 4
දිය පාරවල් සාදන්නෝ ජලය තමන් කැමති තැනට ගෙන යති. ඊතල සාදන්නෝ ඊතල කෙළින් කරති. වඩුවෝ ලී නමති. පණ්ඩිතයෝ තම සිත දමනය කරති.
පදය 5
එකම ඝන පර්වතයක් සුළඟින් නොසැලෙන්නාක් මෙන්, පණ්ඩිතයෝ නින්දා ප්‍රශංසා හමුවේ කිසිදා නොසැලෙති.
පදය 6
ගැඹුරු වූ ද, අතිශයින් පැහැපත් වූ ද, මඩ නැත්තා වූ ද ජලාශයක් යම් සේද, පණ්ඩිතයෝ ධර්මය අසා එලෙසින්ම ප්‍රසන්න වෙති.
පදය 7
සත්පුරුෂයෝ සියලු තැන්හි ඇලීම අතහරිති. ශාන්ත වූ උතුමෝ කාමයන් පතා නොදොඩවති. සැප හෝ දුක පැමිණි කල්හි පණ්ඩිතයෝ උඩඟු වීමක් හෝ පසුතැවීමක් නොදක්වති.
පදය 8
තමා උදෙසා හෝ අනුන් උදෙසා හෝ පුත්‍රයන්, ධනය හෝ රාජ්‍යය නොපතන්නේ ද, අධර්මයෙන් තමන්ගේ සමෘද්ධිය නොපතන්නේ ද, හෙතෙම සිල්වත්, ප්‍රඥාවන්ත, ධාර්මික කෙනෙකි.
පදය 9
මිනිසුන් අතර පරතෙරට (නිවනට) යන ජනයා ඉතා ස්වල්පයකි. සෙසු සත්වයෝ මේ ඉවුර දිගේම එහා මෙහා දුවති.
පදය 10
මැනවින් දේශනා කරන ලද ධර්මයට අනුව ධර්මානුකූලව හැසිරෙන්නෝ, තරණය කිරීමට ඉතා අපහසු වූ මාර රාජ්‍යය තරණය කොට පරතෙරට (නිවනට) යති.
පදය 11
පණ්ඩිතයා අඳුරු අකුසල් දහම් අතහැර දීප්තිමත් කුසල් දහම් වැඩිය යුතුය. ගිහි ගෙය හැර දමා නික්ම, ඇලෙන්නට අපහසු වූ විවේකයෙහි (චිත්ත විවේකයෙහි) ඇලිය යුතුය.
පදය 12
කාමයන් අතහැර, කිසිවක් මගේය යන හැඟීමෙන් තොරව එහිම සතුට පැතිය යුතුය. පණ්ඩිතයා සිතේ කෙලෙසුන්ගෙන් තම සිත පිරිසිදු කරගත යුතුය.
පදය 13
යමෙකුගේ සිත බොජ්ඣංග ධර්මයන් කෙරෙහි මැනවින් වඩන ලද්දේ ද, සියලු දැඩි ලෙස අල්ලා ගැනීම් අතහැරීමෙහි ඇලුනාහු ද, ආශ්‍රවයන් ක්ෂය කළ, ප්‍රඥා ප්‍රභා ඇති ඒ රහතන් වහන්සේලා මෙලොවදීම පිරිනිවියාහු වෙති.
පදය 14
පසුබිම
සාවත්තිය හි ජෙතවනරාම විහාරයේ සහ රාජගහ හි වේණුවනයේ දේශනා කරනු ලැබූ මෙම වර්ගය, පෙර අධ්‍යාය (බාල වර්ගය) ට ප්‍රතිවිරුද්ධව සැබෑ පණ්ඩිතයා සහ ප්‍රඥාවන්ගේ පරිසිද්ධ චරිතය ඉදිරිපත් කරයි. ධම්මපදාට්ඨකතා ට අනුව, වයස්ගත නවක භික්ෂූ 'රාධ'ගේ සිද්ධාන්තයේ දී ගාථා 76 නිකුත් කරන ලද්දේ, ඔහු සිය ගුරුවරයා සාරිපුත්තයාගේ දෙවිසරා රගුලාසිය සඳුනු ස්වර්ණ විසඳුමක් ලෙස පිළිගෙන අරහතු තත්ත්වයට ළඟා වූ බවයි. ශ්‍රවණ සිසුවු පණ්ඩිතයා දිය නිකුත් කරන්නා සහ තීරු සෑදින්නාගේ ඔස්තීකරණය දුටුවෙන් ධ්‍යානයේ දක්ෂතා ලබා ගැනීය.
මෙම පාඨය පිළිබඳව
රචකයා: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
ඔබ දැන සිටියාද?
සඳුනු ස්වර්ණ ඒ (ගාථා 76)
එක් බුද්ධිමතුන් දුටුවහොත් ඔවුන්ගේ දෝෂ පෙන්වා දෙන අතර ගිණු කරන, එවැනි පිරිසිද්ධ මිතුරු සඳුනු ස්වර්ණ වලට මඟ දෙන කෙනෙකු ගැනි පිළිගත යුතුය.
අස්ස කරන ගිරි (ගාථා 81)
ගිරිය හරි එක ඇතිවිට අරහන්ලා නොසැලෙන්නි සේ, ඉසල පුරුෂයින් නින්දා ප්‍රශංසා අතර නොසැලෙන්නි වෙති.
ගඞ්ධම්බිරි ගිඳුල (ගාථා 82)
දර්ශකයා උසස්ස ශ්රවණයක් කිරීමෙන්, ඔවුන් ඔඒක් ගඩිකරන සිතින් සිසිල්කර වෙති.
චතුර භුවිසර ශිල්පිනා (ගාථා 80)
සිතු නිකුත් කරන්නෝ ජලයබ ඉතිරි කරති, පරසුවු භුවිසරයෝ සිතු කරති, එවැනි ඉතිරි කරන්නෝ ස්ව්යං තම සිතු ගිණු කරති.
භවරිතා පිටපස්සා (ගාථා 85–86)
මිතුරුවරුන් අතර තරණ භිතිරුවසු එතරම් සුළුවකි; අනෙකුත් සිතුවු එක්ම පැතිරි දුවති ගිණු කරති.
විෂය අනුව සොයන්න
Buddha
බුදුදහම වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්‍රදායන් හරහා ප්‍රතිධ්වනිත වේ