ගාථා
කුසල් දහම් කිරීමෙහි ඉක්මන් විය යුතුය. පවින් සිත වළක්වා ගත යුතුය. කුසල් කිරීමෙහි ප්රමාද වන්නාගේ සිත පවෙහි ඇලී සතුටු වෙයි.
පදය 1
මිනිසෙකු අතින් පවක් සිදුවුවහොත්, එය නැවත නැවත නොකළ යුතුය. ඒ කෙරෙහි කැමැත්තක් ඇති කර නොගත යුතුය. පව් රැස්වීම මහත් දුකකි.
පදය 2
මිනිසෙකු පිනක් කරන්නේ නම්, එය නැවත නැවතත් කළ යුතුය. ඒ කෙරෙහි කැමැත්ත ඇති කරගත යුතුය. පින් රැස්වීම සැප ගෙන දෙයි.
පදය 3
පාපය විපාක නොදෙන තාක් පව්කාරයා ද යහපතක් දකියි. එහෙත් පාපය විපාක දෙන විට ඒ පව්කාරයා පාපයේ කටුක විපාක දකියි.
පදය 4
පින විපාක නොදෙන තාක් පින්වතා ද අයහපතක් අත්විඳිය හැක. එහෙත් පින විපාක දෙන විට ඒ පින්වතා බොහෝ යහපත් ඵල විපාක දකියි.
පදය 5
'එය මා වෙත නොපැමිණේය' කියා පව සුළු කොට නොසිතන්න. දිය බිංදුව බැගින් වැටීමෙන් වුව ද පැන් කළය පිරෙයි. මෝඩයා ද ස්වල්පය බැගින් එකතු කරමින් පවින් පිරී යයි.
පදය 6
'එය මා වෙත නොපැමිණේය' කියා පින සුළු කොට නොසිතන්න. දිය බිංදුව බැගින් වැටීමෙන් වුව ද පැන් කළය පිරෙයි. නුවණැත්තා ද ස්වල්පය බැගින් එකතු කරමින් පිනෙන් පිරී යයි.
පදය 7
අඩු පිරිවරක් ඇති මහත් ධනවත් වෙළෙන්දෙකු බියජනක මාර්ගය මගහරින්නාක් මෙන් ද, ජීවත්වීමට කැමති අයෙකු විෂ මගහරින්නාක් මෙන් ද, සියලු පාපයන් මුළුමනින්ම දුරු කළ යුතුය.
පදය 8
අතෙහි තුවාලයක් නැත්නම් අතින් විෂ වුව ද දරාගත හැක. තුවාල නැති අතට විෂ ඇතුළු නොවේ. එලෙසම පව් නොකරන්නාට පාපයක් නොවේ.
පදය 9
කිසිදු දොසක් නැති, පිරිසිදු වූ, කෙලෙස් රහිත වූ උතුමෙකුට යමෙක් ද්රෝහි වේ ද, සුළඟට එරෙහිව දැමූ සියුම් දූවිල්ල මෙන් ඒ පාපය ඒ මෝඩයා වෙතම පෙරළා පැමිණෙයි.
පදය 10
සමහරු නැවත මව්කුසක උපදිති. පව්කම් කළ අය නිරයෙහි උපදිති. සුගතිගාමී පින්වත්හු ස්වර්ගයෙහි උපදිති. ආශ්රව රහිත රහතන් වහන්සේලා පිරිනිවන් පාති.
පදය 11
අහසෙහි හෝ, සමුද්රය මධ්යයෙහි හෝ, පර්වත ගුහාවකට වැද හෝ කොතැනක සිටිය ද, කළ පාප කර්මයෙන් මිදිය හැකි තැනක් මේ ලෝකයෙහි කොතැනකවත් නැත.
පදය 12
අහසෙහි හෝ, සමුද්රය මධ්යයෙහි හෝ, පර්වත ගුහාවකට වැද හෝ කොතැනක සිටිය ද, මරණය විසින් යටපත් කරනු නොලබන තැනක් මේ ලෝකයෙහි කොතැනකවත් නැත.
පදය 13
පසුබිම
මෙම අධ්යාය පාලි ධර්ම්යපදයේ (ඛුද්දක නිකාය, පාලි ත්රිපිටක) පාප වර්ගයට (ගාතා 116–128) අයත්ය. ධර්ම්යපද-අට්ඨකතා ග්රන්ථයට අනුසාරේ, සාවත්ථි සහ වේසාලි නගරවල විවිධ ඒකාවලිවල බුද්ධ පරිසුද්ධ මෙම ගාතා උපදේශ කරන ලදි. ගාතා 125 සම්බන්ධයෙන් කොකයා නම් කෝපිත දඩයම්කරු පිළිබඳ ඉතිහාසික සිද්ධිය සඳහන්ය. ඔහු නිර්දෝෂ සහ පරිසුද්ධ භික්ෂුවකුට අසඳහා ගිය කුණුහරුප, ප්රතිඵලයක් ලෙස ඔහුගේ ශෙර දඩයම් කුකුරුවල ඔහුට පෙරළා ගිණු. එලෙසින්ම, භික්ෂුවරු ශීඝ්රතම අවකාශ ගමනින්ද කර්ම-විපාකයෙන් හෝ මරණයෙන් පලයා යා හැකිද යන්න සිතා බැලුවහුට, තතාගත ගාතා 127 සහ 128 උපදේශ කරන ලදි.
මෙම පාඨය පිළිබඳව
රචකයා: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
ඔබ දැන සිටියාද?
කල්යාණයෙහි ඉක්මන (ගාතා 116)
කෙනෙකු හොඳ කර්ම කිරීමෙහි ඉක්මනින් කටයුතු කරිය යුතුය සහ සිත පවයෙන් වළක්වා ගත යුතුය; කුසල් කර්ම කිරීමෙහි ප්රමාද වන්නාගේ සිත ස්වාභාවිකවම පවෙහි ඇලී සතුටු වෙයි.
ජල-පාත්ර උපමාව (ගාතා 121–122)
කුඩා පාපයකට 'එය මට ස්පර්ශ නොකරන්න' යැයි නොසිතිය. දිය බිඳුවක් බිඳුවෙන් පිරෙයි. එලෙසින්, මෝඩයා ස්වල්පයෙන් ස්වල්පයෙන් පිරිසිදුවීම තුලින් ස්වයංපුර කරන අතර, නුවණැතුන් ස්වල්පයෙන් ස්වල්පයෙන් පුණ්ය තුලින් ස්වයංපුර කරන්නේය.
නිරුණ් අතු (ගාතා 124)
අතෙහි තුවාලයක් නැත්නම්, අතින් විෂ ද දරාගත හැක; විෂ තුවාල තැනින්ම ඇතුළු වේ. එලෙසින්, පව් නොකරන්නාට පාපයක් නොවේ.
සුළඟට එරෙහිව දැමූ ධූවිල්ල (ගාතා 125)
යමෙක් නිර්දෝෂ, පිරිසිදු, කෙලෙස්-රහිත පුද්ගලයෙකුට ද්රෝහි කරන්නේ නම්, සුළඟට එරෙහිව දැමූ සියුම් ධූවිල්ල මෙන් ඒ පාපය ඒ මෝඩයා වෙතම පෙරළා පැමිණෙයි.
ලෝකයෙහි සැඟවීමෙන් තොරතැන (ගාතා 127–128)
ඇහසින්, සමුද්රයේ ගතිවලින්, පර්වත ගුහාවල—එම පෘතුවිවලින් යමෙක් තම පෙර පාපයෙන් හෝ මරණයෙන් සැඟවී සිටිය හැකි තැනක් නැත.
Buddha
බුදුදහම වෙතින් තවත්
සියල්ල බලන්නසම්බන්ධිත ඉගැන්වීම්
එකම ඉගැන්වීම, විවිධ සම්ප්රදායන් හරහා ප්රතිධ්වනිත වේ
