செய்யுள்கள்
383. வீரியத்தோடு முயன்று ஆசையின் பேராற்றை அறுத்தெறிவாய், புலனின்பங்களை விரட்டுவாய் அந்தணனே! தோன்றிய அனைத்தின் அழிவையும் உணர்ந்து, பிறப்பற்ற அழியா நிலையை (நிர்வாணத்தை) அறிபவனாக ஆவாய்!
பாடல் 1
384. புனிதமான தேடுபவன் சமதம் மற்றும் விபஸ்சனா (அமைதி மற்றும் குறிப்பறிவு) என்ற இரு குணங்களிலும் முடிவுபெற்றபோது, அனைத்து தளைகளும் அறிவின் மூலம் முடிவுக்கு வரும்.
பாடல் 2
385. எவனுக்கு அக்கரையோ இக்கரையோ அல்லது இருகரைகளுமோ இல்லையோ; துயரமற்றவனாய், முற்றிலும் பற்றற்றவனாய் இருப்பவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 3
386. தியானத்தில் ஆழ்ந்தவனாய், மாசற்றவனாய், சாந்தமாக அமர்ந்தவனாய், செய்ய வேண்டியதைச் செய்து முடித்தவனாய், மலங்களற்றவனாய், உன்னத நிலையை அடைந்தவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 4
387. பகலில் சூரியன் ஒளிர்கிறது; இரவில் சந்திரன் பிரகாசிக்கிறது; கவசம் பூண்ட அரசன் மிளிர்கிறான்; தியானிக்கும் முனிவன் தியானத்தில் ஒளிர்கிறான்; ஆனால் இரவும் பகலும் எந்நேரமும், விழித்தெழுந்த புத்தர் தன் தெய்வீக ஒளியால் ஒளிர்கிறார்.
பாடல் 5
388. தீமைகளை அப்புறப்படுத்தியதனால் அவன் 'அந்தணன்' எனப்படுகிறான்; சமநிலையான அமைதி ஒழுக்கத்தினால் அவன் 'சமணர்' எனப்படுகிறான்; தன் மாசுகளை விரட்டியடித்ததனால் அவன் 'துறவி' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 6
389. மெய்யான அந்தணன் மீது எவனும் கைவைக்கக் கூடாது, அந்தணனும் தன்னைத் தாக்குபவன் மீது சினத்தைக் கக்கக் கூடாது. அந்தணனைத் தாக்குபவனுக்குக் கேடுண்டாகுக; திருப்பிச் சினத்தை வெளிப்படுத்துபவனுக்கு அதைவிடப் பெருங்கேடு உண்டாகுக!
பாடல் 7
390. தன் மனதை விருப்பமான சுகங்களிலிருந்து விலக்கிக் கொள்வது அந்தணனுக்குச் சாதாரண நன்மையல்ல. எப்போதெல்லாம் பிறரைத் துன்புறுத்தும் எண்ணம் விலகுகிறதோ, அப்போதெல்லாம் துன்பம் முற்றிலும் தணிகிறது.
பாடல் 8
391. உடலாலும், சொல்லாலும், மனதாலும் எவனொருவன் தீமை செய்யாதிருக்கிறானோ; இம்மூன்று வழிகளிலும் அடக்கமுடைய அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 9
392. முழுமையாக விழிப்படைந்த புத்தர் போதித்த தர்மத்தை எவனிடமிருந்து ஒருவன் கற்றுக் கொள்கிறானோ, அந்த ஆசானை வேள்வி செய்யும் அந்தணன் புனிதத் தீயை வணங்குவது போலப் பயபக்தியுடன் வணங்க வேண்டும்.
பாடல் 10
393. சடைமுடியினாலோ, கோத்திரத்தினாலோ, பிறப்பினாலோ ஒருவன் அந்தணன் ஆகிவிடுவதில்லை. எவனிடத்தில் வாய்மையும் தர்மமும் உள்ளதோ, அவனே தூயவன்; அவனே உண்மையான அந்தணன்!
பாடல் 11
394. அறிவிலியே! உனது சடைமுடியால் என்ன பயன்? உனது மான் தோல் ஆடையால் என்ன பயன்? உன் உள்ளே அடர்ந்த காமக் காடு உள்ளது; நீயோ வெளிப்புறத்தை மட்டுமே அலங்கரிக்கிறாய்!
பாடல் 12
395. கந்தலாடையை உடுத்தியவனாய், மெலிந்து நரம்புகள் வெளியே தெரியுமளவிற்குத் தவம்புரிபவனாய், காட்டில் தனித்துத் தியானிக்கும் அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 13
396. அந்தணத் தாயின் வயிற்றில் பிறந்த காரணத்தினாலேயே ஒருவனை நான் அந்தணன் என்று கூறமாட்டேன். அவன் பற்றுக்களும் உடைமைகளும் உடையவனாயின் வெறும் 'போ-வாதி' (செருக்குடையோன்) மட்டுமே. ஏதும் இல்லாதவனாய், எதையும் பற்றாதவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 14
397. அனைத்துத் தளைகளையும் அறுத்தெறிந்துவிட்டு அச்சத்தால் நடுங்காதவனாய், பற்றுக்களைக் கடந்து தளைகளிலிருந்து விடுபட்டவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 15
398. வார்களை (வெறுப்பை), கயிறுகளை (ஆசையை), கடிவாளத்தை (தவறான பார்வைகளை) அறுத்துவிட்டு, அவித்தை எனும் குறுக்குத் தாழ்ப்பாளைத் தகர்த்து எறிந்த விழிப்படைந்தவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 16
399. எவ்விதக் கோபமும் இன்றி வசைகளையும், அடிகளையும், சிறைத் தளைகளையும் பொறுத்துக் கொள்பவனாய்; பொறுமையையே தன் படையாகக் கொண்ட அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 17
400. கோபமற்றவனாய், விரதங்களை மேற்கொள்பவனாய், ஒழுக்கமுடையவனாய், ஆசையற்றவனாய், அடக்கமுடையவனாய், தன் கடைசி உடலைத் தாங்கியுள்ள அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 18
401. தாமரை இலையில் நீர் போல, ஊசியின் கூர்முனையில் கடுகு போல, எவன் சிற்றின்பங்களில் ஒட்டாமல் இருக்கிறானோ—அவனையே நான் அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 19
402. இவ்வுலகிலேயே தன் துன்பங்கள் யாவும் அழிந்துவிட்டதை எவன் உள்ளபடி அறிகிறானோ, சம்சாரப் பெரும் சுமையைக் கீழே இறக்கிவைத்துத் தளைகளிலிருந்து விடுபட்ட அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 20
403. ஆழ்ந்த ஞானமுடையவனாய், அறிவாளியாய், நல்வழியையும் தீவழியையும் பகுத்தறியும் ஆற்றல் கொண்டவனாய், உன்னத குறிக்கோளை அடைந்த அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 21
404. இல்லறத்தோடோ அல்லது துறவிகளோடோ ஒட்டாமல், வீடற்றவனாய் அலைந்து, மிகக் குறைந்த ஆசைகளுடைய அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 22
405. அசைவன, அசையாதன ஆகிய அனைத்து உயிர்களிடத்தும் வன்முறையைத் துறந்து, எவரையும் கொல்லாமலும் பிறரைக் கொல்லத் தூண்டாமலும் இருப்பவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 23
406. பகைவர்களிடையே பகையற்றவனாய், வன்முறையாளர்களிடையே அமைதியானவனாய், தீவிரமாகப் பற்றிக்கொள்பவர்களிடையே பற்றற்றவனாய் இருப்பவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 24
407. ஊசியின் முனையிலிருந்து விழும் கடுகைப் போல, எவனிடமிருந்து காமம், வெறுப்பு, செருக்கு, வஞ்சகம் ஆகியவை விழுந்துவிட்டனவோ—அவனையே நான் அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 25
408. கடினமற்றதும், அறிவூட்டுவதும், வாய்மையானதும், எவரையும் புண்படுத்தாததுமான சொற்களைப் பேசுபவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 26
409. இவ்வுலகில் நீளமானதோ குட்டையானதோ, சிறியதோ பெரியதோ, நல்லதோ கெட்டதோ கொடுக்கப்படாத எதையும் கவர்ந்து கொள்ளாதவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 27
410. இவ்வுலகிலோ மறுவுலகிலோ எவ்வித ஆசைகளும் இல்லாதவனாய், பற்றுக்களற்றவனாய், விடுபட்டவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 28
411. எவனிடம் எவ்விதப் பற்றும் இல்லையோ, மெய்யறிவினால் எவன் சந்தேகங்களைக் கடந்துவிட்டானோ, மரணமில்லாப் பெருநிலையை எய்திய அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 29
412. இவ்வுலகில் புண்ணியம், பாவம் ஆகிய இரண்டின் பிணைப்பையும் கடந்தவனாய், துயரற்றவனாய், மாசற்றவனாய், முற்றிலும் தூயவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 30
413. களங்கமற்ற நிலவைப் போலத் தூயவனாய், அமைதியானவனாய், கலக்கமற்றவனாய், பவத்தின் மீதான ஆசை முற்றிலும் அழிந்துபோனவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 31
414. சம்சாரமும் மயக்கமுமாகிய இந்தச் சகதியைக் கடந்து, அக்கரை சேர்ந்தவனாய், தியானிப்பவனாய், சலனமற்றவனாய், சந்தேகங்களற்றவனாய், பற்றின்றி அமைதியடைந்தவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 32
415. இவ்வுலகில் காமங்களை முற்றிலுமாகத் துறந்து, வீடற்ற துறவியாகத் திரிகின்றவனாய், காமப் பிறவி ஆசைகளை வேரறுத்தவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 33
416. இவ்வுலகில் தணியா வேட்கையைத் துறந்து, வீடற்ற துறவியாகத் திரிகின்றவனாய், ஆசையையும் பவத்தையும் அழித்தவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 34
417. மானுடப் பிணைப்புகளைத் துறந்து, தேவலோகப் பிணைப்புகளையும் கடந்தவனாய்; எல்லாவிதப் பிணைப்புகளிலிருந்தும் விடுபட்டவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 35
418. இன்பம், துன்பம் இரண்டையும் துறந்து, சாந்தமடைந்தவனாய், பற்றுதல்களற்றவனாய், உலகங்கள் அனைத்தையும் வென்ற வீரனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 36
419. உயிர்களின் மறைவையும் மறுபிறப்பையும் உள்ளபடி அறிந்தவனாய், பற்றற்றவனாய், சுகதராய், விழிப்படைந்த புத்தராய் இருப்பவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 37
420. எவனது கதியைத் தேவர்களோ, கந்தர்வர்களோ, மனிதர்களோ அறிய முடியாதோ; மன மாசுகள் அனைத்தும் அழிந்த அந்த அருகதரை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 38
421. கடந்த காலத்திலோ, எதிர்காலத்திலோ, நிகழ்காலத்திலோ எதன் மீதும் தனதென்ற பற்றில்லாதவனாய், உடைமைகள் அற்றவனாய், எதையும் பற்றாதவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 39
422. மனிதரில் காளை போன்றவனை, உன்னத வீரனை, மாமுனியை, மாரனை வென்றவனை, ஆசையற்றவனை, பாவக் கறை நீங்கித் தூய நீராடியவனை, விழிப்படைந்த புத்தனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 40
423. தன் முற்பிறவிகளை அறிந்தவனாய், சொர்க்கத்தையும் நரகத்தையும் காண்பவனாய், பிறவியின் முடிவை எட்டியவனாய், உயர் மெய்ஞ்ஞானத்தில் தேர்ச்சி பெற்ற முனியாய், முடிக்க வேண்டிய அனைத்தையும் முடித்த அவனை—நானே அந்தணன் என்பேன்.
பாடல் 41
பின்னணி
இந்த வர்க்கம் பாலி தம்மபதத்தைச் (குத்தக நிகாயம், பாலி நெறிநூல்) சேர்ந்த பிராமண வர்க்கம், செய்யுள்கள் 383-423. சாவத்தியிலுள்ள ஜேதவனத்திலும் இராஜகஹத்திலுள்ள வேளுவனத்திலும் அருளப்பட்ட இந்தச் செய்யுள்கள், செருக்குடைய வேத குருமார்களுக்கும், கடுமையான தவ முறைகளைப் பின்பற்றிய துறவிகளுக்கும், அருகத்துவம் என்ற உன்னத கனியை உணர்ந்த பிக்குகளுக்கும் உரைக்கப்பட்டவை. செய்யுள் 383, தாகத்தின் ஓட்டத்தைத் துண்டிக்க முழு முயற்சியுடன் பாடுபடுமாறு ஒரு பிராமண பக்தரிடம் வலியுறுத்திக் கூறப்பட்டது. மன்னர் பசேனதி சூரிய அஸ்தமன வேளையில் ஒளிரும் அரச ஆடைகளுடன் மடாலயத்திற்கு வந்தபோது, வணக்கத்திற்குரிய காளுதாயி ஆழ்ந்த தியானத்தில் அமர்ந்து பொன்னொளி வீசிக்கொண்டிருந்தார்; அப்போது செய்யுள் 387 அருளப்பட்டது. அதனால் விழித்தெழுந்த புத்தர் பகலில் சூரியனையும், இரவில் சந்திரனையும், இரவும் பகலும் எல்லா மன்னர்களையும் துறவிகளையும் விட மிகுந்து ஒளிர்கிறார் என்பதை வெளிப்படுத்தினார். செய்யுள்கள் 393-394, சடைமுடி வளர்த்து மான்தோல் அணிந்தபடியே உள்ளத்தில் மாசுகளைக் கொண்டிருந்த போலியாளர்களை வெளிப்படுத்தின. நிறைவுச் செய்யுள்கள் (420-423) புத்தரின் மூன்று உயர் அறிவுகளைத் (தேவிஜ்ஜா) தொகுத்துரைக்கின்றன.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
பிறப்பு அல்லது குலத்தினால் அல்ல (பாடல் 393)
சடைமுடியினால் அல்ல, குல வம்சத்தினால் அல்ல, தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்து பிறப்பினால் அல்ல ஒருவர் உண்மையான அந்தணனாக மாறுகிறான். உண்மை மற்றும் தம்மம் உள்ளவருக்கு—அவன் சுத்தமாக உள்ளான், அவன் உண்மையான அந்தணன்!
உள்ளுக்குள் வனம் மற்றும் வெளிப்பூச்சு (பாடல் 394)
உனது சடைமுடி என்ன பயன் தருகிறது, ஓ மதியற்ற ஒருவனே? உனது மான் தோல் உடை என்ன பயன் தருகிறது? உனக்குள் அசுத்தங்களின் சிக்கன வனம் உள்ளது, ஆயினும் நீ வெளிப்புறம் மாத்திரம் சுத்தம் செய்கிறாய்!
நான்கு ஒளிகள் மற்றும் புத்தர் (பாடல் 387)
சூரியன் பகலில் ஒளிரக் செய்யும்; சந்திரன் இரவை தெளிவாக்குகிறாள்; வீரன் கவசத்துடன் ஒளிரக் செய்யும்; தியான சக்தி வாய்ந்த ஞானி சமாதியில் ஒளிரக் செய்யும்; ஆயினும் பகலிலும் இரவிலும் ஒளிமாக விளங்கும் உணர்ந்த புத்தர் உயர்ந்த மகிமையில் ஒளிரக் செய்கிறார்.
சரசவு விதை ஆணகல் நுனியில் (பாடல்கள் 401 மற்றும் 407)
நீர் தாமரை இலையில் இருந்து கடக்கும் போல், சரசவு விதை ஆணகல் முனையில் இருந்து கடக்கும் போல்—புலன் போக்கிற்கு பற்றாத ஒருவன், விருப்பு, வெறுப்பு, மற்றும் வெகுளி விலகிய ஒருவனை—அவனையே நான் உண்மையான அந்தணன் என்று சொல்வேன்.
ஞானத்தின் உச்ச நிலை (பாடல்கள் 422–423)
உயர்ந்த, உச்ச வீரன், பெரிய முனிவர், மாரனை வென்றவர், இச்சையற்ற, சுத்த, உணர்ந்தவர்; தன் கடந்த பிறப்புகளை அறிபவர், விண்ணிலக மற்றும் துயர நிலங்களைக் காணுபவர், மற்றும் அனைத்து பிறப்புகளின் நிறுத்தத்தை அடைந்தவர்—அவனையே நான் உண்மையான அந்தணன் என்று சொல்வேன்!
தலைப்பு வாரியாக உலாவு
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது