செய்யுள்கள்
256. அவசரத்திலோ அல்லது பலவந்தத்திலோ தீர்ப்பு வழங்குவதால் ஒருவன் அறநெறி நின்றவன் ஆகிவிடுவதில்லை. ஆனால் நன்மையையும் தீமையையும் ஆராய்ந்து அறியும் அறிஞனே...
பாடல் 1
257. நடுவுநிலை தவறாது, நீதியோடும் அறத்தோடும் பிறரை வழிநடத்துபவன், தர்மத்தால் காக்கப்படும் நுண்ணறிவுடையவன்—அவனே 'அறநெறி நின்றோன்' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 2
258. அதிகம் பேசுவதனாலேயே ஒருவன் அறிஞனாகி விடுவதில்லை. அமைதியானவனாய், பகையற்றவனாய், அச்சமற்றவனாய் இருப்பவனே 'அறிஞன்' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 3
259. அதிகம் ஓதுவதாலேயே ஒருவன் தர்மத்தைத் தாங்குபவனாக மாட்டான். சிறிதே கேட்டிருப்பினும் தன் வாழ்வால் தர்மத்தைக் காண்பவனாய், தர்மத்தைப் புறக்கணிக்காதவனே உண்மையான 'தர்மதரன்'.
பாடல் 4
260. தலை நரைத்துவிட்ட காரணத்தினாலேயே ஒருவன் 'தேரர்' (முதிய துறவி) ஆகிவிடுவதில்லை. அவனது வயது முதிர்ந்திருக்கலாம், ஆயினும் அவன் 'வீணாக முதுமையடைந்தவன்' என்றே அழைக்கப்படுகிறான்.
பாடல் 5
261. எவனிடம் வாய்மை, தர்மம், அஹிம்சை, தன்னடக்கம், புலனடக்கம் ஆகியவை உள்ளதோ—மாசுகளை நீக்கிய அந்த அறிவுடைய முனிவனே உண்மையான 'தேரர்' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 6
262. வெறும் பேச்சாற்றலாலோ, உடல் அழகாலோ ஒருவன் நல்லவன் ஆகிவிடுவதில்லை, அவன் பொறாமையும், கஞ்சத்தனமும், வஞ்சகமும் உடையவனாய் இருப்பின்.
பாடல் 7
263. ஆனால் எவனிடத்தில் இத்தீமைகள் வேரோடு அறுக்கப்பட்டு அடியோடு அழிக்கப்பட்டனவோ—குற்றங்களை நீக்கிய அந்த விவேகியே உண்மையில் சிறந்தவன் எனப்படுகிறான்.
பாடல் 8
264. ஒழுக்கமில்லாதவனாய், பொய் பேசுபவனாய், ஆசையிலும் பேராசையிலும் மூழ்கியிருப்பவன் தலை மொட்டையடித்துக் கொள்வதனால் மட்டும் துறவியாகி விடுவானா? அவன் எவ்வாறு துறவியாக முடியும்?
பாடல் 9
265. ஆனால் எவன் சிறியதும் பெரியதுமான தீமைகள் அனைத்தையும் முற்றிலும் அடக்குகிறானோ—தீமைகளை அடக்கிய காரணத்தினாலேயே அவன் 'சமணர்' (துறவி) எனப்படுகிறான்.
பாடல் 10
266. பிறரிடம் பிச்சை எடுப்பதனாலேயே ஒருவன் பிக்கு (துறவி) ஆகிவிடுவதில்லை. தூய்மையற்ற வழக்கங்களை மேற்கொள்வதால் ஒருவன் பிக்குவாக முடியாது.
பாடல் 11
267. இவ்வுலகில் புண்ணியம், பாவம் இரண்டையும் கடந்து, பிரம்மச்சரியம் பூண்டு, உலகை ஞானத்தோடு உற்றுநோக்கி வாழ்பவனே உண்மையில் 'பிக்கு' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 12
268. மௌனம் காப்பதனாலேயே அறிவற்ற மூடனொருவன் முனியாகி விடுவதில்லை. ஆனால் துலாக்கோலை ஏந்துவது போலச் சிறந்ததை மட்டும் தேர்ந்தெடுத்துக் கொள்ளும் அறிஞனே...
பாடல் 13
269. ...தீமைகளை முற்றிலுமாக விலக்குகிறானோ, அவனே முனி; அதனாலேயே அவன் முனி எனப்படுகிறான். இரு உலகங்களையும் பகுத்தறியும் அவனே 'முனி' என அழைக்கப்படுகிறான்.
பாடல் 14
270. உயிரினங்களை இம்சிப்பதனால் ஒருவன் 'ஆரியன்' (உயர்ந்தவன்) ஆகிவிடுவதில்லை. எல்லா உயிர்களிடத்தும் அன்பு காட்டி அஹிம்சையைக் கடைப்பிடிப்பதனாலேயே அவன் 'ஆரியன்' எனப்படுகிறான்.
பாடல் 15
271. வெறும் ஒழுக்க விதிகளினாலும் விரதங்களினாலும் அல்ல, பேரறிவினாலோ அல்ல, சமாதி நிலையை அடைவதாலோ அல்ல, தனிமையில் உறங்குவதாலோ அல்ல...
பாடல் 16
272. ...'சாதாரண உலக மக்கள் எட்டாத துறவறப் பேரின்பத்தை நான் தொட்டுவிட்டேன்' என்று கருதி, பிக்குவே, மன மாசுகள் அனைத்தும் அழியும் வரை ஒருபோதும் நிம்மதி கொண்டு அமைதியடைந்துவிடாதே!
பாடல் 17
பின்னணி
இந்த அத்தியாயம் பாலி தம்மபதத்தைச் சேர்ந்தது (குட்டக நிகாயம், பாலி நெறிநூல் தொகுப்பு), தம்மட்ட வக்கம், பாடல்கள் 256–272. சாவத்தியிலுள்ள ஜேதவன மடாலயத்தில் உரைக்கப்பட்ட இப்பாடல்கள், இலஞ்சம் வாங்கும் அநீதியான நீதிபதிகள், வயதை மட்டுமே காரணமாகக் காட்டி மரியாதை கோரும் செருக்குள்ள முதிய பிக்குகள், பேராசையை உள்ளத்தில் வைத்துக்கொண்டு வெளித்தோற்றமான மொட்டையடிப்பை மட்டும் நம்பிய போலித் துறவிகள் ஆகியோரைப் பற்றிய தகராறுகள் எழுந்தபோது தோன்றின. பாடல்கள் 256–257, சாவத்தியில் சட்டத் தீர்ப்புகளைத் திரித்த ஊழல் நீதிபதிகளைக் கண்ட பின் உரைக்கப்பட்டன. பாடல்கள் 260–261, தேரர் லகுண்டக பத்தியரைப் பற்றி உரைக்கப்பட்டன; அவர் மிகச் சிறிய உருவம் உடையவராக இருந்ததால் வருகை தந்த பிக்குகள் அவரைச் சாமணேரர் என்று தவறாக எண்ணினர்; நரை முடி மட்டுமே ஒருவரைத் தேரராக்காது என்பது இங்கு போதிக்கப்படுகிறது; பாடல்கள் 264–265, பொய் கூறி விவாதங்களில் வென்ற பிக்கு ஹத்தகரைப் பற்றியவை. பாடல்கள் 271–272, முழு விடுதலை எய்தும் வரை வெறும் தியான ஒன்றிப்பிலோ துறவு தனிமையிலோ மனநிறைவு கொண்டு ஓய்ந்துவிட வேண்டாம் என்று பிக்குகளுக்கு விடுக்கப்பட்ட அவசர அறிவுரையாக அமைந்தன.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
நீதியான முடிவுகள் (பாடல்கள் 256–257)
பக்கச்சார்பு கொண்ட முடிவுகளைப் பொருக்கடிப்பதாலேயே ஒருவன் தர்மத்தில் நிலைநிற்கமாட்டான். சரியையும் தவறையும் தூக்கிச் சுங்கி வேகம் இல்லாமல் மற்றவர்களுக்கு வழிகாட்டி பக்கச்சார்பு இல்லாமல் வாய்மையிற்கு இணங்கிச் செல்பவனே தர்மத்தில் நிலைநிற்கும் பெரியவன் என்றே அழைக்கப்படுகிறான்.
உண்மையான முதுமை (பாடல்கள் 260–261)
முகம் வெண்மையாயிருப்பதால் ஒருவன் தேரர் (முதிய துறவி) ஆகிவிடுவதில்லை; அவனது வயது முதிர்ந்திருந்தாலும் அவன் வீணாக முதுமையடைந்தவன் என்றே அழைக்கப்படுகிறான். தமக்குள் வாய்மை, நீதி, அகிம்சை, தன்னடக்கம் மற்றும் மன நிலை வளர்ப்பு உள்ளவனே, பிழையற்ற அறிவுள்ள முனிவனே வாஸ்தவமான தேரர் ஆவான்.
சிரசமுண்டனாகிய மாத்திரமே துறவியாய் மாட்டான் (பாடல்கள் 264–265)
பொய் பேசிப் பொய் உரைக்கும் விரத நிலையை நிரந்தரிக்கப் பெறாத ஒருவன் ஆசை மற்றும் கோளாறுகளாலே நிறைந்து சிரசமுண்டனாக உறையுள்ளபடியும் துறவிதனைக் கொடுக்க மாட்டான். சிறிய மற்றும் பெரிய அனைத்து வீணங்களையும் அடக்கிக் கொள்ளும் பவனே, அவ்வீணங்களை அடக்கியதற்குக் சமணன் (துறவி) என அழைக்கப்படுகிறான்.
உண்மையான ஆரியன் (பாடல் 270)
உயிரினங்களைக் கொல்பவனாய் இருப்பதாலேயே ஒருவன் ஆரியன் (உயர்ந்தவன்) ஆகிவிடுவதில்லை. எல்லா உயிர்களிடத்தும் அகிம்சையுடன் நடந்து கொள்பவனே ஆரியன் என அழைக்கப்படுகிறான்.
முழுமையான விடுதலை வரை திருப்தி நேடாதே (பாடல்கள் 271–272)
மாத்திரமாக ஒழுக்க விதிகளையும் விரதங்களையும் கடைப்பிடிக்கின்ற செயலாலோ, பெரிய அறிவினாலோ, மனக்கற்றைக் கிரந்த நிலையினாலோ, தன் வாழ்க்கையில் ஒழுக்கத்திற்கென ஒதுங்கிய வாழ்க்கைக்கென வாழுந்த செயற்பாட்டினாலோ ஒரு முனிவன் நிலைத்திருப்தி பெற்று விடாதே. யாம் தபஸ்விகளுக்கு உள்ளவ பேரின்பம் அனுபவித்துவிட்டேன் என்று சொல்லிக் கொள்ளக் கூடாது—ஆயினும் முழுமையான மனக் குற்றநீக்கத்தை அடைந்திருக்கும் வரையில் இந்த முயற்சியைக் கைவிடக் கூடாது.
தலைப்பு வாரியாக உலாவு
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது