செய்யுள்கள்
235. இப்போது நீ உலர்ந்த மஞ்சள் இலை போன்றாகிவிட்டாய்; எம தூதர்களும் உன்னை நெருங்கிவிட்டனர். புறப்படும் வாசலில் நிற்கிறாய், ஆனால் உன் பயணத்திற்கு எந்த வழியுணவையும் (புண்ணியத்தையும்) நீ சேமிக்கவில்லை!
பாடல் 1
236. ஆதலின் உனக்கு நீயே தீவாகுக! விரைந்து முயல்க, ஞானியாகுக! மாசுகளைக் களைந்து களங்கமற்றவனாய், மேலோரின் திவ்விய நிலையை அடைவாய்.
பாடல் 2
237. உனது ஆயுள் இப்போது முடிவுக்கு வந்துவிட்டது; எமனின் இருப்பிடத்தை நோக்கி நீ செல்கிறாய். இடையில் தங்குமிடம் ஏதுமில்லை, ஆயினும் பயணத்திற்கு வழியுணவு எதையும் நீ சேமிக்கவில்லை!
பாடல் 3
238. ஆதலின் உனக்கு நீயே தீவாகுக! விரைந்து முயல்க, ஞானியாகுக! மாசுகளைக் களைந்து களங்கமற்றவனாய், மீண்டும் பிறப்பையும் முதுமையையும் அடையமாட்டாய்.
பாடல் 4
239. தட்டான் வெள்ளியின் களிம்பைப் போக்குவது போல, விவேகி படிப்படியாக, சிறிது சிறிதாக, கணந்தோறும் தன் மாசுகளை அகற்ற வேண்டும்.
பாடல் 5
240. இரும்பிலிருந்து உண்டான துருவே அந்த இரும்பையே அரித்து அழிப்பது போல, வரம்பு மீறி நடப்பவனின் சொந்தச் செயல்களே அவனைத் துர்கதிக்குக் கொண்டு செல்கின்றன.
பாடல் 6
241. ஓதாமை மந்திரங்களுக்கு மாசு, பராமரியாமை வீடுகளுக்கு மாசு, சோம்பல் அழகிற்கு மாசு, மறதி காவலாளிக்கு மாசு.
பாடல் 7
242. ஒழுக்கமின்மை பெண்ணிற்கு மாசு, உலோபத்தனம் கொடுப்பவனுக்கு மாசு; தீய செயல்களே இவ்வுலகிலும் மறுவுலகிலும் உண்மையான மாசுகளாகும்.
பாடல் 8
243. ஆனால் இந்த எல்லா மாசுகளையும் விடப் பெரும் மாசு அறியாமையே (அவித்தை). பிக்குகளே! இந்த மாபெரும் மாசைத் துறந்து முற்றிலும் தூயவராகுங்கள்!
பாடல் 9
244. வெட்கமற்றவனாய், காகத்தைப் போலத் துணிச்சல் கொண்டவனாய், புறங்கூறுபவனாய், செருக்குடையவனாய், ஒழுக்கங்கெட்ட வாழ்க்கை வாழ்பவனுக்கு வாழ்வது எளிதாகத் தோன்றுகிறது.
பாடல் 10
245. ஆனால் நாணமுடையவனாய், எப்போதும் தூய்மையை நாடுவோனாய், பற்றற்றவனாய், அடக்கமுடையவனாய், தூய வாழ்க்கை வாழும் நுண்ணறிவுடையவனுக்கு வாழ்வு கடினமானதாகிறது.
பாடல் 11
246. இவ்வுலகில் எவன் ஒருவன் உயிர்களைக் கொல்கிறானோ, பொய் பேசுகிறானோ, கொடுக்காததைக் கவர்கிறானோ, பிறன் மனைவியிடம் செல்கிறானோ...
பாடல் 12
247. ...மேலும் மதுபானத்தை நாடுகிறானோ—அத்தகைய மனிதன் இந்த உலகிலேயே தன் சொந்த வேரையே வெட்டி விடுகிறான்.
பாடல் 13
248. மனிதனே, இதை உணர்ந்துகொள்: தீய செயல்கள் கட்டுப்பாடற்றவை! பேராசையும் அநீதியும் உன்னை நீண்ட காலத் துன்பத்தில் தள்ளிவிடாதிருக்கட்டும்.
பாடல் 14
249. மக்கள் அவரவர் நம்பிக்கையின்படியும் விருப்பப்படியும் ஈகின்றனர். மற்றவர்களுக்குக் கிடைக்கும் உணவையும் நீரையும் கண்டு பொறாமை கொள்பவன், இரவிலோ பகலிலோ ஒருபோதும் சித்த அமைதியை (சமாதியை) அடைவதில்லை.
பாடல் 15
250. ஆனால் எவனிடத்தில் இந்தப் பொறாமை உணர்வு வேரோடு பிடுங்கி எறியப்பட்டு அடியோடு அழிக்கப்பட்டதோ, அவனே இரவிலும் பகலிலும் சித்த அமைதியை எய்துகிறான்.
பாடல் 16
251. காமத்தைப் போன்ற தீ வேறில்லை; வெறுப்பைப் போன்ற பிடி வேறில்லை; மயக்கத்தைப் போன்ற வலை வேறில்லை; ஆசையைப் போன்ற பெருநதி வேறில்லை.
பாடல் 17
252. பிறர் குற்றங்களைக் காண்பது எளிது, ஆனால் தன் குற்றங்களைக் காண்பது அரிது. மற்றவர்களின் குற்றங்களைப் பதரைப் போலத் தூற்றி விடுகிறான், ஆனால் சூதாடி கள்ளப் பகடையை மறைப்பது போலத் தன் தவறுகளை மறைக்கிறான்.
பாடல் 18
253. எப்போதும் பிறர் தவறுகளையே பார்த்துக்கொண்டு எரிச்சலடைபவனுக்கு, அவனது மன மாசுகள் பெருகிக்கொண்டே போகின்றன; அவன் மாசுகளை அழிப்பதிலிருந்து வெகு தொலைவில் இருக்கிறான்.
பாடல் 19
254. வானத்தில் தடம் ஏதுமில்லை; உன்னத நெறிக்கு வெளியே உண்மையான துறவி எவரும் இல்லை. உலக மக்கள் மன மாயைகளில் திளைக்கின்றனர்; ஆனால் ததாகதர்கள் மாயைகளற்றவர்கள்.
பாடல் 20
255. வானத்தில் தடம் ஏதுமில்லை; உன்னத நெறிக்கு வெளியே உண்மையான துறவி இல்லை. தோன்றிய எதுவும் நிலையானதல்ல; புத்தர்களிடத்தில் எந்தவொரு சலனமும் இல்லை.
பாடல் 21
பின்னணி
இந்த அத்தியாயம் பாலி தம்மபதத்தைச் சேர்ந்தது (குட்டக நிகாயம், பாலி நெறிநூல் தொகுப்பு), மல வக்கம், பாடல்கள் 235–255. சாவத்தியிலுள்ள ஜேதவனத்திலும் இராஜகஹத்திலுள்ள வேளுவனத்திலும் உரைக்கப்பட்ட இப்பாடல்கள், முதுமை வரை ஒழுக்க விழிப்புணர்வைப் புறக்கணித்த பிக்குகள், இறைச்சிக்காக உயிர்களைக் கொல்வோர், இல்லறத்தாருக்கு உரைக்கப்பட்டன. பாடல்கள் 235–238, இறுதி நேரம் வரை ஆன்மிகத் துணைப்பொருள் எதுவும் சேர்க்காமல் வாழ்ந்த ஒரு முதிய கசாப்புக்காரருக்கு உரைக்கப்பட்டன. பாடல் 240, தன் புதிய ஆடையின் மீது வெறித்தனமான பற்றை வளர்த்துக்கொண்டு, இறந்து அதன் ஓரத்தில் ஒரு பூச்சியாகப் பிறந்த ஒரு பிக்குவைப் பற்றி உரைக்கப்பட்டது. பாடல்கள் 246–248, ஐந்து சீலங்களை (பஞ்சசீலம்) மீறுவதற்கு எதிராக முறையாக எச்சரித்து, ஒழுக்கத்தை மீறுவது இப்பிறவியிலேயே தன் ஆன்மிக வேர்களைத் தானே தோண்டி எடுப்பதாகும் என்று அறிவிக்கின்றன.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
உலர்ந்த இலை நீ உலர்ந்த மஞ்சள் இலையைப் போல் விழவுண்டாக இருக்கிறாய். யமனின் தூதர்கள் உன்னை எதிர்நோக்கினர் ஆனால் நீ பயணத்திற்கான வழிசரக்குகளைத் தயாரிக்கவில்லை.
கிரமப்படிப் பரிசுத்தம் விவேகியுள்ளவன் தட்டசால் வெள்ளியின் களிம்பை நீக்குவது போல் படிப்படியாக சிறிது சிறிதாக தனது மாசுகளை அகற்றுக.
இரும்பின் தொய்யல் இரும்பிலிருந்து உண்டான தொய்யல் அந்த இரும்பையே அரித்து அழிப்பது போல் கட்டுப்பாடு விடாதவனின் சொந்தச் செயல்களே அவனை துர்கதிக்குக் கொண்டு செல்கின்றன.
உச்சமான மாசு அறியாமை சர்வ மாசுகளிலும் ஆபத்தான மாசு அறியாமை. பிக்குகளே இந்த மாபெரும் மாசையை துறந்து முற்றிலும் தூய்மையாக வாழ்ந்து விடுங்கள்.
பிறர் குற்றத்தை நாடுவோனின் பாக்கியமின்மை பிறர் குற்றங்களைக் காண்பது எளிது ஆனால் தன் குற்றங்களைக் காண்பது அரிது. நிரந்தரம் பிறர் தவறுகளையே தேடுவோனின் மன மாசுகள் பெருகிக் கொண்டே செல்கின்றன.
தலைப்பு வாரியாக உலாவு
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது