தණ්ஹா வர்க்கம்

334. கவனக்குறைவாக வாழும் மனிதனின் ஆசையானது மாலுவா கொடியைப் போலப் படர்ந்து வளர்கிறது. காட்டில் பழத்தை நாடித் தாவும் குரங்கைப் போல, அவன் பிறவியிலிருந்து பிறவிக்குத் தாவுகிறான்.

335. இவ்வுலகில் இழிவானதும் பற்றிக்கொள்வதுமான இந்த ஆசை எவனை அடக்குகிறதோ, அவனது சோகங்கள் அடைமழையால் நனைந்த பீரணப் புல்லைப் போலப் பெருகுகின்றன.

336. ஆனால் இவ்வுலகில் வெல்வதற்கரிய இந்த இழிவான ஆசையை எவன் ஒருவன் வெல்கிறானோ, தாமரை இலையிலிருந்து நழுவும் நீர்த்துளி போல அவனிடமிருந்து சோகங்கள் நழுவி விழுகின்றன.

337. இங்கே கூடியுள்ள உங்களுக்கு மங்களம் உண்டாகட்டும், இதை உங்களுக்குக் கூறுகிறேன்: நறுமண உசீரம் பெறப் பீரணப் புல்லின் வேரைத் தோண்டுவது போல, ஆசையின் வேரைத் தோண்டி எறியுங்கள்! காட்டாற்று வெள்ளம் நாணலை முறிப்பது போல, மாரன் உங்களை மீண்டும் மீண்டும் முறித்துவிடாதிருக்கட்டும்.

338. வேர் கெடாமல் உறுதியாக இருக்கும் போது வெட்டப்பட்ட மரமும் மீண்டும் தளிர்ப்பது போல, ஆசையின் மறைந்திருக்கும் வேர்கள் அடியோடு அழியாத வரை, இந்தத் துன்பமானது மீண்டும் மீண்டும் உண்டாகிறது.

339. இன்பகரமான விஷயங்களை நோக்கிப் பாயும் முப்பத்தாறு ஆசை நதிகள் எவனிடம் வலிமையாய் ஓடுகின்றனவோ, காமத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட அந்த எண்ணப் பெருவெள்ளம் தவறான பார்வையுடைய அவனை அடித்துச் செல்கிறது.

340. ஆசையின் ஓடைகள் எங்கும் பாய்கின்றன; வேட்கையின் கொடி முளைத்து நிலைத்து நிற்கிறது. அக்கொடி முளைத்திருப்பதைக் கண்டு, ஞானத்தினால் அதன் வேரை அறுத்தெறியுங்கள்!

ஆசையில் ஆழ்கொண்ட அனுபவங்களும் பற்றுக்களால் ஊறிய இன்பங்களும் ஜீவிகளுக்குத் தோன்றுகின்றன. புலன் சுகத்தை பற்றிக்கொண்டு உலக இன்பங்களை நாடுவோர் இந்த மனிதர்கள் உண்மையாகவே பிறப்பிற்கும் முதுமைக்கும் வசப்பட்டுள்ளனர்.

342. ஆசையால் சூழப்பட்ட மக்கள், கண்ணியில் சிக்கிய முயலைப் போல அச்சத்துடன் தவிக்கின்றனர். தளைகளினாலும் பற்றுக்களினாலும் பிணைக்கப்பட்டவராய், நீண்ட காலத்திற்கு மீண்டும் மீண்டும் துன்பத்தை அடைகின்றனர்.

343. ஆசையால் சூழப்பட்ட மக்கள், கண்ணியில் சிக்கிய முயலைப் போல அச்சத்துடன் தவிக்கின்றனர். ஆதலின் தனக்கு பற்றற்ற நிலையை (விடுபடுதலை) விரும்பும் சாதகன் ஆசையை முற்றிலுமாக விரட்ட வேண்டும்.

344. இல்லற ஆசைக் காட்டிலிருந்து விடுபட்டுத் துறவறக் காட்டை நாடிய ஒருவன், காட்டை விட்டு நீங்கி மீண்டும் ஆசைக் காட்டிற்கே ஓடுகிறான்—அந்த மனிதனைப் பாருங்கள்! தளைகளிலிருந்து விடுபட்டும், அவனே மீண்டும் தளைகளையே நோக்கி ஓடுகிறான்!

345. இரும்பு, மரம் அல்லது கயிற்றால் ஆன தளைகளை ஞானிகள் வலிமையான தளைகள் என்று சொல்வதில்லை. ஆனால் மணிகளிலும் குண்டலங்களிலும் மயங்குவதும், பிள்ளைகள் மீதும் மனைவியின் மீதும் கொள்ளும் பேரன்பும்...

346. ...இதையே ஞானிகள் மிகக் கடினமான தளை என்கின்றனர்; இது கீழே இழுத்துச் செல்வது, தளர்த்தியாய் இருந்தாலும் அவிழ்ப்பதற்கு மிகக் கடினமானது. இத்தளையையும் அறுத்தெறிந்து, ஆசையின்றிப் புலனின்பங்களை விடுத்து ஞானிகள் துறவறம் மேற்கொள்கின்றனர்.

347. காமத்தில் மூழ்கியவர்கள், சிலந்தி தான் நெய்த வலையிலேயே தானே சிக்குவது போல, ஆசையின் பெருவெள்ளத்தில் தாமே விழுகின்றனர். ஞானிகள் இதையும் அறுத்தெறிந்து, ஆசையின்றி எல்லாத் துன்பங்களையும் துறந்து வீட்டின்பம் நோக்கிச் செல்கின்றனர்.

348. கடந்த காலத்தை விடு, எதிர்காலத்தை விடு, நிகழ்காலத்தையும் விடு! சம்சாரக் கடலின் மறுகரைக்குச் செல்பவனே! எங்கும் முழுமையாக விடுபட்ட மனதோடு, நீ மீண்டும் பிறப்பையும் முதுமையையும் அடையமாட்டாய்.

349. எண்ண அலைகளால் அலைக்கழிக்கப்பட்டு, தீவிர காமத்தில் மூழ்கி, கவர்ச்சியானவற்றையே உற்றுநோக்கும் மனிதனுக்கு ஆசை மேன்மேலும் பெருகுகிறது; அவன் தன் தளைகளைத் தானே மேலும் பலப்படுத்திக் கொள்கிறான்.

350. ஆனால் எண்ணங்களை அமைதிப்படுத்துவதில் திளைத்து, எப்போதும் விழிப்புடன் உடலின் நிலையாமையையும் தூய்மையின்மையையும் தியானிப்பவன்—ஆசையை முற்றிலும் அழிப்பான், மாரனின் தளையை அறுத்தெறிவான்.

351. இறுதி இலக்கை எட்டியவனாய், அச்சமற்றவனாய், ஆசையற்றவனாய், களங்கமற்றவனாய் இருப்பவன்—பவத்தின் முட்களை அடியோடு முறித்துவிட்டான்; இந்த உடலே அவனது இறுதியான உடலாகும்.

352. ஆசையற்றவனாய், பற்றற்றவனாய், மொழிநடையிலும் சொற்களின் பொருளிலும் வல்லவனாய், எழுத்துக்களின் அமைப்பையும் முற்பின் தொடர்பையும் அறிந்தவனாய்—தன் கடைசி உடலைத் தாங்கியுள்ள அந்தப் பேரறிஞனே 'மகாபுருஷன்' எனப்படுகிறான்.

353. 'நான் அனைத்தையும் வென்றவன், அனைத்தையும் அறிந்தவன், எதிலும் பற்றற்றவன். அனைத்தையும் துறந்து, ஆசையை அழித்து விடுபட்டவன்; நானே சுயமாக அனைத்தையும் உணர்ந்த பின், யாரை நான் குருவாகச் சுட்டுவேன்?'

354. தர்மத்தின் ஈகை எல்லா ஈகைகளையும் விட மேலானது; தர்மத்தின் சுவை எல்லாச் சுவைகளையும் விட மேலானது; தர்மத்தின் இன்பம் எல்லா இன்பங்களையும் விட மேலானது; ஆசையை அழித்தல் எல்லாத் துன்பங்களையும் வெல்லும்.

355. செல்வங்களும் போகங்களும் மூடனை அழிக்கின்றன, ஆனால் கரையேற முனையும் ஞானியை அல்ல. போகங்களின் மீதான ஆசையால் மூடன் மற்றவரைப் போலத் தன்னையே அழித்துக் கொள்கிறான்.

356. களைகள் வயல்களின் தோஷம்; காமம் மனித குலத்தின் தோஷம். ஆதலின் காமத்திலிருந்து விடுபட்டோர்க்கு அளிக்கப்படும் தானம் மகத்தான பலனைத் தருகிறது.

357. களைகள் வயல்களின் தோஷம்; வெறுப்பு மனித குலத்தின் தோஷம். ஆதலின் வெறுப்பிலிருந்து விடுபட்டோர்க்கு அளிக்கப்படும் தானம் மகத்தான பலனைத் தருகிறது.

358. களைகள் வயல்களின் தோஷம்; மயக்கம் மனித குலத்தின் தோஷம். ஆதலின் மயக்கத்திலிருந்து விடுபட்டோர்க்கு அளிக்கப்படும் தானம் மகத்தான பலனைத் தருகிறது.

359. களைகள் வயல்களின் தோஷம்; சுயநல ஆசை மனித குலத்தின் தோஷம். ஆதலின் ஆசைகளிலிருந்து முற்றிலுமாக விடுபட்டோர்க்கு அளிக்கப்படும் தானம் மகத்தான பலனைத் தருகிறது.