হনুমান

হনুমান চালীছা হৈছে ভগৱান হনুমানৰ স্তুতিৰ এটি প্ৰাৰ্থনামূলক কবিতা, য’ত তেওঁৰ শক্তি, জ্ঞান আৰু ৰামৰ প্ৰতি সেৱাৰ গুণাগৰ্ণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই আৰতিটো হনুমান দেৱতাৰ প্ৰতি উৎসৰ্গিত এটি ভক্তিমূলক গীত। ইয়াত তেওঁৰ শক্তি, সাহস, আৰু ৰামৰ কাৰ্যত তেওঁৰ অৱদানৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

এই শ্লোকসমূহ ভগৱান হনুমান (আঞ্জনেয়)ৰ প্ৰতি উছৰ্গিত এক সংস্কৃত স্তোত্ৰ। ইয়াত তেওঁক ৰামৰ পৰম ভক্ত, ৰামনামৰ গায়ক আৰু ভক্তৰ ৰক্ষক হিচাপে বৰ্ণনা কৰা হৈছে। এই স্তোত্ৰখন মহান সন্ত ত্যাগৰাজৰ এগৰাকী শিষ্যা পুষ্পাই ৰচনা কৰিছিল।

এই শ্লোকখন হনুমানৰ গুণ বৰ্ণনা কৰা এক প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত তেওঁক মনতকৈ দ্ৰুত, বায়ুতকৈ বেগী, ইন্দ্ৰিয় জয় কৰা, জ্ঞানীসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ, বায়ুপুত্ৰ, বানৰ সেনাৰ নেতা, আৰু ৰামৰ দূত বুলি স্তুতি কৰি শৰণাগতি জনোৱা হৈছে।

এই স্তোত্রটিত হনুমানৰ আঠটা পৰাক্ৰমৰ বৰ্ণনা আছে, য’ত তেওঁ বিভিন্ন সংকটৰ পৰা ৰক্ষা কৰিছিল। ই হনুমানক সংকট মোচন (সংকট দূৰ কৰোঁতা) হিচাপে প্ৰশংসা কৰে।

এই শ্লোকটোত কোৱা হৈছে যে হনুমানক স্মৰণ কৰিলে বুদ্ধি, বল, যশ, ধৈৰ্য, নিৰ্ভয়তা, স্বাস্থ্য, সজাগতা আৰু বাক্পটুতা লাভ হয়।

এইটো হনুমান দেৱতাৰ এক শক্তিশালী ৰক্ষাকবচ স্তোত্ৰ। ইয়াত হনুমানৰ বিভিন্ন নামেৰে শৰীৰৰ প্ৰতিটো অংগৰ সুৰক্ষা বিচৰা হৈছে। এই স্তোত্ৰ পঢ়িলে দীৰ্ঘায়ু, শক্তি, বুদ্ধি আৰু সুখ লাভ হয় বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

এই স্তোত্রটো হৈছে ভগৱান ৰামৰ ১০৮টা নামৰ সংকলন, যাৰ লগত ৰাম, সীতা, লক্ষ্মণ আৰু হনুমানৰ প্ৰশংসা আৰু ৰামায়ণৰ মূল ঘটনাসমূহৰ উল্লেখ আছে। ইয়াক ভক্তসকলে প্ৰাৰ্থনা আৰু ধ্যানৰ বাবে পঢ়ে।

এইটো হনুমানজীৰ উদ্দেশ্যে ৰচিত 'বজৰং বাণ' নামৰ এক শক্তিশালী স্তোত্ৰ। ইয়াত ভক্তই হনুমানজীক নিজৰ কষ্ট দূৰ কৰিবলৈ, শত্ৰুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু সকলো কামত সফলতা দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে।

এইখন তুলসীদাস ৰচিত হনুমানৰ স্তুতি, যি অসুখ-বিসুখ আঁতৰাই শৰীৰৰ বেদনা দূৰ কৰাৰ বাবে পঢ়া হয়। বিশেষকৈ বাহুৰ বিষ (বাহুক) নিৰাময়ৰ বাবে ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে পাৰ্শ্বন কৰা হয়।

এইখন হনুমান দেৱতাৰ স্তুতিৰে ভৰা এখন ভক্তিমূলক স্তোত্ৰ। ইয়াত হনুমানৰ বিভিন্ন গুণ, যেনে বীৰত্ব, জ্ঞান, সংগীতপ্ৰিয়তা, আৰু ৰামৰ প্ৰতি থকা ভক্তিৰ বৰ্ণনা কৰা হৈছে।

শ্ৰী হনুমান অষ্টোত্তৰ শতনামাবলী: শ্ৰীৰামৰ অক্লান্ত সেৱক হনুমানৰ ১০৮টা নাম, মঙ্গলবাৰ, শনিবাৰ আৰু হনুমান জয়ন্তীত সাহস আৰু সুৰক্ষাৰ বাবে জপ কৰা হয়।