হনুমানৰ জন্ম

অপ্সৰা পুঞ্জিকস্থলাই এবাৰ ঋষিৰ কোপত বান্দৰীৰ ৰূপত জন্ম ল’বলগীয়া হৈছিল। সেই অভিশাপৰ ফলতেই তেওঁ অঞ্জনা নাম পায় আৰু বায়ু দেৱতাৰ পত্নী হৈ হনুমানৰ মাতৃ হয়।

অঞ্জনাই কঠোৰ তপস্যা কৰি শিৱৰ পৰা বৰ লাভ কৰে যে তেওঁৰ পুত্ৰ হিচাপে শিৱৰ অংশ অৱতাৰ হ’ব। ইফালে ৰজা দশৰথৰ পুত্ৰকামেষ্ঠী যজ্ঞৰ পৰা অহা প্ৰসাদৰ এটা অংশ চৰায়ে কাঢ়ি নি অঞ্জনাৰ ওচৰত পেলাই দিয়ে, যিটো খাই তেওঁ গৰ্ভৱতী হয়।

বায়ু দেৱতাৰ পত্নী হিচাপে অঞ্জনাৰ গৰ্ভত জন্ম হোৱা হনুমান বায়ুৰ পুত্ৰ হিচাপে পৰিচিত। তেওঁৰ জন্মৰ পিছতে বায়ুৱে তেওঁক বিশেষ আশীৰ্বাদ দিয়ে, যাৰ ফলত হনুমান অতি শক্তিশালী আৰু বুদ্ধিমান হয়।

শৈশৱতে হনুমানে সূৰ্যক ৰঙা ফল ভাবি ধৰি তেওঁক ধৰিবলৈ আকাশলৈ উৰা মাৰিছিল। ইন্দ্ৰই বজ্ৰপাত কৰি তেওঁৰ চিবুকত আঘাত কৰে, যাৰ ফলত তেওঁৰ নাম হনুমান (ভঙা চিবুক) হয়।

শৈশৱৰ চঞ্চলতাৰ বাবে হনুমানে বহু ঋষিক ক্ৰোধিত কৰে। এজন ঋষিয়ে তেওঁক নিজৰ শক্তি পাহৰি থাকিবলৈ অভিশাপ দিয়ে, কিন্তু পিছলৈ আন এজন ঋষিয়ে এই বৰ দিয়ে যে তেওঁ যেতিয়া নিজৰ শক্তিৰ কথা স্মৰণ কৰিব, তেতিয়াহে সেই শক্তি পুনৰ লাভ কৰিব। এই অভিশাপ আৰু বৰদানেই হনুমানৰ জীৱনত গুৰুত্বপূৰ্ণ ভূমিকা পালন কৰে।