গঙ্গাৰ পৃথিৱীলৈ অৱতৰণ (গঙ্গাৱতৰণ) — ৰজা ভগীৰথৰ তপস্যা, শিৱৰ জঁটাত গঙ্গাৰ বন্দী হোৱা আৰু পৃথিৱীত গঙ্গাৰ প্ৰবাহ
এই লেখাটোত গঙ্গা নদী কেনেকৈ স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিৱীলৈ নামি আহিল, ৰজা ভগীৰথে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক মুক্ত কৰিবলৈ কেনেকৈ কঠোৰ তপস্যা কৰিলে, আৰু শিৱই কেনেকৈ নিজৰ জঁটাত গঙ্গাক ধৰি ৰাখি পৃথিৱীত প্ৰবাহিত কৰিলে, সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰা হৈছে।
পুৰণি কালত, সাগৰ নামৰ এজন ৰজাই এখন বিশাল যজ্ঞ অনুষ্ঠিত কৰিছিল। সেই যজ্ঞৰ পৰা এটা অশ্ব (ঘোঁৰা) ওলাই আহিছিল, যিটো সাগৰৰ পুত্ৰসকলে চুৰি কৰি পাতাললৈ লৈ গৈছিল। সাগৰৰ পুত্ৰসকলে সেই ঘোঁৰাটো কপিল মুনিৰ আশ্ৰমৰ ওচৰত লুকুৱাই ৰাখিছিল। সাগৰে তেওঁৰ ৬০,০০০ পুত্ৰক ঘোঁৰাটো বিচাৰি পঠিয়াই দিলে। তেওঁলোকে কপিল মুনিৰ আশ্ৰমত ঘোঁৰাটো পাই মুনিক অপমান কৰিলে। ক্ৰোধিত হৈ কপিল মুনিয়ে তেওঁলোকক ভস্ম কৰি পেলালে। তেওঁলোকৰ আত্মা পাতালত বন্দী হৈ ৰ'ল, কাৰণ তেওঁলোকৰ মৃত্যুৰ পিছত কোনো শ্ৰাদ্ধ বা জলাঞ্জলি কৰা হোৱা নাছিল।
বহু বছৰৰ পিছত, সাগৰৰ বংশত ভগীৰথ নামৰ এজন ৰজা জন্মগ্ৰহণ কৰিলে। তেওঁ জানিব পাৰিলে যে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ আত্মা মুক্তি নাপাই পাতালত ভ্ৰমি আছে। তেওঁলোকক মুক্ত কৰিবলৈ, ভগীৰথে কঠোৰ তপস্যা কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিলে। তেওঁ হিমালয়ৰ গভীৰ অৰণ্যত গৈ ব্ৰহ্মাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ হাজাৰ বছৰ ধৰি তপস্যা কৰিলে। শেষত ব্ৰহ্মা প্ৰকট হৈ তেওঁক বৰ দিলে। ব্ৰহ্মাই ক'লে যে গঙ্গা নদীহে তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলক মুক্ত কৰিব পাৰিব, কিন্তু গঙ্গা স্বৰ্গত বাস কৰে। তেওঁক পৃথিৱীলৈ আনিবলৈ ভগীৰথক শিৱক সন্তুষ্ট কৰিব লাগিব, কাৰণ গঙ্গাৰ প্ৰবাহ ইমান শক্তিশালী যে পৃথিৱীয়ে তেওঁক ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিব।
ভগীৰথে পুনৰ হাজাৰ বছৰ ধৰি শিৱৰ তপস্যা কৰিলে। শিৱ সন্তুষ্ট হৈ তেওঁক দৰ্শন দিলে। ভগীৰথে তেওঁৰ প্ৰাৰ্থনা জনালে। শিৱই গঙ্গাক পৃথিৱীলৈ অহাৰ অনুমতি দিলে, কিন্তু তেওঁ নিজেই গঙ্গাক নিজৰ জঁটাত ধৰি ৰাখিবলৈ সন্মত হ'ল। যেতিয়া গঙ্গা স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিল, তেওঁৰ প্ৰবাহ ইমান শক্তিশালী আছিল যে পৃথিৱী ধ্বংস হোৱাৰ উপক্ৰম হ'ল। কিন্তু শিৱই তেওঁৰ জঁটাত গঙ্গাক বন্দী কৰি ৰাখিলে, আৰু তেওঁৰ জঁটাৰ মাজেৰে গঙ্গাক এটা সৰু ধাৰাৰ ৰূপত পৃথিৱীলৈ মুক্তি দিলে।
গঙ্গা পৃথিৱীত প্ৰবাহিত হ'ল, আৰু ভগীৰথে তেওঁক নিজৰ ৰথৰ আগে আগে লৈ গ'ল। গঙ্গা সাগৰত পৰিল, আৰু তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ ভস্মত স্পৰ্শ কৰি তেওঁলোকৰ আত্মা মুক্ত হ'ল। এই কাৰণেই গঙ্গাক 'ভগীৰথী' বুলিও কোৱা হয়, কাৰণ তেওঁক ভগীৰথে পৃথিৱীলৈ আনিছিল। এই কাহিনীটো হিন্দু ধৰ্মত গঙ্গাৰ পৱিত্ৰতা আৰু শক্তিৰ প্ৰতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।
আপুনি জানেনে?
কাহিনীৰ আৰম্ভণি
ৰজা সাগৰৰ ৬০,০০০ পুত্ৰই কপিল মুনিৰ আশ্ৰমৰ ওচৰত যজ্ঞৰ ঘোঁৰা লুকুৱাই থৈ মুনিক অপমান কৰাত কপিল মুনিয়ে তেওঁলোকক ভস্ম কৰি পেলায়। তেওঁলোকৰ আত্মা শ্ৰাদ্ধৰ অভাৱত পাতালত বন্দী হৈ থাকে।
ভগীৰথৰ তপস্যা
পূৰ্বপুৰুষসকলক মুক্ত কৰিবলৈ ৰজা ভগীৰথে হিমালয়ত গৈ ব্ৰহ্মাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ হাজাৰ বছৰ তপস্যা কৰে। ব্ৰহ্মাই কয় যে গঙ্গাহে তেওঁলোকক মুক্ত কৰিব পাৰে, কিন্তু গঙ্গাক পৃথিৱীলৈ আনিবলৈ শিৱৰ সহায় লাগিব।
শিৱৰ জঁটাত গঙ্গা
ভগীৰথে পুনৰ শিৱৰ তপস্যা কৰাত শিৱ সন্তুষ্ট হৈ গঙ্গাক পৃথিৱীলৈ অহাৰ অনুমতি দিয়ে। গঙ্গাৰ প্ৰবাহ ইমান শক্তিশালী আছিল যে শিৱই তেওঁক নিজৰ জঁটাত ধৰি ৰাখি এটা সৰু ধাৰাৰ ৰূপত পৃথিৱীত মুক্তি দিয়ে।
গঙ্গাৰ নাম ভগীৰথী
গঙ্গা ভগীৰথৰ ৰথৰ আগে আগে সাগৰলৈ যায় আৰু তেওঁৰ পূৰ্বপুৰুষসকলৰ ভস্ম স্পৰ্শ কৰি তেওঁলোকক মুক্ত কৰে। এই কাৰণেই গঙ্গাক 'ভগীৰথী' বুলি কোৱা হয়, অৰ্থাৎ ভগীৰথৰ দ্বাৰা অনা।
গঙ্গাৰ মাহাত্ম্য
এই কাহিনীটো হিন্দু ধৰ্মত গঙ্গাৰ পৱিত্ৰতা, শক্তি, আৰু পাপ মোচনৰ ক্ষমতাৰ প্ৰতীক। গঙ্গাৰ অৱতৰণে মৃত্যুৰ পৰা মুক্তি আৰু আধ্যাত্মিক শুদ্ধিকৰণৰ সম্ভাৱনা দেখুৱায়।
Shiva
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত