ৰঙৰ উৎসৱ ফাকুৱা বা হোলী

হোলী বা ফাকুৱা হৈছে ভাৰতবৰ্ষৰ অন্যতম প্ৰাচীন আৰু জনপ্ৰিয় উৎসৱ, যাক সাধাৰণতে ৰঙৰ উৎসৱ বুলি কোৱা হয়। এই উৎসৱে শীতকালৰ শেষ আৰু বসন্তকালৰ আগমনৰ বতৰা লৈ আহে। বসন্তৰ এই সময়ছোৱাত প্ৰকৃতিয়ে নতুন ৰূপ লয় আৰু চাৰিওফালে ফুল ফুলে। হোলী উৎসৱৰ লগত জড়িত আছে এক গভীৰ পৌৰাণিক কাহিনী, যি ভালৰ জয় আৰু বেয়াৰ বিনাশৰ প্রতীক। হিন্দু ধৰ্মীয় পৰম্পৰা অনুসৰি, এই উৎসৱৰ মূল কাহিনীটো হ'ল ভক্তি আৰু বিশ্বাসৰ প্ৰতীক প্ৰহ্লাদ আৰু তেওঁৰ ফুফু হোলিকাৰ কথা। পৌৰাণিক আখ্যান মতে, এজন নিষ্ঠুৰ ৰাজা আছিল যাৰ নাম আছিল হিৰণ্যকশিপু। তেওঁ নিজকে ঈশ্বৰ বুলি মানিবলৈ সকলোকে বাধ্য কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ নিজৰ পুত্ৰ প্ৰহ্লাদ আছিল ভগৱান বিষ্ণুৰ পৰম ভক্ত। প্ৰহ্লাদে পিতৃৰ ক্ৰোধকো নেওচি ভগৱানৰ নাম লৈ গৈছিল। পুত্ৰক ডাবি-ধমকিৰে বাৰণ কৰাত ব্যৰ্থ হৈ হিৰণ্যকশিপুৱে তেওঁক হত্যা কৰাৰ বহু ষড়যন্ত্ৰ ৰচিছিল। অৱশেষত, ৰাজাই তেওঁৰ ভনীয়েক হোলিকাক মাতিলে, যাৰ এক বিশেষ বৰদান আছিল যে জুইয়ে তেওঁক পুৰিব নোৱাৰে। প্ৰহ্লাাদক কোলাত লৈ হোলিকা জুইত বহি পৰিল যাতে প্ৰহ্লাদ জুইত পুৰি মৰে। কিন্তু ঈশ্বৰৰ কৃপাত বিপৰীতটোহে ঘটিল; প্ৰহ্লাদ নিৰাপদে ৰক্ষা পৰিল আৰু যি কাপোৰেৰে হোলিকাক ঢাকি ৰখা হৈছিল, সেই কাপোৰ প্ৰহ্লাদৰ গাংশলৈ গ'ল আৰু হোলিকা জুইত ভস্মীভূত হ'ল। এই কাহিনীৰ স্মৃতিত হোলীৰ ঠিক আগদিনা ৰাতি দেশজুৰি জুই জ্বলাই 'হোলিকা দহন' কৰা হয়, যিটো বেয়াৰ ওপৰত ভালৰ বিজয়ৰ প্ৰতীক। হোলিকা দহনৰ পিছদিনা পুৱা মানুহে পৰস্পৰক ৰং আৰু আবীৰ সানি আনন্দ উল্লাস কৰে। এই ৰং খেলাৰ উৎসৱটোৱে মানুহৰ মাজৰ সকলো ভেদাভেদ পাহৰাই পেলায় আৰু মিলাপ্ৰীতিৰ বাৰ্তা বিয়পাই দিয়ে। এইদৰে হোলী উৎসৱ কেৱল ৰঙৰ খেল নহয়, ই সত্য, ভক্তি আৰু মানৱীয় প্ৰেমৰ এক মহান উৎসৱ।