কৃষ্ণৰ জন্ম

কৃষ্ণৰ জন্মৰ কাহিনী ভাৰতীয় পৰম্পৰাত অতি জনপ্ৰিয়। এই কাহিনী মতে, মথুৰা নগৰত কংস নামৰ এজন অত্যাচাৰী ৰজা আছিল। তেওঁৰ ভগ্নী দেৱকী আৰু তেওঁৰ স্বামী বাসুদেৱক কংসই কাৰাগাৰত বন্দী কৰি ৰাখিছিল। কাৰণ আছিল এটা ভৱিষ্যদ্বাণী: কংসক দেৱকীৰ অষ্টম সন্তানে হত্যা কৰিব। এই ভৱিষ্যদ্বাণী শুনি কংসই দেৱকীৰ প্ৰথম সাতোটা সন্তানক জন্মৰ লগে লগে হত্যা কৰিছিল। কিন্তু অষ্টম সন্তান কৃষ্ণৰ জন্ম হোৱাৰ সময়ত এক অলৌকিক ঘটনা ঘটিল। সেই নিশা, যাক আমি জানমাষ্টমী বুলি কওঁ, কাৰাগাৰৰ কোঠাটো অলৌকিকভাৱে উজ্জ্বল হৈ উঠিল। কৃষ্ণই জন্মগ্ৰহণ কৰিলে, আৰু তেওঁৰ দেহৰ পৰা এক দিব্য জ্যোতি ওলাই আহিল। বাসুদেৱ আৰু দেৱকীয়ে বুজি পালে যে এই সন্তান কোনো সাধাৰণ শিশু নহয়। তেতিয়া বাসুদেৱে কৃষ্ণক ৰক্ষা কৰিবলৈ এটা পৰিকল্পনা কৰিলে। তেওঁ কৃষ্ণক এখন টুকুৰাত লৈ কাৰাগাৰৰ পৰা পলাবলৈ ওলাল। অলৌকিকভাৱে কাৰাগাৰৰ দুৱাৰবোৰ নিজে নিজে খুলি গ'ল, আৰু ৰখীয়াসকল গভীৰ টোপনিত মগ্ন হৈ পৰিল। বাসুদেৱে যমুনা নদী পাৰ হ'বলৈ ওলাল। নদীখনত ভীষণ বান আছিল, কিন্তু কৃষ্ণৰ দিব্য শক্তিৰ বাবে নদীৰ পানী বিভক্ত হৈ গ'ল, আৰু বাসুদেৱে সুৰক্ষিতভাৱে পাৰ হ'ব পাৰিল। তেওঁ গোকুল নামৰ এখন গাঁৱলৈ গ'ল, য'ত নন্দ নামৰ এজন গোৱাল আৰু তেওঁৰ পত্নী যশোদা বাস কৰিছিল। বাসুদেৱে কৃষ্ণক যশোদাৰ ওচৰত থৈ গ'ল, আৰু তাৰ পৰিৱৰ্তে যশোদাৰ নৱজাত কন্যা সন্তানক লৈ কাৰাগাৰলৈ উভতি আহিল। কংসই যেতিয়া কন্যা সন্তানক হত্যা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে, সেই কন্যা সন্তান আকাশলৈ উৰি গৈ কংসক সতৰ্ক কৰি দিলে যে তেওঁৰ মৃত্যু ইতিমধ্যে নিশ্চিত। এইদৰে কৃষ্ণই গোকুলত নন্দ-যশোদাৰ ঘৰত ডাঙৰ হ'বলৈ ধৰিলে, আৰু পিছত তেওঁ কংসক বধ কৰি মথুৰাৰ ৰাজপাট উদ্ধাৰ কৰিলে। এই কাহিনীটো ভাৰতৰ বিভিন্ন অঞ্চলত বিভিন্ন ৰূপত কোৱা হয়, কিন্তু মূল ঘটনাটো একেই থাকে।