ব্ৰজ চৌৰাশী ক্ৰোশ যাত্ৰা

• •
  ই কি: ব্ৰজ মণ্ডলৰ চাৰিওফালে কৰা এটা মহান পদযাত্ৰা, যি শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱ আৰু যৌৱনৰ ভূমি। ই প্ৰায় ৮৪ কোছ, বিভিন্ন গণনা অনুসাৰে প্ৰায় ২৫০ৰ পৰা ৩০০ কিলোমিটাৰ, আৰু মথুৰা, বৃন্দাৱন, গোৱৰ্ধন, ৰাধাকুণ্ড, বৰ্ষাণা, নন্দগাঁও আৰু গোকুলৰ মাজেৰে যায়।
• •
  কিয় দৰ্শন বা জপ কৰিব: ভক্তসকলে শ্ৰীৰাধা আৰু কৃষ্ণৰ প্ৰতি প্ৰেম গভীৰ হোৱাৰ কামনা কৰে। ব্ৰজৰ পৰম্পৰাৰ মতে এই পৰিক্ৰমাত এটা যাত্ৰাতে বহু তীৰ্থৰ পুণ্য একত্ৰ হয়, আৰু ব্ৰজৰ মাটিত প্ৰতিটো পদক্ষেপ উপাসনা।
• •
  কেতিয়া যাব: অক্টোবৰ আৰু নৱেম্বৰৰ কাৰ্তিক, আৰু জন্মাষ্টমী আৰু ৰাধাষ্টমীৰ আশে-পাশে ভাদ্ৰপদ বিশেষভাৱে প্ৰিয়। প্ৰায় প্ৰতি তিনি বছৰে আহা পুৰুষোত্তম মাস, অৰ্থাৎ অধিক মাসতো তীৰ্থযাত্ৰীসকলে খোজ কাঢ়ে।
• •
  ক'ত: উত্তৰপ্ৰদেশৰ মথুৰাৰ চাৰিওফালৰ ব্ৰজ অঞ্চল, যি ৰাজস্থান আৰু হৰিয়াণালৈকে বিস্তৃত। সাধাৰণ আৰম্ভণি বিন্দু মথুৰা আৰু বৃন্দাৱন।
• •
  কেনেকৈ:
• •
  স্বাস্থ্যই অনুমতি দিলে সাধাৰণ পাদুকা পিন্ধি বা খালি ভৰিৰে খোজ কাঢ়ক, আৰু ৰাধা-কৃষ্ণৰ পবিত্ৰ নাম ওঁঠত ৰাখক।
• •
  সাত্বিক অভ্যাস পালন কৰক, সত্য কওক আৰু মাদক দ্ৰব্যৰ পৰা আঁতৰি থাকক।
• •
  দৰ্শনৰ আগে মানসী গংগা আৰু ৰাধাকুণ্ডৰ দৰে পবিত্ৰ কুণ্ডত স্নান কৰক।
• •
  ব্ৰজৰ ধূলি কপালত লগাওক, গাভীৰ সেৱা কৰক আৰু নম্ৰতাৰে খোজ কাঢ়ক।

ব্ৰজ মণ্ডল সেই ভূমি য'ত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণে শৈশৱ আৰু যৌৱন অতিবাহিত কৰিছিল। মথুৰাত তেওঁৰ জন্ম, গোকুল আৰু নন্দগাঁৱত শৈশৱ, গোৱৰ্ধন পৰ্বত উঠোৱা আৰু বৃন্দাৱনৰ ৰাসলীলা ভাগৱত পুৰাণৰ দশম স্কন্ধত স্মৰণ কৰা হৈছে। এই ভূমিক কৃষ্ণৰ নিজৰ দিব্য ধামৰ সমানে পবিত্ৰ বুলি গণ্য কৰা হয়।

ভাগৱত পুৰাণ ১০.১৪.৩২ত ব্ৰহ্মাই কৃষ্ণক কৰা স্তুতিয়ে ব্ৰজবাসীসকলক অতি সৌভাগ্যবান বুলি প্ৰশংসা কৰে, কিয়নো তেওঁলোকৰ প্ৰিয় বন্ধু হ'ল আনন্দপূৰ্ণ, নিত্য পৰম সত্য। কৃষ্ণৰ দূত উদ্ধৱে ভাগৱত পুৰাণ ১০.৪৭.৬১ত বৃন্দাৱনত তৃণ হৈ জন্মাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰে, যাতে গোপীসকলৰ ভৰিৰ ধূলি তেওঁৰ ওপৰত পৰে। এনে শ্লোকৰ বাবে ব্ৰজৰ ধূলি, যাক ব্ৰজ ৰাজ্ বোলা হয়, প্ৰতিজন তীৰ্থযাত্ৰীয়ে সন্মান কৰে।

বৰাহ পুৰাণ আৰু পদ্ম পুৰাণেও মথুৰা আৰু ইয়াৰ চাৰিওফালৰ ভূমিৰ মহিমা গায়। বৰ্তমান ৰূপত ব্ৰজ যাত্ৰা পৰিক্ৰমাটো ১৬ শতিকাত বৈষ্ণৱ সম্প্ৰদায়ৰ সাধুসকলে আনুষ্ঠানিকভাৱে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল, যিসকলে ইয়াৰ পথ, বিশ্ৰাম স্থান আৰু অনুষ্ঠানসমূহ নিৰ্ধাৰণ কৰিছিল।

ব্ৰজৰ পৰম্পৰাই কয় যে প্ৰধান তীৰ্থবোৰ সকলো ব্ৰজ মণ্ডলৰ ভিতৰত আছে। সেয়ে সম্পূৰ্ণ পৰিক্ৰমা কৰা তীৰ্থযাত্ৰীয়ে কৃষ্ণৰ লীলাভূমিত থাকিও বহু পবিত্ৰ স্থানৰ আশীৰ্বাদ লাভ কৰে বুলি কোৱা হয়।

ব্ৰজ যাত্ৰা ১৬ শতিকাত বৈষ্ণৱ পৰম্পৰাৰ সাধুসকলে প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। কেইজনমান মহান আচাৰ্যই এই তীৰ্থযাত্ৰাক ৰূপ দিছিল:

• •
  পুষ্টিমাৰ্গৰ প্ৰতিষ্ঠাপক শ্ৰী বল্লভাচাৰ্য ব্ৰজত তেওঁৰ যাত্ৰাৰ বাবে স্মৰণীয়, আৰু পৰম্পৰাই তেওঁৰ সৈতে জড়িত ভাগৱত প্ৰৱচনৰ চৌৰাশীটা পবিত্ৰ আসন, যাক বৈঠক বোলা হয়, গণনা কৰে।
• •
  চৈতন্য মহাপ্ৰভুৱে ১৫১৫ চনত ব্ৰজ ভ্ৰমণ কৰিছিল। বৃন্দাৱনৰ ছয় গোস্বামী, ৰূপ, সনাতন, ৰঘুনাথ দাস, ৰঘুনাথ ভট্ট, জীৱ আৰু গোপাল ভট্টই পিছত মন্দিৰ স্থাপন কৰে আৰু ভক্তিগ্ৰন্থ ৰচনা কৰে।
• •
  স্বামী হৰিদাসে নিধিবনক সংগীতেৰে পূৰ্ণ কৰিছিল, আৰু সূৰদাসে শ্ৰীকৃষ্ণৰ শৈশৱৰ গীত ৰচনা কৰিছিল, যিবোৰ এতিয়াও গোৱা হয়।
• •
  মীৰাবাইয়ে নিজ জীৱনৰ এটা অংশ ব্ৰজত কটাইছিল, আৰু হৰিব্যাস দেৱাচাৰ্যক অন্তৰ্ভুক্ত কৰা নিম্বাৰ্ক পৰম্পৰাই দীঘলীয়াকৈ ব্ৰজৰ ধূলিক সাদৰেৰে ৰাখিছে।

ব্ৰহ্মাই কৃষ্ণৰ প্ৰশংসাত কৰা এই শ্লোক, ভাগৱত পুৰাণ ১০.১৪.৩২ৰ পৰা, ব্ৰজত তীৰ্থযাত্ৰীসকলে প্ৰায়ে স্মৰণ কৰে।

নন্দ, গোপসকল আৰু ব্ৰজবাসীসকল কিমান সৌভাগ্যবান, কিমান সৌভাগ্যবান! যিসকলৰ প্ৰিয় বন্ধু আনন্দপূৰ্ণ আৰু নিত্য পৰম সত্য!