মহাকাব্য মহাভাৰত আৰু কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধ

মহাভাৰত হৈছে বিশ্বৰ অন্যতম শ্ৰেষ্ঠ আৰু দীঘলীয়া মহাকাব্য, যিটো মূলতঃ এযোৰ সম্পৰ্কীয় ভাই-ককাইৰ গোট পাণ্ডৱ আৰু কৌৰৱৰ সংঘাতৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি ৰচিত হৈছে। পাণ্ডৱসকল আছিল ধৰ্মৰ প্ৰতীক পাঁচজন ভাই, আনহাতে কৌৰৱসকল আছিল তেওঁলোকৰ এশজন খুৰাকৰ পুতেক। ৰাজ্যৰ অধিকাৰক লৈ হোৱা দীৰ্ঘদিনীয়া বিবাদ আৰু বিভিন্ন অন্যায়ৰ বাবে অৱশেষত কুৰুক্ষেত্ৰ নামৰ পৱিত্ৰ স্থানত এক ভয়ানক মহাৰণ সংঘটিত হৈছিল। যুদ্ধৰ এই ভয়াবহ পৰিস্থিতিত পাণ্ডৱ পক্ষৰ অন্যতম মুখ্য যোদ্ধা অৰ্জুনে নিজৰ আত্মীয়সকলৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ লৈ মানসিকভাৱে ভাঙি পৰিছিল। সেই সংকটৰ ক্ষণত ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনৰ সাৰথি হৈ তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু যি উপদেশ দিছিল, তাকেই আমি 'শ্ৰীমদ্ভগৱদ্গীতা' বুলি জানো। শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জুনক সোঁৱৰাই দিছিল যে নিজৰ ধৰ্ম বা কৰ্তব্য পালন কৰাটোৱেই মানুহৰ প্ৰধান ধৰ্ম। কুৰুক্ষেত্ৰৰ এই যুদ্ধখনে হিন্দু ধৰ্মত এক গভীৰ আধ্যাত্মিক অৰ্থ বহন কৰে। ইয়াক কেৱল দুখন ৰাজ্যৰ যুদ্ধ বুলি নধৰি, মানুহৰ মনৰ ভিতৰত সদায় চলি থকা ভাল আৰু বেয়া অৰ্থাৎ ধৰ্ম আৰু অধৰ্মৰ চিৰন্তন সংঘাতৰ এক প্রতীক হিচাপে গণ্য কৰা হয়।