De geboorte van Krishna

In de oude stad Mathura regeerde koning Kansa, een tiran die gevreesd werd door zijn volk. Zijn zus Devaki trouwde met de edele Vasudeva. Tijdens de bruiloft klonk er een stem uit de hemel, een profetie: het achtste kind van Devaki zou Kansa doden. Geschrokken en woedend besloot Kansa zijn zus en haar man gevangen te zetten in een donkere kerker, vastgebonden met ijzeren kettingen. Hij doodde de eerste zes kinderen van Devaki direct na hun geboorte, uit angst voor de voorspelling. Het zevende kind, Balarama, werd op wonderbaarlijke wijze overgebracht naar de baarmoeder van een andere vrouw, Rohini, en overleefde zo. Toen Devaki zwanger werd van haar achtste kind, was de spanning ondraaglijk. Kansa versterkte de bewaking en liet de gevangenis dag en nacht bewaken. Maar het lot had andere plannen. In de nacht van Janmashtami, een donkere en stormachtige nacht, werd Krishna geboren. Zijn verschijning was buitengewoon: hij had een donkere, blauwachtige huid, droeg sieraden en straalde een goddelijk licht uit. De cel vulde zich met een zachte gloed, en de kettingen van Vasudeva en Devaki vielen vanzelf af. De bewakers vielen in een diepe slaap, en de deuren van de gevangenis zwaaiden open. Vasudeva begreep dat dit een goddelijk teken was. Hij nam de pasgeboren Krishna in een mandje en vertrok naar de overkant van de rivier de Yamuna. De rivier was woest door de storm, maar het water week uiteen om hem doorgang te geven. Aan de andere kant lag het dorp Gokul, waar hij Krishna veilig achterliet bij zijn pleegouders, Nanda en Yashoda. In de plaats daarvan nam hij een pasgeboren meisje mee terug naar de gevangenis. Toen Kansa het meisje probeerde te doden, ontsnapte het aan zijn greep en verdween het in de lucht, met de boodschap dat zijn echte vijand al veilig was. Zo begon het leven van Krishna in Gokul, verborgen voor de tiran, tot de dag dat hij zou terugkeren om de profetie te vervullen.