ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ജനനം

വളരെ പഴയ കാലത്ത്, മഥുര എന്ന നഗരത്തിൽ ഉഗ്രസേനൻ എന്ന രാജാവ് ഭരണം നടത്തിയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ കംസൻ ആയിരുന്നു. കംസൻ ക്രൂരനും അധികാരമോഹിയുമായിരുന്നു. അവൻ സ്വന്തം പിതാവിനെ തടവിലാക്കി രാജാവായി. കംസന് ദേവകി എന്ന ഒരു സഹോദരി ഉണ്ടായിരുന്നു. ദേവകിയെ വസുദേവൻ എന്ന സത്യസന്ധനായ രാജകുമാരനുമായി വിവാഹം കഴിച്ചു. വിവാഹശേഷം കംസൻ തന്റെ സഹോദരിയെയും ഭർത്താവിനെയും സ്നേഹത്തോടെ തന്റെ രഥത്തിൽ കയറ്റി യാത്രയാക്കി. എന്നാൽ വഴിമധ്യേ, ഒരു അശരീരി (ആകാശത്തുനിന്നുള്ള ശബ്ദം) മുഴങ്ങി: "കംസാ, നിന്റെ സഹോദരിയുടെ എട്ടാമത്തെ മകനാണ് നിന്നെ കൊല്ലുക." ഈ പ്രവചനം കേട്ടയുടനെ കംസൻ ഭയന്നുവിറച്ചു. അവൻ ദേവകിയെയും വസുദേവനെയും തടവിലാക്കി, കനത്ത ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിച്ചു. അവരെ ഒരു കല്ലറയിൽ പാർപ്പിച്ചു. കംസൻ തന്റെ സഹോദരിയുടെ ഓരോ കുട്ടിയും ജനിക്കുമ്പോൾ അതിനെ കൊല്ലാൻ തീരുമാനിച്ചു. ദേവകി ഗർഭിണിയായപ്പോൾ, അവൾക്ക് ആദ്യം ഒരു മകൻ ജനിച്ചു. കംസൻ ആ കുഞ്ഞിനെ ക്രൂരമായി കൊന്നു. ഇങ്ങനെ ദേവകിയുടെ ആദ്യത്തെ ആറ് മക്കളെയും കംസൻ നശിപ്പിച്ചു. ഏഴാമത്തെ ഗർഭം വന്നപ്പോൾ, ദേവകിക്ക് ഗർഭം അലസിപ്പോയതായി തോന്നിച്ചു — യഥാർത്ഥത്തിൽ, ആ ഗർഭം ദേവകിയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു സ്ത്രീയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടു എന്നാണ് കഥ. ആ സ്ത്രീ രോഹിണി എന്ന വസുദേവന്റെ മറ്റൊരു ഭാര്യയായിരുന്നു. അവൾ ഗോകുലം എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. അവൾക്ക് ബലരാമൻ എന്ന മകൻ ജനിച്ചു. ഇത് കംസനെ കബളിപ്പിക്കാനുള്ള ഒരു തന്ത്രമായിരുന്നു. എട്ടാമത്തെ ഗർഭം വന്നപ്പോൾ, ദേവകി ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. ആ കുഞ്ഞ് തന്നെ ശ്രീകൃഷ്ണൻ — ഭഗവാൻ വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരം. ആ രാത്രി ജന്മാഷ്ടമി രാത്രിയായിരുന്നു. കല്ലറയിൽ കനത്ത ഇരുട്ടും കൊടുങ്കാറ്റും ഉണ്ടായിരുന്നു. മഴ പെയ്തു. കംസന്റെ കാവൽക്കാർ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നു. അത്ഭുതകരമായി, വസുദേവന്റെ ചങ്ങലകൾ താനേ അഴിഞ്ഞുവീണു. കല്ലറയുടെ വാതിൽ തുറന്നു. വസുദേവൻ കുഞ്ഞിനെ എടുത്തു. അവൻ കുഞ്ഞിനെ ഒരു കൊട്ടയിൽ വച്ചു, തലയിൽ ചുമന്നു. പുറത്ത് മഴ പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, അഞ്ച് തലയുള്ള ശേഷനാഗം (ഒരു ദിവ്യ സർപ്പം) അവന്റെ തലയ്ക്ക് മുകളിൽ പടർന്ന് കുടയായി മഴയിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിച്ചു. വസുദേവൻ യമുനാ നദിയുടെ തീരത്തെത്തി. നദി കരകവിഞ്ഞൊഴുകുകയായിരുന്നു. എന്നാൽ അത്ഭുതകരമായി, നദി വസുദേവന് വഴിമാറി. അവൻ നദി കടന്നു. അവൻ ഗോകുലത്തിലെത്തി. അവിടെ രോഹിണിയും ബലരാമനും താമസിച്ചിരുന്നു. ഗോകുലത്തിൽ, നന്ദൻ എന്ന ഗോപാലകൻ (പശുക്കളെ മേയ്ക്കുന്നവൻ) താമസിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ഭാര്യ യശോദ ആയിരുന്നു. യശോദയ്ക്ക് അപ്പോൾ ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് ജനിച്ചിരുന്നു. വസുദേവൻ തന്റെ കുഞ്ഞിനെ യശോദയുടെ കുഞ്ഞിനോട് മാറ്റി. അവൻ യശോദയുടെ പെൺകുഞ്ഞിനെ എടുത്ത് തന്റെ കൊട്ടയിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് അവൻ തിരികെ മഥുരയിലേക്ക് പോയി. കല്ലറയിൽ എത്തിയപ്പോൾ, വാതിൽ അടഞ്ഞു. ചങ്ങലകൾ വീണ്ടും ബന്ധിച്ചു. കാവൽക്കാർ ഉണർന്നു. അവർ കംസനെ വിവരമറിയിച്ചു. കംസൻ വന്ന് കൊട്ടയിൽ നോക്കി. അവിടെ ഒരു പെൺകുഞ്ഞ് കിടക്കുന്നു. കംസൻ അതിനെ എടുത്ത് ഭൂമിയിൽ എറിയാൻ ശ്രമിച്ചു. എന്നാൽ ആ പെൺകുഞ്ഞ് ആകാശത്തേക്ക് പറന്നു. അവൾ ദുർഗ്ഗ ദേവിയായി മാറി. അവൾ പറഞ്ഞു: "കംസാ, നിന്നെ കൊല്ലാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടവൻ ഗോകുലത്തിൽ സുരക്ഷിതനായി വളരുന്നു." ഇത് കേട്ട് കംസൻ ഭയന്നു. എന്നാൽ അവന് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അങ്ങനെ, ശ്രീകൃഷ്ണൻ ഗോകുലത്തിൽ നന്ദന്റെയും യശോദയുടെയും മകനായി വളർന്നു. അവൻ കുട്ടിക്കാലത്ത് നിരവധി അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്തു. പിന്നീട്, യൗവനത്തിൽ, അവൻ മഥുരയിലേക്ക് പോയി കംസനെ കൊന്നു. ഈ കഥ ഭാരതത്തിലുടനീളം വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ പറയപ്പെടുന്നു. ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ചില വിശദാംശങ്ങൾ വ്യത്യാസപ്പെട്ടിരിക്കാം. എന്നാൽ കംസന്റെ ക്രൂരത, പ്രവചനം, രക്ഷപ്പെടൽ എന്നിവയുടെ കാതൽ എല്ലായിടത്തും ഒരുപോലെയാണ്. ജന്മാഷ്ടമി ദിനത്തിൽ, ഭക്തർ ഈ അത്ഭുതകരമായ രാത്രി ഓർക്കുകയും കൃഷ്ണന്റെ ജനനം ആഘോഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.