হনুমান স্তুতিৰ এক শ্লোক
এই শ্লোকখন হনুমানৰ গুণ বৰ্ণনা কৰা এক প্ৰাৰ্থনা। ইয়াত তেওঁক মনতকৈ দ্ৰুত, বায়ুতকৈ বেগী, ইন্দ্ৰিয় জয় কৰা, জ্ঞানীসকলৰ শ্ৰেষ্ঠ, বায়ুপুত্ৰ, বানৰ সেনাৰ নেতা, আৰু ৰামৰ দূত বুলি স্তুতি কৰি শৰণাগতি জনোৱা হৈছে।
পদসমূহ
মই শৰণ লওঁ সেই হনুমানক, যি মনৰ দৰে বেগী, বায়ুৰ সমান গতিৰ, জিতেন্দ্ৰিয়, বুদ্ধিমানসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ, বায়ুপুত্ৰ, বানৰসকলৰ দলপতি আৰু শ্ৰীৰামৰ দূত।
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
Tuesday (Mangalwar) & Saturday (Shaniwar)
Morning Puja or Evening Twilight (Sandhya)
Sindoor, Jasmine oil, Tulsi garland, Boondi/Laddoo & Betel leaf (Paan)
- Unshakeable courage, physical vitality (Bala), and protection from evil energies
পৃষ্ঠভূমি
এই শ্লোকখন হনুমান সম্বন্ধীয় স্তোত্ৰ বা স্তুতিৰ অংশ। সাধাৰণতে হনুমানৰ উপাসকসকলে মঙ্গলবাৰে বা কোনো কঠিন কাৰ্য আৰম্ভ কৰাৰ আগত এই শ্লোক পঢ়ে। ই হনুমানক শক্তি, সাহস, আৰু বুদ্ধিৰ প্ৰতীক হিচাপে মনত পেলায়।
আপুনি জানেনে?
ৰচনা আৰু পটভূমি
১৬শ শতিকাৰ মহান কবি-সন্ত তুলসীদাসৰ হনুমান চালিচা পৰম্পৰাৰ আৰম্ভণি শ্লোক। মূল চালিচা অৱধি ভাষাত ৰচিত যদিও এই শ্লোকটো সংস্কৃতত লিখা।
অৰ্থ আৰু গুণ বৰ্ণনা
শ্লোকটোত হনুমানৰ পাঁচটা বিশেষ গুণ বৰ্ণনা কৰা হৈছে — মনতকৈ দ্ৰুত গতি, বায়ুৰ সমান বেগ, ইন্দ্ৰিয় জয়, জ্ঞানীসকলৰ মাজত শ্ৰেষ্ঠ, আৰু ৰামৰ দূত।
'মনোজৱ'ৰ তাৎপৰ্য
হিন্দু দৰ্শনত মনক আটাইতকৈ দ্ৰুত বস্তু বুলি গণ্য কৰা হয় — মন যিমান দ্ৰুত, হনুমানো সিমান দ্ৰুত। এই শব্দই তেওঁৰ অলৌকিক গতিৰ পৰিচয় দিয়ে।
শৰণাগতিৰ ভাৱ
শেষৰ 'শৰণং প্ৰপদ্যে' (মই শৰণ লওঁ) বাক্যাংশই ভক্তিৰ মূল ভাৱ — আত্মসমৰ্পণ — প্ৰতিষ্ঠা কৰে। এই শ্লোক উচ্চাৰণ কৰা মানেই হনুমানৰ চৰণত আত্মসমৰ্পণ কৰা।
ব্যৱহাৰিক পৰম্পৰা
হনুমান চালিচা পঢ়াৰ আগত এই শ্লোকটো মংগলাচৰণ হিচাপে উচ্চাৰণ কৰা হয়। বুধবাৰে আৰু শনিবাৰে হনুমানৰ উপাসনাৰ বিশেষ দিন হিচাপে এই শ্লোকৰ প্ৰচলন বেছি।
Hanuman
হিন্দু ধৰ্মৰ পৰা অধিক
সকলো চাওকসম্পৰ্কিত শিক্ষা
একেই শিক্ষা, বিভিন্ন পৰম্পৰাত প্ৰতিধ্বনিত
