ಶ್ರೀ ಶಿವ ಸಹಸ್ರನಾಮ ಸ್ತೋತ್ರ

ಶ್ಲೋಕ ೧ ಪರಮಶಿವನ ನಾಮಗಳನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತದೆ: ಸ್ಥಿರಃ, ಸದಾ ಅಚಲನಾದವನು; ಸ್ಥಾಣುಃ, ಜಗದ ಅಕ್ಷದಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವ ಸ್ತಂಭ; ಪ್ರಭುಃ, ಸಾರ್ವಭೌಮ ಒಡೆಯ; ಭೀಮಃ, ವಿಸ್ಮಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಪ್ರವರಃ, ಅತ್ಯುತ್ತಮನು; ವರದಃ, ವರ ನೀಡುವವನು; ವರಃ, ಪರಮೋತ್ತಮನು (“ವರ” ಎಂಬ ವರವೇ ತಾನಾಗಿರುವವನು ಎಂಬ ಅರ್ಥವೂ ಇದೆ); ಸರ್ವಾತ್ಮಾ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆತ್ಮ; ಸರ್ವವಿಖ್ಯಾತಃ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು; ಸರ್ವಃ, ಸಮಸ್ತ; ಸರ್ವಕರಃ, ಸಕಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಭವಃ, ಎಲ್ಲ ಅಸ್ತಿತ್ವವು ಉದಯಿಸುವ ಮೂಲ.

ಶ್ಲೋಕ ೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಜಟೀ, ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಚರ್ಮೀ, ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಟ್ಟವನು; ಶಿಖೀ, ಶಿಖೆಯುಳ್ಳವನು; ಖಡ್ಗೀ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಸರ್ವಾಂಗ, ಸಮಸ್ತ ವಿಶ್ವವೇ ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಾಗಿರುವವನು; ಸರ್ವಭಾವನ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಹರ, ಕಾಲಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಮಸ್ತವನ್ನೂ ಹಿಂದೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು; ಹರಿನೇತ್ರ, ಜಿಂಕೆಯ ಕಣ್ಣಿನಂತೆ ಸೌಮ್ಯ ನೋಟವುಳ್ಳವನು; ಸರ್ವಭೂತಹರ, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ತನ್ನೊಳಗೆ ಮರಳಿ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು; ಮತ್ತು ಪ್ರಭುಃ, ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪ್ರವೃತ್ತಿ, ಬಾಹ್ಯ ಕ್ರಿಯಾಶೀಲತೆಯ ಶಕ್ತಿ; ನಿವೃತ್ತಿ, ಅದರ ವಿರುದ್ಧವಾದ, ವಿರಕ್ತಿ ಮತ್ತು ನಿವೃತ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿ; ನಿಯತ, ತನ್ನದೇ ನಿಯಮಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾದ ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಿತ; ಶಾಶ್ವತ, ನಿತ್ಯ, ಸದಾ ಉಳಿಯುವವನು; ಧ್ರುವ, ಧ್ರುವ ನಕ್ಷತ್ರದಂತೆ ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಅಚಲನಾದವನು; ಶ್ಮಶಾನವಾಸಿ, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಭಗವಾನ್, ಧನ್ಯನಾದ, ಮಹಿಮಾನ್ವಿತ ಪ್ರಭು; ಖಚರ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಗೋಚರ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗ್ರಹಣಕ್ಕೆ ಸಿಗುವವನು; ಮತ್ತು ಅರ್ದನ, ದುಷ್ಟತನವನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ ಶಿಕ್ಷಿಸುವ ವಿಜಯಶಾಲಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಭಿವಾದ್ಯ, ನಮನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಾದವನು; ಮಹಾಕರ್ಮ, ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವವನು; ತಪಸ್ವೀ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ; ಭೂತಭಾವನ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಉದ್ಭವಿಸಿ ಪೋಷಿಸುವವನು; ಉನ್ಮತ್ತವೇಷಪ್ರಚ್ಛನ್ನ, ಉನ್ಮತ್ತನ ವೇಷದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ಮರೆಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಮತ್ತು ಸರ್ವಲೋಕಪ್ರಜಾಪತಿ, ಸಮಸ್ತ ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾರೂಪ, ವಿಶಾಲ ಮತ್ತು ಮಹತ್ತಾದ ರೂಪವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕಾಯ, ಬೃಹತ್ ಶರೀರವುಳ್ಳವನು; ವೃಷರೂಪ, ವೃಷಭದ (ನಂದಿಯ) ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮಹಾಯಶಸ್, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈಭವವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾತ್ಮ, ಮಹಾ ಆತ್ಮನು; ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಆತ್ಮ; ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸ್ವರೂಪವೇ ವಿಶ್ವವಾಗಿರುವವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಹನು, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ದವಡೆಯುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಲೋಕಪಾಲ, ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕ ಮತ್ತು ಪಾಲಕ; ಅಂತರ್ಹಿತಾತ್ಮ, ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಆತ್ಮವು ಒಳಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಅವ್ಯಕ್ತವಾಗಿರುವವನು; ಪ್ರಸಾದ, ಕೃಪೆಯ ಸ್ವರೂಪನು, ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಹಯಗರ್ದಭೀ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತೆಯ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು; ಪವಿತ್ರ, ಪರಿಶುದ್ಧನು, ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವವನು; ಮಹಾನ್, ಮಹಾ ಪುರುಷನು; ನಿಯಮ, ತಪಸ್ಸಿನ ಶಿಸ್ತು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಧರ್ಮವೇ ಆಗಿರುವವನು; ಮತ್ತು ನಿಯಮಾಶ್ರಿತ, ವ್ರತನಿಷ್ಠರಿಗೆ ಆಶ್ರಯನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವಕರ್ಮ, ಸಮಸ್ತ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವನು; ಸ್ವಯಂಭು, ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಆದಿ, ಆದಿಕಾರಣ, ಆರಂಭ; ಆದಿಕರ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆರಂಭವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮೂಲಪುರುಷ; ನಿಧಿ, ನಿಧಿ, ಸಮಸ್ತವನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವ ಭಂಡಾರ; ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು; ವಿಶಾಲಾಕ್ಷ, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು; ಸೋಮ, ಚಂದ್ರನ ಒಡೆಯ; ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಸಾಧಕ, ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಗಳನ್ನು ನಿಯಾಮಕವಾಗಿ ನಡೆಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಚಂದ್ರ, ಚಂದ್ರನು; ಸೂರ್ಯ, ಸೂರ್ಯನು; ಶನಿ, ಶನಿ ಗ್ರಹ; ಕೇತು, ಧೂಮಕೇತು; ಗ್ರಹ, ಗ್ರಹಣ ಮಾಡುವ ಗ್ರಹ; ಗ್ರಹಪತಿ, ಗ್ರಹಗಳ ಒಡೆಯ; ವರ, ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು; ಅತ್ರಿ, ಋಷಿ ಅತ್ರಿಯ ಸ್ವರೂಪನು; ಅದ್ರ್ಯನಮಸ್ಕರ್ತ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಮೃಗಬಾಣಾರ್ಪಣ, ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಜಿಂಕೆಯ ಮೇಲೆ ಬಾಣ ಹೂಡಿದ ಪುರಾಣ ಕಥೆಯ ಶಿವ; ಮತ್ತು ಅನಘ, ಪಾಪರಹಿತ ಮತ್ತು ದೋಷರಹಿತನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾತಪಸ್, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪನು; ಘೋರತಪಸ್, ಉಗ್ರ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರ ತಪಸ್ಸಿನವನು; ಅದೀನ, ಎಂದಿಗೂ ದೀನನಲ್ಲದವನು, ದುಃಖರಹಿತನು; ದೀನಸಾಧಕ, ಪೀಡಿತರನ್ನೂ ಬಡವರನ್ನೂ ಮೇಲೆತ್ತುವವನು; ಸಂವತ್ಸರಕರ, ವರ್ಷವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ ಅಳೆಯುವವನು, ಕಾಲವನ್ನು ನಿಯಮಿಸುವವನು; ಮಂತ್ರ, ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರ ಸ್ವರೂಪನು; ಪ್ರಮಾಣ, ಸತ್ಯದ ನಿಜವಾದ ಮಾನದಂಡ; ಮತ್ತು ಪರಮಂ ತಪಃ, ಪರಮ ತಪಸ್ಸೇ ಆಗಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಯೋಗಿ, ಮಹಾ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸಿ; ಯೋಜ್ಯ, ಯೋಗಸಮಾಧಿಯ ಗುರಿಯಾದವನು; ಮಹಾಬೀಜ, ಮಹಾ ಬೀಜ, ವಿಶಾಲವಾದ ಸೃಷ್ಟಿ ಮೂಲ; ಮಹಾರೇತಸ್, ಮಹಾ ಬೀಜಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶಕ್ತಿಯ ಅಧಿಪತಿ; ಮಹಾಬಲ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿವಂತನು; ಸುವರ್ಣರೇತಸ್, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಸರ್ವಜ್ಞ, ಸರ್ವಜ್ಞನು; ಸುಬೀಜ, ಶುಭ ಬೀಜವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಬೀಜವಾಹನ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬೀಜವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದಶಬಾಹು, ಹತ್ತು ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನು; ಅನಿಮಿಷ, ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚದ, ಸದಾ ಜಾಗರೂಕನಾದವನು; ನೀಲಕಂಠ, ತಾನು ನುಂಗಿದ ವಿಷದಿಂದ ನೀಲಕಂಠನಾದವನು; ಉಮಾಪತಿ, ಉಮಾದೇವಿಯ ಪತಿ ಮತ್ತು ಒಡೆಯ; ವಿಶ್ವರೂಪ, ಸ್ವರೂಪವೇ ವಿಶ್ವವಾಗಿರುವವನು; ಸ್ವಯಂಶ್ರೇಷ್ಠ, ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು; ಬಲವೀರ, ಬಲದ ವೀರನು; ಬಲ, ಶಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಮತ್ತು ಗಣ, ತನ್ನ ಗಣಗಳ (ಪರಿವಾರದ) ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೧೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಣಕರ್ತ, ತನ್ನ ಗಣ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಗಣಪತಿ, ಗಣಗಳ ಒಡೆಯ; ದಿಗ್ವಾಸ, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ದಿಗಂಬರನು; ಕಾಮ, ಕಾಮನೆಯ ಸ್ವರೂಪನೂ ಅದನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವನೂ ಆದವನು; ಮಂತ್ರವಿತ್, ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಪರಮೋ ಮಂತ್ರಃ, ಪರಮ ಮಂತ್ರವೇ ಆಗಿರುವವನು; ಸರ್ವಭಾವಕರ, ಇರುವಿಕೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಹರ, ಸಂಹಾರಕ ಮತ್ತು ವಿನಾಶವನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕಮಂಡಲುಧರ, ತಪಸ್ವಿಯ ನೀರಿನ ಕಮಂಡಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಧನ್ವೀ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಬಾಣಹಸ್ತ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಕಪಾಲವಾನ್, ತಲೆಬುರುಡೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಅಶನಿ, ವಜ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಶತಘ್ನಿ, “ನೂರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು” ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಮುಳ್ಳಿನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಖಡ್ಗೀ, ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಪಟ್ಟಿಶೀ, ಈಟಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಆಯುಧೀ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾನ್, ಮಹಾ ಪುರುಷನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸ್ರುವಹಸ್ತ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದ ಸ್ರುವ (ಹೋಮದ ಸೌಟು) ಹಿಡಿದವನು; ಸುರೂಪ, ಸುಂದರ ರೂಪದವನು; ತೇಜಸ್, ತೇಜಸ್ಸಿನ ಸ್ವರೂಪನು; ತೇಜಸ್ಕರ, ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುವವನು; ನಿಧಿ, ನಿಧಿಯಾದವನು; ಉಷ್ಣೀಷೀ, ಪೇಟ ಅಥವಾ ಕಿರೀಟ ಧರಿಸಿದವನು; ಸುವಕ್ತ್ರ, ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳವನು; ಉದಗ್ರ, ಎತ್ತರದ, ಉನ್ನತ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ವಿನತ, ವಿನಯದಿಂದ ತಲೆ ಬಾಗಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದೀರ್ಘ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ ಎತ್ತರದವನು; ಹರಿಕೇಶ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದ ಕೂದಲುಳ್ಳವನು; ಸುತೀರ್ಥ, ಯಾತ್ರೆಯ ನಿಜವಾದ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥವಾದವನು; ಕೃಷ್ಣ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವನು; ಶೃಗಾಲರೂಪ, ನರಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ, ಉದ್ದೇಶ ಸದಾ ಈಡೇರಿದವನು; ಮುಂಡ, ಬೋಳು ತಲೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಸರ್ವಶುಭಂಕರ, ಸಕಲ ಮಂಗಳವನ್ನು ತರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಜ, ಜನ್ಮರಹಿತನು; ಬಹುರೂಪ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳುಳ್ಳವನು; ಗಂಧಾಧಾರಿ, ಸುಗಂಧವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಕಪರ್ದಿ, ಶಂಖದಂತೆ ಸುರುಳಿ ಸುತ್ತಿದ ಜಟೆಯ ಗಂಟುಳ್ಳವನು; ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂಯಮದಿಂದ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಎತ್ತಿದವನು; ಊರ್ಧ್ವಲಿಂಗ, ಸಂಯಮಿತ ಸೃಜನಶಕ್ತಿಯ ಊರ್ಧ್ವ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು; ಊರ್ಧ್ವಶಾಯೀ, ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವವನು; ಮತ್ತು ನಭಃಸ್ಥಲ, ತೆರೆದ ಆಕಾಶವೇ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ತ್ರಿಜಟಿ, ಮೂರು ಜಟೆಗಳುಳ್ಳವನು; ಚೀರವಾಸ, ನಾರು ಮತ್ತು ಚಿಂದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು; ರುದ್ರ, ಉಗ್ರನು, ಗರ್ಜಿಸುವವನು; ಸೇನಾಪತಿ, ತನ್ನ ಸೇನೆಯ ಸೇನಾಧಿಪತಿ; ವಿಭು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಒಡೆಯ; ಅಹಾಚರ, ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ನಕ್ತಂಚರ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ತಿಗ್ಮಮನ್ಯು, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ಉಗ್ರ ಕೋಪವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಸುವರ್ಚಸ, ಉಜ್ಜ್ವಲ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಜಹ, ಗಜಾಸುರ ಎಂಬ ಆನೆ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು; ದೈತ್ಯಹ, ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು; ಕಾಲ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದವನು; ಲೋಕಧಾತಾ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸಿ ನಿಯಮಿಸುವವನು; ಗುಣಾಕರ, ಸಕಲ ಸದ್ಗುಣಗಳ ಗಣಿ ಮತ್ತು ಮೂಲ; ಸಿಂಹಶಾರ್ದೂಲರೂಪ, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಹುಲಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಆರ್ದ್ರಚರ್ಮಾಂಬರವೃತ, ತಾಜಾ ಸುಲಿದ ಚರ್ಮವನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕಾಲಯೋಗಿ, ಯೋಗದ ಮೂಲಕ ಕಾಲದ ಒಡೆಯನಾದವನು; ಮಹಾನಾದ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವನಾದದ ಗರ್ಜನೆಯವನು; ಸರ್ವಕಾಮ, ಸಕಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವನು; ಚತುಷ್ಪಥ, ನಾಲ್ಕು ದಾರಿಗಳ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ನಿಶಾಚರ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಪ್ರೇತಚಾರಿ, ಪ್ರೇತಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಭೂತಚಾರಿ, ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಮಹೇಶ್ವರ, ಮಹಾ ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೨೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಹುಭೂತ, ಅನೇಕ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಹಲವು ರೂಪಗಳಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಬಹುಧರ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಸ್ವರ್ಭಾನು, ಸ್ವರ್ಗೀಯ ತೇಜಸ್ಸು; ಅಮಿತ, ಅಳತೆಗೆ ಮೀರಿದವನು; ಗತಿ, ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಆಶ್ರಯ; ನೃತ್ಯಪ್ರಿಯ, ನೃತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು; ನಿತ್ಯನರ್ತ, ನಿತ್ಯ ನೃತ್ಯಗಾರನು; ನರ್ತಕ, ನರ್ತಕನು; ಮತ್ತು ಸರ್ವಲಾಲಸ, ಸಮಸ್ತ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ ಹಂಬಲಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಘೋರ, ಭಯಂಕರ ಮತ್ತು ಭೀಕರನು; ಮಹಾತಪಸ್, ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನವನು; ಪಾಶ, ಪಾಶ ಅಥವಾ ಬಂಧವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತನು; ಗಿರಿರೂಹ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ನಭಃ, ಆಕಾಶವೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಸಹಸ್ರಹಸ್ತ, ಸಾವಿರ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನು; ವಿಜಯ, ವಿಜಯದ ಸ್ವರೂಪನು; ವ್ಯವಸಾಯ, ದೃಢ ಸಂಕಲ್ಪ; ಮತ್ತು ಅತಂದ್ರಿತ, ಆಯಾಸವಿಲ್ಲದ, ಎಂದಿಗೂ ಜಾಗರೂಕನಾಗಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಧರ್ಷಣ, ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದವನು; ದರ್ಷಣಾತ್ಮ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ವಿಜಯಿಸುವ ಸ್ವಭಾವವುಳ್ಳವನು; ಯಜ್ಞಹ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು; ಕಾಮನಾಶಕ, ಕಾಮನನ್ನು ಭಸ್ಮ ಮಾಡಿದ ಕಾಮನಾಶಕ; ದಕ್ಷಯಾಗಾಪಹಾರಿ, ದಕ್ಷನ ಯಜ್ಞಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಭಂಗಗೊಳಿಸಿದವನು; ಸುಸಹ, ಮಹಾ ಸಹನೆ ಮತ್ತು ತಾಳ್ಮೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಧ್ಯಮ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಮಧ್ಯಸ್ಥಿಕೆ ವಹಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ತೇಜೋಪಹಾರಿ, ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಸಕಲ ತೇಜಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂದೆ ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುವವನು; ಬಲಹ, ಸುಳ್ಳು ಬಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು; ಮುದಿತ, ಆನಂದಮಯನು; ಅರ್ಥ, ಸತ್ಯವಾದ ಗುರಿ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶ; ಅಜಿತ, ಎಂದಿಗೂ ಜಯಿಸಲ್ಪಡದವನು; ಅವರ, ತನಗಿಂತ ಮೇಲಿನವರಿಲ್ಲದವನು; ಗಂಭೀರಘೋಷ, ಗಾಂಭೀರ್ಯ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳವನು; ಗಂಭೀರ, ಆಳವಾದ, ಅಗಾಧನಾದವನು; ಮತ್ತು ಗಂಭೀರಬಲವಾಹನ, ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನ್ಯಗ್ರೋಧರೂಪ, ಆಲದ ಮರದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ನ್ಯಗ್ರೋಧ, ಆಲದ ಮರವೇ ಆದವನು; ವೃಕ್ಷಪರ್ಣಸ್ಥಿತಿ, ಮರ ಮತ್ತು ಎಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ ಸಸ್ಯಸಂಕುಲವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ವಿಭು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಒಡೆಯ; ಸುತೀಕ್ಷ್ಣದಶನ, ಬಹಳ ಹರಿತವಾದ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕಾಯ, ಬೃಹತ್ ಶರೀರವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾನನ, ವಿಶಾಲ ಮುಖವುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಶ್ವಕ್ಸೇನ, ಸೇನೆಯು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿರುವವನು; ಹರಿ, ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು; ಯಜ್ಞ, ಯಜ್ಞದ ಸ್ವರೂಪನು; ಸಂಯುಗಪೀಡವಾಹನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧರಿಸಲ್ಪಡುವ ಲಾಂಛನವನ್ನು ಹೊತ್ತವನು; ತೀಕ್ಷ್ಣತಪ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸಿನವನು; ಹರ್ಯಶ್ವ, ಕಂದು ಬಣ್ಣದ ಕುದುರೆಗಳುಳ್ಳವನು; ಸಹಾಯ, ಸಹಾಯಕ ಮತ್ತು ಸಂಗಾತಿ; ಮತ್ತು ಕರ್ಮಕಾಲವಿತ್, ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಷ್ಣುಪ್ರಸಾದಿತ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಳ್ಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಯಜ್ಞ, ಯಜ್ಞದ ಸ್ವರೂಪನು; ಸಮುದ್ರ, ಸಾಗರವು; ವಡವಾಮುಖ, ಕುದುರೆಯ ಮುಖದ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಸಮುದ್ರದೊಳಗಿನ ಅಗ್ನಿ; ಹುತಾಶನಸಹಾಯ, ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯ ಸಂಗಾತಿ; ಪ್ರಶಾಂತಾತ್ಮ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಾಂತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಹುತಾಶನ, ಆಹುತಿಗಳನ್ನು ಭಕ್ಷಿಸುವ ಅಗ್ನಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೨೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಉಗ್ರತೇಜ, ಉಗ್ರ ತೇಜಸ್ಸಿನವನು; ಮಹತೇಜ, ಮಹಾ ವೈಭವದವನು; ಜನ್ಯ, ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಬಂಧುತ್ವಕ್ಕೆ ಬದ್ಧನಾದವನು; ವಿಜಯಕಾಲವಿತ್, ವಿಜಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾದ ಕಾಲವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಜ್ಯೋತಿಷಾಮಯನ, ಎಲ್ಲ ಜ್ಯೋತಿರ್ಮಯ ಆಕಾಶಕಾಯಗಳ ವಿಶ್ರಾಂತ ಮಾರ್ಗವು; ಸಿದ್ಧಿ, ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಧನೆಯ ಸ್ವರೂಪವು; ಮತ್ತು ಸರ್ವವಿಗ್ರಹ, ಎಲ್ಲ ರೂಪ ಮತ್ತು ದೇಹಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಶಿಖೀ, ಶಿಖೆಯುಳ್ಳವನು; ಮುಂಡೀ, ಬೋಳು ತಲೆಯುಳ್ಳವನು; ಜಟೀ, ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಜ್ವಾಲೀ, ಉರಿಯುತ್ತಿರುವವನು; ಮೂರ್ತಿಜ, ಸಾಕಾರ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದವನು; ಮೂರ್ಧಗ, ತಲೆಯ ಶಿಖರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಬಲೀ, ಬಲಶಾಲಿ; ವೇಣವೀ, ಕೊಳಲು ನುಡಿಸುವವನು; ಪಣವೀ, ಸಣ್ಣ ಡಮರು ಬಾರಿಸುವವನು; ತಾಲೀ, ತಾಳದ ಲಯವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಸ್ವರೂಪನು (ತಾಳ ಬಾರಿಸುವವನು); ಖಲೀ, ಧಾನ್ಯ ಒಕ್ಕಣೆಯ ಕಣದವನು; ಮತ್ತು ಕಾಲಕಟಂಕಟ, ಕಾಲದ ಭಯಂಕರ ರೂಪ, ಮರಣದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೨೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನಕ್ಷತ್ರವಿಗ್ರಹಮತಿ, ನಕ್ಷತ್ರಪುಂಜಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಆಕಾರ ಪಡೆದ ಮತಿಯುಳ್ಳವನು; ಗುಣಬುದ್ಧಿ, ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ವಿವೇಚಿಸುವ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳವನು; ಲಯ, ಲಯ ಅಥವಾ ಪ್ರಳಯದ ಸ್ವರೂಪನು; ಗಮ, ಮಾರ್ಗ ಮತ್ತು ಸಾಗುವವನು; ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯ; ವಿಶ್ವಬಾಹು, ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಆವರಿಸಿರುವವನು; ವಿಭಾಗ, ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಂಚುವ ವಿಂಗಡಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಸರ್ವಗೋಮುಖ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಮೋಚನ, ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವನು; ಸುಶರಣ, ನಿಜವಾದ ಆಶ್ರಯ; ಹಿರಣ್ಯಕವಚೋದ್ಭವ, ಚಿನ್ನದ ರಕ್ಷಾಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು; ಮೇಢ್ರರಾಜ, ಲಿಂಗದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿತನಾದ ಸೃಷ್ಟಿ ಲಾಂಛನದ ಒಡೆಯ; ಬಲಾಚಾರಿ, ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮಹೀಚಾರಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಶ್ರುತ, ಪವಿತ್ರ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವತೂರ್ಯನಿನಾದೀ, ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ವಾದ್ಯಗಳ ನಾದದಿಂದ ಮೊಳಗುವವನು; ಸರ್ವತೋದ್ಯಪರಿಗ್ರಹ, ಎಲ್ಲ ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನುಡಿಸುವವನು; ವ್ಯಾಲರೂಪ, ಸರ್ಪರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಗುಹಾವಾಸಿ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಗುಹ, ಹೃದಯದ ರಹಸ್ಯ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವವನು; ಮಾಲೀ, ಹೂಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ತರಂಗವಿತ್, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಅಲೆಗಳನ್ನೂ ಬಲ್ಲವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ತ್ರಿದಶ, ಮೂವತ್ಮೂರು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ; ತ್ರಿಕಾಲಧೃತ್, ಭೂತ, ವರ್ತಮಾನ ಮತ್ತು ಭವಿಷ್ಯ ಎಂಬ ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ನಡೆಸುವವನು; ಕರ್ಮಸರ್ವಬಂಧವಿಮೋಚನ, ಕರ್ಮದ ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವನು; ಬಂಧನ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸ ಪ್ರಭುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಯುಧಿ ಶತ್ರುವಿನಾಶನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸಾಂಖ್ಯಪ್ರಸಾದ, ವಿವೇಚನಾಶೀಲ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವವನು; ದುರ್ವಾಸ, ಸಮೀಪಿಸಲು ಕಠಿಣನಾದವನು, ಒರಟು ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವನು; ಸರ್ವಸಾಧುನಿಷೇವಿತ, ಸಕಲ ಸತ್ಪುರುಷರಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಪ್ರಸ್ಕಂದನ, ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಉಕ್ಕುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲುವವನು; ವಿಭಾಗಜ್ಞ, ಸರಿಯಾದ ವಿಭಜನೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಅತುಲ್ಯ, ಹೋಲಿಕೆಗೆ ಮೀರಿದವನು; ಮತ್ತು ಯಜ್ಞಭಾಗವಿತ್, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಲ್ಲಬೇಕಾದ ಭಾಗವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವವಾಸ, ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಸರ್ವಚಾರಿ, ಸಕಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ದುರ್ವಾಸ, ಸಮೀಪಿಸಲು ಕಠಿಣನಾದವನು; ವಾಸವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಸುದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ; ಅಮರ, ಮರಣರಹಿತನು; ಹೈಮ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದವನು; ಹೇಮಕರ, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಯಜ್ಞ, ಯಜ್ಞದ ಸ್ವರೂಪನು; ಸರ್ವಧಾರಿ, ಸಕಲವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಧರೋತ್ತಮ, ಧಾರಣ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಲೋಹಿತಾಕ್ಷ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕ್ಷ, ವಿಶಾಲ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು; ವಿಜಯಾಕ್ಷ, ವಿಜಯಶಾಲಿ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು; ವಿಶಾರದ, ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ನಿಪುಣನು; ಸಂಗ್ರಹ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಧಾರಣ ಮಾಡುವವನು; ನಿಗ್ರಹ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನು; ಕರ್ತ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ತೃ; ಮತ್ತು ಸರ್ಪಚೀರನಿವಾಸನ, ಸರ್ಪವನ್ನೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮುಖ್ಯ, ಪ್ರಧಾನನು; ಅಮುಖ್ಯ, ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ಇದ್ದರೂ ವಿನಮ್ರನಾಗಿರುವವನು; ದೇಹ, ದೇಹಧಾರಿ; ಕಹಳಿ, ಯುದ್ಧ ಕಹಳೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುವವನು; ಸರ್ವಕಾಮದ, ಸಕಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಸರ್ವಕ್ಲೇಶಪ್ರಸಾದ, ಎಲ್ಲ ಬಾಧೆಗಳನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸುವ ಅನುಗ್ರಹವುಳ್ಳವನು; ಸುಬಲ, ಉತ್ತಮ ಬಲವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಬಲರೂಪಧೃತ್, ಬಲಶಾಲಿ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವಕಾಮವರ, ಸಕಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವರ; ಸರ್ವದ, ಸಕಲವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಸರ್ವತೋಮುಖ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಮುಖ ಮಾಡಿರುವವನು; ಆಕಾಶನಿರ್ವಿರೂಪ, ರೂಪರಹಿತನಾಗಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ನಿಪಾತಿ, ಕ್ರಿಯೆಗಾಗಿ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದು ಬರುವವನು; ಅವಶ, ಯಾರ ನಿಯಂತ್ರಣಕ್ಕೂ ಒಳಪಡದವನು; ಮತ್ತು ಖಗ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ರೌದ್ರರೂಪ, ರುದ್ರನಂತೆ ಉಗ್ರ ರೂಪದವನು; ಅಂಶು, ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ; ಆದಿತ್ಯ, ಸೂರ್ಯನು; ಬಹುರಶ್ಮಿ, ಅನೇಕ ಕಿರಣಗಳುಳ್ಳವನು; ಸುವರ್ಚಸಿ, ಉಜ್ಜ್ವಲ ವೈಭವದವನು; ವಸುವೇಗ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ವಸುಗಳಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾವೇಗ, ಮಹಾ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಮನೋವೇಗ, ಆಲೋಚನೆಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ನಿಶಾಚರ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೩೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವವಾಸೀ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಶ್ರೀವಾಸೀ, ವೈಭವ ಮತ್ತು ಸಂಪತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಉಪದೇಶಕರ, ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಆಕಾರ, ರೂಪರಹಿತನು; ಮುನಿ, ಮೌನಿ ಋಷಿ; ಆತ್ಮನಿರಾಲೋಕ, ಅಂತರಂಗದಿಂದಲೇ ತನ್ನ ನಿಜ ಆತ್ಮವು ಬೆಳಗುವವನು; ಸಂಭಗ್ನ, ತನ್ನನ್ನು ವಿನಮ್ರಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವನು; ಮತ್ತು ಸಹಸ್ರದ, ಸಾವಿರ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪಕ್ಷಿ, ಪಕ್ಷಿಯ ಸ್ವರೂಪನು; ಪಕ್ಷಿರೂಪ, ಪಕ್ಷಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಅತಿದೀಪ್ತ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುವವನು; ವಿಶಾಂಪತಿ, ಜನರ ಒಡೆಯ; ಉನ್ಮದ, ಆನಂದೋನ್ಮತ್ತತೆಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಮದನ, ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸುವವನು; ಕಾಮ, ಕಾಮನೆಯ ಸ್ವರೂಪನು; ಅಶ್ವತ್ಥ, ಪವಿತ್ರ ಅರಳಿ ಮರ; ಅರ್ಥಕರ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ನಿಜವಾದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಮತ್ತು ಯಶಸ್, ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ವೈಭವದ ಸ್ವರೂಪನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಾಮದೇವ, ದಯಾಮಯ ದೇವನು, ಅವನ ಮೃದು ಸ್ವರೂಪ; ವಾಮ, ಸೌಮ್ಯನು, ಅವನ ಐದು ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು; ಪ್ರಾಗ್ದಕ್ಷಿಣ, ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ಸೇರಿ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಿಗೂ ಮುಖ ಮಾಡಿರುವವನು; ವಾಮನ, ವಾಮನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಸಿದ್ಧಯೋಗಿ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆದ ಗುರು; ಮಹರ್ಷಿ, ಮಹಾ ಋಷಿ; ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿದವನು; ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧಸಾಧಕ, ಸಾಧಕರಿಗೆ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಭಿಕ್ಷು, ಭಿಕ್ಷಾಟನೆ ಮಾಡುವ ಸಂನ್ಯಾಸಿ; ಭಿಕ್ಷುರೂಪ, ಭಿಕ್ಷುವಿನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ವಿಪಣ, ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ನಿಧಿಯಂತೆ ಹುಡುಕಲ್ಪಡುವವನು; ಮೃದು, ಸೌಮ್ಯನು; ಅವ್ಯಯ, ನಾಶರಹಿತ ಅವಿನಾಶಿ; ಮಹಾಸೇನ, ಮಹಾ ಸೇನೆಯ ಅಧಿಪತಿ, ಇದು ಅವನ ಪುತ್ರ ಸ್ಕಂದನ ಹೆಸರೂ ಹೌದು; ವಿಶಾಖ, ಅನೇಕ ಶಾಖೆಗಳುಳ್ಳವನು, ಇದೂ ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡ ಹೆಸರು; ಷಷ್ಟಿಭಾಗ, ನೈವೇದ್ಯದ ಅರವತ್ತನೆಯ ಭಾಗವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಗವಾಂಪತಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಗೋವುಗಳ ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೪೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಜ್ರಹಸ್ತ, ವಜ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ವಿಷ್ಕಂಭಿ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸುವ ಸ್ತಂಭ; ಚಮೂಸ್ತಂಭನ, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ನಿಶ್ಚಲಗೊಳಿಸುವವನು; ವೃತ್ತಾವೃತ್ತಕರ, ವೃತ್ತ ಮತ್ತು ಅವೃತ್ತ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವವನು, ಸಕಲ ರೂಪಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ; ತಾಲ, ತಾಳದ ಲಯವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಮಧು, ಮಾಧುರ್ಯದ ಸ್ವರೂಪನು; ಮತ್ತು ಮಧುಕಲೋಚನ, ಜೇನಿನಂತೆ ಕೋಮಲ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಾಚಸ್ಪತ್ಯ, ವಾಕ್ಚಾತುರ್ಯದ ಒಡೆಯ ಮತ್ತು ವಾಣಿಯ ಅಧಿಪತಿ; ವಾಜಸಾನ, ಬಲ ಮತ್ತು ಪೋಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಿತ್ಯಮಾಶ್ರಮಪೂಜಿತ, ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ನಿತ್ಯವೂ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಮೀಸಲಾದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ; ಲೋಕಚಾರಿ, ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಸರ್ವಚಾರಿ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ವಿಚಾರವಿತ್, ಸರಿಯಾದ ವಿವೇಚನೆಯನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಈಶಾನ, ಆಜ್ಞೆ ನೀಡುವ ಅಧಿಪತಿ; ಈಶ್ವರ, ಪರಮೇಶ್ವರ; ಕಾಲ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪನು; ನಿಶಾಚರ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಪಿನಾಕವಾನ್, ಪಿನಾಕ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ನಿಮಿತ್ತಸ್ಥ, ನಿಮಿತ್ತ ಕಾರಣವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ನಿಮಿತ್ತ, ಸಕಲ ಘಟನೆಗಳ ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಸಂದರ್ಭ; ನಂದೀ, ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಂದೀಕರ, ಆನಂದದ ಕೊಡುಗೆದಾರನು; ಮತ್ತು ಹರಿ, ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನಂದೀಶ್ವರ, ಆನಂದದ ಒಡೆಯ; ನಂದೀ, ಆನಂದಮಯನು; ನಂದನ, ಆನಂದಿಸುವವನು; ನಂದಿವರ್ಧನ, ಆನಂದವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವನು; ಭಗಹಾರಿ, ದಕ್ಷನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳು ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕಿತ್ತುಕೊಂಡವನು; ನಿಹಂತ, ಸಂಹಾರಕನು; ಕಾಲ, ಕಾಲಸ್ವರೂಪನು; ಬ್ರಹ್ಮ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು; ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ, ಆದಿ ಪಿತಾಮಹನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಚತುರ್ಮುಖ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಲಿಂಗ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವ ಬೆಳಕಿನ ಸ್ತಂಭ, ಲಿಂಗ; ಚಾರುಲಿಂಗ, ಸುಂದರ ಲಿಂಗವುಳ್ಳವನು; ಲಿಂಗಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ; ಸುರಾಧ್ಯಕ್ಷ, ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ; ಯೋಗಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಯೋಗದ ಒಡೆಯ ಮತ್ತು ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ; ಮತ್ತು ಯುಗವಾಹ, ಯುಗಗಳನ್ನು ತರುವವನು ಮತ್ತು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೪೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬೀಜಾಧ್ಯಕ್ಷ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬೀಜದ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ; ಬೀಜಕರ್ತ, ಬೀಜವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಅವ್ಯಯಾತ್ಮ, ನಾಶರಹಿತ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು; ಅನುಗತ, ಸಕಲರಿಂದ ಅನುಸರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಬಲ, ಶಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಇತಿಹಾಸ, ಪವಿತ್ರ ಪರಂಪರೆಯೇ ಆಗಿರುವವನು; ಸಂಕಲ್ಪ, ಸಂಕಲ್ಪ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶದ ಸ್ವರೂಪನು; ಗೌತಮ, ಋಷಿ ಗೌತಮನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಮತ್ತು ನಿಶಾಕರ, ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು, ಕತ್ತಲೆಯ ಒಡೆಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೪೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದಂಭ, ಅಹಂಕಾರವೇ ರೂಪಗೊಂಡವನು; ಅದಂಭ, ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನು; ವೈದಂಭ, ವ್ಯರ್ಥಾಭಿಮಾನದ ನಿರ್ಮೂಲನೆಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವನು; ವಶ್ಯ, ತನ್ನ ಭಕ್ತರ ಸನಿಹದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವವನು; ವಶಂಕರ, ಇತರರನ್ನು ತನ್ನ ಹತೋಟಿಗೆ ತರುವವನು; ಕಲಿ, ಕಲಹದ ಸ್ವರೂಪನು; ಲೋಕಕರ್ತ, ಲೋಕಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು; ಪಶುಪತಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ; ಮಹಾಕರ್ತ, ಮಹಾ ಕಾರ್ಯಕರ್ತನು; ಮತ್ತು ಅನೌಷಧ, ಔಷಧಿಯೇ ಬೇಡದವನು, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಕ್ಷರ, ನಾಶರಹಿತ ಅಕ್ಷರ; ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವೇ ಆಗಿರುವವನು; ಬಲವತ್, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ; ಶಕ್ರ, ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ನೀತಿ, ನೈತಿಕ ನಿಯಮದ ಸ್ವರೂಪನು; ಅನೀತಿ, ಸಂಪ್ರದಾಯವನ್ನೂ ಮೀರಿದವನು; ಶುದ್ಧಾತ್ಮ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು; ಶುದ್ಧ, ಪರಿಶುದ್ಧನು; ಮನ್ಯ, ಗೌರವಿಸಲು ಯೋಗ್ಯನಾದವನು; ಮತ್ತು ಗತಾಗತ, ಹೊರಡುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಹಿಂದಿರುಗುವಿಕೆ ಎರಡೂ ಆಗಿರುವವನು, ನಿರ್ಗಮನ ಮತ್ತು ಪುನರಾಗಮನದ ಚಕ್ರ.

ಶ್ಲೋಕ ೫೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಹುಪ್ರಸಾದ, ಅಪಾರ ಕೃಪೆಯುಳ್ಳವನು; ಸುಸ್ವಪ್ನ, ಶುಭ ಕನಸುಗಳನ್ನು ತರುವವನು; ದರ್ಪಣ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಪ್ರತಿಫಲಿಸುವ ಕನ್ನಡಿ; ಅಮಿತ್ರಜಿತ್, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು; ವೇದಕಾರ, ವೇದಗಳ ಕರ್ತೃ; ಮಂತ್ರಕಾರ, ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳ ಕರ್ತೃ; ವಿದ್ವಾನ್, ಸರ್ವಜ್ಞನು; ಮತ್ತು ಸಮರಮರ್ದನ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪುಡಿಗೊಳಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾಮೇಘನಿವಾಸಿ, ಮಹಾ ಮೇಘಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಮಹಾಘೋರ, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರನು; ವಶೀಕರ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತನ್ನ ಅಧೀನಕ್ಕೆ ತರುವವನು; ಅಗ್ನಿ, ಬೆಂಕಿ; ಜ್ವಾಲ, ಜ್ವಾಲೆ; ಮಹಾಜ್ವಾಲ, ಮಹಾ ಉರಿಯುವ ಜ್ವಾಲೆ; ಅತಿಧೂಮ್ರ, ಅತ್ಯಂತ ಹೊಗೆಯುಳ್ಳವನು; ಹುತ, ಅರ್ಪಿಸಲಾದ ಆಹುತಿ; ಮತ್ತು ಹವಿಃ, ಯಜ್ಞದ ಹವಿಸ್ಸು ಸ್ವರೂಪನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವೃಷಣ, ವೀರ್ಯವಂತ ಮತ್ತು ಸೃಜನಶೀಲನು; ಶಂಕರ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತನು; ವರ್ಚಸ್ವೀ, ತೇಜಸ್ವಿ; ಧೂಮಕೇತನ, ಹೊಗೆಯನ್ನೇ ಧ್ವಜವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು; ನೀಲ, ಕಡು ನೀಲಿ ವರ್ಣದವನು; ಅಂಗಲುಬ್ಧ, ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಿಂದಲೇ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಶೋಭನ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು; ಮತ್ತು ನಿರವಗ್ರಹ, ಅಡೆತಡೆಯಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲ ನಿರ್ಬಂಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸ್ವಸ್ತಿದ, ಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಸ್ವಸ್ತಿಭಾವ, ಕ್ಷೇಮವೇ ಸ್ವಭಾವವಾದವನು; ಭಗೀ, ತನ್ನ ಸರಿಯಾದ ಪಾಲನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಭಗಕರ, ಪಾಲುಗಳನ್ನು ಹಂಚುವವನು; ಲಘು, ಹಗುರ ಮತ್ತು ವೇಗವಾದವನು; ಉತ್ಸಂಗ, ಯಾರ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರೂ ವಿಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೋ ಅವನು; ಮಹಾಂಗ, ಮಹಾ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಗರ್ಭಪರಾಯಣ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವಗರ್ಭದ ಆಶ್ರಯವಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕೃಷ್ಣವರ್ಣ, ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದವನು; ಸುವರ್ಣ, ಚಿನ್ನದ ಬಣ್ಣದವನು; ಇಂದ್ರಿಯಂ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಂ, ಸಕಲ ದೇಹಧಾರಿ ಜೀವಿಗಳ ಇಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಮಹಾಪಾದ, ಮಹಾ ಪಾದಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಹಸ್ತ, ಮಹಾ ಕೈಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕಾಯ, ಮಹಾ ದೇಹವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಯಶಸ್, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾಮೂರ್ಧ, ಮಹಾ ಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಮಾತ್ರ, ಮಹಾ ವಿಸ್ತಾರದವನು; ಮಹಾನೇತ್ರ, ಮಹಾ ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನು; ನಿಶಾಲಯ, ರಾತ್ರಿಯೇ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದವನು; ಮಹಾಂತಕ, ಮರಣವನ್ನು ತರುವ ಮಹಾ ಅಂತ್ಯಕಾರಕನು; ಮಹಾಕರ್ಣ, ಮಹಾ ಕಿವಿಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹೋಷ್ಠ, ದೊಡ್ಡ ತುಟಿಗಳುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಹನು, ಬಲಿಷ್ಠ ದವಡೆಗಳುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾನಾಸ, ದೊಡ್ಡ ಮೂಗುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕಂಬು, ಶಂಖದಂತಹ ಸುಂದರ ಕಂಠವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಗ್ರೀವ, ದೊಡ್ಡ ಕುತ್ತಿಗೆಯುಳ್ಳವನು; ಶ್ಮಶಾನಭಾಕ್, ಸ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮಹಾವಕ್ಷ, ವಿಶಾಲ ಎದೆಯುಳ್ಳವನು; ಮಹೋರಸ್ಕ, ಅಗಲ ಎದೆಯುಳ್ಳವನು; ಅಂತರಾತ್ಮ, ಅಂತರಂಗದ ಆತ್ಮ; ಮತ್ತು ಮೃಗಾಲಯ, ಜಿಂಕೆ ವಾಸಿಸುವ ತಾಣವು, ಅಥವಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನ.

ಶ್ಲೋಕ ೫೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಲಂಬನ, ಇಳಿಬಿದ್ದಿರುವವನು; ಲಂಬಿತೋಷ್ಠ, ಇಳಿಬಿದ್ದ ಕೆಳ ತುಟಿಯುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಮಾಯ, ಮಹಾ ಮಾಯಾಶಕ್ತಿಯ ಒಡೆಯ; ಪಯೋನಿಧಿ, ಸಾಗರ, ಜಲದ ಭಂಡಾರ; ಮಹಾದಂತ, ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರ, ದೊಡ್ಡ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಜಿಹ್ವ, ದೊಡ್ಡ ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಮುಖ, ದೊಡ್ಡ ಬಾಯಿಯುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೫೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾನಖ, ದೊಡ್ಡ ಉಗುರುಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಲೋಮ, ದಟ್ಟ ದೇಹ ರೋಮಗಳುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಕೇಶ, ದಟ್ಟ ಕೂದಲುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಜಟ, ದೊಡ್ಡ ಜಟೆಯುಳ್ಳವನು; ಪ್ರಸನ್ನ, ಪ್ರಶಾಂತ ಮತ್ತು ಕೃಪಾಳುವು; ಪ್ರಸಾದ, ಕೃಪೆಯ ಸ್ವರೂಪನು; ಪ್ರತ್ಯಯ, ನಿಜವಾದ ವಿಶ್ವಾಸ ಮತ್ತು ಖಚಿತತೆ; ಮತ್ತು ಗಿರಿಸಾಧನ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಸಿದ್ಧಿ ಪಡೆದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸ್ನೇಹನ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಅಸ್ನೇಹನ, ಲೌಕಿಕ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಮುಕ್ತನು; ಅಜಿತ, ಜಯಿಸಲ್ಪಡದವನು; ಮಹಾಮುನಿ, ಮಹಾ ಮೌನಿ ಋಷಿ; ವೃಕ್ಷಾಕಾರ, ವೃಕ್ಷದ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ವೃಕ್ಷಕೇತು, ವೃಕ್ಷವನ್ನೇ ಧ್ವಜವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು; ಅನಲ, ಬೆಂಕಿ; ಮತ್ತು ವಾಯುವಾಹನ, ಗಾಳಿಯ ಮೇಲೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಂಡಲೀ, ದೊಡ್ಡ ಕೆನ್ನೆ ಮತ್ತು ಬಲವುಳ್ಳವನು; ಮೇರುಧಾಮ, ಮೇರು ಪರ್ವತವೇ ವಾಸಸ್ಥಾನವಾದವನು; ದೇವಾಧಿಪತಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ; ಅಥರ್ವಶೀರ್ಷ, ಅಥರ್ವ ವೇದವೇ ಕಿರೀಟವಾದವನು; ಸಾಮಸ್ಯ, ಸಾಮವೇದವೇ ಮುಖವಾದವನು; ಮತ್ತು ಋಕ್ಸಹಸ್ರಮಿತೇಕ್ಷಣ, ಋಗ್ವೇದದ ಸಾವಿರ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಅಳೆಯಲ್ಪಡುವ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಯಜುಃಪದಭುಜ, ಯಜುರ್ವೇದವೇ ಪಾದ ಮತ್ತು ಭುಜಗಳಾಗಿರುವವನು; ಗುಹ್ಯ, ರಹಸ್ಯ ಗೂಢಾರ್ಥ; ಪ್ರಕಾಶ, ಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಪ್ರಕಟತೆಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಜಂಗಮ, ಚಲಿಸುವ, ಜೀವಂತ ಜಗತ್ತು; ಅಮೋಘಾರ್ಥ, ಉದ್ದೇಶ ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗದವನು; ಪ್ರಸಾದ, ಕೃಪೆ; ಅಭಿಗಮ್ಯ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದವನು; ಮತ್ತು ಸುದರ್ಶನ, ನೋಡಲು ಸುಂದರನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಉಪಕಾರ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಉಪಕಾರಿ; ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರಭು; ಸರ್ವ, ಸಕಲವೂ; ಕನಕ, ಚಿನ್ನ; ಕಾಂಚನಚ್ಛವಿ, ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು; ನಾಭಿ, ವಿಶ್ವದ ನಾಭಿ ಮತ್ತು ಕೇಂದ್ರ; ನಂದಿಕರ, ಆನಂದದ ಕೊಡುಗೆದಾರನು; ಭವ, ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಪುಷ್ಕರಸ್ಥಾಪತಿ, ಕಮಲದ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಾಪಿತನಾದ ಪ್ರಭು; ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರ, ಅಚಲನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದ್ವಾದಶ, ಹನ್ನೆರಡು ಆದಿತ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವ ಹನ್ನೆರಡು ರೂಪದವನು; ತ್ರಾಸನ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಡುಗಿಸುವವನು; ಆದ್ಯ, ಆದಿಕಾರಣ ಪ್ರಾಚೀನನು; ಯಜ್ಞ, ಯಜ್ಞದ ಸ್ವರೂಪನು; ಯಜ್ಞಸಮಾಹಿತ, ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಲೀನನಾದವನು; ನಕ್ತ, ರಾತ್ರಿ; ಕಲಿ, ಕಲಹ ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗ; ಕಾಲ, ಕಾಲ; ಮಕರ, ಮೊಸಳೆ; ಮತ್ತು ಕಾಲಪೂಜಿತ, ಕಾಲದ ಋತುಗಳಿಗೆ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸಗಣ, ತನ್ನ ಪರಿವಾರದ ಗಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಗಣಕಾರ, ಗಣಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಭೂತವಾಹನಸಾರಥಿ, ಜೀವಿಗಳ ನಡುವೆ ತನ್ನ ವೃಷಭ ವಾಹನವನ್ನು ಓಡಿಸುವ ಸಾರಥಿ; ಭಸ್ಮಶಯ, ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮವೇ ಹಾಸಿಗೆಯಾದವನು; ಭಸ್ಮಗೋಪ್ತ, ಪವಿತ್ರ ಭಸ್ಮದ ಮೂಲಕ ರಕ್ಷಿಸುವವನು; ಭಸ್ಮಭೂತ, ಭಸ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾದವನು; ತರು, ಮರ; ಮತ್ತು ಗಣ, ಗಣಗಳ ಅಧಿಪತಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೬೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಲೋಕಪಾಲ, ಲೋಕಗಳ ರಕ್ಷಕ; ಲೋಕ, ಲೋಕವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಮಹಾತ್ಮ, ಮಹಾ ಆತ್ಮನು; ಸರ್ವಪೂಜಿತ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಶುಕ್ಲ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮತ್ತು ಪರಿಶುದ್ಧನು; ತ್ರಿಶುಕ್ಲ, ಆಲೋಚನೆ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧನು; ಸಂಪನ್ನ, ಪೂರ್ಣತೆ ಪಡೆದವನು; ಶುಚಿ, ಪರಿಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ತೇಜೋಮಯನು; ಮತ್ತು ಭೂತನಿಷೇವಿತ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಆಶ್ರಮಸ್ಥ, ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಕ್ರಿಯಾವಸ್ಥ, ಧಾರ್ಮಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲಿ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುವವನು; ವಿಶ್ವಕರ್ಮಮತಿ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ತನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡವನು; ವರ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ವಿಶಾಲಶಾಖ, ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹರಡಿದ ಶಾಖೆಗಳುಳ್ಳವನು; ತಾಮ್ರೋಷ್ಠ, ತಾಮ್ರ ವರ್ಣದ ತುಟಿಗಳುಳ್ಳವನು; ಅಂಬುಜಾಲ, ತಾವರೆ ನೀರಿನ ನಡುವೆ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಮತ್ತು ಸುನಿಶ್ಚಲ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಚಲನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕಪಿಲ, ಕಂದು ಬಣ್ಣದವನು; ಕಪಿಶ, ಕೆಂಪು-ಕಂದು ವರ್ಣದವನು; ಶುಕ್ಲ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧನು; ಆಯುಃ, ಜೀವನ ಮತ್ತು ಚೈತನ್ಯದ ಸ್ವರೂಪನು; ಪರ, ಅತೀತನಾದ ಪರಮ ತತ್ತ್ವ; ಅಪರ, ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿರುವ ಅಂತರ್ವ್ಯಾಪಿ; ಗಂಧರ್ವ, ದೈವಿಕ ಸಂಗೀತಗಾರ; ಅದಿತಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅನಂತ ತಾಯಿ ಅದಿತಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯ, ಮಹಾ ಪಕ್ಷಿ ಗರುಡನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಸುವಿಜ್ಞೇಯ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಿಂದ ಸುಲಭವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವವನು; ಮತ್ತು ಸುಶಾರದ, ಶರತ್ಕಾಲದ ನಿರ್ಮಲ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೬೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪರಶ್ವಧಾಯುಧ, ಕೊಡಲಿಯನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದವನು; ದೇವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವ; ಅನುಕಾರಿ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವವನು; ಸುಬಂಧವ, ಸಕಲರ ನಿಜವಾದ ಬಂಧು; ತುಂಬವೀಣ, ತುಂಬಿ ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುವವನು; ಮಹಾಕ್ರೋಧ, ಮಹಾ ಕ್ರೋಧವುಳ್ಳವನು; ಊರ್ಧ್ವರೇತಸ್, ತಪಸ್ಸಿನ ಸಂಯಮದಿಂದ ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಎತ್ತಿದವನು; ಮತ್ತು ಜಲೇಶಯ, ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಮಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಉಗ್ರ, ಉಗ್ರನಾದವನು; ವಂಶಕರ, ವಂಶವನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸುವವನು; ವಂಶ, ವಂಶವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ವಂಶನಾದ, ಕೊಳಲನ್ನು ನುಡಿಸುವವನು, ಅಥವಾ ವಂಶದ ಧ್ವನಿ; ಅನಿಂದಿತ, ನಿರ್ದೋಷಿ; ಸರ್ವಾಂಗರೂಪ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನು ತನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಒಳಗೊಂಡವನು; ಮಾಯಾವಿ, ಮಾಯೆಯ ಒಡೆಯ; ಸುಹೃದ್, ನಿಜವಾದ ಗೆಳೆಯ; ಅನಿಲ, ಗಾಳಿ; ಮತ್ತು ಅನಲ, ಬೆಂಕಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೭೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಂಧನ, ಬಂಧಿಸುವವನು; ಬಂಧಕರ್ತ, ಬಂಧನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಸುಬಂಧನವಿಮೋಚನ, ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬಂಧನದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡುವವನು; ಸಯಜ್ಞಾರಿ, ಅಯೋಗ್ಯ ಯಜ್ಞದ ವಿರೋಧಿ; ಸಕಾಮಾರಿ, ಕಾಮನೆಯ ವಿರೋಧಿ; ಮಹಾದಂಷ್ಟ್ರ, ಮಹಾ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಯುಧ, ಮಹಾ ಆಯುಧಗಳುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಹುಧನಿಂದಿತ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದವನು; ಶರ್ವ, ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಬಿಲ್ಲುಗಾರ; ಶಂಕರ, ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಅಧನ, ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದ, ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದ ತಪಸ್ವಿ; ಅಮರೇಶ, ಅಮರರ ಒಡೆಯ; ಮಹಾದೇವ, ಮಹಾ ದೇವನು; ವಿಶ್ವದೇವ, ವಿಶ್ವದ ದೇವನು; ಮತ್ತು ಸುರಾರಿಹ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಹಿರ್ಬುಧ್ನ್ಯ, ಆಳದ ಸರ್ಪ, ರುದ್ರನ ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದರೂಪ; ಅನಿಲಾಭ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು; ಚೇಕಿತಾನ, ಸದಾ ಜಾಗೃತನಾದ ದ್ರಷ್ಟಾ; ಹವಿಃ, ಯಜ್ಞದ ಆಹುತಿ; ಅಜೈಕಪಾತ್, “ಏಕಪಾದ ಮೇಕೆ” ಎಂಬ, ರುದ್ರನ ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದನಾಮ; ಕಪಾಲೀ, ತಲೆಬುರುಡೆಯ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ತ್ರಿಶಂಕು, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯ ನಡುವೆ ತೂಗು ಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಋಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಅಜಿತ, ಜಯಿಸಲ್ಪಡದವನು; ಮತ್ತು ಶಿವ, ಮಂಗಳಕರನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಧನ್ವಂತರಿ, ದೈವಿಕ ವೈದ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಧೂಮಕೇತು, ಹೊಗೆಯನ್ನು ಧ್ವಜವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವ ಧೂಮಕೇತು; ಸ್ಕಂದ, ತನ್ನ ಪುತ್ರ ಯುದ್ಧದೇವ ಸ್ಕಂದನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ವೈಶ್ರವಣ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಒಡೆಯ ಕುಬೇರನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಧಾತಾ, ಆದಿತ್ಯರಲ್ಲಿ ಪೋಷಕನು; ಶಕ್ರ, ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ವಿಷ್ಣು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಪಾಲಕನು; ಮಿತ್ರ, ಒಡಂಬಡಿಕೆ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದ ವೈದಿಕ ದೇವತೆ; ತ್ವಷ್ಟಾ, ದೈವಿಕ ಶಿಲ್ಪಿ; ಧ್ರುವ, ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಅಚಲನಾದವನು; ಮತ್ತು ಧರ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವ ಮತ್ತು ಪೋಷಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪ್ರಭಾವ, ಸಕಲ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಮೂಲದ ಮೂಲ; ಸರ್ವಗ, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ; ವಾಯು, ಗಾಳಿ; ಅರ್ಯಮ, ಗೌರವದ ವೈದಿಕ ದೇವತೆ; ಸವಿತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ವೈದಿಕ ಸೂರ್ಯ; ರವಿ, ಸೂರ್ಯ; ಉಷಾಂಗು, ಪ್ರಾಚೀನ ಋಷಿ ರೂಪ; ವಿಧಾತಾ, ಭವಿತವ್ಯವನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವವನು; ಮಾಂಧಾತಾ, ಪೌರಾಣಿಕ ಧರ್ಮರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಮತ್ತು ಭೂತಭಾವನ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಭು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಒಡೆಯ; ವರ್ಣವಿಭಾವಿ, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣಗಳನ್ನೂ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸುವವನು; ಸರ್ವಕಾಮಗುಣವಹ, ಸಕಲ ಬಯಸಿದ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಪದ್ಮನಾಭ, ಯಾರ ನಾಭಿಯಿಂದ ಕಮಲ ಉದ್ಭವಿಸುತ್ತದೋ ಅವನು; ಮಹಾಗರ್ಭ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವಗರ್ಭದವನು; ಚಂದ್ರವಕ್ತ್ರ, ಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವನು; ಅನಿಲ, ಗಾಳಿ; ಮತ್ತು ಅನಲ, ಬೆಂಕಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೭೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಲವಾನ್, ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಉಪಶಾಂತ, ಆಳವಾಗಿ ಪ್ರಶಾಂತನಾದವನು; ಪುರಾಣ, ಪುರಾತನನು; ಪುಣ್ಯಚಂಚುರಿ, ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಕುರುಕರ್ತ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದ ಕರ್ತೃ; ಕುರುವಾಸಿ, ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಕುರುಭೂತ, ಪುಣ್ಯಕರ್ಮದ ಕ್ಷೇತ್ರವೇ ಆದವನು; ಮತ್ತು ಗುಣೌಷಧ, ಸದ್ಗುಣದ ಗುಣಪಡಿಸುವ ಔಷಧಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೭೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸರ್ವಾಶಯ, ಯಾರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಂಕಲ್ಪಗಳು ನೆಲೆಸಿವೆಯೋ ಅವನು; ದರ್ಭಚಾರಿ, ಪವಿತ್ರ ಧಾರ್ಮಿಕ ದರ್ಭೆ ಹುಲ್ಲಿನ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಪತಿಃ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ; ದೇವದೇವ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವನು; ಸುಖಸಕ್ತ, ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಸದಸತ್ಸರ್ವರತ್ನವಿತ್, ವ್ಯಕ್ತ ಮತ್ತು ಅವ್ಯಕ್ತವಾದ ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೭೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕೈಲಾಸಗಿರಿವಾಸಿ, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು; ಹಿಮವದ್ಗಿರಿಸಂಶ್ರಯ, ಹಿಮಾಲಯದ ಹಿಮಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವನು; ಕುಲಹಾರಿ, ನದಿತೀರಗಳನ್ನೂ ಗಡಿಗಳನ್ನೂ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವವನು; ಕುಲಕರ್ತ, ವಂಶ ಮತ್ತು ಗಡಿಗಳನ್ನು ರೂಪಿಸುವವನು; ಬಹುವಿದ್ಯ, ಅನೇಕ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಒಡೆಯ; ಮತ್ತು ಬಹುಪ್ರದ, ಅನೇಕ ಕೊಡುಗೆಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಣಿಜ, ವರ್ತಕ; ವರ್ಧಕಿ, ಬಡಗಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಾಣಗಾರ; ವೃಕ್ಷ, ಮರ; ಬಕುಲ, ಸುಗಂಧಭರಿತ ಬಕುಲ ವೃಕ್ಷ; ಚಂದನ, ಶ್ರೀಗಂಧದ ಮರ; ಛದ, ಆಶ್ರಯ ಮತ್ತು ಹೊದಿಕೆ ನೀಡುವ ಎಲೆ; ಸರಗ್ರೀವ, ಬಲವಾದ, ನರಗಳುಳ್ಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಜತ್ರು, ಬೃಹತ್ ಹೆಗಲುಳ್ಳವನು; ಅಲೋಲ, ಅಚಲ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರನಾದವನು; ಮತ್ತು ಮಹೌಷಧ, ಮಹಾ ಔಷಧಿ, ಪರಮ ಪರಿಹಾರ.

ಶ್ಲೋಕ ೮೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸಿದ್ಧಾರ್ಥಕರಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವವನು; ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿದವನು; ಛಂದೋವ್ಯಾಕರಣೋತ್ತರ, ವೈದಿಕ ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ವ್ಯಾಕರಣದ ಪರಮ ಪಂಡಿತ; ಸಿಂಹನಾದ, ಸಿಂಹದ ಗರ್ಜನೆಯುಳ್ಳವನು; ಸಿಂಹದಂಷ್ಟ್ರ, ಸಿಂಹದಂತಹ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳವನು; ಸಿಂಹಗ, ಸಿಂಹದಂತೆ ಸಂಚರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಸಿಂಹವಾಹನ, ಸಿಂಹವನ್ನು ವಾಹನವಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪ್ರಭವಾತ್ಮ, ಶಕ್ತಿಯ ಮೂಲವೇ ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವಾದವನು; ಜಗತ್ಕಾಲಸ್ಥಲ, ಜಗತ್ತಿನ ಕಾಲದ ಆಧಾರ ಮತ್ತು ಬೆಂಬಲ; ಲೋಕಹಿತ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಹಿತವನ್ನು ಮಾಡುವವನು; ತರು, ಆಶ್ರಯ ನೀಡುವ ವೃಕ್ಷ; ಸಾರಂಗ, ವೇಗವುಳ್ಳ, ಬಹುವರ್ಣದವನು; ನವಚಕ್ರಾಂಗ, ದೇಹದ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಒಂಬತ್ತು ಚಕ್ರಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಾಗಿ ಹೊಂದಿರುವವನು; ಕೇತುಮಾಲಿ, ಧ್ವಜವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಸಭಾವನ, ಸುಂದರವಾಗಿ ಪೋಷಿಸಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಭೂತಾಲಯ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ವಾಸಸ್ಥಾನ; ಭೂತಪತಿ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ; ಅಹೋರಾತ್ರ, ಹಗಲು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಮತ್ತು ಅನಿಂದಿತ, ನಿರ್ದೋಷಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೮೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಹಿತ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಸಾಗಿಸುವವನು; ನಿಲಯ, ಎಲ್ಲರ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತಾಣ; ವಿಭು, ಸರ್ವವ್ಯಾಪಿ ಒಡೆಯ; ಭವ, ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಅಮೋಘ, ಎಂದಿಗೂ ವಿಫಲವಾಗದವನು; ಸಂಯತ, ಆತ್ಮನಿಯಂತ್ರಿತನು; ಅಶ್ವ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ಭೋಜನ, ಪೋಷಣೆಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಧಾರಣ, ಜೀವದ ಉಸಿರನ್ನು ಧರಿಸಿ ಪೋಷಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಹಿರಣ್ಯಬಾಹು, ಚಿನ್ನದ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನು; ಗುಹಾಪಾಲ ಪ್ರವೇಶಿನಾಂ, ಪ್ರವೇಶಿಸುವವರಿಗೆ ಗುಹೆಯ ರಕ್ಷಕನು; ಪ್ರಕೃಷ್ಟಾರಿ, ದುಷ್ಟತನದ ಪ್ರಧಾನ ಶತ್ರು; ಮಹಾಹರ್ಷ, ಮಹಾ ಆನಂದವುಳ್ಳವನು; ಜಿತಕಾಮ, ಕಾಮನೆಯನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಜಿತೇಂದ್ರಿಯ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಾಂಧಾರ, ಗಾಂಧಾರ ರಾಗದ ಒಡೆಯ; ಸುವಾಸ, ಆಹ್ಲಾದಕರ ಸುಗಂಧವುಳ್ಳವನು; ತಪಃಸಕ್ತ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತನಾದವನು; ರತಿ, ಆನಂದದ ಸ್ವರೂಪನು; ನರ, ಆದಿ ಪುರುಷನು; ಮಹಾಗೀತ, ಮಹಾ ಗಾನದವನು; ಮಹಾನೃತ್ಯ, ಮಹಾ ನೃತ್ಯದವನು; ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೋಗಣಸೇವಿತ, ಅಪ್ಸರೆಯರ ಸಮೂಹಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಹಾಕೇತು, ಮಹಾ ಧ್ವಜದವನು; ಮಹಾಧಾತು, ಮಹಾ ಮೂಲ ತತ್ತ್ವ; ನೈಕಸಾನುಚರ, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಅನುಯಾಯಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಚಲ, ಚಲಿಸುವವನು; ಅವೇದನೀಯ, ದಿವ್ಯ ಬಹಿರಂಗದಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವವನು; ಆದೇಶ, ದೈವಿಕ ಆಜ್ಞೆ; ಮತ್ತು ಸರ್ವಗಂಧಸುಖವಹ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸುಗಂಧದ ಮೂಲಕ ಸುಖವನ್ನು ತರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ತೋರಣ, ಕಮಾನು ದ್ವಾರ; ತರಣ, ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ರಕ್ಷಕನು; ವಾತ, ಗಾಳಿ; ಪರಿಧಿ, ಸುತ್ತುವರಿದ ದಿಗಂತ; ಪತಿಖೇಚರ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಒಡೆಯ; ಸಂಯೋಗ, ಐಕ್ಯವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ವರ್ಧನ, ವೃದ್ಧಿಸುವವನು; ವೃದ್ಧ, ಪುರಾತನ ಮತ್ತು ಗೌರವಾನ್ವಿತನು; ಅತಿವೃದ್ಧ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಾಚೀನನು; ಮತ್ತು ಗುಣಾಧಿಕ, ಎಲ್ಲ ಸದ್ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಶ್ಲೋಕ ೮೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನಿತ್ಯ, ಶಾಶ್ವತನು; ಆತ್ಮಸಹಾಯ, ತನ್ನ ಆತ್ಮವೇ ಸಂಗಾತಿಯಾದ ಸ್ವಾವಲಂಬಿ; ದೇವಾಸುರಪತಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಬ್ಬರ ಒಡೆಯ; ಪತಿ, ಪ್ರಭು; ಯುಕ್ತ, ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧನಾದವನು; ಯುಕ್ತಬಾಹು, ಸರಿಯಾದ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಸದಾ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರುವ ತೋಳುಗಳುಳ್ಳವನು; ದೇವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವ; ಮತ್ತು ದಿವಿ ಸುಪರ್ವಣ, ಸುಂದರ ರೂಪದ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಆಷಾಢ, ದೃಢ ಮತ್ತು ಅಜೇಯನು; ಸುಷಂದ, ಉತ್ತಮ, ಕುಂದದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಧ್ರುವ, ಸ್ಥಿರ ಮತ್ತು ಅಚಲನಾದವನು; ಹರಿಣ, ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಹರ, ಹರಿಸುವವನು; ವಪುರವರ್ತಮಾನೇಭ್ಯಃ, ಸಂಭವದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ ಜೀವಿಗಳಿಗಾಗಿ ದೇಹರೂಪ ಧರಿಸುವವನು; ವಸುಶ್ರೇಷ್ಠ, ವಸುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಮತ್ತು ಮಹಾಪಥ, ಮುಕ್ತಿಯ ಮಹಾ ಮಾರ್ಗ.

ಶ್ಲೋಕ ೯೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಶಿರೋಹರಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಐದನೆಯ ಶಿರವನ್ನು ಕಿತ್ತವನು; ವಿಮರ್ಶ, ಆಳವಾದ ಚಿಂತನೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಚನೆ; ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತ, ಸಕಲ ಮಂಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ಅಕ್ಷ, ಚಲಿಸದ ಅಕ್ಷ; ರಥಯೋಗಿ, ರಥದ ಯೋಗಿ ಒಡೆಯ; ಸರ್ವಯೋಗಿ, ಯೋಗದ ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳ ಒಡೆಯ; ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸಾಮಾಮ್ನಾಯ, ಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೂಲಕ ಬಂದ ಪರಂಪರೆ; ಅಸಾಮಾಮ್ನಾಯ, ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಪರಂಪರೆಯನ್ನೂ ಮೀರಿದವನು; ತೀರ್ಥದೇವ, ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ದೇವ; ಮಹಾರಥ, ಮಹಾ ಯೋಧನು; ನಿರ್ಜೀವ, ಕೇವಲ ಜೀವನವನ್ನೂ ಮೀರಿದವನು; ಜೀವನ, ಜೀವವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಮಂತ್ರ, ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರ; ಶುಭಾಕ್ಷ, ಶುಭ ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಬಹುಕರ್ಕಶ, ಮಾಯೆ ಮತ್ತು ಪಾಪದ ವಿರುದ್ಧ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ರತ್ನಪ್ರಭೂತ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವವನು; ರತ್ನಾಂಗ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತ ದೇಹವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾರ್ಣವನಿಪಾನವಿತ್, ಮಹಾ ಸಾಗರದ ಗುಪ್ತ ಆಳಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಮೂಲ, ಆದಿ ಮೂಲ; ವಿಶಾಲ, ವಿಶಾಲನಾದವನು; ಅಮೃತ, ಅಮರತ್ವದ ಅಮೃತ; ವ್ಯಕ್ತಾವ್ಯಕ್ತ, ಪ್ರಕಟ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಕಟ ಎರಡೂ ಆದವನು; ಮತ್ತು ತಪೋನಿಧಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಭಂಡಾರ.

ಶ್ಲೋಕ ೯೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಆರೋಹಣ, ಏರಿಕೆಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಆರೋಹಣ; ಅಧಿರೋಹ, ಏರಿ ಅತಿಕ್ರಮಿಸುವವನು; ಶಿಲಾಧಾರಿ, ಸದ್ಗುಣದ ಧಾರಕನು; ಮಹಾಯಶಸ್, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು; ಸೇನಾಕಲ್ಪ, ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಂತಿರುವವನು; ಮಹಾಕಲ್ಪ, ಮಹಾ ಕಲ್ಪದವನು; ಯೋಗ, ಐಕ್ಯವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಯುಗಕರ, ಯುಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಹರಿ, ಪಾಪವನ್ನು ಹರಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಯುಗರೂಪ, ಯುಗವೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಮಹಾರೂಪ, ವಿಶಾಲ ರೂಪದವನು; ಮಹಾನಾಗಹನ, ಮಹಾ ಸರ್ಪವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು; ವಧ, ಮಾರಕ ಹೊಡೆತವನ್ನು ನೀಡುವವನು; ನ್ಯಾಯನಿರ್ವಾಪಣ, ನ್ಯಾಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ನೀಡುವವನು; ಪದ, ಅಡಿಪಾಯ; ಪಂಡಿತ, ವಿದ್ವಾಂಸನು; ಮತ್ತು ಅಚಲೋಪಮ, ಅಚಲ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಸಮಾನನಾದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬಹುಮಾಲ, ಅನೇಕ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮಹಾಮಾಲ, ಮಹಾ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಶಶಿ, ಚಂದ್ರ; ಹರಸುಲೋಚನ, ಸುಂದರ ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳ ಹರ; ವಿಸ್ತಾರ, ವಿಶಾಲ ವ್ಯಾಪ್ತಿ; ಲವಣ, ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರ, ಕೃಪೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಮೋಹಕನು; ಕೂಪ, ಎಲ್ಲದರ ಮೂಲವಾದ ಆಳವಾದ ಬಾವಿ; ತ್ರಿಯುಗ, ಮೂರು ಯುಗಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ಮತ್ತು ಸಫಲೋದಯ, ಉದಯವು ಫಲವನ್ನು ತರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೯೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ತ್ರಿಲೋಚನ, ಮೂರು ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನು; ವಿಷಣ್ಣಾಂಗ, ಗಂಭೀರ ಧ್ಯಾನ ಶಾಂತಿಯುಳ್ಳವನು; ಮಣಿವಿದ್ಧ, ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನು; ಜಟಾಧರ, ಜಟೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಬಿಂದು, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆದಿ ಬಿಂದು; ವಿಸರ್ಗ, ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಉತ್ಸರ್ಜನೆಯ ಕ್ರಿಯೆ; ಸುಮುಖ, ಸುಂದರ ಮುಖವುಳ್ಳವನು; ಶರ, ಬಾಣ; ಸರ್ವಾಯುಧ, ಸಕಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಸಹ, ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೯೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನಿವೇದನ, ಎಲ್ಲ ನೈವೇದ್ಯಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ಸುಖಜಾತ, ಸುಖವನ್ನು ತರುವವನು; ಸುಗಂಧರ, ಆಹ್ಲಾದಕರ ಸುಗಂಧವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಧನು, ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಗಂಧಪಾಲಿ, ಸುಗಂಧದ ರಕ್ಷಕನು; ಭಗವಾನ್, ಧನ್ಯನಾದ ಪ್ರಭು; ಮತ್ತು ಉತ್ಥಾನ ಸರ್ವಕರ್ಮಣಾಂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ರಿಯೆಯ ಹಿಂದಿನ ಉತ್ಥಾನ ಪ್ರೇರಣೆ.

ಶ್ಲೋಕ ೯೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಮಂಥನ, ವಿಶ್ವ ಸಾಗರದ ಮಂಥನದಂತೆ ಮಥಿಸುವವನು; ಬಹುಲ, ಸಮೃದ್ಧನಾದವನು; ವಾಯು, ಗಾಳಿ; ಸಕಲ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಗವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿರುವವನು; ಸರ್ವಲೋಚನ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ನೇತ್ರವುಳ್ಳವನು; ತಾಲ, ಅಡಿಪಾಯ; ತಾಲ, ತಾಳದ ಲಯದ ಕಾಯುವವನು; ಕರಸ್ಥಲೀ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ತಾಳವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಊರ್ಧ್ವಸಂಹನನ, ಮೇಲ್ಮುಖ ಮತ್ತು ದೃಢವಾಗಿ ಬಿಗಿದ ದೇಹದ ರಚನೆಯುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಮಹಾನ್, ಮಹಾ ಪುರುಷನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಹರ್ಯಕ್ಷ, ಕಂದು ನೇತ್ರವುಳ್ಳ, ಸಿಂಹನೇತ್ರದ ಪ್ರಭು; ಕಕುಭ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನೂ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು; ವಜ್ರ, ವಜ್ರಾಯುಧ; ಶತಜಿಹ್ವ, ನೂರು ನಾಲಿಗೆಯುಳ್ಳವನು; ಸಹಸ್ರಪಾತ್, ಸಾವಿರ ಪಾದಗಳುಳ್ಳವನು; ಸಹಸ್ರಮೂರ್ಧ, ಸಾವಿರ ಶಿರಗಳುಳ್ಳವನು; ದೇವೇಂದ್ರ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯ; ಸರ್ವದೇವಮಯ, ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಮತ್ತು ಗುರು, ಗುರುವು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಬ್ರಹ್ಮದಂಡವಿನಿರ್ಮಾತ, ಪವಿತ್ರ ಶಿಸ್ತಿನ ದಂಡವನ್ನು ರಚಿಸಿದವನು; ಶತಘ್ನಿಪಾಶಶಕ್ತಿಮಾನ್, ಗದೆ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಈಟಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ; ಪದ್ಮಗರ್ಭ, ಕಮಲದ ಗರ್ಭವುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಗರ್ಭ, ಮಹಾ ವಿಶ್ವಗರ್ಭದವನು; ಬ್ರಹ್ಮಗರ್ಭ, ಯಾರ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೋ ಅವನು; ಮತ್ತು ಜಲೋದ್ಭವ, ಆದಿ ಜಲದಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗಭಸ್ತಿ, ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ; ಬ್ರಹ್ಮಕೃತ್, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು; ಬ್ರಹ್ಮೀ, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸಾಕಾರಗೊಳಿಸಿದವನು; ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಪವಿತ್ರವನ್ನು ಬಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿ; ಗತಿ, ಅಂತಿಮ ಗುರಿ; ಅನಂತರೂಪ, ಅನಂತ ರೂಪದವನು; ನೈಕಾತ್ಮ, ಅನೇಕ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ತೀಗ್ಮತೇಜ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಮತ್ತು ಚುಚ್ಚುವ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಭು, ತಾನೇ ತಾನಾಗಿರುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಊರ್ಧ್ವಗಾತ್ಮ, ಆತ್ಮವು ಸದಾ ಮೇಲ್ಮುಖವಾಗಿ ಚಲಿಸುವವನು; ಪಶುಪತಿ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಒಡೆಯ; ವಾತರಂಹ, ಗಾಳಿಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಮನೋಜವ, ಆಲೋಚನೆಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಚಂದನೀ, ಶ್ರೀಗಂಧದ ಲೇಪನವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡವನು; ಪದ್ಮನಾಲಾಗ್ರ, ಕಮಲದ ದಂಟಿನ ತುದಿಯಲ್ಲಿರುವವನು; ಸುರಭ್ಯುತ್ತರಣ, ಸಿಹಿ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ನರ, ಆದಿ ಪುರುಷನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕರ್ಣಿಕಾರಮಹಾಸ್ರಗ್ವೀ, ಕರ್ಣಿಕಾರ ಪುಷ್ಪಗಳ ಮಹಾ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ನೀಲಮೌಲಿ, ನೀಲ ಕಿರೀಟವುಳ್ಳವನು; ಪಿನಾಕಧೃತ್, ಪಿನಾಕ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ಉಮಾಪತಿ, ಉಮೆಯ ಒಡೆಯ ಮತ್ತು ಪತಿ; ಉಮಾಕಾಂತ, ಉಮೆಯ ಪ್ರಿಯತಮನು; ಜಾಹ್ನವೀಧೃತ್, ಗಂಗಾ ನದಿಯನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ಉಮಾಧವ, ಉಮೆಯ ಸಂಗಾತಿ.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವರ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ವರಾಹ, ಹಂದಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು; ವರದ, ವರ ನೀಡುವವನು; ವರೇಣ್ಯ, ಅತ್ಯಂತ ಬಯಸಲ್ಪಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಸುಮಹಾಸ್ವನ, ಮಹಾ ಮೊಳಗುವ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳವನು; ಮಹಾಪ್ರಸಾದ, ಮಹಾ ಕೃಪೆಯುಳ್ಳವನು; ದಮನ, ನಿಗ್ರಹಿಸುವವನು; ಶತ್ರುಹ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಶ್ವೇತಪಿಂಗಲ, ತೆಳು ಕೆಂಪು ಮಿಶ್ರಿತ ಬಿಳಿ ವರ್ಣದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಪೀತಾತ್ಮ, ಸುವರ್ಣ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು; ಪರಮಾತ್ಮ, ಪರಮ ಆತ್ಮ; ಪ್ರಯತಾತ್ಮ, ಶಿಸ್ತುಬದ್ಧ ಆತ್ಮವುಳ್ಳವನು; ಪ್ರಧಾನಧೃತ್, ಮೂಲ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಧರಿಸುವವನು; ಸರ್ವಪಾರ್ಶ್ವಮುಖ, ಎಲ್ಲ ಬದಿಗಳಿಗೂ ಮುಖ ಮಾಡಿರುವವನು; ತ್ರ್ಯಕ್ಷ, ಮೂರು ನೇತ್ರಗಳುಳ್ಳವನು; ಧರ್ಮಸಾಧಾರಣ, ಸಕಲ ಧರ್ಮಾಚರಣೆಗೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಧಾರ; ಮತ್ತು ವರ, ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವ್ಯಾಸ, ಮಹಾ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಕಾರನು; ಸರ್ಗ, ಸೃಷ್ಟಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಸುಸಂಕ್ಷೇಪ, ಸಕಲ ಅರ್ಥದ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಸಂಕ್ಷೇಪ; ವಿಸ್ತಾರ, ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಸ್ತಾರ; ಪರ್ಯಾಯ, ಪುನರಾವರ್ತಿತ ಚಕ್ರ; ನರ, ಆದಿ ಪುರುಷ; ಋತು, ಋತು; ಸಂವತ್ಸರ, ವರ್ಷ; ಮಾಸ, ತಿಂಗಳು; ಪಕ್ಷ, ಚಂದ್ರನ ಪಕ್ಷ; ಮತ್ತು ಸಂಖ್ಯಾಸಮಾಪನ, ಎಲ್ಲ ಸಂಖ್ಯಾ ಗಣನೆಯನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಕಾಲ, ಕಾಲದ ಚಿಕ್ಕ ಘಟಕ; ಕಾಷ್ಠ, ದೊಡ್ಡ ಕಾಲ ಅಳತೆ; ಲವ, ಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ಷಣ; ಮಾತ್ರ, ಕಾಲ ಮತ್ತು ಧ್ವನಿಯ ಮೂಲ ಅಳತೆ; ಮುಹೂರ್ತ, ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತ; ಅಹಃ, ದಿನ; ಕ್ಷಪಾ, ರಾತ್ರಿ; ಕ್ಷಣ, ಕ್ಷಣಿಕ ಕ್ಷಣ; ವಿಶ್ವಕ್ಷೇತ್ರ, ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕ್ಷೇತ್ರ; ಪ್ರಜಾಬೀಜ, ಎಲ್ಲ ಸಂತತಿಯ ಬೀಜ; ಲಿಂಗ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಲಾಂಛನ; ಆದ್ಯ, ಆದಿ ಪ್ರಾಚೀನನು; ಮತ್ತು ನಿರ್ಗಮ, ಎಲ್ಲವೂ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಬಿಂದು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೦೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಇರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ, ಪ್ರಕಟ ಮತ್ತು ಅಪ್ರಕಟ ಎರಡೂ ಆದವನು; ಪಿತ, ತಂದೆ; ಮಾತಾ, ತಾಯಿ; ಪಿತಾಮಹ, ಅಜ್ಜ; ಸ್ವರ್ಗದ್ವಾರ, ಸ್ವರ್ಗದ ದ್ವಾರ; ಪ್ರಜಾದ್ವಾರ, ಸಂತತಿಯ ದ್ವಾರ; ಮೋಕ್ಷದ್ವಾರ, ಮುಕ್ತಿಯ ದ್ವಾರ; ಮತ್ತು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪ, ಸ್ವರ್ಗವೇ ಸ್ವರೂಪನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೦ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ನಿರ್ವಾಣ, ಮುಕ್ತಿಯೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಹ್ಲಾದನ, ಆನಂದಿಸುವ ಮತ್ತು ತಂಪು ನೀಡುವವನು; ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕ; ಪರ ಗತಿ, ಪರಮ ಗುರಿ; ದೇವಾಸುರವಿನಿರ್ಮಾತ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು; ಮತ್ತು ದೇವಾಸುರಪರಾಯಣ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಬ್ಬರ ಅಂತಿಮ ಆಶ್ರಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೧ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವಾಸುರಗುರು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಬ್ಬರ ಗುರು; ದೇವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೇವ; ದೇವಾಸುರನಮಸ್ಕೃತ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಡುವವನು; ದೇವಾಸುರಮಹಾಮಾತ್ರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾ ಸಲಹೆಗಾರ; ಮತ್ತು ದೇವಾಸುರಗಣಾಶ್ರಯ, ದೇವ-ರಾಕ್ಷಸ ಗಣಗಳ ಆಶ್ರಯ.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೨ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವಾಸುರಗಣಾಧ್ಯಕ್ಷ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಗಣಗಳ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ; ದೇವಾಸುರಗಣಾಗ್ರಣಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಮುಖಂಡ; ದೇವತಿದೇವ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಮೀರಿದ ದೇವ; ದೇವರ್ಷಿ, ದಿವ್ಯ ಋಷಿ; ಮತ್ತು ದೇವಾಸುರವರಪ್ರದ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಬ್ಬರಿಗೂ ವರ ನೀಡುವವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೩ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ದೇವಾಸುರೇಶ್ವರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಒಡೆಯ; ವಿಶ್ವ, ವಿಶ್ವವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ದೇವಾಸುರಮಹೇಶ್ವರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಮಹಾ ಒಡೆಯ; ಸರ್ವದೇವಮಯ, ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವೇ ಸ್ವರೂಪನಾದವನು; ಅಚಿಂತ್ಯ, ಚಿಂತನೆಗೆ ಮೀರಿದವನು; ದೇವತ್ಮ, ದೈವತ್ವದ ಸಾರವೇ ಆತ್ಮವಾದವನು; ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಂಭವ, ತನ್ನಿಂದಲೇ ಉದ್ಭವಿಸಿದವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೪ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಇಡ್ಯ, ಸ್ತುತಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನು; ಹಸ್ತೀಶ್ವರ, ಆನೆಗಳ ಒಡೆಯ; ವ್ಯಾಘ್ರ, ಹುಲಿ; ದೇವಸಿಂಹ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದಂತಿರುವವನು; ಮತ್ತು ನರರ್ಷಭ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೫ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವಿಬುಧ, ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಾಗೃತನಾದ ಜ್ಞಾನಿ; ಅಗ್ರವರ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಸೂಕ್ಷ್ಮ, ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದವನು; ಸರ್ವದೇವ, ಸಕಲ ದೇವತೆಗಳೇ ಆದವನು; ತಪೋಮಯ, ತಪಸ್ಸೇ ಸಾರವಾದವನು; ಸುಯುಕ್ತ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶಿಸ್ತುಳ್ಳವನು; ಶೋಭನ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನು; ವಜ್ರೀ, ವಜ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದವನು; ಪ್ರಸನಂ ಪ್ರಭವ, ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳ ಮೂಲ; ಮತ್ತು ಅವ್ಯಯ, ನಾಶರಹಿತನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೬ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಗುಹ, ಹೃದಯದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವವನು; ಕಾಂತ, ಕಾಂತಿಯುತ ಪ್ರಿಯತಮನು; ನಿಜ, ತನ್ನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ; ಸರ್ಗ, ಸೃಷ್ಟಿ; ಪವಿತ್ರ, ಪರಿಶುದ್ಧನು; ಸರ್ವಪಾವನ, ಸಕಲವನ್ನು ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವವನು; ಶೃಂಗೀ, ಕೊಂಬು ಅಥವಾ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ಶೃಂಗಪ್ರಿಯ, ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು; ಬಭ್ರು, ಕೆಂಪು-ಕಂದು ವರ್ಣದವನು; ರಾಜರಾಜ, ರಾಜರ ರಾಜನು; ಮತ್ತು ನಿರಾಮಯ, ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೭ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಅಭಿರಾಮ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆನಂದ ನೀಡುವವನು; ಸುರಗಣ, ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹ; ವಿರಾಮ, ಪ್ರಯತ್ನದ ಅಂತಿಮ ವಿರಾಮ; ಸರ್ವಸಾಧನ, ಯಾವುದರ ಮೂಲಕ ಸಕಲವೂ ಸಾಧಿಸಲ್ಪಡುತ್ತದೋ ಆ ಸಾಧನ; ಲಲಾಟಾಕ್ಷ, ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ನೇತ್ರವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು; ವಿಶ್ವದೇವ, ವಿಶ್ವದ ದೇವ; ಹರಿಣ, ಜಿಂಕೆಯಂತೆ ವೇಗವುಳ್ಳವನು; ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮವರ್ಚಸ, ಪವಿತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮನ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳವನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೮ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ಸ್ಥಾವರಾಣಾಂ ಪತಿಃ, ಚಲಿಸದ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳ ಒಡೆಯ; ನಿಯಮೇಂದ್ರಿಯವರ್ಧನ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಬಲಪಡಿಸುವವನು; ಸಿದ್ಧಾರ್ಥ, ಉದ್ದೇಶ ಈಡೇರಿದವನು; ಸಿದ್ಧಭೂತಾರ್ಥ, ಸಕಲ ಜೀವಿಗಳ ಸತ್ಯವು ಈಗಾಗಲೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರಗೊಂಡವನು; ಅಚಿಂತ್ಯ, ಚಿಂತನೆಗೆ ಮೀರಿದವನು; ಸತ್ಯವ್ರತ, ಸತ್ಯವೇ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯಾದವನು; ಮತ್ತು ಶುಚಿ, ಪರಿಶುದ್ಧನು.

ಶ್ಲೋಕ ೧೧೯ ಶಿವನನ್ನು ಈ ನಾಮಗಳಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತದೆ: ವ್ರತಾಧಿಪ, ಸಕಲ ಪವಿತ್ರ ವ್ರತಗಳ ಒಡೆಯ; ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ, ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ; ಭಕ್ತಾನಾಂ ಪರಮ ಗತಿ, ಭಕ್ತರ ಅಂತಿಮ ಆಶ್ರಯ; ವಿಮುಕ್ತ, ವಿಮುಕ್ತನಾದವನು; ಮುಕ್ತತೇಜ, ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸೇ ಬಿಡುಗಡೆಗೊಂಡು ಮುಕ್ತವಾದವನು; ಶ್ರೀಮಾನ್, ವೈಭವಯುತನು; ಶ್ರೀವರ್ಧನ, ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸುವವನು; ಮತ್ತು ಜಗತ್, ಈ ವಿಶ್ವವೇ ಸ್ವರೂಪನು; ಇದರೊಂದಿಗೆ ಶಿವನ ಸಹಸ್ರ ನಾಮಗಳು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.