ಓಂಕಾರೇಶ್ವರ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ

ಪಾರ್ವತಿಯು ಹೇಳಿದಳು: "ಮಹಾದೇವನೇ, ಮಹಾ ಆನಂದದ ಸಾಗರನೇ, ಕರುಣಾಮೃತದ ಸಾಗರನೇ! ಮಹಾಕಾಲಗಣದ ಉತ್ತಮವಾದ ಆಖ್ಯಾನವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಿದೆನು."

"ಓ ಈಶ್ವರನೇ, ನಿನಗೆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಕ್ಷೇತ್ರವುಂಟೇ? ಶಂಭೋ, ನೀನು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳ ಒಡೆಯನು, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಹೇಳಲು ನೀನು ಅರ್ಹನು."

ಈಶ್ವರನು ನುಡಿದನು: ಅರಳಿದ ತಾವರೆಯಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳೇ, ಓಂಕಾರ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ; ಅದು ಕಲಿಯುಗದ ಕಲ್ಮಷಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.

"ಅಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಶೈವದಿವರರು ನಿತ್ಯವೂ ವಾಸಸಿಸುತಾ ದ್ದಾರೆ. ಆ ಎಲ್ಲನೂ ಪ್ರತಿಕ್ಷಣವೂ ನನ್ನ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯನ್ನು ಮಾ್ಡುತ್ತಲೇ ಇರುವರು."

"ಶಾಂತರು, ದಾಂತರು, ಜಿತೇಂದ್ರಿಯರು, ರುದ್ರಾಕ್ಷವರಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವವರು, ಭಾಲಾಕ್ಷಿಯ ಮೇಲೆ (ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ) ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೆಟ್ಟಿರುವವರು, ನಿತ್ಯವೂ ಪ್ರಕಾಶಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ."

"ಅಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ನದಿಯು ಇದೆ, ಅದು ಲಿಂಗವನ್ನು ಸೇರಿ ತರಂಗಿತವಾಗಿದೆ. ಆ ನರ್ಮದಾ ನದಿಯು ಸ್ನಾನ, ಪಾನ, ಅವಗಾಹನಗಳಿಂದ ನಿತ್ಯವೂ ಶರಮದಾಯಿನಿ (ಸುಖದಾಯಿನಿ) ಆಗಿದೆ."

"ಆ ನದಿಯು ಪಾಪರಾಶಿಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ಮುರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಸಮರುಧಳಾಗಿದೆ, ವಾತೇಕ (ವಾಯು: ವೇಗ) ವನ್ನುಂಡು ಅತ್ಯಂತ ಶೀತಳವಾಗಿದೆ. ಹೇ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ, ಅಲ್ಲಿ ಓಂಕಾರವೆಂಬ ಅತ್ಯುತ್ಕೃಷ್ಟವಾದ ಕುಂಡವು ಇದೆ."

"ಆ ಕುಂಡದ ದಶನಮಾತ್ರದಿಂ ದಲೇ ಒಬಬನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆ ಕುಂಡದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವು ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುತ್ತದೆ."

"ಭಾವುಕರು (ಭಕ್ತರು) ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಆ ಕುಂಡದ ಶೀತಲ ಜಲವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಕುಂಡದ ಜಲದಿಂದ ತರ್ಪಿತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ."

"ಯಾವಾಗಲೂ ಆ ಕುಂಡವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನನ್ನಿಂದ ಗಣಗಳು ನಿಯೋಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಅವರಲ್ಲಿ ಕುಂಡಧಾರ ಮೊದಲಾದವರು ಶೂಲ ಮತ್ತು ಮುದ್ಗರವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುತ್ತಾರೆ."

" ಅವರು ಗಜೇಂದ್ರನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು, ಸಿಂಹಸಮಾನ ಪರಾಕ್ರಮಿಗಳು, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಕೂಡ ಸಂಹರಿಸಬಲ್ಲವರು, ಪರ್ವತದಂತೆ ದೇಹವುಳ್ಳವರು."

"ಎಲ್ಲರೂ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದವರು, ಜಟೆಗಳಿಂದ ಶೋಭಿಸುವ ಶಿರಸ್ಸುಳ್ಳವರು, ಮತ್ತು 'ಅಗ್ನಿಃ' ಮುಂತಾದ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ತಮ್ಮ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಲೇಪಿಸಿಕೊನ್ಮವರು."

"ಎಲ್ಲ ಗಣಗಳು ಸಂಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಘೋಷಿಸುವವರು, ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥೂಲಕಾಯರು. ಅವರೆಲ್ಲರು ಅಪ್ಸರಸ್ಸುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟ, ದರ್ಪಿಯಾದ, ಮರುತ್ತುಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಇಂದ್ರನು, ಒಮ್ಮೆ ಅನುಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆಯದೆಯೇ ಮದದಿಂದ ಕೂಡಿದನು."

"ಆಗ ಅವನು ಮೇಘರಾಜನಾದ ಐರಾವತವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ಶಚೀದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ನರ್ಮದೆಯ ಜಲದಲ್ಲಿ ವಿಹರಿಸಲು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಬಂದನು."

"ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಎಲ್ಲ ಗಣೇಶ್ವರರು, ಅತಿ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೂಡಿ, ಅವನನ್ನು (ಇಂದ್ರನನ್ನು) ಅವನ ಗಜದೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಬೀಳಿಸಿದರು, ಶಚೀದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ದೇವರಾಜನನ್ನು."

"ಆಗ ಅವರು ವರುಣ, ವಾಯು, ಅಗ್ನಿ ಮೊದಲಾದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಹ ಭೇದಿಸಿದರು."

"ಇತರ ಗಣಗಳು ಹದವಾದ ಖಡ್ಗಗಳ ಧಾರೆಗಳಿಂದಲೂ, ಅತಿ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದಲೂ, ಮುದ್ಗರಗಳಿಂದಲೂ ಆ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವುಗಳ ವಾಹನ, ಆಯುಧ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳ ಸಮೇತ ಭೇದಿಸಿದರು."

"ಆಗ ಗಣೇಶ್ವರರು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ವಾಹನರಹಿತರನ್ನಾಗಿಯೂ, ರಕ್ತ ಸ್ರವಿಸುತ್ತಿರುವವರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಕಾಲು ತಡವರಿಸುವವರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಭಯಗೊಂಡವರನ್ನಾಗಿಯೂ, ಕೆದರಿದ ಕೇಶರನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿದರು."

"ಅಪ್ಸರಸ್ಸುಗಳು ನರಳುತ್ತಾ, ಅಳುತ್ತಾ, ಕೆದರಿದ ಕೂದಲಿನವರಾಗಿ, 'ಹಾ ಹಾ ಬತ' ಎಂದು ಆರ್ಭಟಿಸುತ್ತಾ, ರಕ್ತದಿಂದ ಒದ್ದೆಯಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದರು."

"ಹಾಗೆಯೇ ಶಕ್ರ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೂ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಆ ಓಂಕಾರ ಕ್ಷೇತ್ರದ ಆ ಲಿಂಗವನ್ನು (ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು) ಶರಣು ಹೊಕ್ಕರು."