ਓਙਕਾਰੇਸ਼ਵਰ ਜੋਤਿਰਲਿੰਗ ਦੀ ਮਹਿਮਾ

ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ! ਮਹਾਦੇਵ, ਮਹਾਨ ਅਨੰਦ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ! ਮੈਂ ਮਹਾਕਾਲ ਗਣ ਦਾ ਉੱਤਮ ਪ੍ਰਵਚਨ ਸੁਣਿਆ ਹੈ।

ਹੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ! ਤੁਹਾਡੇ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਪ੍ਰੀਤੀ-ਜਨਕ ਖੇਤਰ ਹੈ? ਹੇ ਸ਼ੰਭੋ! ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਾਮੀ ਹੋ, ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਖੇਤਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰੋ।

ਹੇ ਖਿੜੇ ਕਮਲ-ਮੁਖੀ! ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਖੇਤਰ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਓਙਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਦੇ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈ।

ਉੱਥੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸ਼ੈਵ (ਸ਼ਿਵ-ਭਗਤ) ਨਿੱਤ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਰੇ ਹਰ ਪਲ ਮੇਰੇ ਲਿੰਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਸੰਯਮੀ, ਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯ, ਰੁਦ੍ਰਾਕਸ਼ ਦੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਗਹਿਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੇ, ਅਤੇ ਮੱਥੇ 'ਤੇ ਭਸਮ ਲਗਾ ਕੇ ਮਨ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਉੱਥੇ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਨਰਮਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਸਦਾ ਸੁਖ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਇਸ਼ਨਾਨ, ਪਾਨ ਅਤੇ ਡੁਬਕੀ ਲਗਾਉਣ ਨਾਲ।

ਉਹ ਪਾਪਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਵਾਲੀ, ਹਵਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸੁਖਦਾਇਕ ਠੰਡੀ ਹੈ। ਹੇ ਸ਼ੁਚਿਸਮਿਤੇ! ਉੱਥੇ ਓਙਕਾਰ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਉੱਤਮ ਕੁੰਡ ਹੈ।

ਉਸ ਕੁੰਡ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਮਾਤਰ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖ ਮੇਰੇ ਲੋਕ (ਕੈਲਾਸ) ਵਿੱਚ ਚਿਰ ਤੱਕ ਵੱਸਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਕੁੰਡ ਦੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਲਿੰਗ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਭਾਵ (ਭਗਤ) ਉਸ ਕੁੰਡ ਦੇ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਪੀਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਕੁੰਡ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਤਰਪਿਤ ਕੀਤੇ ਪਿਤਰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਉਸ ਕੁੰਡ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਗਣ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੰਡਧਾਰ ਆਦਿ, ਜੋ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਅਤੇ ਮੁਦਗਰ (ਹਥਿਆਰ) ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਉਹ ਹਾਥੀ ਦੀ ਚਮੜੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਸ਼ੇਰ ਵਰਗੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਵਰਗੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪਰਬਤ ਵਰਗੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸਾਰੇ ਧਨੁਸ਼ ਅਤੇ ਬਾਣ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਟਾਵਾਂ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸਿਰ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ 'ਅਗਨੀ' ਆਦਿ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਭਸਮ ਲਗਾਏ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ।

ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਣ ਯੁੱਧ-ਉਤਸੁਕ, ਮੋਟੇ-ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ ਹਨ। ਕਦੇ-ਕਦੇ, ਬਿਨਾਂ ਆਗਿਆ ਦੇ, ਮਾਨ-ਮੱਤ ਵਾਲਾ...

...ਇੰਦਰ, ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ, ਹੰਕਾਰੀ, ਆਪਣੇ ਹਾਥੀ (ਐਰਾਵਤ) 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਨਰਮਦਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਖੇਡਣ ਲਈ...

...ਉਸ ਸਮੇਂ ਸ਼ਚੀ (ਇੰਦਰਾਣੀ) ਦੇ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਇਆ। ਉਦੋਂ ਉਹ ਸਾਰੇ ਗਣਪਤੀ (ਗਣਾਂ ਦੇ ਨੇਤਾ) ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਹੋ ਗਏ, ਬਹੁਤ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਹਾਥੀ ਸਮੇਤ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਡੇਗ ਦਿੱਤਾ, ਸ਼ਚੀ ਸਮੇਤ। ਫਿਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਵਰੁਣ, ਪਵਨ, ਅਗਨੀ ਆਦਿ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰਿਆ।

ਕੁਝ ਗਣਾਂ ਨੇ ਤਿੱਖੀ ਧਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਤਲਵਾਰਾਂ, ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਬਾਣ, ਅਤੇ ਮੁਦਗਰਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਹਨਾਂ, ਹਥਿਆਰਾਂ ਅਤੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਸਮੇਤ, ਵਿੰਨ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।

ਉਦੋਂ ਗਣੇਸ਼ਵਰਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਵਾਹਨਾਂ ਤੋਂ ਡਿੱਗ ਗਏ, ਖੂਨ ਵਗਦਾ, ਪੈਰ ਲੜਖੜਾਉਂਦੇ, ਭੈ-ਭੀਤ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, ਪਲ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਪਸਰਾਵਾਂ, ਜੋ ਕਿੰਨਰਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਸਨ, ਰੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਵਾਲ, 'ਹਾਹਾ! ਬਤੇ!' ਪੁਕਾਰਦੀਆਂ, ਖੂਨ ਨਾਲ ਭਿੱਜੇ ਕੱਪੜੇ।

ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਇੰਦਰ ਆਦਿ, ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ, ਉੱਥੇ ਓਙਕਾਰ ਲਿੰਗ (ਈਸ਼ਵਰ) ਦੀ ਸ਼ਰਨ ਵਿੱਚ ਗਏ।