ਅਘੋਰਕਵਚਮ ਜਾਂ ਅਘੋਰ ਮੂਰਤੀ ਕਵਚਮ

ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀ ਗਣੇਸ਼ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਹੁਣ ਅਘੋਰ ਕਵਚਮ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਅਘੋਰ ਭੈਰਵ ਜੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਭੈਰਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਇਆ ਦੇ ਸਾਗਰ, ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਵਾਉਣ ਵਾਲੇ! ਤੁਸੀਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀ; ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਮੈਨੂੰ ਉਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰੋ।

ਭੈਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੱਚਮੁੱਚ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਵਰਦਾਨ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ, ਵਰਦਾਨ ਮੰਗੋ! ਤੁਹਾਡੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥ ਹਾਂ।

ਦੇਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਮਹਾਦੇਵ! ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਦਇਆ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਜਲਦੀ ਉਹ ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਦੱਸੋ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਦੁਰਲੱਭ ਹੈ।

ਭੈਰਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਮਹਾਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਉੱਤਮ ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਪਰਮ ਭੇਦ ਅਤੇ ਸੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਦੁਸ਼ਟ ਬੁੱਧੀ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

ਇਸ ਸ਼੍ਰੀ ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਦੇ ਰਿਸ਼ੀ ਮਹਾਕਾਲ ਭੈਰਵ ਹਨ, ਛੰਦ ਅਨੁਸ਼ਟੁਪ ਹੈ ਅਤੇ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਾ ਦੇਵਤਾ ਸ਼੍ਰੀ ਕਾਲਾਗਨੀਰੁਦਰ ਹਨ। 'ਕਸ਼ਮੀਂ' ਬੀਜ ਹੈ, 'ਕਸ਼ਮਾਂ' ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ ਅਤੇ 'ਕਸ਼ਮਹ' ਕੀਲਕ ਹੈ। ਸ਼੍ਰੀ ਅਘੋਰ ਵਿਦਿਆ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਇਸ ਕਵਚ ਦਾ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹੁਣ ਮੰਤਰ: ਅਘੋਰਾਂ (ਸ਼ਾਂਤ ਰੂਪਾਂ), ਘੋਰਾਂ (ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ) ਅਤੇ ਭਿਆਨਕ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਰੁਦਰ ਦੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ।

ਓਮ ਸ਼ੁਭ ਅਘੋਰ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼੍ਰੀ ਅਘੋਰ ਮੇਰੇ ਮੱਥੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਹਰੀਂ ਘੋਰ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਕਲੀਂ ਘੋਰ ਮੇਰੇ ਕੰਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਸੌਹ ਤਾਰੇਭਯਹ ਮੇਰੀਆਂ ਕਨਪਟੀਆ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਕਸ਼ਾਮ ਮੇਰੇ ਨੱਕ ਦੀ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਓਂ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼ਰਵ ਅਘੋਰ ਮੇਰੇ ਮੁੱਖ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਸਰਵ ਮੇਰੀ ਧੌਣ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਘੋਰ ਮੇਰੇ ਮੋਢਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਵਲੰਨਮਹ ਮੇਰੇ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਜਵਲਨ ਮੇਰੀ ਛਾਤੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਪਰਜਵਲ-ਰੁਦਰਕ ਮੇਰੇ ਪੇਟ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਪਰਜਵਲ-ਰੂਪੇਭਯਹ ਮੇਰੀਆਂ ਵੱਖੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅਘੋਰ ਦਾ ਸਰੂਪ ਮੇਰੀ ਧੁੰਨੀ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼ੂਲਪਾਣੀ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਰੁਦਰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਭਾਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਅੰਮ੍ਰਿਤਮੂਰਤੀ ਮੇਰੀ ਲੱਕ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਨੀਲਕੰਠ ਮੇਰੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਚੰਦਰਜਟ ਮੇਰੀਆਂ ਪੱਟਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਂਤਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਤ੍ਰਿਲੋਚਨ ਮੇਰੀਆਂ ਪਿੰਡਲੀਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਯਗਰੂਪ ਮੇਰੇ ਗਿੱਟਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਅਘੋਰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਤਲਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਅਘੋਰ ਭੈਰਵ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਸਿਰ ਤੱਕ, ਅਘੋਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਸਿਰ ਤੋਂ ਪੈਰਾਂ ਤੱਕ, ਅਘੋਰ ਭੈਰਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਸਵੇਰੇ ਭੈਰਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਦੁਪਹਿਰ ਨੂੰ ਵਟੁਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਮਹਾਕਾਲ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ ਅਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਕਾਲ ਭੈਰਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ।

ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਘੋਰ ਆਪ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਰਾਤ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਅੰਮ੍ਰਿਤ-ਸਵਰੂਪ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਰਿਗਵੇਦ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਯਜੁਰਵੇਦ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਾਮਵੇਦ, ਉੱਤਰ ਵਿੱਚ ਅਥਰਵਵੇਦ, ਅਗਨੀ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਅਗਨੀ ਅਤੇ ਨੈਰਿਤ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਨਿਤਯਚੇਤਨ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਵਾਯਵਯ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਰੌਦਰਰੂਪ, ਈਸ਼ਾਨ ਕੋਣ ਵਿੱਚ ਕਲਸ਼ਾਸਨ, ਉੱਪਰ ਊਰਧਵਰੇਤਾ ਅਤੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਦਸਾਂ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭਗਵਾਨ ਕਾਲਾਗਨੀਰੁਦਰ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਅਗਨੀ ਤੋਂ ਕਾਲਾਗਨੀ ਅਤੇ ਹਵਾ ਤੋਂ ਵਾਯੂਭਕਸ਼ਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਜਲ ਤੋਂ ਔਰਵਮੁਖ, ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਸ਼ੰਕਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਬੈਠਣ ਸਮੇਂ ਯੋਗਧਿਆਏ ਅਤੇ ਚੱਲਣ ਸਮੇਂ ਵਾਯੂਰੂਪੀ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਰਵ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਅਤੇ ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਵ੍ਰਿਸ਼ਧਵਜ। ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਅਤੇ ਸਭ ਸਮਿਆਂ 'ਤੇ ਅਘੋਰ ਅਤੇ ਘੋਰਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਰਾਜ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਗੰਮ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਕਾਲ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ, ਜੂਏ ਵਿੱਚ, ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੇ ਡਰ ਵਿੱਚ, ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿੱਚ, ਤਬਾਹੀ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਵਿਰੋਧੀ ਵਾਦੀਆਂ ਵਿੱਚ...

...ਅਘੋਰ (ਸ਼ਾਂਤ) ਰੂਪਾਂ, ਘੋਰ (ਭਿਆਨਕ) ਰੂਪਾਂ, ਅਤੇ ਘੋਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਘੋਰ ਭੈਰਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ; ਕਾਮ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਸਭ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ, ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਡਰਾਂ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਕਰਨ ਸਮੇਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਹੋਵੇ। ਹੇ ਰੁਦਰ-ਰੂਪੋ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ! ਘੋਰ ਭੈਰਵ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਸਭ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ, ਸਦਾ, ਸਾਰੇ ਅੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਸਭ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਡਰਾਂ ਵਿੱਚ, 'ਹੰ ਯੰ ਰੰ ਲੰ ਵੰ ਸ਼ੰ ਛੰ ਸੰ ਹੰ ਲੰ ਕਸ਼ਹ' ਬੀਜ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਸਾਰ ਅਘੋਰਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

'ਅਘੋਰਾਸਤਰਾਯ ਫਟ' ਮੰਤਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਭੈਰਵ ਸਮੇਤ ਅਘੋਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਯਾਦ ਵਿੱਚੋਂ ਛੁੱਟ ਗਈ ਕੋਈ ਵੀ ਥਾਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਜਿਸ ਥਾਂ ਦਾ ਨਾਂ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਗਿਆ...

...ਉਹਨਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਵਾਂ 'ਤੇ ਭੈਰਵ ਸਮੇਤ ਅਘੋਰ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਉਹ ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ, ਪੁੱਤਰਾਂ, ਮਿੱਤਰਾਂ, ਧੀ ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਸਾਰੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦੀ ਵੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਅਘੋਰ ਅਤੇ ਘੋਰਕ ਸਦਾ ਉਹਨਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ, ਸਤੁਤੀ ਕਰਨ, ਜਪ ਕਰਨ, ਪਾਠ ਕਰਨ ਅਤੇ ਹੋਮ ਕਰਨ ਸਮੇਂ 'ਕਸ਼ਹ' ਮੰਤਰ-ਰੂਪੀ ਅਘੋਰਕ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ।

ਅਘੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਘੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ, ਅਤੇ ਘੋਰ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਸਭ ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਤੋਂ ਸਭ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਰੁਦਰ-ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

'ਓਮ ਸ਼੍ਰੀਂ ਹ੍ਰੀਂ ਕਲੀਂ ਸੌਹ ਕਸ਼ਮੰ' ਮੰਤਰ ਨਾਲ ਸ਼੍ਰੀ ਅਘੋਰਕ ਸਦਾ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦੁਰਲੱਭ, ਇਹ ਅਤਿ ਗੁਪਤ ਕਵਚ ਇੱਥੇ ਸਮਾਪਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਹੇ ਦੇਵੀ! ਇਹ ਦਿਵ ਕਵਚ ਮੂਲ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਯੁਕਤ ਹੈ, ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਪਰਮ ਸਾਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਹ ਗੁਪਤ ਕਵਚ ਅਯੋਗ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁਣਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਦੀਖਿਅਤ ਮੰਤਰ ਸਾਧਕ ਨੂੰ ਇਹ ਨਹੀਂ ਮੰਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਸੇ ਅਦੀਖਿਅਤ ਚੇਲੇ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ (ਸ਼ਰਜਨਮਾ - ਕਾਰਤਿਕੇਯ) ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।

"ਇਹ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁਣਾਇਆ ਜਾਵੇ" — ਮੇਰੇ ਇਸ ਆਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਸੁਣੋ। ਅਤੇ ਹੁਣ ਇਸ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਕਵਚ ਦੀ ਪਰਮ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਪੂਰਨ ਵਡਿਆਈ ਸੁਣੋ।

ਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲਾ ਅਦੀਖਿਅਤ ਸਾਧਕ ਜਦੋਂ ਇਸ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਦੀਖਿਅਤ ਹੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਮੰਤਰਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨੀ ਅਤੇ ਪਰਮ ਸਾਧਕ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੋ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ, ਬ੍ਰਹਮ-ਮੁਹੂਰਤ ਵਿੱਚ, ਪੂਜਾ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਜਾਂ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇਸ ਦਾ ਮਾਨਸਿਕ ਪਾਠ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅੱਠੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਬੁਰੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਤੇ, ਬੰਧਨ ਵਿੱਚ, ਭਾਰੀ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ, ਘਣੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸਮੁੰਦਰ ਉੱਤੇ, ਜਾਂ ਭੈਅ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਹੇ ਪ੍ਰਿਯੇ! ਗਿਆਨ ਦਾ ਭੰਡਾਰ ਮੰਤਰ ਸਾਧਕ ਇਸ ਕਵਚਰਾਜ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰੇ।

ਇਸ ਕਵਚ ਦਾ ਪਾਠ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ ਭੈਅ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਰਜਸ, ਸਤਵ, ਅਤੇ ਤਮਸ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਇਹ ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਸਾਧਕ ਆਪਣੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਵੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਭ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਕਿਸੇ ਸ਼ੁਭ ਦਿਨ 'ਤੇ, ਕੁਮਕੁਮ ਨਾਲ ਭੋਜਪੱਤਰ 'ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਿਖ ਕੇ...

…ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਸ਼ੁੱਧ ਭੋਜਨ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਕੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਸਾਧਕ ਤੁਰੰਤ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨਚਾਹਿਆ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਂ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਗਿਆਨ, ਯਸ਼, ਧਨ, ਅਰੋਗਤਾ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵਧਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।

ਜੋ ਇਸ ਕਵਚ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਘੋਰ ਵਿੱਦਿਆ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜਾਪ ਨਿਸ਼ਫਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਲਈ ਧਰਮ-ਸਵਰੂਪ ਇਸ ਕਵਚ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪਾਠ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਅਘੋਰ ਮੰਤਰ-ਵਿੱਦਿਆ, ਸਤੋਤਰ, ਅਤੇ ਮੰਤਰ ਦਾ ਜਾਪ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਭਗਵਾਨ ਅਘੋਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਰੂਹਾਨੀ ਸਿੱਧੀ ਤੁਰੰਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਦੀ ਦੇਵੀ! ਅਘੋਰ ਕਵਚ ਨੂੰ ਯਾਦ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।