ವಾಹೇಗುರು

'ವಾಹೇಗುರು' ಎಂಬುದು 'ವಾಹ್' (ಅದ್ಭುತ) ಮತ್ತು 'ಗುರು' (ಜ್ಞಾನದಾತ) ಎಂಬ ಎರಡು ಪದಗಳ ಸಂಯೋಜನೆ. ಇದು ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸಂಬೋಧಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ನಾಮವಾಗಿದೆ, ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಅಗಾಧ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಿಖ್ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ 'ವಾಹೇಗುರು' ಎಂಬುದು ಗುರುಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಗುರು ಗ್ರಂಥ ಸಾಹಿಬ್ನಲ್ಲಿ ಈ ಪದವು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡುಬರದಿದ್ದರೂ, ಗುರುಗಳ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತರು ಈ ನಾಮವನ್ನು ಜಪಿಸುವ ಮೂಲಕ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ಮೂಲ ತತ್ವ 'ಇಕ್ ಓಂಕಾರ್' (ಒಬ್ಬನೇ ಪರಮ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ) ಎಂಬುದು. ವಾಹೇಗುರು ಎಂಬುದು ಆ ಒಬ್ಬ ನಿರಾಕಾರ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನು ಕುರಿತು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಉದ್ಗರಿಸುವ ಹೆಸರು. ಇದು ದೇವರ ನಿರಾಕಾರ (ನಿರಂಕಾರ್) ಮತ್ತು ಕಾಲಾತೀತ (ಅಕಾಲ್) ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ.

ಸಿಖ್ ಶಾಸ್ತ್ರದ ಪ್ರಕಾರ, ವಾಹೇಗುರುವನ್ನು ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಅವನನ್ನು ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸಬಹುದು. ಪ್ರತಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಗತನಾಗಿರುವ ಈ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ನಾಮಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

ವಾಹೇಗುರು ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಇದ್ದರೂ ಸೃಷ್ಟಿಗೆ ಮೀರಿದ ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿ. ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಯಾವುದೇ ರೂಪ ಅಥವಾ ಆಕಾರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತನಲ್ಲ. ಈ ನಿರಾಕಾರ ಸ್ವರೂಪವೇ ಸಿಖ್ ಧರ್ಮದ ವಿಶಿಷ್ಟತೆ.