Bharat Devotion
Embroidered artwork for निरय वग्ग: दुर्गति र अधर्म (गाथा ३०६–३१९): Embroidered Buddha seated in meditation on a pink lotus, with a golden dharma wheel and a white stupa in the mountains

निरय वग्ग

दुर्गति र अधर्म (गाथा ३०६–३१९)

धम्मपदको निरय वग्गमा (गाथा ३०६–३१९) पाखण्ड, झूठो दृष्टि र नैतिक भ्रष्टाचारका कर्मिक परिणामहरूको चेतावनी दिइएको छ।

श्लोक

३०६। अभूतवादी निरयं उपेति, यो वापि कत्वा न करोमीति चाह। उभोपि ते पेच्च समा भवन्ति, निहीनकम्मा मनुजा परत्थ।

श्लोक 1

३०७। कासावकण्ठा बहवो, पापधम्मा असञ्ञता। पापा पापेहि कम्मेहि, निरयं ते उपपज्जरे।

श्लोक 2

३०८। सेय्यो अयोगुऌओ भुत्तो, तत्तो अग्गिसिखूपमो। यञ्चे भुञ्जेय्य दुस्सीलो, रट्ठपिण्डं असञ्ञतो।

श्लोक 3

३०९। चत्तारि ठानानि नरो पमत्तो, आपज्जति परदारूपसेवी। अपुञ्ञलाभं ननिकामसेय्यं, निन्दं ततीयं निरयं चतुत्थं।

श्लोक 4

३१०। अपुञ्ञलाभो च गती च पापिका, भीतस्स भीताय रती च थोकिका। राजा च दण्डं गरुकं पणेति, तस्मा नरो परदारं न सेवे।

श्लोक 5

३११। कुसो यथा दुग्गहितो, हत्थमेवानुकन्तति। सामञ्ञं दुप्परामट्ठं, निरयायुपकड्ढति।

श्लोक 6

३१२। यं किञ्चि सिथिलं कम्मं, सङ्किलिट्ठञ्च यं वतं। सङ्कस्सरं ब्रह्मचरियं, न तं होति महप्फलं।

श्लोक 7

३१३। कयिरा चे कयिराथेनं, दऌहमेनं परक्कमे। सिथिलो हि परिब्बाजो, भिय्यो आकिरते रजं।

श्लोक 8

३१४। अकतं दुक्कटं सेय्यो, पच्छा तपति दुक्कटं। कतञ्च सुकतं सेय्यो, यं कत्वा नानुतप्पति।

श्लोक 9

३१५। नगरं यथा पच्चन्तं, गुत्तं सन्तरबाहिरं। एवं गोपेथ अत्तानं, खणो वो मा उपच्चगा। खणातीता हि सोचन्ति, निरयम्हि समप्पिता।

श्लोक 10

३१६। अलज्जिताये लज्जन्ति, लज्जिताये न लज्जरे। मिच्छादिट्ठिसमादाना, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं।

श्लोक 11

३१७। अभये भयदस्सिनो, भये चाभयदस्सिनो। मिच्छादिट्ठिसमादाना, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं।

श्लोक 12

३१८। अवज्जे वज्जमतिनो, वज्जे चावज्जदस्सिनो। मिच्छादिट्ठिसमादाना, सत्ता गच्छन्ति दुग्गतिं।

श्लोक 13

३१९। वज्जञ्च वज्जतो ञत्वा, अवज्जञ्च अवज्जतो। सम्मादिट्ठिसमादाना, सत्ता गच्छन्ति सुग्गतिं।

श्लोक 14

पृष्ठभूमि

यो अध्याय पालि धम्मपद (खुद्दक निकाय, पालि त्रिपिटक) को निरय वग्ग हो, गाथा 306–319। सावत्थीको जेतवन र राजगहको वेळुवनमा भनिएका यी गाथाहरू प्रतिद्वन्द्वी सम्प्रदायका अनुयायीहरू र भ्रष्ट तपस्वीहरूले रचेका गम्भीर नैतिक काण्डहरूका सन्दर्भमा सम्बोधन गरिएका थिए। गाथा 306 जेतवनमा भनिएको थियो, जब परिव्राजिका सुन्दरीको हत्या गरियो; प्रतिद्वन्द्वी सम्प्रदायका अनुयायीहरूले त्यसपछि बुद्धका भिक्षुहरूमाथि दोष थोपरे, संघको सुनाम नष्ट गर्ने आशामा; भाडाका हत्याराहरूले अपराध स्वीकार गरेपछि सत्य प्रकट भयो। गाथा 308 गृहस्थहरूबाट प्राप्त स्वादिष्ट भोजन-दान उपभोग गर्दै पवित्र जीवनको उपेक्षा गर्ने पाखण्डी भिक्षुहरूलाई सम्बोधन गरिएको थियो। गाथा 316–319 नग्न भएर उपवास बस्ने वा चरम कठोर तपस्या गर्ने, तर शुद्धिको विषयमा उल्टो दृष्टि राख्ने घुमन्ते तपस्वीहरूका सम्बन्धमा भनिएका थिए।

यस पाठको बारेमा

रचयिता: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal

Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.

के तपाईं जान्नुहुन्छ?

झूठो बोलेर दुर्गति (गाथा ३०६)

झूठो कुरा बोल्नेको नरक जान्छ, र दुष्कर्म गरेर 'मैले गरिनँ' भनेको पनि नरक जान्छ। नीच कर्म गरेका यी दुवै मनिस अन्तरलोकमा बराबरै दुर्गतिप्राप्त हुन्छन्।

तातो लोहेको गोला निल्नु (गाथा ३०८)

कुनै असंयमी र अनैतिक मानिसले देशको दान-भिक्षा भोग गर्नु भन्दा त आगोको जिह्वा जस्तो तातो लोहेको गोला निल्नु कति पनि राम्रो थियो।

अन्य नारीगमनको चार दुर्भाग्य (गाथा ३०९–३१०)

परस्त्रीमा प्रमादी मानिस चार दुर्गतिप्राप्त हुन्छ: अपुण्य, अशान्त निद्रा, तीसरो लोकनिन्दा, चौथो नरकमा पतन।

कुशको गलत पकडाइ (गाथा ३११)

जसरी गलत तरिकाले पकडिएको कुश घास पकड्नेको हातै काटिदिन्छ, त्यसरी गलत तरिकाले अपनाइएको श्रमण-धर्मले साधकलाई नरकतिर खेच्छ।

उल्टो दृष्टिको विनाश (गाथा ३१६–३१९)

जहाँ लाज वाट्नु नहुनेमा लाज वाट्ने, र लाज वाट्नु हुनेमा लाज नवाट्ने; जहाँ डर नहुनेमा डर देख्ने र जहाँ डर हुनेमा निर्भय रहने; निर्दोषमा दोष र दोषमा निर्दोषता देख्ने—यस्तो मिथ्या दृष्टि बाल्गिरहेका प्राणीहरू दुर्गतिमा जान्छन्। तर सम्यक दृष्टि बाल्गिरहेकाहरू सुगतिमा जान्छन्।

विषय अनुसार हेर्नुहोस्

Buddha का सम्पूर्ण स्तुति र पाठ

Buddha

Buddha का सबै पाठ हेर्नुहोस् →

बौद्ध धर्म बाट थप

सबै हेर्नुहोस्

धम्मपदको अरहन्त वग्ग (गाथा 90–99) मा 10 दिव्य गाथाहरू संकलित छन्, जसले सांसारिक तृष्णा र जन्म-मरणको बन्धनबाट पूर्णतः मुक्त वीतराग अरहन्त महापुरुषहरूको परम शान्त स्वरूपको गुणगान गर्दछ। बुद्ध भगवानले मुक्त पुरुषहरूको तुलना आकाशमा उडिरहेका पक्षीहरूसँग गरेका छन् जसका कुनै पदचिह्न छोडिंदैनन्, र सरोवरबाट उडिजाने हंसहरूसँग गरेका छन् जसले कहिल्यै पानीमा अलमल गर्दैनन्। अरहन्तको चित्त पृथ्वीको समान क्षमाशील र इन्द्रकील (अटल स्तम्भ) को समान अडिग हुन्छ। तिनीहरू जहाँ पनि बस्दछन्—चाहे जङ्गल होस् वा नगर—त्यो स्थान परम पवित्र र आनंददायक हुन्छ।

10 verses