ଗୌରାଙ୍ଗର ଭକ୍ତିରସ
ନରୋତ୍ତମ ଦାସ ଠାକୁରଙ୍କ ଗୀତ, ଯାହା ଗୌରାଙ୍ଗ (ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁ)ଙ୍କ ଦୁଇ ଚରଣର ପ୍ରଶଂସା କରେ ଏବଂ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ପ୍ରେମର ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ ରୂପେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କର ଦୁଇ ପାଦ ଯାହାର ଧନ ସମ୍ପଦ, ସେ ଭକ୍ତିରସର ସାର ଜାଣେ। ଗୌରାଙ୍ଗ-ମଧୁର-ଲୀଲା ଯାହାର କର୍ଣ୍ଣରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ତାର ହୃଦୟ ନିର୍ମଳ ହେଲା।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଯେ ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ନାମ ନିଏ, ତାହାର ପ୍ରେମୋଦୟ ହୁଏ, ତାକୁ ମୁଁ ବଲିହାରି। ଗୌରାଙ୍ଗ-ଗୁଣରେ ଝୁରେ, ନିତ୍ୟ-ଲୀଲା ତାକୁ ସ୍ଫୁରେ, ସେ ଜଣ ଭକ୍ତି ଅଧିକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 2
ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ସଙ୍ଗୀଗଣଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ-ସିଦ୍ଧ କରି ମାନେ, ସେ ବ୍ରଜେନ୍ଦ୍ର-ସୁତ-ପାଶକୁ ଯାଏ। ଶ୍ରୀ-ଗୌଡ଼-ମଣ୍ଡଳ-ଭୂମି ଯେ ଜାଣେ ଚିନ୍ତାମଣି, ତାର ବ୍ରଜ-ଭୂମରେ ବାସ ହୁଏ।
ଶ୍ଲୋକ 3
ଗୌର-ପ୍ରେମ-ରସାର୍ଣ୍ଣବରେ, ସେ ତରଙ୍ଗରେ ଯେ ଡୁବେ, ସେ ରାଧାମାଧବ-ଅନ୍ତରଙ୍ଗ। ଗୃହେ ବା ବନରେ ଥାଏ, ଗୌରାଙ୍ଗ ବୋଲି ଡାକେ, ନରୋତ୍ତମ ତାର ସଙ୍ଗ ମାଗେ।
ଶ୍ଲୋକ 4
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଭଜନ ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଯାହା ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁ (୧୪୮୬–୧୫୩୪)ଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ଅନୁସରଣ କରେ ଏବଂ ଭାଗବତ ପୁରାଣକୁ ଏହାର ମୂଳ ଶାସ୍ତ୍ର ରୂପେ ମାନେ। ଏହାକୁ ନରୋତ୍ତମ ଦାସ ଠାକୁର ରଚନା କରିଥିଲେ, ଯିଏ ଷୋହଳ ଶତାବ୍ଦୀର ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସନ୍ଥ ଓ କବି ଥିଲେ। ଏହି ଗୀତର ଏକ ଉତ୍ସ ସଂଗ୍ରହ ହେଲା ତାଙ୍କ ‘ପ୍ରାର୍ଥନା’, ଭକ୍ତିମୂଳକ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଏକ ପୁସ୍ତକ। ଏହା କୀର୍ତ୍ତନ ଓ ଦୈନିକ ପୂଜାରେ ଗାଯାଏ। ଏଥିରେ ଚାରିଟି ସ୍ତବକ ଅଛି ଏବଂ ଏହା ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ କୃପାକୁ ବୃନ୍ଦାବନରେ ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରେମମୟ ସେବାର ପଥର କେନ୍ଦ୍ରରେ ସ୍ଥାପନ କରେ।
ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ରୁ ଅଧିକ
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ଗୀତିଟିର ରଚୟିତା
ଏହି ଭଜନଟି ଷୋଡ଼ଶ ଶତାବ୍ଦୀର ମହାନ ବୈଷ୍ଣବ ସନ୍ଥ ନରୋତ୍ତମ ଦାସ ଠାକୁରଙ୍କ ରଚନା। ସେ ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପରମ ଭକ୍ତ ଓ ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଅନ୍ୟତମ ପ୍ରମୁଖ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ।
ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ପାଦର ମହିମା
ଗୌରାଙ୍ଗ (ଶ୍ରୀ ଚୈତନ୍ୟ)ଙ୍କ ଦୁଇ ପାଦକୁ ଯିଏ ନିଜର ଧନ ଓ ସମ୍ପଦ ବୋଲି ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେ ଭକ୍ତିରସର ସାର ବୁଝିପାରେ। ଏହା ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ଦର୍ଶନର ମୂଳ କଥା – ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ପାଦାଶ୍ରୟ ହିଁ ପରମ ଲାଭ।
ନାମ ଓ ଗୁଣର ପ୍ରଭାବ
ଯିଏ ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ନାମ ଗ୍ରହଣ କରେ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ପ୍ରେମର ଉଦୟ ହୁଏ। ନରୋତ୍ତମ କହନ୍ତି, ଏପରି ଭକ୍ତଙ୍କ ନିକଟରେ ସେ ନିଜକୁ ସମର୍ପଣ କରନ୍ତି। ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ଗୁଣରେ ଯିଏ ତରଳିଯାଏ, ତାହାର ନିତ୍ୟ ଲୀଳା (ବୃନ୍ଦାବନର ଅପ୍ରାକୃତ ଲୀଳା) ସ୍ଫୁରିତ ହୁଏ।
ଗୌର-ଭୂମି ଓ ବ୍ରଜ-ଭୂମି
ଶ୍ରୀ ଗୌଡ଼ ମଣ୍ଡଳ (ନବଦ୍ୱୀପ) ଭୂମିକୁ ଯିଏ ଚିନ୍ତାମଣି (ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଚିନ୍ତାଧାରାର ପୂରକ) ବୋଲି ଜାଣେ, ତାହାର ବ୍ରଜଭୂମିରେ (ବୃନ୍ଦାବନ) ବାସ ଲାଭ ହୁଏ। ଏହା ଚୈତନ୍ୟଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ରାଧା-କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଲୀଳା ପ୍ରାପ୍ତିର ମାର୍ଗ ଦର୍ଶାଏ।
ଗୌର-ପ୍ରେମର ସାଗର
ଗୌରାଙ୍ଗଙ୍କ ପ୍ରେମରୂପ ସାଗରରେ ଯିଏ ବୁଡ଼େ, ସେ ରାଧା ଓ ମାଧବଙ୍କ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ (ଘନିଷ୍ଠ ସହଚର) ହୁଏ। ଗୃହରେ ବା ବନରେ ରହି ମଧ୍ୟ ଯିଏ ଗୌରାଙ୍ଗ ବୋଲି ଡାକେ, ନରୋତ୍ତମ ତାହାର ସଙ୍ଗ କାମନା କରନ୍ତି।
