ରାଧା-ମାଧବ କୁଞ୍ଜ-ବିହାରୀ ଭଜନ
ଭକ୍ତିବିନୋଦ ଠାକୁରଙ୍କ ରଚିତ ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ପ୍ରାପ୍ତ ଏକ ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ଗୀତ ‘ଜୟ ରାଧା-ମାଧବ’, ଯାହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମ ଓ ବୃନ୍ଦାବନ ଲୀଳାର ପ୍ରଶଂସା କରେ।
ଶ୍ଲୋକଗୁଡ଼ିକ
ଜୟ ରାଧା-ମାଧବ, କୁଞ୍ଜବିହାରୀ, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପର୍ବତ ଧାରଣକାରୀ।
ଶ୍ଲୋକ 1
ଯଶୋଦାନନ୍ଦନ, ବ୍ରଜବାସୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ଯମୁନା ତୀରସ୍ଥ ବନରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବା।
ଶ୍ଲୋକ 2
Worship Guidelines & Chanting Benefits (Phalashruti)
ବୁଧବାର, ଗୁରୁବାର ଓ ଏକାଦଶୀ
ପ୍ରାତଃକାଳ କିମ୍ବା ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ
ତୁଳସୀ ପତ୍ର, ଲହୁଣୀ, ମିଶ୍ରି ଓ ହଳଦିଆ ଫୁଲ
- ନିର୍ମଳ ଭକ୍ତି, ପରମାନନ୍ଦ ଓ ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତି
ପୃଷ୍ଠଭୂମି
ଏହି ଗୀତ ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିର ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାର ଅନ୍ତର୍ଗତ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଭକ୍ତିବିନୋଦ ଠାକୁର (୧୮୩୮–୧୯୧୪)ଙ୍କ ରଚନା ବୋଲି ଶ୍ରେୟ ଦିଆଯାଏ; ଇସ୍କନରେ ଏହା ‘ଜୟ ରାଧା-କୃଷ୍ଣ ଗୀତି’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ଏ.ସି. ଭକ୍ତିବେଦାନ୍ତ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରଭୁପାଦ ପ୍ରବଚନ ପୂର୍ବରୁ ଏହାକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିଲେ ଓ ଗାଇଥିଲେ, ଯେପରି ୧୪ ଫେବ୍ରୁଆରୀ ୧୯୭୧ର ଗୋରଖପୁର ପ୍ରବଚନରେ। ଏହା କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁନ୍ଥେ: ରାଧାଙ୍କ ପ୍ରେମିକ, ବନ-ଉପବନର ଭ୍ରମଣକାରୀ, ଗୋପୀମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ଧାରଣକର୍ତ୍ତା (ଭାଗବତ ପୁରାଣ ୧୦.୨୫), ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବ୍ରଜର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଯମୁନା ତୀରରେ ଭ୍ରମଣକାରୀ। ଉପାସନା ଓ ଉତ୍ସବରେ ଏହା କୀର୍ତ୍ତନ ଭାବେ ଗାଯାଏ।
ଏହି ପାଠ ବିଷୟରେ
ରଚୟିତା: Bhaktivinoda Thakur
Bhaktivinoda Thakurଙ୍କ ଅଧିକ ରଚନା
ଗୌଡ଼ୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ରୁ ଅଧିକ
ଆପଣ କଣ ଜାଣନ୍ତି?
ସାରାଂଶ
ଏହି ପଦ୍ୟଟି ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କର ବିଭିନ୍ନ ଲୀଳାମାନଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରେ। ଏଥିରେ ତାଙ୍କର ରାଧାଙ୍କ ସହିତ କୁଞ୍ଜରେ ବିହାର, ଗୋପୀମାନଙ୍କର ସ୍ନେହ, ଗିରି ଉତ୍ତୋଳନ, ଯଶୋଦାଙ୍କ ପୁତ୍ରତ୍ବ, ବୃନ୍ଦାବନର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ୟମୁନା ତୀରରେ ଲୀଳା — ସବୁ ଉଲ୍ଲିଖିତ।
"କୁଞ୍ଜ-ବିହାରୀ"ର ଅନ୍ତରାର୍ଥ
ଗୌଡୀୟ ବୈଷ୍ଣବ ପରମ୍ପରାରେ, 'କୁଞ୍ଜ' ସହିତ ରାଧା ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ଗୋପନୀୟ ମିଳନସ୍ଥଳୀକୁ ବୁଝାଏ। 'ବିହାରୀ' ଶବ୍ଦ ତାଙ୍କର ମଧୁର କ୍ରୀଡ଼ାକୁ ସୂଚିତ କରେ। ଏହି ପଦ ସେହି ଗୋପନୀୟ ପ୍ରେମଲୀଳାର ଦ୍ୟୋତକ।
"ଗିରି-ବର-ଧାରୀ"ର କାହାଣୀ
ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସାତ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଗୋବର୍ଦ୍ଧନ ପର୍ବତକୁ ତାଙ୍କର ବାଁ ହାତର କନିଷ୍ଠା ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଉଠାଇ ପ୍ରଳୟଙ୍କରୀ ବର୍ଷାଠାରୁ ବୃନ୍ଦାବନବାସୀଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ଏହି ଘଟଣା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦର୍ପଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥିଲା।
"ୟମୁନା-ତୀର-ବନ-ବିହାରୀ"ର ମାହାତ୍ମ୍ୟ
ୟମୁନା ନଦୀର ତୀରସ୍ଥ ବନସମୂହରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଗୋପୀମାନଙ୍କ ସହିତ ରାସଲୀଳା ତଥା ବଂଶୀବାଦନ କରୁଥିଲେ। ଏହା ବୈଷ୍ଣବ ସାହିତ୍ୟରେ ସର୍ବାଧିକ ଚିତ୍ରିତ ଦୃଶ୍ୟ।
Krishna
ହିନ୍ଦୁ dharm ରୁ ଅଧିକ
ସବୁ ଦେଖନ୍ତୁସମ୍ପର୍କିତ ଶିକ୍ଷା
ସେହି ଶିକ୍ଷା, ବିଭିନ୍ନ ପରମ୍ପରାରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ
