ਨਵ ਤਿਰੂਪਤੀ
ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਨਵਗ੍ਰਹਿ ਦਿਵਯ ਦੇਸ਼ਮ ਮੰਦਰ
ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਮਿਰਬਰਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਸਥਿਤ ਨਵ ਤਿਰੂਪਤੀ, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਨੌਂ ਪਵਿੱਤਰ ਦਿਵਯ ਦੇਸ਼ਮ ਮੰਦਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਹੈ। ਹਰ ਮੰਦਰ ਨਵਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਊਰਜਾ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਗ੍ਰਹਿ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨਿਵਾਰਣ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਲਈ ਨਤਮਸਤਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਰਧਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ
- •ਇਹ ਕੀ ਹੈ: ਦੱਖਣੀ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਪਵਿੱਤਰ ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਨਦੀ ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਨੌਂ ਮਹਿਮਾਵੰਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦਿਵਿਆ ਦੇਸਮ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰਿਕਰਮਾ। ਇਸ ਵਿਲੱਖਣ ਪਵਿੱਤਰ ਭੂਗੋਲ ਵਿੱਚ, ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਾਂ (ਨਵਗ੍ਰਹਿ) ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਅਧਿਸ਼ਠਾਤਾ ਦੇਵਤਾ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਪ੍ਰਪੱਤੀ ਨਾਮਕ ਦੈਵੀ ਸਮਰਪਣ ਰਾਹੀਂ ਸਿੱਧੀ ਗ੍ਰਹਿ-ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
- •ਦਰਸ਼ਨ ਅਤੇ ਜਾਪ ਦਾ ਫਲ: ਇਹ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਨਵਗ੍ਰਹਿ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਗੰਭੀਰ ਜੋਤਿਸ਼ੀ ਕਲੇਸ਼ ਦੂਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੇ ਕਰਮਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਘਟਦਾ ਹੈ, ਸੂਖਮ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਸ੍ਰੀ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਹੇਠ ਮੋਕਸ਼ ਨਾਮਕ ਆਤਮਿਕ ਮੁਕਤੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
- •ਕਦੋਂ ਜਾਣਾ: ਅਕਤੂਬਰ ਤੋਂ ਮਾਰਚ ਤੱਕ ਠੰਢਾ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣਾ ਮੌਸਮ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਤਿਉਹਾਰ ਵੈਕਾਸੀ ਵਿਸ਼ਾਖਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਈ ਜਾਂ ਜੂਨ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਿਨ ਨੌਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਉਤਸਵ ਮੂਰਤੀਆਂ ਆਪੋ-ਆਪਣੇ ਗਰੁੜ ਵਾਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋ ਕੇ ਆਲ਼ਵਾਰਤਿਰੂਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸੰਤ ਨੰਮਾਲਵਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।
- •ਕਿੱਥੇ: ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਦੇ ਤੂਤੁਕੁੜੀ ਅਤੇ ਤਿਰੂਨੇਲਵੇਲੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਵਗਦੀ ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਉਪਜਾਊ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ। ਨੇੜਲੇ ਆਵਾਜਾਈ ਕੇਂਦਰ ਤਿਰੂਨੇਲਵੇਲੀ ਜੰਕਸ਼ਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਤੂਤੁਕੁੜੀ ਤੇ ਮਦੁਰਈ ਹਵਾਈ ਅੱਡੇ ਹਨ।
- •ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਨਿਯਮ:
- •ਪਰਿਕਰਮਾ ਦਾ ਕ੍ਰਮ: ਪਰੰਪਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਸੂਰਜ ਖੇਤਰ ਸ੍ਰੀਵੈਕੁੰਠਮ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ ਗੁਰੂ ਖੇਤਰ ਆਲ਼ਵਾਰਤਿਰੂਨਗਰੀ ਉੱਤੇ ਸਮਾਪਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
- •ਪਹਿਰਾਵਾ: ਰਵਾਇਤੀ ਹਿੰਦੂ ਮੰਦਰ ਦਾ ਪਹਿਰਾਵਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਮਰਦ ਧੋਤੀ ਜਾਂ ਵੇਸ਼ਟੀ ਪਹਿਨਣ, ਉੱਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਕੇਵਲ ਅੰਗਵਸਤਰ ਨਾਲ ਢੱਕਣ; ਔਰਤਾਂ ਸਾੜ੍ਹੀ, ਪਾਵਾਡੈ ਜਾਂ ਸਾਦਾ ਸਲਵਾਰ-ਕਮੀਜ਼ ਪਹਿਨਣ।
- •ਪਵਿੱਤਰ ਇਸ਼ਨਾਨ: ਪਰਿਕਰਮਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ (ਸ੍ਨਾਨਮ) ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
- •ਭੇਟਾਂ: ਹਰੇਕ ਮੰਦਰ ਵਿੱਚ ਤੁਲਸੀ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ, ਘਿਓ ਦੇ ਦੀਵੇ, ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਹਸ੍ਰਨਾਮ ਅਤੇ ਨੰਮਾਲਵਾਰ ਦੀ ਤਿਰੂਵਾਇਮੋਲੀ ਦੇ ਪਾਸੁਰਾਂ ਦਾ ਪਾਠ।
ਪਵਿੱਤਰ ਉਤਪੱਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਿਕ-ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਵਿਰਾਸਤ
ਨਵ ਤਿਰੁਪਤੀ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਪਰੰਪਰਾ ਪੁਰਾਣਾਂ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀ ਜੜ੍ਹਾਂ ਰੱਖਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਨਵਗ੍ਰਹਿ — ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਿ-ਦੇਵਤੇ — ਆਪਣੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਫਰਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਉਪਜੇ ਗੰਭੀਰ ਕਰਮਕ ਅਸੰਤੁਲਨ ਅਤੇ ਸਰਾਪਾਂ ਨਾਲ ਪੀੜਤ ਹੋਏ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤਾਮਰਪਰਨੀ ਨਦੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕੰਢਿਆਂ ਉੱਤੇ ਕਠੋਰ ਤਪ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਇਸ ਨਦੀ ਨੂੰ ਦੱਖਣ ਦੀ ਗੰਗਾ ਕਹਿ ਕੇ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ; ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਰਿਸ਼ੀ ਅਗਸਤਯ ਦੇ ਕਮੰਡਲ ਤੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਈ। ਨਵਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਮਹਾਵਿਸ਼ਣੂ ਹਰੇਕ ਗ੍ਰਹਿ-ਅਧਿਪਤੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਿਵਿਆ ਆਸਣਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ — ਖੜ੍ਹੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਨਿੰਦਰਾ, ਬੈਠੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਇਰੁੰਧਾ, ਅਤੇ ਸ਼ਯਨ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਕਿਡੰਧਾ ਨਾਮਾਂ ਹੇਠ — ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਅਸੀਸ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਦੀਆਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨਗੇ।
ਆਮ ਨਵਗ੍ਰਹਿ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ, ਜਿੱਥੇ ਗ੍ਰਹਿ-ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਵੱਖੋ-ਵੱਖ ਪੂਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਨਵ ਤਿਰੁਪਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਸ਼੍ਰੀਮਨ ਨਾਰਾਇਣ ਹੀ ਆਕਾਸ਼ੀ ਮੰਡਲਾਂ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਅਤੇ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰਭੂ ਵਜੋਂ ਪੂਜੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਸ੍ਰੀਵੈਕੁੰਠਮ ਵਿੱਚ ਵੈਕੁੰਠਨਾਥ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵੈਸ਼ਨਵ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਉਸ ਇੱਕ ਭਗਤੀ-ਕਰਮ ਨਾਲ ਸੂਰਜ — ਇੱਥੇ ਸੂਰਜ ਨਾਮਕ ਗ੍ਰਹਿ — ਨੂੰ ਸਿੱਧਾ ਸ਼ਾਂਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਆਲ਼ਵਾਰਤਿਰੂਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੀ ਆਦਿਨਾਥ ਅੱਗੇ ਝੁਕਣਾ ਜੋਤਿਸ਼ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਗੁਰੂ ਕਹੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤੀਰਥ-ਯਾਤਰਾ ਸ਼੍ਰੀਮਨ ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਤੀ ਅਨਿੰਨ ਭਗਤੀ ਤਿਆਗੇ ਬਿਨਾਂ, ਗ੍ਰਹਿ-ਸੰਕਟਾਂ ਤੋਂ ਸੰਪੂਰਨ ਰੱਖਿਆ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਬਾਰਾਂ ਆਲ਼ਵਾਰ ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿਰਮੌਰ ਸੰਤ ਨੰਮਾਲਵਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਨਾਲਾਯਿਰ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਮ ਰਾਹੀਂ ਬੇਮਿਸਾਲ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਤਮਿਲ ਪਾਸੁਰਾਂ (ਪਾਸੁਰਮ) ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਖੇਤਰ ਮਹਿਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨੰਮਾਲਵਾਰ ਆਲ਼ਵਾਰਤਿਰੂਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਇਮਲੀ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੇ ਖੋਖਲ ਵਿੱਚ (ਤਿਰੁਪੁਲੀ ਆਲ਼ਵਾਰ) ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਡੂੰਘੀ ਸਮਾਧੀ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕੋ ਪਵਿੱਤਰ ਸਥਾਨ ਤੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਦਿਵਿਆ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ।
ਪਵਿੱਤਰ ਮੰਦਰ ਅਤੇ ਸਥਾਨ
ਆਲ਼ਵਾਰ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਰੰਪਰਾ
ਨਵ ਤਿਰੁਪਤੀ ਦਾ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਤੇਜ ਸ੍ਰੀਵੈਸ਼ਣਵ ਸੰਪ੍ਰਦਾਇ ਦੀ ਵੰਸ਼ ਨਾਲ ਅਟੁੱਟ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਗਵਾਨ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਦਾ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਸੰਤ ਨੰਮਾਲਵਾਰ (ਸਟਕੋਪ) ਨੇ ਇਸੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਾਲ ਤਿਰੂਵਾਇਮੋਲੀ ਰਚੀ। ਕਈ ਸਦੀਆਂ ਬਾਅਦ, ਆਚਾਰੀਆ ਨਾਥਮੁਨੀ ਆਲ਼ਵਾਰਤਿਰੂਨਗਰੀ ਵਿੱਚ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਠੇ ਅਤੇ ਨੰਮਾਲਵਾਰ ਦੇ ਦਿਵਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਰਾਹੀਂ ਨਾਲਾਯਿਰ ਦਿਵਿਆ ਪ੍ਰਬੰਧਮ ਦੇ ਗੁਆਚੇ ਹੋਏ ਚਾਰ ਹਜ਼ਾਰ ਪਾਸੁਰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ, ਅਤੇ ਤਮਿਲ ਵੈਸ਼ਣਵ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਹਿਰਦੇ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜੀਵਤ ਕੀਤਾ।
ਸਵਾਮੀ ਰਾਮਾਨੁਜਾਚਾਰੀਆ, ਮਣਵਾਲ ਮਾਮੁਨੀਗਲ ਅਤੇ ਪਿੱਲੈ ਲੋਕਾਚਾਰੀਆ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਆਚਾਰੀਆਂ ਨੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੌਂ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕੀਤੀ, ਵੈਖਾਨਸ ਅਤੇ ਪਾਂਚਰਾਤਰ ਆਗਮਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਉੱਤੇ ਭਾਸ਼ਯ ਰਚੇ ਅਤੇ ਮੰਦਰ ਦੇ ਆਗਮਿਕ ਨਿਯਮ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਮੰਦਰ ਦੀਆਂ ਗ੍ਰੇਨਾਈਟ ਕੰਧਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਕਰੇ ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ ਪਾਂਡਯ, ਚੋਲ ਅਤੇ ਵਿਜੈਨਗਰ ਸਮਰਾਟਾਂ ਵੱਲੋਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਧਾਮਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਦਿਖਾਈ ਡੂੰਘੀ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਸਥਾਪਤਯ-ਸਰਪਰਸਤੀ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਪਜਾਊ ਝੋਨੇ ਦੇ ਖੇਤ, ਮੰਡਪ ਅਤੇ ਉੱਚੇ ਗੋਪੁਰ ਦਾਨ ਕੀਤੇ।
ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਲੋਕ ਅਤੇ ਧਿਆਨ
ਨੌਂ ਗ੍ਰਹਿ-ਮੰਡਲਾਂ ਉੱਤੇ ਸ੍ਰੀ ਨਾਰਾਇਣ ਦੀ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਪ੍ਰਭੂਸੱਤਾ ਦਾ ਧਿਆਨ ਧਰਨ ਵਾਲੇ ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਸਾਧਕ ਇਹ ਪਵਿੱਤਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹਨ:
नमोऽस्तु ते विष्णवे सर्वलोकाधिपाय च।
नवग्रहस्वरूपाय सर्वदोषहराय च॥
अनाथबन्धवे तुभ्यं श्रीनिवास नमो नमः।
Namō'stu tē viṣṇavē sarvalōkādhipāya ca।
Navagrahasvarūpāya sarvadōṣaharāya ca॥
Anāthabandhavē tubhyaṁ śrīnivāsa namō namaḥ॥
ਭਾਵਾਰਥ: "ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਪਤੀ ਹੇ ਵਿਸ਼ਣੂ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ! ਨਵਗ੍ਰਹਿ-ਸਰੂਪ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਹਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ! ਅਨਾਥਾਂ ਦੇ ਬੰਧੂ, ਲਕਸ਼ਮੀ-ਨਿਵਾਸ ਸ੍ਰੀਨਿਵਾਸ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪ੍ਰਣਾਮ!"
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
The sacred tamarind tree (Tiruppuli Azhwar) in the sanctum complex of Alwarthirunagari is over thousands of years old; remarkably, its leaves never close at night, earning it the divine name Uranga Puli (the sleepless tamarind).
During the annual Vaikasi Visakam festival, the processional deities (Utsava Murthis) of all nine Nava Tirupathi temples travel on their Garuda Vahanas to Alwarthirunagari in a majestic nocturnal congregation to honor Saint Nammalvar.
At Srivaikuntam temple, the sanctum sanctorum is engineered with such astronomical precision that the rays of the rising Sun fall directly upon Lord Vaikuntanathan's lotus feet twice every year during the Tamil months of Chithirai and Aippasi.
At Thirukkolur, Lord Vaithamanidhi Perumal reclines with his right hand placed upon a wooden measure (Marakkal) as a pillow, signifying His guardianship over the nine cosmic treasures (Nava Nidhis) returned by Him to Kubera.
Unlike conventional Navagraha shrines across Tamil Nadu where separate planetary altars are worshiped with specific grain varieties, here planetary peace is attained solely through Narayana Prapatti (absolute surrender to Maha Vishnu).