ਤੁਕਾਂ
੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮਾਵਲੀ
ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ੧੦੮ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਅਰਚਨਾ ਅਤੇ ਜਾਪ ਲਈ ਪਾਠ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਓਮ, ਸ਼ਿਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮੰਗਲਮਈ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 1
ਓਮ, ਮਹੇਸ਼ਵਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮਹਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 2
ਓਮ, ਸ਼ੰਭਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਲਿਆਣ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦੇ ਸੋਮੇ, ਜੋ ਪਰਮ ਸੁਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 3
ਓਮ, ਪਿਨਾਕਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਿਨਾਕ ਨਾਮਕ ਦਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 4
ਓਮ, ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਸ਼ੀਤਲ ਅਰਧ-ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 5
ਓਮ, ਵਾਮਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਪਰੋਪਕਾਰੀ ਵਾਮਦੇਵ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਹੰਕਾਰ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 6
ਓਮ, ਵਿਰੂਪਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਿੰਨ ਵਿਲੱਖਣ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵੀ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੀਜਾ ਨੇਤਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 7
ਓਮ, ਕਪਰਦਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਘਣੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਟਾਵਾਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 8
ਓਮ, ਨੀਲਲੋਹਿਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨੀਲੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੀ ਦਿਵ ਕਾਂਤੀ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 9
ਓਮ, ਸ਼ੰਕਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਭ ਦਾ ਕਲਿਆਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਆਨੰਦ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਦੁੱਖ ਅਤੇ ਭੈ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 10
ਓਮ, ਸ਼ੂਲਪਾਣਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਿਸ਼ੂਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜੋ ਕਰਮ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਗੰਢਾਂ ਕੱਟਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 11
ਓਮ, ਖਟ੍ਵਾਂਗਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਖਟ੍ਵਾਂਗ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਹਾਯੋਗੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 12
ਓਮ, ਵਿਸ਼ਨੂਵੱਲਭਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਅਤਿ ਪਿਆਰੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ।
ਸ਼ਲੋਕ 13
ਓਮ, ਸ਼ਿਪਿਵਿਸ਼ਟਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 14
ਓਮ, ਅੰਬਿਕਾਨਾਥਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਗਦੰਬਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਪਤੀ ਅਤੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 15
ਓਮ, ਸ਼੍ਰੀਕੰਠਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਨੂੰ ਪੀਣ ਕਾਰਨ ਨੀਲੇ ਅਤੇ ਸ਼ੋਭਾਯਮਾਨ ਕੰਠ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 16
ਓਮ, ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗਤਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਭਰੇ, ਵਾਤਸਲਯ ਦੇ ਸਾਗਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 17
ਓਮ, ਭਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਅਤੇ ਹੋਂਦ ਦੇ ਮੂਲ ਸੋਮੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 18
ਓਮ, ਸ਼ਰ੍ਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਭਰਮਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਮੂਹ ਬੰਧਨਾਂ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 19
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਲੋਕੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਿੰਨਾਂ ਲੋਕਾਂ (ਧਰਤੀ, ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ) ਦੇ ਪਰਮ ਅਧਿਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 20
ਓਮ, ਸ਼ਿਤਿਕੰਠਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵਿਸ਼ਪਾਨ ਕਾਰਨ ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਠ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਬਲੀਦਾਨ ਨਾਲ ਪਵਿੱਤਰ ਹੋਇਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 21
ਓਮ, ਸ਼ਿਵਪ੍ਰਿਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਵੀ ਸ਼ਿਵਾ (ਪਾਰਵਤੀ) ਦੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 22
ਓਮ, ਉਗ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਸੱਤ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਗਰ ਤੇ ਭਿਆਨਕ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 23
ਓਮ, ਕਪਾਲਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਕਪਾਲ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਿਆਗੀ ਯੋਗੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 24
ਓਮ, ਕਾਮਾਰਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਾਮ ਅਤੇ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਲਾਲਸਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 25
ਓਮ, ਅੰਧਕਾਸੁਰਸੂਦਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਅੰਧਕਾਰ ਦੇ ਰਾਖਸ਼ ਅੰਧਕ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 26
ਓਮ, ਗੰਗਾਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਪਣੀਆਂ ਪਵਿੱਤਰ ਜਟਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪਤਿਤ-ਪਾਵਨੀ ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 27
ਓਮ, ਲਲਾਟਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੱਥੇ ਉੱਤੇ ਗਿਆਨ ਦਾ ਸਰਵਦਰਸ਼ੀ ਨੇਤਰ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 28
ਓਮ, ਕਾਲਕਾਲਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕਾਲ ਦੇ ਵੀ ਕਾਲ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁੰਜਯ।
ਸ਼ਲੋਕ 29
ਓਮ, ਕ੍ਰਿਪਾਨਿਧਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਸੀਮ ਦਇਆ ਅਤੇ ਕਰੁਣਾ ਦੇ ਸਾਗਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 30
ਓਮ, ਭੀਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਹਾਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸਰੂਪ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 31
ਓਮ, ਪਰਸ਼ੁਹਸ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਪਰਸ਼ੁ (ਕੁਹਾੜਾ) ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 32
ਓਮ, ਮ੍ਰਿਗਪਾਣਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਹਿਰਨ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਭਟਕਦੇ ਮਨ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 33
ਓਮ, ਜਟਾਧਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ ਜਟਾਜੂਟ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 34
ਓਮ, ਕੈਲਾਸਵਾਸਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਵਿੱਤਰ ਕੈਲਾਸ਼ ਪਰਬਤ ਉੱਤੇ ਨਿਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 35
ਓਮ, ਕਵਚਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਤਮਿਕ ਕਵਚ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਢਾਲ ਬਣ ਕੇ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 36
ਓਮ, ਕਠੋਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਧਰਮੀਆਂ ਲਈ ਅਤਿ ਕਠੋਰ, ਜੋ ਨਿਰੰਤਰ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 37
ਓਮ, ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਨ੍ਤਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਅਗਿਆਨ ਦੇ ਤਿੰਨ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਕਿਲ੍ਹਿਆਂ (ਤ੍ਰਿਪੁਰ) ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 38
ਓਮ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਾਂਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਚਿੰਨ੍ਹ ਧਰਮ ਦਾ ਰੂਪ ਵ੍ਰਿਸ਼ਭ (ਨੰਦੀ) ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 39
ਓਮ, ਵ੍ਰਿਸ਼ਭਾਰੂਢਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਧਰਮ ਦੇ ਬਲਦ ਉੱਤੇ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 40
ਓਮ, ਭਸ੍ਮੋੱਧੂਲਿਤਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਵਿੱਤਰ ਭਸਮ ਨਾਲ ਸ਼ੋਭਿਤ ਸਰੀਰ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਰੂਪਾਂ ਤੋਂ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 41
ਓਮ, ਸਾਮਪ੍ਰਿਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਮਵੇਦ ਦੇ ਗਾਇਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 42
ਓਮ, ਸ੍ਵਰਮਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਨਾਦ, ਸੁਰ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਦੇ ਮੂਲ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 43
ਓਮ, ਤ੍ਰਯੀਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤਿੰਨ ਮੂਲ ਵੇਦਾਂ (ਰਿਗ, ਯਜੁ, ਸਾਮ) ਦੇ ਸਾਕਾਰ ਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 44
ਓਮ, ਅਨੀਸ਼ਵਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਕੋਈ ਹੋਰ ਈਸ਼ਵਰ ਨਹੀਂ।
ਸ਼ਲੋਕ 45
ਓਮ, ਸਰ੍ਵਜ੍ਞਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ, ਭੂਤ, ਵਰਤਮਾਨ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 46
ਓਮ, ਪਰਮਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਪਰਮ ਆਤਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 47
ਓਮ, ਸੋਮਸੂਰ੍ਯਾਗ੍ਨਿਲੋਚਨਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਚੰਦਰਮਾ, ਸੂਰਜ ਅਤੇ ਅਗਨੀ ਰੂਪੀ ਤਿੰਨ ਨੇਤਰਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 48
ਓਮ, ਹਵਿਸ਼ੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਯੱਗ ਅਗਨੀ ਵਿੱਚ ਅਰਪਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਪਾਵਨ ਹਵਿ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 49
ਓਮ, ਯਜ੍ਞਮਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਯੱਗਾਂ ਦਾ ਮੂਲ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 50
ਓਮ, ਸੋਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਮਾ (ਪਾਰਵਤੀ) ਸਹਿਤ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਂਗ ਸ਼ੀਤਲ।
ਸ਼ਲੋਕ 51
ਓਮ, ਪੰਚਵਕ੍ਤ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦ੍ਯੋਜਾਤ ਆਦਿ ਪੰਜ ਦਿਵ ਮੁਖਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 52
ਓਮ, ਸਦਾਸ਼ਿਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦਾ ਕਲਿਆਣਕਾਰੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 53
ਓਮ, ਵਿਸ਼ਵੇਸ਼ਵਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਪੂਰਨ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੇ ਈਸ਼ਵਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 54
ਓਮ, ਵੀਰਭਦ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਵੀਰਭਦ੍ਰ ਦਾ ਪਰਾਕ੍ਰਮੀ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਹੰਕਾਰੀ ਕਰਮਕਾਂਡ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੱਚ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 55
ਓਮ, ਗਣਨਾਥਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਵ ਗਣਾਂ ਦੇ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 56
ਓਮ, ਪ੍ਰਜਾਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਪ੍ਰਜਾ ਅਤੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ ਅਤੇ ਪਾਲਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 57
ਓਮ, ਹਿਰਣ੍ਯਰੇਤਸੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਰਚਣ ਵਾਲੀ ਤੇਜੋਮਈ ਸੁਨਹਿਰੀ ਅਗਨੀ-ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 58
ਓਮ, ਦੁਰ੍ਧਰ੍ਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਜਿੱਤ ਅਤੇ ਅਪਰਾਜਿਤ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਰਾਕਸ਼ਸ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰਕ ਸ਼ਕਤੀ ਹਰਾ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 59
ਓਮ, ਗਿਰੀਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਕੈਲਾਸ਼ ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 60
ਓਮ, ਗਿਰਿਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬਰਫ਼ੀਲੇ ਸ਼ਿਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਤ ਧਿਆਨ ਦੀ ਮੁਦਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿਰਾਜਮਾਨ ਪ੍ਰਭੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 61
ਓਮ, ਅਨਘਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਸਰਵਥਾ ਰਹਿਤ, ਨਿਰਮਲ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 62
ਓਮ, ਭੁਜੰਗਭੂਸ਼ਣਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੱਪਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਵਜੋਂ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 63
ਓਮ, ਭਰ੍ਗਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਗਿਆਨ ਨੂੰ ਭਸਮ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਿਵ ਤੇਜ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 64
ਓਮ, ਗਿਰਿਧਨ੍ਵਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤ੍ਰਿਪੁਰ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਲਈ ਮੇਰੂ ਪਰਬਤ ਨੂੰ ਧਨੁਸ਼ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 65
ਓਮ, ਗਿਰਿਪ੍ਰਿਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਬਤਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਬਨਾਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 66
ਓਮ, ਕ੍ਰਿੱਤਿਵਾਸਸੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮ੍ਰਿਗਛਾਲਾ ਅਤੇ ਗਜਛਾਲਾ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਤਪਸਵੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 67
ਓਮ, ਪੁਰਾਰਾਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਤ੍ਰਿਪੁਰਾਸੁਰ ਦਾ ਸੰਹਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 68
ਓਮ, ਭਗਵਤੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਗ ਦੇ ਛੇ ਦਿਵ ਐਸ਼ਵਰਜਾਂ (ਸ਼੍ਰੀ, ਬਲ, ਯਸ਼, ਧਨ, ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵੈਰਾਗ) ਨਾਲ ਸੰਪੰਨ ਭਗਵਾਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 69
ਓਮ, ਪ੍ਰਮਥਾਧਿਪਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪ੍ਰਮਥ ਗਣਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੈਨਾਪਤੀ ਅਤੇ ਅਧਿਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 70
ਓਮ, ਮ੍ਰਿਤ੍ਯੁੰਜਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮੌਤ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਅਮਰਤਾ ਅਤੇ ਮੁਕਤੀ ਦੇਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 71
ਓਮ, ਸੂਕ੍ਸ਼੍ਮਤਨਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਤਿ ਸੂਖਮ ਅਤੇ ਅਗੋਚਰ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੇ ਅਣੂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 72
ਓਮ, ਜਗਦ੍ਵ੍ਯਾਪਿਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵਤ੍ਰ ਵਿਆਪਕ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਸਮੇਟਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 73
ਓਮ, ਜਗਦ੍ਗੁਰਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਯੋਗੀਆਂ ਅਤੇ ਭਗਤਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਗੁਰੂ।
ਸ਼ਲੋਕ 74
ਓਮ, ਵ੍ਯੋਮਕੇਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਕਾਸ਼ ਰੂਪੀ ਜਟਾਵਾਂ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 75
ਓਮ, ਮਹਾਸੇਨਜਨਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੈਨਾਪਤੀ ਕਾਰਤਿਕੇਯ (ਮਹਾਸੇਨ) ਦੇ ਪਿਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 76
ਓਮ, ਚਾਰੁਵਿਕ੍ਰਮਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਮਨੋਹਰ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਪਰਾਕ੍ਰਮ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 77
ਓਮ, ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੁੱਖਾਂ ਦਾ ਹਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਅੱਥਰੂ ਪੂੰਝਣ ਵਾਲੇ ਭਗਵਾਨ ਰੁਦ੍ਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 78
ਓਮ, ਭੂਤਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਭੂਤਾਂ, ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਤੱਤਾਂ ਦੇ ਰੱਖਿਅਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 79
ਓਮ, ਸ੍ਥਾਣਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਟੱਲ, ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸਦੀਵੀ ਚੇਤਨਾ ਦੇ ਥੰਮ੍ਹ।
ਸ਼ਲੋਕ 80
ਓਮ, ਅਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਆਦਿ ਸਰਪ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਦੀਆਂ ਨੀਂਹਾਂ ਨੂੰ ਥੰਮ੍ਹਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਡੂੰਘੇ ਪਾਤਾਲ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ।
ਸ਼ਲੋਕ 81
ਓਮ, ਦਿਗੰਬਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਿਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਵਸਤਰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੇ, ਸੰਸਾਰਕ ਵਸਤਰਾਂ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਵੈਰਾਗੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 82
ਓਮ, ਅਸ਼ਟਮੂਰ੍ਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅੱਠ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਤੱਤਾਂ (ਧਰਤੀ, ਜਲ, ਅਗਨੀ, ਵਾਯੂ, ਆਕਾਸ਼, ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ, ਆਤਮਾ) ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 83
ਓਮ, ਅਨੇਕਾਤ੍ਮਨੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕੋ ਪਰਮ ਆਤਮਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 84
ਓਮ, ਸਾਤ੍ਵਿਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਾਤਵਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਗੁਣਾਂ ਦੇ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 85
ਓਮ, ਸ਼ੁੱਧਵਿਗ੍ਰਹਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਵਨ ਵਿਗ੍ਰਹ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 86
ਓਮ, ਸ਼ਾਸ਼੍ਵਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦਾ ਸਨਾਤਨ ਅਤੇ ਨਿੱਤ, ਜੋ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵੀ ਕਾਇਮ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 87
ਓਮ, ਖੰਡਪਰਸ਼ਵੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਟੁੱਟਾ ਹੋਇਆ ਪਰਸ਼ੁ ਧਾਰਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਕਰਮ-ਬੰਧਨ ਨੂੰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 88
ਓਮ, ਅਜਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅਜਨਮਾ ਪਰਮ ਸੱਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾ ਆਦਿ ਹੈ ਨਾ ਅੰਤ।
ਸ਼ਲੋਕ 89
ਓਮ, ਪਾਸ਼ਵਿਮੋਚਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਾਰੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ (ਪਸ਼ੂ) ਲਈ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨਾਂ (ਪਾਸ਼) ਦੀਆਂ ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਾਲੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 90
ਓਮ, ਮ੍ਰਿਡਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਪਰਮ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਅਤੇ ਖਿਮਾਸ਼ੀਲ, ਜੋ ਹਰ ਭੁੱਲ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 91
ਓਮ, ਪਸ਼ੁਪਤਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਬੱਝੀਆਂ ਸਮੂਹ ਜੀਵ-ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਪਰਮ ਸੁਆਮੀ ਅਤੇ ਰੱਖਿਅਕ ਪਸ਼ੁਪਤੀ।
ਸ਼ਲੋਕ 92
ਓਮ, ਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ ਦਿਵ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 93
ਓਮ, ਮਹਾਦੇਵਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ।
ਸ਼ਲੋਕ 94
ਓਮ, ਅਵ੍ਯਯਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸ਼ੀ ਅਤੇ ਅਖੈ ਪਰਮ ਸੱਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 95
ਓਮ, ਹਰਯੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਪਾਪਾਂ ਅਤੇ ਕਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਹਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 96
ਓਮ, ਪੂਸ਼ਦੰਤਭਿਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਕ੍ਸ਼ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਪੂਸ਼ਾ ਦੇ ਦੰਦ ਤੋੜਨ ਵਾਲੇ, ਹੰਕਾਰ ਦਾ ਹਰਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 97
ਓਮ, ਅਵ੍ਯਗ੍ਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਦਾ ਸ਼ਾਂਤ, ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਏਕਾਗ੍ਰ।
ਸ਼ਲੋਕ 98
ਓਮ, ਦਕ੍ਸ਼ਾਧ੍ਵਰਹਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਰਾਜਾ ਦਕ੍ਸ਼ ਦੇ ਹੰਕਾਰੀ ਯੱਗ ਦਾ ਨਾਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 99
ਓਮ, ਹਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਸਮੂਹ ਦੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤ ਮੌਨ ਵਿੱਚ ਲੀਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਰਮ ਹਰਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 100
ਓਮ, ਭਗਨੇਤ੍ਰਭਿਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦਕ੍ਸ਼ ਯੱਗ ਵਿੱਚ ਭਗ ਦੇ ਨੇਤ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਦੰਡ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਗ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ।
ਸ਼ਲੋਕ 101
ਓਮ, ਅਵ੍ਯਕ੍ਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਅਵ੍ਯਕਤ ਸਰੂਪ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੇਵਲ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 102
ਓਮ, ਸਹਸ੍ਰਾਕ੍ਸ਼ਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਨੇਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਮੂਹ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲੇ।
ਸ਼ਲੋਕ 103
ਓਮ, ਸਹਸ੍ਰਪਦੇ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਚਰਣਾਂ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹਰ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਤ ਹਨ।
ਸ਼ਲੋਕ 104
ਓਮ, ਅਪਵਰ੍ਗਪ੍ਰਦਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਅੰਤਿਮ ਮੁਕਤੀ, ਮੋਕਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਮ ਪਦ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੂ ਦਾਤਾ।
ਸ਼ਲੋਕ 105
ਓਮ, ਅਨੰਤਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਾਲ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ ਅਨੰਤ, ਅਸੀਮ ਸਰੂਪ।
ਸ਼ਲੋਕ 106
ਓਮ, ਤਾਰਕਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਭਵਸਾਗਰ ਦੇ ਤੂਫ਼ਾਨੀ ਸਮੁੰਦਰ ਤੋਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਤਾਰਕ।
ਸ਼ਲੋਕ 107
ਓਮ, ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਾਯ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ: ਸਮੂਹ ਚਰਾਚਰ ਦੇ ਸਰਬ-ਉੱਚ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਸਭ ਦੀ ਅੰਤਿਮ ਸ਼ਰਣ।
ਸ਼ਲੋਕ 108
ਪੂਜਾ ਦਿਸ਼ਾ-ਨਿਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਪਾਠ ਲਾਭ (ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀ)
ਫਲਸ਼੍ਰੁਤੀਸੋਮਵਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰਦੋਸ਼
ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਸੰਧਿਆ ਕਾਲ
ਬਿਲਵ ਪੱਤਰ, ਗੰਗਾਜਲ, ਭਸਮ ਅਤੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ
- ਮਾਨਸਿਕ ਸ਼ਾਂਤੀ ਅਤੇ ਪਾਪਾਂ ਦਾ ਨਾਸ
ਪਿਛੋਕੜ
ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਡੌਕੂਮੈਂਟਸ ਇਸ ਨਾਮਾਵਲੀ ਨੂੰ 'ਸ਼ਿਵਾਸ਼ਟੋਤ੍ਤਰਸ਼ਤ ਨਾਮਾਵਲਿਃ 1' ਵਜੋਂ ਛਾਪਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸੂਚੀ-ਟਿੱਪਣੀ ਸ਼ਿਵਰਹਸ੍ਯ (ਉਗ੍ਰ ਖੰਡ, ਸਪਤਮ ਅੰਸ਼, ਅਧਿਆਇ 13, ਸ਼ਲੋਕ 203 ਤੋਂ 215) ਵੱਲ ਸੰਕੇਤ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਇੱਥੋਂ ਦੇ 108 ਵਿੱਚੋਂ 106 ਨਾਮ ਉਸ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਕ੍ਰਮਾਂਕ 1 ਤੋਂ 108 ਤੱਕ ਦੇ ਇਹ ਨਾਮ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੀ ਕੈਲਾਸ਼ਪਤੀ ਮਹਾਯੋਗੀ ਵਜੋਂ ਉਸਤਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਰਪਾਂ ਨੂੰ ਆਭੂਸ਼ਣ ਬਣਾਉਂਦੇ, ਗੰਗਾ ਨੂੰ ਮਸਤਕ ਉੱਤੇ ਧਾਰਨ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਗਤ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਸੋਮਵਾਰ, ਪ੍ਰਦੋਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਾਸ਼ਿਵਰਾਤਰੀ ਨੂੰ ਬਿਲਵ ਪੱਤਰ ਸਮੇਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਨੀਲਾ ਕੰਠ
ਨਾਮ ਨੰਬਰ 21 (ਸ਼ਿਤਿਕਂਠ, 'ਨੀਲੇ ਕੰਠ ਵਾਲੇ') ਅਤੇ ਨੰਬਰ 16 (ਸ਼੍ਰੀਕਂਠ) ਸਾਗਰ-ਮੰਥਨ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਘਾਤਕ ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਪੀ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਕੰਠ ਨੀਲਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ
ਨਾਮ 5 (ਸ਼ਸ਼ਿਸ਼ੇਖਰ) ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮੁਕਟ ਉੱਤੇ ਸਜੇ ਅਰਧ-ਚੰਦਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ ਦੇ ਚੱਕਰਾਂ, ਮਨ (ਚੰਦ੍ਰ) ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਠੰਢੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਉੱਤੇ ਕਾਬੂ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ।
ਅਡੋਲ ਸ੍ਥਾਣੁ
ਨਾਮ 80 (ਸ੍ਥਾਣੁ) ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਚੇਤਨਾ ਦਾ ਸਦੀਵੀ, ਅਡੋਲ ਥੰਮ੍ਹ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮਾ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਣੂ ਸਾਹਮਣੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੇ ਅਸੀਮ ਲਿੰਗ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ।
ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਅੱਠ-ਗੁਣੀ ਰੂਪ (ਅਸ਼ਟਮੂਰਤਿ)
ਨਾਮ 83 (ਅਸ਼ਟਮੂਰ੍ਤਯੇ) ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਰੀਰ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਤੱਤ (ਪ੍ਰਿਥਵੀ, ਜਲ, ਅਗਨੀ, ਵਾਯੂ, ਆਕਾਸ਼), ਸੂਰਜ, ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਚੇਤਨ ਆਤਮਾ (ਯਜਮਾਨ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਕਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀ (ਤਾਰਕ ਮੰਤ੍ਰ)
ਨਾਮ 107 (ਤਾਰਕਾਯ) ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦਾ ਬੇੜੀ-ਵਾਲਾ ਦੱਸਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਪਵਿੱਤਰ ਨਗਰੀ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਵਿਦਾ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮੁਕਤੀਦਾਇਕ ਤਾਰਕ ਮੰਤ੍ਰ ਫੂਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੁਰੰਤ ਮੋਕ੍ਸ਼ ਬਖ਼ਸ਼ਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼ੇ ਅਨੁਸਾਰ ਬ੍ਰਾਊਜ਼ ਕਰੋ
Shiva
ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹੋਰ
ਸਭ ਵੇਖੋਸੰਬੰਧਿਤ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ
ਉਹੀ ਸਿੱਖਿਆ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜਦੀ