ශ්‍රී ශිව සහස්‍රනාම ස්තෝත්‍රය (ශිව දෙවියන්ගේ දිව්‍ය නාම දහස)

ශ්ලෝක 1 හි ශිවයන් ස්ථිර (සදාකාලිකව නොසැලෙන්නා), ස්ථාණු (ලෝකාක්ෂයේ නොසෙලෙන කණුව), ප්‍රභු (අධිපති ස්වාමියා), භීම (විස්මය දනවන හා බියකරු), ප්‍රවර (සර්වශ්‍රේෂ්ඨ), වරද (වර ප්‍රදානය කරන්නා), වර (සර්වෝත්තමයා; වරම වන්නා), සර්වාත්මා (සියලු සත්වයන් තුළ වෙසෙන ආත්මය), සර්වවිඛ්‍යාත (සෑම ලෝකයක්ම පුරා ප්‍රකට), සර්ව (සියල්ලේ සමස්තය), සර්වකර (සියලු දේ සාදන්නා) සහ භව (සියලු පැවැත්මේ මූලාශ්‍රය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 2 හි ශිවයන් ජටී (ජටාජූට දරන්නා), චර්මී (සත්ව හම හැඳි), ශිඛී (මුදුනේ හිසකෙස් ගොටුවක් ඇත්තා), ඛඞ්ගී (කඩුව දරන්නා), සර්වාඞ්ග (සියලු අවයව වන්නා; විශ්වය ඔහුගේ ශරීරයයි), සර්වභාවන (සියලු සත්වයන් පෝෂණය කර නිර්මාණය කරන්නා), හර (කල්පාන්තයේදී සියල්ල ඉවත් කරන්නා), හරිනාක්ෂ (මුවෙකුගේ නෙත් ඇති, මෘදු බැල්ම ඇත්තා), සර්වභූතහර (ප්‍රලයේදී සියලු සත්වයන් තමා තුළට ඇද ගන්නා) සහ ප්‍රභු (ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 3 හි ශිවයන් ප්‍රවෘත්ති (බාහිර ක්‍රියාකාරිත්වයේ බලය), නිවෘත්ති (එහි ප්‍රතිවිරුද්ධ, නැවතීමේ හා පරිත්‍යාගයේ බලය), නියත (තම නීතියෙන්ම බැඳුණු, ස්වයං-පාලිත), ශාශ්වත (සදාකාලික, සැම විටම පවතින්නා), ධ්‍රැව (ධ්‍රැව තාරකාව මෙන් අචල), ශ්මශානවාසී (සොහොනේ වාසය කරන්නා), භගවාන් (ආශීර්වාද ලත් තේජාන්විත ස්වාමියා), ඛචර (අහසේ සැරිසරන්නා), ගෝචර (ඉන්ද්‍රියයන්ගේ පරාසයට පැමිණෙන්නා) සහ අර්දන (අයහපත යටත් කර දමන, දුෂ්ටයා දමනය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 4 හි ශිවයන් අභිවාද්‍ය (වන්දනාවට සුදුසු), මහාකර්ම (මහත් ක්‍රියා සිදු කරන්නා), තපස්වී (තපසට කැප වූ මහා තාපසයා), භූතභාවන (සියලු සත්වයන් ඇති කර පෝෂණය කරන්නා), උන්මත්තවේෂප්‍රච්ඡන්න (උමතුවෙකුගේ වේෂය යටතේ තමා සඟවා ගන්නා) සහ සර්වලෝකප්‍රජාපති (සියලු ලෝකවල පියා හා ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 5 හි ශිවයන් මහාරූප (විශාල හා මහත් රූප ඇත්තා), මහාකාය (බලවත්, විශාල ශරීර ඇත්තා), වෘෂරූප (ගොනාගේ රූපය ගන්නා), මහායශස් (මහත් කීර්තිය හා තේජස ඇත්තා), මහාත්මා (මහා ආත්මය), සර්වභූතාත්මා (සෑම සත්වයෙකු තුළම වෙසෙන ආත්මය), විශ්වරූප (විශ්වයම ඔහුගේ රූපය වන්නා) සහ මහාහනු (බලවත් හකු ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 6 හි ශිවයන් ලෝකපාල (ලෝකවල රැකවරණය කරන්නා), අන්තර්හිතාත්මා (ඇතුළේ සැඟවුණු, ප්‍රකට නොවන සැබෑ ආත්මය ඇත්තා), ප්‍රසාද (කරුණාවම, කරුණා ප්‍රදානය කරන්නා), හයගර්දභි (සත්වයන් අතර අශ්වයාගේ සහ බූරුවාගේ රූප ගන්නා), පවිත්‍ර (පිරිසිදු, පවිත්‍ර කරන්නා), මහාන් (මහත් එක), නියම (විනය හා පවිත්‍ර ධර්මයම) සහ නියමාශ්‍රිත (ව්‍රත රකින්නන්ගේ පිහිටුම වන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 7 හි ශිවයන් සර්වකර්ම (සියලු ක්‍රියා සිදු කරන්නා), ස්වයම්භූ (ස්වයං-පවතින, ස්වයං-උත්පන්න), ආදි (පළමු හේතුව, ආරම්භය), ආදිකර (ආරම්භය සිදු කරන මූලාරම්භකයා), නිධි (නිධානය, සියල්ලේ ගබඩාව), සහස්‍රාක්ෂ (දහස් ඇස් ඇත්තා), විශාලාක්ෂ (පුළුල් ඇස් ඇත්තා), සෝම (චන්ද්‍රයාගේ ස්වාමියා) සහ නක්‍ෂත්‍රසාධක (නක්ෂත්‍ර පාලනය කර ඒවා නියම කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 8 හි ශිවයන් චන්ද්‍ර (හඳ), සූර්ය (ඉර), ශනි (සෙනසුරු ග්‍රහයා), කේතු (ධූමකේතුව), ග්‍රහ (ග්‍රහණය කරන ග්‍රහයා), ග්‍රහපති (ග්‍රහයන්ගේ ස්වාමියා), වර (උත්තම එක), අත්‍රි (ඍෂි අත්‍රිගේ ස්වරූපය ගන්නා), අද්‍රිනමස්කර්ත (කඳුවලින් වඳින ලද්දා), මෘගබාණාර්පණ (පුරාණ කථාවේ පලා යන යාගය වළක්වන්නට මුවා වෙත ඊතලය යොමු කළ තැනැත්තා) සහ අනඝ (නිෂ්පාප, නිර්දෝෂ) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 9 හි ශිවයන් මහතපස් (මහත් තපස් ඇත්තා), ඝෝරතපස් (දරුණු හා බියජනක තපස් ඇත්තා), අදීන (කිසිදා දුක් නොවිඳි, දුකෙන් තොර), දීනසාධක (පීඩිතයන් හා දුප්පතුන් උසස් කරන්නා), සංවත්සරකර (වසර සාදන හා මනින, කාලය නියම කරන්නා), මන්ත්‍ර (පූජනීය වචනයම), ප්‍රමාණ (සත්‍යයේම මිනුම), සහ පරමං තපඃ (සර්වෝත්තම තපස්ම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 10 හි ශිවයන් යෝගී (මහා යෝගයේ පරිචාරකයා), යෝජ්‍ය (යෝග එක්වීමේ අරමුණ වන්නා), මහාබීජ (මහත් බීජය, විශාල උත්පාදන ප්‍රභවය), මහාරේතස් (මහත් බීජ ශක්තිය හා නිර්මාණ බලය), මහාබල (මහත් ශක්තිය ඇත්තා), සුවර්ණරේතස් (රන් වැනි ජීව සාරය ඇත්තා), සර්වඥ (සියල්ල දන්නා), සුබීජ (සුභ බීජය ඇත්තා) සහ බීජවාහන (නිර්මාණයේ බීජය දරා ගෙන යන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 11 හි ශිවයන් දශබාහු (දස බාහු ඇත්තා), අනිමිෂ (නොඇස් හමන, සැමවිටම අවදියෙන් සිටින්නා), නීලකණ්ඨ (ගිල දැමූ විෂය හේතුවෙන් නිල් ගොල්ල ඇත්තා), උමාපති (උමා දේවියගේ සැමියා හා ස්වාමියා), විශ්වරූප (විශ්වයම රූපය වන්නා), ස්වයංශ්‍රේෂ්ඨ (තමාම උත්කෘෂ්ට වන්නා), බලවීර (ශක්තියේ වීරයා), බල (ශක්තියම), සහ ගණ (තම ගණ පිරිස්වල ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 12 හි ශිවයන් ගණකර්තා (තම පරිචාරක සේනාව වන ගණයන් නිර්මාණය කරන්නා), ගණපති (ගණයන්ගේ ස්වාමියා), දිගම්බර (දිශාවන්ම වස්ත්‍ර ලෙස හැඳි, අහස් ඇඳුම් ඇත්තා), කාම (ආශාවම හා එය ඉෂ්ට කරන්නා), මන්ත්‍රවිත් (මන්ත්‍ර දන්නා), පරමෝ මන්ත්‍රඃ (උත්තම මන්ත්‍රයම), සර්වභාවකර (සෑම පැවැත්ම තත්වයක්ම මවන්නා) සහ හර (විනාශ කරන හා ඉවත් කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 13 හි ශිවයන් කමණ්ඩලුධර (තාපසයාගේ ජල බඳුන දරන්නා), ධන්වී (දුන්න දරන්නා), බාණහස්ත (අතේ ඊතල දරන්නා), කපාලවාන් (හිස්කබලක් දරන්නා), අශනි (වජ්‍රායුධය දරන්නා), ශතඝ්නි (‘සියය මරන්නා’ ලෙස හඳුන්වන කටු සහිත ගදාව දරන්නා), ඛඞ්ගී (කඩුව දරන්නා), පට්ටිශී (හෙල්ලම දරන්නා), ආයුධී (ආයුධ දරන්නා) සහ මහාන් (මහත් එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 14 හි ශිවයන් ස්‍රුවහස්ත (යාග ස්‍රුව අතේ දරන්නා), සුරූප (සුන්දර රූප ඇත්තා), තේජස් (තේජසම), තේජස්කර (තේජස ජනනය කරන්නා), නිධි (නිධානය), උෂ්ණීෂී (හිසට ඔතන ලද වැස්මක් හෝ කිරීටය දරන්නා), සුවක්ත්‍ර (සුන්දර මුහුණ ඇත්තා), උදග්‍ර (උස් හා උත්කර්ෂවත් වූවා) සහ විනත (නම්‍රව නමන ලද්දා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 15 හි ශිවයන් දීර්ඝ (දිගු වූ, උස් එක), හරිකේශ (රන්-දුඹුරු හිසකෙස් ඇත්තා), සුතීර්ථ (සැබෑ හා පූජනීය තීර්ථ ගංතොටක් වන්නා), කෘෂ්ණ (තද වර්ණ ඇත්තා), ශෘගාලරූප (හිවල් රූපය ගන්නා), සිද්ධාර්ථ (සදා ඉෂ්ට සාර්ථක අරමුණ ඇත්තා), මුණ්ඩ (හිස බෑවූ එක), සහ සර්වශුභංකර (සියලු සුභය ගෙන එන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 16 හි ශිවයන් අජ (උපදින්නේ නැති), බහුරූප (බොහෝ රූප ඇත්තා), ගන්ධධාරී (සුවඳ දරන්නා), කපර්දී (ශංඛ හැඩැති ගැටයකින් බැඳි ජටා ඇත්තා), ඌර්ධ්වරේතස් (ඉහළට යොමු කළ ජීව ශක්තිය ඇත්තා, තපස් සංයමයේදී), ඌර්ධ්වලිංග (සංයමයේ ඉහළට යන ලිංග ලාංඡනය දරන්නා), ඌර්ධ්වශායී (ඉහළට මුහුණලා සැතපෙන්නා) සහ නභස්ථල (විවෘත අහස තම වාසස්ථානය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 17 හි ශිවයන් ත්‍රිජටි (ජටා කෙස් තුනක් ඇත්තා), චීරවාසාස් (ගස් පොතු සහ ඉරි රෙදි හැඳින්නා), රුද්‍ර (දරුණු, ගර්ජනා කරන්නා), සේනාපති (තම සේනාවේ අණ දෙන්නා), විභු (සර්වව්‍යාප්ත ස්වාමියා), අහශ්චර (දහවලේ සැරිසරන්නා), නක්තංචර (රාත්‍රියේ සැරිසරන්නා), තිග්මමන්‍යු (තියුණු හා දරුණු උණ ඇත්තා) සහ සුවර්චස (දීප්තිමත් තේජසින් බබළන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 18 හි ශිවයන් ගජහ (ගජාසුර නම් අසුර ඇතා නසන්නා), දෛත්‍යහ (දෛත්‍යයන් නසන්නා), කාල (කාලයම, අඳුරු වර්ණ ඇත්තා), ලෝකධාතෘ (ලෝකයන් පවත්වා ගෙන යන හා නියම කරන්නා), ගුණාකර (සියලු ගුණවල නිධානය හා මූලාශ්‍රය), සිංහශාර්දූලරූප (සිංහ හා ව්‍යාඝ්‍ර රූප ගන්නා) සහ ආර්ද්‍රචර්මාම්බරවෘත (අලුතින් ගලවා ගත් හම ඇඳුම ලෙස හැඳි) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 19 හි ශිවයන් කාලයෝගී (යෝගය මගින් කාලය පාලනය කරන්නා), මහානාද (විශ්වයේ මහත් ගර්ජනාව ඇත්තා), සර්වකාම (සියලු ආශාවන් ඉෂ්ට කරන්නා), චතුෂ්පථ (මංසන්දියේ වාසය කරන්නා), නිශාචර (රාත්‍රියේ සැරිසරන්නා), ප්‍රේතචාරී (ප්‍රේතයන් අතර සැරිසරන්නා), භූතචාරී (සත්වයන් අතර සැරිසරන්නා) සහ මහේශ්වර (මහා ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 20 හි ශිවයන් බහුභූත (බොහෝ සත්වයන් තුළ බහුවිධව පවතින්නා), බහුධර (බොහෝ රූප දරන්නා), ස්වර්භානු (ස්වර්ගීය දීප්තිය), අමිත (මැනිය නොහැකි), ගති (අවසාන ගමනාන්තය හා පිහිටුම), නෘත්‍යප්‍රිය (නැටුම ප්‍රිය කරන්නා), නිත්‍යනර්ත (සදාකාලික නර්තකයා), නර්තක (නර්තකයා) සහ සර්වලාලස (සියලු දේ ගැන ආශාවෙන් සිටින්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 21 හි ශිවයන් ඝෝර (දරුණු හා බියජනක), මහතපස් (මහත් තපස් ඇත්තා), පාශ (පාශය හෝ බන්ධනය), නිත්‍ය (සදාකාලික), ගිරිරුහ (කඳු මුදුනේ වාසය කරන්නා), නභස් (අවකාශයම), සහස්‍රහස්ත (දහස් අත් ඇත්තා), විජය (ජයම), ව්‍යවසාය (ස්ථිර අධිෂ්ඨානය) සහ අතන්ද්‍රිත (නොමඳව, සැමවිට අවදියෙන් සිටින්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 22 හි ශිවයන් අධර්ෂණ (යටපත් කළ නොහැකි), දර්ෂණාත්ම (සියල්ල යටපත් කරන ස්වභාවය ඇත්තා), යඥහ (දක්ෂගේ යාගය විනාශ කළ තැනැත්තා), කාමනාශක (කාමයා දැවූ, ආශාව විනාශ කරන්නා), දක්ෂයාගාපහාරී (දක්ෂගේ යාග කර්මය බිඳ දැමූ තැනැත්තා), සුසහ (මහත් ඉවසීම ඇති එක) සහ මධ්‍යම (මැද සිටින, මැදිහත්කරු) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 23 හි ශිවයන් තේජොපහාරී (විනාශයේදී සියලු දීප්තිය ඉවත් කරන්නා), බලහ (අසත්‍ය ශක්තිය විනාශ කරන්නා), මුදිත (ප්‍රීතිමත් එක), අර්ථ (සැබෑ ඉලක්කය හා අරමුණ), අජිත (ජය ගත නොහැකි), අවර (උසස් කෙනෙකු නැති තැනැත්තා), ගම්භීරඝෝෂ (ගැඹුරු හඬ ඇත්තා), ගම්භීර (ගැඹුරු, මැනිය නොහැකි එක) සහ ගම්භීරබලවාහන (ගැඹුරු හා බලවත් ශක්තිය දරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 24 හි ශිවයන් න්‍යග්‍රෝධරූප (න්‍යග්‍රෝධ ගසේ රූපය ගන්නා), න්‍යග්‍රෝධ (න්‍යග්‍රෝධ ගසම), වෘක්ෂපර්ණස්ථිති (ගස සහ පතුර තුළ වාසය කරමින් ශාක ජීවිතය පුරා ව්‍යාප්ත වන්නා), විභු (සර්වව්‍යාප්ත ස්වාමියා), සුතීක්ෂ්ණදශන (තියුණු දත් ඇත්තා), මහාකාය (බලවත් ශරීර ඇත්තා) සහ මහානන (මහත් මුහුණ ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 25 හි ශිවයන් විෂ්වක්සේන (සෑම දිශාවකටම මුහුණලා සිටින සේනාව ඇත්තා), හරි (පව් ඉවත් කරන්නා), යඥ (යාගයම), සම්‍යුගපීඩවාහන (යුද්ධයේදී ගෙන යන ලාංඡනය දරන්නා), තීක්ෂ්ණතප (තියුණු හා දරුණු තපස් ඇත්තා), හර්‍යශ්ව (දුඹුරු අශ්වයන් ඇත්තා), සහාය (උදව්කරු හා සහචරයා) සහ කර්මකාලවිත් (ක්‍රියාවට නිසි කාලය දන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 26 හි ශිවයන් විෂ්ණුප්‍රසාදිත (විෂ්ණුගේ ප්‍රසාදයෙන් සතුටට පත් වූවා), යඥ (යාගය), සමුද්‍ර (සාගරය), වඩවාමුඛ (අශ්වී මුඛයක් ලෙස පෙනෙන සාගරගත ගින්න), හුතාශනසහාය (යාගයේ ගින්නේ සහචරයා), ප්‍රශාන්තාත්මා (පරිපූර්ණ සන්සුන් ආත්මය ඇත්තා) සහ හුතාශන (පූජා ආහුති දහනය කරන ගින්නම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 27 හි ශිවයන් උග්‍රතේජ (දරුණු දීප්තිය ඇත්තා), මහාතේජ (මහත් තේජස ඇත්තා), ජන්‍ය (උත්පත්තිය හා ඥාති බැඳීම්වලට බැඳුණු), විජයකාලවිත් (ජයට නිසි කාලය දන්නා), ජ්‍යෝතිෂාං අයනම් (සියලු දීප්තිමත් ග්‍රහ තාරකාවල ගමන් මාර්ගය), සිද්ධි (අධ්‍යාත්මික සාර්ථකත්වයම) සහ සර්වවිග්‍රහ (සෑම ආකාරයක් හා ශරීරයක් ගන්නා තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 28 හි ශිවයන් ශිඛී (මුදුනේ හිසකෙස් ඇත්තා), මුණ්ඩී (හිස බෑ කළ එක), ජටී (ජටා ඇත්තා), ජ්වලී (දැවෙන දීප්තිය ඇත්තා), මූර්තිජ (ශරීරගත රූපයෙන් උපන් තැනැත්තා), මූර්ධග (හිසේ මුදුනේ වාසය කරන්නා), බලී (බලවත් එක), වේණවී (බාංසුරි වාදනය කරන්නා), පණවී (කුඩා ඩමරුව වාදනය කරන්නා), තාලී (තාලයෙන් රිද්මය රඳවන්නා), ඛලී (කරළිය හිමි තැනැත්තා) සහ කාලකටංකට (කාලයේ දරුණු, මරණ මොහොතේ දරුණු එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 29 හි ශිවයන් නක්‍ෂත්‍රවිග්‍රහමති (තාරකා රූපයෙන් හැඩගැසුණු මනසක් ඇත්තා), ගුණබුද්ධි (ගුණ තුන වෙන්කර දකින බුද්ධිය ඇත්තා), ලය (ප්‍රලයම), ගම (මාර්ගය හා ගමන් කරන්නා), ප්‍රජාපති (ජීවීන්ගේ ස්වාමියා), විශ්වබාහු (විශ්වය වට කරන බාහු ඇත්තා), විභාග (සියල්ල බෙදා දෙන බෙදුම්කරු) සහ සර්වගෝමුඛ (සෑම සත්වයෙකු වෙත මුහුණ ලන තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 30 හි ශිවයන් විමෝචන (බන්ධනයෙන් නිදහස් කරන්නා), සුශරණ (සැබෑ රැකවරණය), හිරණ්‍යකවචෝද්භව (රන් සන්නාහයෙන් සැරසී උපන් තැනැත්තා), මේධ්‍රාජ (ලිංග ලාංඡනය සමඟ සම්බන්ධ වූවා), බලචාරී (ශක්තියෙන් ගමන් කරන්නා), මහීචාරී (පෘථිවිය පුරා සැරිසරන්නා) සහ ශ්‍රුත (ශාස්ත්‍රවල ප්‍රකට වූ) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 31 හි ශිවයන් සර්වතූර්‍යනිනාදී (සියලු වාද්‍ය භාණ්ඩවල නාදයෙන් හඬ දෙන්නා), සර්වතෝද්‍යපරිග්‍රහ (සියලු වාද්‍ය භාණ්ඩ දරා වාදනය කරන්නා), ව්‍යාලරූප (සර්ප රූපය ගන්නා), ගුහාවාසී (ගුහාවල වාසය කරන්නා), ගුහ (හදවතේ රහස් ගුහාවේ සැඟවුණු), මාලී (මල් මාලා දරන්නා) සහ තරඞ්ගවිත් (මුහුදේ රළ හා විඥානයේ රළ දන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 32 හි ශිවයන් ත්‍රිදශ (දෙවිවරුන් තිස් දෙනාගේ ස්වාමියා), ත්‍රිකාලධෘත් (අතීත, වර්තමාන හා අනාගත යන කාල තුනම දරන්නා), කර්මසර්වබන්ධවිමෝචන (සියලු සත්වයන් කර්මයේ බැඳීම්වලින් මුදා හරින්නා), බන්ධන (දුෂ්ටයන්ගේ හා අසුර ස්වාමීන්ගේ බැඳුම්කරු) සහ යුධිශත්‍රුවිනාශන (යුද්ධයේදී සතුරන් විනාශ කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 33 හි ශිවයන් සාංඛ්‍යප්‍රසාද (විවේචන ඥානය ප්‍රදානය කරන අනුග්‍රහය ඇත්තා), දුර්වාස (ළඟා වීමට දුෂ්කර, රළු ඇඳුමින් සැරසුණු), සර්වසාධුනිෂේවිත (සියලු සාධුන් විසින් ගෞරවයට පත් කරනු ලබන්නා), ප්‍රස්කන්දන (ඉස් දමන, නිර්මාණ ප්‍රවාහයක් ලෙස විහිදී යන්නා), විභාගජ්ඥ (නිසි බෙදීම දන්නා), අතුල්‍ය (සමකළ නොහැකි) සහ යඥභාගවිත් (යාගයේ නිසි භාගය දන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 34 හි ශිවයන් සර්වවාස (සියල්ල තුළ වාසය කරන්නා), සර්වචාරී (සියල්ල තුළින් සැරිසරන්නා), දුර්වාස (ළඟා වීමට දුෂ්කර), වාසව (දීප්තිමත් වසු දෙවිවරුන්ගේ ප්‍රධානියා), අමර (මරණයක් නැති), හෛම (රන් වැනි), හේමකර (රන් නිර්මාණය කරන්නා), යඥ (යාගයම), සර්වධාරී (සියල්ල පවත්වා ගෙන යන්නා) සහ ධරෝත්තම (දරන්නන් අතර උත්තමයා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 35 හි ශිවයන් ලෝහිතාක්ෂ (රතු ඇස් ඇත්තා), මහාක්ෂ (විශාල ඇස් ඇත්තා), විජයාක්ෂ (ජය ලබන ඇස් ඇත්තා), විශාරද (ප්‍රාඥ හා දක්ෂ), සංග්‍රහ (සියල්ල එකතු කර රඳවන්නා), නිග්‍රහ (දමනය කරන, යටත් කරන්නා), කර්තා (සෑම ක්‍රියාවක් පිටුපස ක්‍රියා කරන්නා) සහ සර්පචිරනිවසන (සර්පයා ඇඳුම ලෙස හැඳි) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 36 හි ශිවයන් මුඛ්‍ය (ප්‍රධානතම), අමුඛ්‍ය (ප්‍රධානත්වය තිබියදීත් නිහතමානී වන්නා), දේහ (ශරීර ගත වූ), කහලි (යුද්ධ තූර්යය වාදනය කරන්නා), සර්වකාමද (සියලු ආශාවන් ප්‍රදානය කරන්නා), සර්වකාසප්‍රසාද (සෑම රෝගයක්ම සුව කරන අනුග්‍රහය ඇත්තා), සුබල (උතුම් ශක්තිය ඇත්තා) සහ බලරූපධෘත් (ශක්ති රූපයක් ගන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 37 හි ශිවයන් සර්වකාමවර (සියලු ආශාවන් ඉටු කරන උත්තම වරය), සර්වද (සියල්ල දෙන්නා), සර්වතෝමුඛ (සෑම දිශාවකටම මුහුණ ලන්නා), ආකාශනිර්විරූප (රූපයක් නැති, ආකාශය පුරා ව්‍යාප්ත වන්නා), නිපාති (ක්‍රියා කිරීමට වේගයෙන් පහළ වන්නා), අවශ (කාගේවත් පාලනයට යටත් නොවන්නා) සහ ඛග (අහසේ සැරිසරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 38 හි ශිවයන් රෞද්‍රරූප (රුද්‍ර වැනි දරුණු රූප ඇත්තා), අංශු (ආලෝක කිරණ), ආදිත්‍ය (ඉර), බහුරශ්මි (කිරණ බොහෝ ඇත්තා), සුවර්චස (දීප්තිමත් තේජසින් බබළන්නා), වසුවේග (වසුන් මෙන් වේගවත් එක), මහාවේග (මහත් වේගය ඇත්තා), මනෝවේග (සිතක් මෙන් වේගවත් එක) සහ නිශාචර (රාත්‍රියේ සැරිසරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 39 හි ශිවයන් සර්වවාසී (සියල්ල තුළ වාසය කරන්නා), ශ්‍රීයවාසී (තේජස හා සමෘද්ධිය තුළ පිහිටි), උපදේශකර (උපදේශය දෙන්නා), අකාර (රූපයක් නැති), මුනි (නිහඬ ඍෂිවරයා), ආත්මනිරාලෝක (තමා තුළින්ම දීප්තිමත් වන සැබෑ ආත්මය ඇත්තා), සම්භග්න (නිහතමානී වන්නා) සහ සහස්‍රද (දහස් දීමනා දෙන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 40 හි ශිවයන් පක්ෂි (කුරුල්ලා), පක්ෂිරූප (කුරුල්ලෙකුගේ රූපය ගන්නා), අතිදීප්ත (අතිශයින් දීප්තිමත් එක), විශම්පති (ජනතාවගේ ස්වාමියා), උන්මාද (උමතුවම), මදන (ආශාව අවදි කරන්නා), කාම (ආශාවම), අශ්වත්ථ (පූජනීය අත්තික ගස), අර්ථකර (ධනය හා සැබෑ අරමුණ ප්‍රදානය කරන්නා) සහ යශස් (කීර්තිය හා තේජස ම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 41 හි ශිවයන් වාමදේව (දයාවන්ත දෙවියන්, ඔහුගේ මෘදු ස්වරූපය), වාම (සුභදායී, ඔහුගේ මුහුණු පහෙන් එකක්), ප්‍රගදක්ෂිණ (සෑම දිශාවකටම මුහුණ ලන්නා, නැගෙනහිරටත් දකුණටත් සමානව), වාමන (වාමන රූපය ගන්නා), සිද්ධයෝගී (සිද්ධිමත් යෝග ගුරුවරයා), මහර්ෂි (මහා ඍෂිවරයා), සිද්ධාර්ථ (සාර්ථක අරමුණ ඇත්තා) සහ සිද්ධසාධක (සොයන්නන්ට සිද්ධිය ප්‍රදානය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 42 හි ශිවයන් භික්ෂු (භික්ෂාව ගන්නා සන්‍යාසියා), භික්ෂුරූප (භික්ෂුවගේ රූපය ගන්නා), විපණ (වෙළඳපොලේ නිධානයක් මෙන් සොයනු ලබන්නා), මෘදු (මෘදු හා කරුණාවන්ත එක), අව්‍යය (නොනසන්නා), මහාසේන (මහා සේනාවේ අණ දෙන්නා; පුත් ස්කන්ද සමඟ බෙදා ගන්නා නාමයකි), විශාඛ (බොහෝ අත් ඇති එක; ස්කන්ද සමඟ බෙදා ගන්නා නාමයකි), ෂෂ්ටිභාග (පූජාවන්හි හැට වන කොටස ලබන්නා) සහ ගවාම්පති (පොළොවේ හා එහි ගවයන්ගේ ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 43 හි ශිවයන් වජ්‍රහස්ත (වජ්‍රය අතේ දරන්නා), විෂ්කම්භි (විශ්වය රඳවා තබන කණුව), චමූස්තම්භන (සේනාවන් නිශ්චල කරන්නා), වෘත්තවෘත්තකර (වටකුරු හා නොවටකුරු හැඩයන් මවන්නා, සියලු රූප නිර්මාණය කරන්නා), තාල (රිද්මය රඳවන්නා), මධු (මිහිරම), සහ මධුකලෝචන (මී පැණි මෙන් මෘදු නෙත් ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 44 හි ශිවයන් වාචස්පත්‍ය (වචන කලාවේ ස්වාමියා හා වාක් ස්වාමියා), වාජසන (ශක්තිය හා පෝෂණය ප්‍රදානය කරන්නා), නිත්‍යාශ්‍රමපූජිත (ආශ්‍රමවල සැමවිට පූජා කරනු ලබන්නා), බ්‍රහ්මචාරී (පූජනීය දැනුමට කැප වූ බ්‍රහ්මචාරියා), ලෝකචාරී (ලෝකවල සැරිසරන්නා), සර්වචාරී (සියල්ල තුළින් ගමන් කරන්නා) සහ විචාරවිත් (නිවැරදි විවේචන ඥානය දන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 45 හි ශිවයන් ඊශාන (විධානය දෙන පාලකයා), ඊශ්වර (සර්වෝත්තම ස්වාමියා), කාල (කාලය), නිශාචර (රාත්‍රියේ සැරිසරන්නා), පිනාකවාන් (පිනාක දුන්න දරන්නා), නිමිත්තස්ථ (නිමිත්ත හේතුව ලෙස සිටින්නා), නිමිත්ත (සියලු සිදුවීම්වල හේතුව හා අවස්ථාව), නන්දි (ප්‍රීතිය ගෙන දෙන්නා), නන්දිකර (ප්‍රීතිය ප්‍රදානය කරන්නා) සහ හරි (පව් ඉවත් කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 46 හි ශිවයන් නන්දීශ්වර (ප්‍රීතියේ ස්වාමියා), නන්දි (ප්‍රීතිමත් එක), නන්දන (සතුටු වන්නා), නන්දිවර්ධන (ප්‍රීතිය වර්ධනය කරන්නා), භගහරී (දක්ෂගේ යාගයේදී මිථ්‍යා සෞභාග්‍යය ඉවත් කළ තැනැත්තා), නිහන්තා (විනාශකරු), කාල (කාලය), බ්‍රහ්ම (නිර්මාතෘ) සහ පිතාමහ (ආදිම සීයා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 47 හි ශිවයන් චතුර්මුඛ (මුහුණු හතරක් ඇත්තා), මහාලිංග (විශ්වීය ආලෝක කණුව වන මහත් ලිංගය), චාරුලිංග (සුන්දර ලිංග ඇත්තා), ලිංගාධ්‍යක්ෂ (නිර්මාණයේ සූක්ෂ්ම රූපය අධීක්ෂණය කරන්නා), සුරාධ්‍යක්ෂ (දෙවිවරුන් අධීක්ෂණය කරන්නා), යෝගාධ්‍යක්ෂ (යෝගයේ ස්වාමියා හා අධීක්ෂකයා) සහ යුගවාහ (යුගයන් ගෙන එන හා ගෙන යන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 48 හි ශිවයන් බීජාධ්‍යක්ෂ (නිර්මාණයේ බීජය අධීක්ෂණය කරන්නා), බීජකර්තා (බීජය සාදන්නා), අව්‍යයාත්මා (නොනසන ආත්මය ඇත්තා), අනුගත (සියලු දෙනා විසින් අනුගමනය කරනු ලබන හා සේවය ලබන්නා), බල (ශක්තියම), ඉතිහාස (පූජනීය සම්ප්‍රදායම), සංකල්ප (ඉච්ඡාව හා අභිප්‍රාය මූර්තිමත් කරන්නා), ගෞතම (ඍෂි ගෞතම සමඟ එකනාම වන්නා) සහ නිශාකර (රාත්‍රිය සාදන්නා, අඳුරේ ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 49 හි ශිවයන් දම්භ (උඩඟුකම මූර්තිමත් වූවා), අදම්භ (උඩඟුකමෙන් සම්පූර්ණයෙන් නිදහස් වූවා), වෛදම්භ (ආඩම්බරයේ පරාජයට සම්බන්ධ වූවා), වශ්‍ය (භක්තයන්ට සමීපව සිටින්නා), වශකර (අන් අය තම පාලනයට ගන්නා ලෙස කරන්නා), කලි (ගැටුම මූර්තිමත් වූවා), ලෝකකර්තා (ලෝකවල නිර්මාතෘ), පශුපති (සියලු සත්වයන්ගේ ස්වාමියා), මහාකර්තා (මහා ක්‍රියා කරන්නා) සහ අනෞෂධ (සියලු රෝගවලින් ඔබ්බෙන්, ඖෂධයක් අවශ්‍ය නොවන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 50 හි ශිවයන් අක්ෂර (නොනසන අක්ෂරය), පරමං බ්‍රහ්ම (සර්වෝත්තම පරම සත්‍යයම), බලවත් (බලවත් එක), ශක්‍ර (ශක්තියෙන් ඉන්ද්‍රයා සමඟ එකනාම වූවා), නීති (සදාචාර ධර්මයම), අනීති (සම්මුතීන්ටත් ඔබ්බෙන් ගිය තැනැත්තා), ශුද්ධාත්මා (සම්පූර්ණයෙන් පිරිසිදු ආත්මය ඇත්තා), ශුද්ධ (පිරිසිදු එක), මාන්‍ය (ගෞරවයට සුදුසු එක) සහ ගතාගත (නික්මයාම හා නැවත පැමිණීම යන දෙකම වන්නා; ගමන සහ ආපසු පැමිණීමේ චක්‍රය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 51 හි ශිවයන් බහුප්‍රසාද (බහුල අනුග්‍රහය ඇත්තා), සුස්වප්න (සුභ සිහින ගෙන දෙන්නා), දර්පණ (සියල්ල පිළිබිඹු කරන දර්පණය), අමිත්‍රජිත් (සතුරන් ජය ගන්නා), වේදකර (වේදයන්ගේ කර්තෘ), මන්ත්‍රකර (පූජනීය මන්ත්‍රවල කර්තෘ), විද්වාන් (සියල්ල දන්නා) සහ සමරමර්දන (යුද්ධයේදී සතුරන් මර්දනය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 52 හි ශිවයන් මහාමේඝනිවාසී (මහා වලාකුළු තුළ වාසය කරන්නා), මහාඝෝර (අතිශයින් දරුණු එක), වශීකර (සියල්ල තම පාලනය යටතට ගන්නා), අග්නි (ගින්න), ජ්වාල (ගිනි දැල්ල), මහාජ්වාල (මහත් දැවෙන ගින්න), අතිධූම්‍ර (ඉතා දුම් සහිත එක), හුත (පූජා කළ ආහුතිය) සහ හවිස් (යාග පූජාවම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 53 හි ශිවයන් වෘෂණ (වීර්‍යවත් හා ජනනය කරන්නා), ශංකර (සුඛය ප්‍රදානය කරන්නා), නිත්‍ය (සදාකාලික), වර්චස්වි (තේජස්වී එක), ධූමකේතන (දුම් කොඩිය ඇත්තා), නීල (ගැඹුරු නිල් වර්ණ ඇත්තා), අංගලුබ්ධ (ශරීර ස්වරූපයෙන්ම ප්‍රිය කරනු ලබන්නා), ශෝභන (බබළන්නා) සහ නිරවග්‍රහ (සීමාවකින් තොර, සියලු බැඳීම්වලින් නිදහස් එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 54 හි ශිවයන් ස්වස්තිද (සුභ සෞඛ්‍යය ප්‍රදානය කරන්නා), ස්වස්තිභාව (සුභ ස්වභාවය ඇත්තා), භගි (තමාට නියම භාගය දරන්නා), භගකර (භාග බෙදා දෙන්නා), ලඝු (සැහැල්ලු හා වේගවත් එක), උත්සංග (ඔහුගේ උකුලෙහි සියල්ල විවේක ගන්නා), මහාඞ්ග (බලවත් අවයව ඇත්තා) සහ මහාගර්භපරායණ (මහා විශ්වීය ගර්භය ආශ්‍රය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 55 හි ශිවයන් කෘෂ්ණවර්ණ (තද වර්ණ ඇත්තා), සුවර්ණ (රන් වර්ණ ඇත්තා), ඉන්ද්‍රියං සර්වදේහිනාං (දේහධාරී සියලු ජීවීන්ගේ ඉන්ද්‍රිය ශක්තියම), මහාපාද (බලවත් පාද ඇත්තා), මහාහස්ත (බලවත් හස්ත ඇත්තා), මහාකාය (බලවත් ශරීර ඇත්තා) සහ මහායශස් (මහත් කීර්තිය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 56 හි ශිවයන් මහාමූර්ධ (බලවත් හිස ඇත්තා), මහාමාත්‍ර (මහත් විශාලත්වයක් ඇත්තා), මහානේත්‍ර (මහත් නෙත් ඇත්තා), නිශාලය (රාත්‍රිය වාසස්ථානය කරගත් තැනැත්තා), මහාන්තක (මරණය ගෙන එන මහා අවසන් කරන්නා), මහාකර්ණ (මහත් කන් ඇත්තා), මහෝෂ්ඨ (මහත් තොල් ඇත්තා) සහ මහාහනු (බලවත් හකු ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 57 හි ශිවයන් මහානාස (මහත් නාසය ඇත්තා), මහාකම්බු (ශංඛ හැඩැති සුන්දර ගෙල ඇත්තා), මහාග්‍රීව (මහත් ග්‍රීවාව ඇත්තා), ශ්මශානභාක් (සොහොන්බිම නිතර යන්නා), මහාවක්ෂ (මහත් පපුව ඇත්තා), මහෝරස්ක (පුළුල් පපුව ඇත්තා), අන්තරාත්මා (ඇතුළතම ආත්මය) සහ මෘගාලය (මුවා වාසස්ථානය කරගත් තැනැත්තා, හෝ සියුම් ඉන්ද්‍රියයන්ගේ නිවහන) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 58 හි ශිවයන් ලම්බන (එල්ලී ඇති එක), ලම්බිතෝෂ්ඨ (පහළ තොල එල්ලී ඇති එක), මහාමාය (මහත් මායා ශක්තියේ ස්වාමියා), පයෝනිධි (ජලාශ්‍රය, සාගරය), මහාදන්ත (මහත් දත් ඇත්තා), මහාදංෂ්ට්‍ර (මහත් දංෂ්ට්‍රා ඇත්තා), මහාජිහ්ව (මහත් දිව ඇත්තා) සහ මහාමුඛ (මහත් මුඛය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 59 හි ශිවයන් මහානඛ (මහත් නියපොතු ඇත්තා), මහාලෝම (බහුල ශරීර රෝම ඇත්තා), මහාකේශ (මහත් හිසකෙස් ඇත්තා), මහාජටා (මහත් ජටා ඇත්තා), ප්‍රසන්න (සන්සුන් හා කරුණාවන්ත එක), ප්‍රසාද (අනුග්‍රහයම), ප්‍රත්‍යය (සැබෑ විශ්වාසය හා ස්ථිරභාවය) සහ ගිරිසාධන (කඳු මුදුනේ සිද්ධිමත් වූවා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 60 හි ශිවයන් ස්නේහන (ප්‍රේමය ප්‍රදානය කරන්නා), අස්නේහන (ලෞකික ඇලීම්වලින් නිදහස් වූවා), අජිත (ජය ගත නොහැකි), මහාමුනි (මහා නිහඬ ඍෂිවරයා), වෘක්ෂාකර (ගසේ රූපය ගන්නා), වෘක්ෂකේතු (ගස ධජය ලෙස ඇති), අනල (ගින්න) සහ වායුවාහන (සුළඟ මත ගෙන යනු ලබන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 61 හි ශිවයන් ගන්දාලි (මහත් කම්මුල් හා බලය ඇත්තා), මේරුධාම (වාසස්ථානය මේරු පර්වතය වන්නා), දේවාධිපති (දෙවිවරුන්ගේ අධිපති), අථර්වශීර්ෂ (ශිරසේ ලෙස අථර්ව වේදය ඇත්තා), සාමස්‍ය (මුඛය ලෙස සාම වේදය ඇත්තා) සහ ඍක්සහස්‍රමිතේක්ෂණ (නෙත් ඍග්වේදයේ දහස් මන්ත්‍රවලින් මනින ලද්දේය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 62 හි ශිවයන් යජුඃපාදභුජ (පාද හා බාහු යජුර්වේදය වන්නා), ගුහ්‍ය (රහස් ගූඪ තත්ත්වය), ප්‍රකාශ (ආලෝකය හා ප්‍රකාශනයම), ජංගම (චලනය වන, ජීවමාන ලෝකය), අමෝඝාර්ථ (ඔහුගේ අරමුණ කිසිදා අසාර්ථක නොවන්නා), ප්‍රසාද (අනුග්‍රහය), අභිගම්‍ය (භක්තියෙන් ළඟා විය හැකි තැනැත්තා) සහ සුදර්ශන (බැලීමට සුන්දර එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 63 හි ශිවයන් උපකර (සියලුදෙනාට උදව් කරන උපකාරකයා), ප්‍රිය (ප්‍රියතමයා), සර්ව (සියල්ල), කනක (රන්), කාඤ්චනච්ඡවි (රන් දීප්තියෙන් යුත් එක), නාභි (ලෝකයේ නාභිය හා කේන්ද්‍රය), නන්දිකර (ප්‍රීතිය ප්‍රදානය කරන්නා), භව (පැවැත්මම), පුෂ්කරස්ථාපති (පියුම මත පිහිටි ස්වාමියා) සහ ස්ථිර (නොසැලෙන එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 64 හි ශිවයන් ද්වාදශ (ආදිත්‍ය දොළොස් දෙනා සමඟ එකනාම වූ දොළොස්මය), ත්‍රාසන (දුෂ්ටයන් තැතිගන්වන්නා), ආද්‍ය (ආදිම ප්‍රථම හේතුව), යඥ (යාගයම), යඥසමාහිත (යාගයේ සම්පූර්ණයෙන්ම ගිලී සිටින්නා), නක්තම් (රාත්‍රිය), කාලි (ගැටුම හා අඳුරු යුගය), කාල (කාලය), මකර (කිඹුලා) සහ කාලපූජිත (කාල සෘතුවලට අනුව පූජා කරනු ලබන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 65 හි ශිවයන් සගණ (තම පරිචාරක ගණ පිරිස ඇත්තා), ගණකර (ගණයන් නිර්මාණය කරන්නා), භූතවාහනසාරථි (සත්වයන් අතර තම වෘෂභ වාහනය පදවන රථාචාර්යයා), භස්මශය (පූජනීය භස්මය ඔහුගේ සයනය වන්නා), භස්මගෝප්තා (පූජනීය භස්මය මගින් රැකවරණය කරන්නා), භස්මභූත (භස්මය සමඟ එකත්වයට පත් වූවා), තරු (ගස) සහ ගණ (ගණ පිරිසේ ස්වාමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 66 හි ශිවයන් ලෝකපාල (ලෝකවල රැකවරණය කරන්නා), ලෝක (ලෝකයම), මහාත්මා (මහා ආත්මය), සර්වපූජිත (සියල්ලන් විසින් පූජා කරනු ලබන්නා), ශුක්ල (දීප්තිමත්, පිරිසිදු එක), ත්‍රිශුක්ල (සිත, වචනය හා ක්‍රියාවෙන් පිරිසිදු එක), සම්පන්න (පරිපූර්ණ වූවා), ශුචි (පිරිසිදු හා දීප්තිමත් එක) සහ භූතනිෂේවිත (සත්වයන් විසින් ගෞරවයට පත් කරනු ලබන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 67 හි ශිවයන් ආශ්‍රමස්ථ (ජීවිතයේ සෑම අවස්ථාවකම වාසය කරන්නා), ක්‍රියාවස්ථ (චාරිත්‍ර ක්‍රියාවේ ස්ථිරව සිටින්නා), විශ්වකර්මමති (සමස්ත විශ්වයේ කාර්යය ඇතුළත් වූ බුද්ධිය ඇත්තා), වර (උත්තමයා), විශාලශාඛ (විස්තීර්ණ ශාඛා ඇත්තා), තාම්‍රෝෂ්ඨ (තඹ වර්ණ තොල් ඇත්තා), අම්බුජාල (පියුම් ජලය අතර වාසය කරන්නා) සහ සුනිශ්චල (සම්පූර්ණයෙන්ම නොසැලෙන එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 68 හි ශිවයන් කපිල (දුඹුරු වර්ණ ඇත්තා), කපිශ (රතු-දුඹුරු වර්ණ ඇත්තා), ශුක්ල (දීප්තිමත්, පිරිසිදු එක), ආයුස් (ජීවිතයම හා ජීවශක්තිය), පර (සියලුට ඔබ්බෙන් සිටින උත්තරීතරයා), අපර (සමීපයේම, අභ්‍යන්තරව ඇති එක), ගන්ධර්ව (දිව්‍ය සංගීතඥයා), අදිති (අනන්ත දෙවිවරුන්ගේ මව ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), තාර්ක්‍ය (මහා පක්ෂියා වන ගරුඩ සමඟ එකනාම වූවා), සුවිජ්ඥෙය (ප්‍රාඥයින් විසින් පහසුවෙන් දැන ගනු ලබන්නා) සහ සුශාරද (ශරත් සෘතුවේ පැහැදිලි දීප්තිය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 69 හි ශිවයන් පරශ්වධායුධ (කෝටාරිය ආයුධයක් ලෙස දරන්නා), දේව (දීප්තිමත් දෙවියා), අනුකාරී (සෑම රූපයක්ම ගන්නා), සුබාන්ධව (සියලු දෙනාගේ සැබෑ ඥාතියා), තුම්බවීණ (ලබු වීණාව වාදනය කරන්නා), මහාක්‍රෝධ (මහා උදහස ඇත්තා), ඌර්ධ්වරේතස් (තපසේ සංයමයෙන් ඉහළට යොමු කළ ජීව ශක්තිය ඇත්තා) සහ ජලේශය (ජලය මත සැතපෙන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 70 හි ශිවයන් උග්‍ර (දරුණු එක), වංශකර (වංශය ප්‍රචාරය කරන්නා), වංශ (වංශයම), වංශනාද (වංශ හඬ හා මුරලියේ නාදය නගන්නා), අනින්දිත (නින්දා රහිත එක), සර්වාඞ්ගරූප (සියලු අවයව සහිත සෑම සෘෂ්ටියේම රූපය ඇත්තා), මායාවි (මායාවේ ස්වාමියා), සුහෘද (සැබෑ මිතුරා), අනිල (සුළඟ) සහ අනල (ගින්න) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 71 හි ශිවයන් බන්ධන (බැඳීම), බන්ධකර්තා (බැඳීම් නිර්මාණය කරන්නා), සුබන්ධනවිමෝචන (ප්‍රසන්නව බැඳීමෙන් මුදා හරින්නා), සයඥාරි (අනුචිත යාගයේ සතුරා), සකාමාරි (ආශාවේ සතුරා), මහාදංෂ්ට්‍ර (මහත් දංෂ්ට්‍රා ඇත්තා) සහ මහායුධ (මහත් ආයුධ ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 72 හි ශිවයන් බහුධනින්දිත (සෑම අයුරකින්ම නින්දා රහිත එක), ශර්ව (දුක විනාශ කරන දුනුවායා), ශංකර (සුඛය ප්‍රදානය කරන්නා), අධන (ධනයක් නැති, ලෝකයෙන් නොඇලෙන තාපසයා), අමරේශ (අමරයන්ගේ ස්වාමියා), මහාදේව (මහා දෙවියා), විශ්වදේව (විශ්වයේ දෙවියා) සහ සුරාරිහ (දෙවිවරුන්ගේ සතුරන් විනාශ කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 73 හි ශිවයන් අහිර්බුධ්න්‍ය (ගැඹුරේ සර්පයා, රුද්‍රගේ පුරාතන වේද ස්වරූපයක්), අනිලාභ (සුළඟ මෙන් දීප්තිය ඇත්තා), චෙකිතාන (සැමවිට අවබෝධයෙන් සිටින දැකීම ඇත්තා), හවිස් (යාගයේ පූජාව), අජෛකපාද (‘එක් පාද ඇති එළුවා’, රුද්‍රගේ පුරාතන වේද නාමයකි), කපාලි (හිස්කබල් පාත්‍රය දරන්නා), ත්‍රිශංකු (ස්වර්ගය හා පෘථිවිය අතර එල්ලුණු ඍෂි-රජු ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), අජිත (ජය ගත නොහැකි) සහ ශිව (සුභ, මංගල්‍යමය එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 74 හි ශිවයන් ධන්වන්තරි (දිව්‍ය වෛද්‍යවරයා ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), ධූමකේතු (දුම් කොඩිය ඇති ධූමකේතුව), ස්කන්ද (ඔහුගේ පුත් යුද දෙවියා ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), වෛශ්‍රවණ (ධනයේ ස්වාමියා වන කුබේර ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), ධාතා (ආදිත්‍යයන් අතර රැකවරණය කරන්නා), ශක්‍ර (ඉන්ද්‍ර ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා), විෂ්ණු (සර්වව්‍යාප්ත රක්ෂකයා), මිත්‍ර (ගිවිසුම හා මිත්‍රත්වයේ වේද දෙවියා), ත්වෂ්ටා (දිව්‍ය ශිල්පියා), ධ්‍රැව (ස්ථිර හා නොසැලෙන එක) සහ ධර (පෘථිවිය දරන්නා හා රඳවන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 75 හි ශිවයන් ප්‍රභව (සියලු බලයේ හා ආරම්භයේ මූලාශ්‍රය), සර්වග (සර්වව්‍යාප්ත), වායු (සුළඟ), ආර්යමා (ගෞරවයේ වේද දෙවියා), සවිතෘ (සියල්ල ක්‍රියාවට පෙළඹවීමට පෙළඹවූ වේද සූර්යයා), රවි (ඉර), උෂාඞ්ගු (පුරාණ ඍෂි-ස්වරූපයක්), විධාතා (ඉරණම නියම කරන්නා), මාන්ධාතෘ (ධර්මිෂ්ඨ රජු ලෙස හඳුනාගත් තැනැත්තා) සහ භූතභාවන (සියලු සත්වයන් පෝෂණය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 76 හි ශිවයන් විභු (සර්වව්‍යාප්ත ස්වාමියා), වර්ණවිභාවී (සෑම වර්ණයක් හා රූපයක් මූර්තිමත් කරන්නා), සර්වකාමගුණවහ (ඉෂ්ට සියලු ගුණ ප්‍රදානය කරන්නා), පද්මනාභ (නාභියෙන් පියුම නැගෙන තැනැත්තා), මහාගර්භ (මහා විශ්වීය ගර්භය ඇත්තා), චන්ද්‍රවක්ත්‍ර (සඳ මුහුණ ඇත්තා), අනිල (සුළඟ) සහ අනල (ගින්න) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 77 හි ශිවයන් බලවාන් (බලවත් හා ශක්තිමත් එක), උපශාන්ත (ගැඹුරින් සන්සුන් එක), පුරාණ (පුරාණ එක), පුණ්‍යචඤ්චුරි (පින්කම්වල වේගයෙන් ගමන් කරන්නා), කුරුකර්තා (කුරුක්ෂේත්‍රයට සම්බන්ධ පූජනීය ක්‍රියාවේ කර්තෘ), කුරුවාසී (කුරුක්ෂේත්‍රයේ වාසය කරන්නා), කුරුභූත (පූජනීය ක්‍රියාවේ ක්ෂේත්‍රය වූවා) සහ ගුණෞෂධ (ගුණයේ සුවදායක ඖෂධය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 78 හි ශිවයන් සර්වාශය (සියලු අභිප්‍රායන් රඳා පවතින තැනැත්තා), දර්භචාරී (පූජනීය කුශ තෘණ අතර සැරිසරන්නා), සර්වේෂාං ප්‍රාණිනාං පතිඃ (සියලු ජීවීන්ගේ ස්වාමියා), දේවදේව (දෙවිවරුන්ගේ දෙවියා), සුඛසක්ත (සුඛය ප්‍රදානය කිරීමට කැප වූවා) සහ සදසත්සර්වරත්නවිත් (ප්‍රකට හා අප්‍රකට සියලු රත්නවල දන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 79 හි ශිවයන් කෛලාසගිරිවාසී (කෛලාස කඳුමුදුනේ වාසය කරන්නා), හිමවද්ගිරිසංශ්‍රය (හිම වැසි හිමාලය මුදුන්වල රැකවරණය ගන්නා), කුලාහාරි (ගංගා ඉවුරු හා මායිම් ගෙන යන්නා), කුලකර්තා (වංශය හා මායිම නිර්මාණය කරන්නා), බහුවිද්‍ය (බහුවිධ දැනුම ඇත්තා) සහ බහුප්‍රද (බහුවිධ දීමනා දෙන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 80 හි ශිවයන් වණිජ (වෙළෙන්දා), වර්ධකී (වඩු හා ගොඩනඟන්නා), වෘක්ෂ (ගස), බකුල (සුවඳ බකුල ගස), චන්දන (චන්දන ගස), ඡද (ආවරණය හා රැකවරණ පත්‍රය), සරග්‍රීව (ශක්තිමත්, තන්තු සහිත ග්‍රීවාව ඇත්තා), මහාජත්‍රු (බලවත් උරහිස් ඇත්තා), අලෝල (නොසැලෙන, ස්ථිර එක) සහ මහෞෂධ (මහා ඖෂධය, උත්තම පිළියම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 81 හි ශිවයන් සිද්ධකාරී (සෑම අරමුණක්ම ඉෂ්ට කරන්නා), සිද්ධාර්ථ (අරමුණ සාර්ථක වූ තැනැත්තා), ඡන්දෝව්‍යාකරණෝත්තර (වේද ඡන්දස් හා ව්‍යාකරණයේ උත්තම ස්වාමියා), සිංහනාද (සිංහයාගේ ගර්ජනාව ඇත්තා), සිංහදංෂ්ට්‍ර (සිංහ මෙන් දත් ඇත්තා), සිංහග (සිංහයා සේ ගමන් කරන්නා) සහ සිංහවාහන (සිංහයා වාහනය වන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 82 හි ශිවයන් ප්‍රභවාත්මා (සියලු බලයේ මූලාශ්‍රය වූ ආත්මය), ජගත්කාලස්ථල (ලෝකයේ කාලයේ පදනම හා ආධාරය), ලෝකහිත (සියලු ලෝකවලට හිත සාධක), තරු (රැකවරණය සපයන ගස), සාරංග (වේගවත්, බහුවර්ණ එක), නවචක්‍රාඞ්ග (ශරීරයේ සියුම් චක්‍ර නවය ලෙස ඔහුගේ අවයව ඇත්තා), කේතුමාලි (ධජයක් දරන්නා) සහ සභාවන (හොඳින් පෝෂණය කරන හා නිර්මාණය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 83 හි ශිවයන් භූතාලය (සියලු සත්වයන්ගේ වාසස්ථානය), භූතපති (සියලු සත්වයන්ගේ ස්වාමියා), අහෝරාත්‍ර (දිවා රාත්‍රිය ම වන්නා) සහ අනින්දිත (නින්දා රහිත එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 84 හි ශිවයන් වහිත සර්වභූතානාං (සියලු සත්වයන් රැගෙන යන්නා), නිලය (සියලුන්ගේ විවේක ස්ථානය), විභු (සර්වව්‍යාප්ත ස්වාමියා), භව (පැවැත්මම), අමෝඝ (කිසිදා අසාර්ථක නොවන එක), සංයත (ස්වයං-සංයමයෙන් යුත් එක), අශ්ව (සර්වව්‍යාප්තයා), භෝජන (පෝෂණයම) සහ ප්‍රාණධාරණ (ජීවිත හුස්ම රඳවන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 85 හි ශිවයන් හිරණ්‍යබාහු (රන් බාහු ඇත්තා), ගුහාපාල ප්‍රවේශිනාං (ඇතුළු වන අයට ගුහාවේ රැකවරණය කරන්නා), ප්‍රකෘෂ්ටාරි (අයහපතට ප්‍රධාන සතුරා), මහාහර්ෂ (මහත් ප්‍රීතිය ඇත්තා), ජිතකාම (ආශාව ජය ගත් තැනැත්තා) සහ ජිතේන්ද්‍රිය (ඉන්ද්‍රියයන් ජය ගත් තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 86 හි ශිවයන් ගාන්ධාර (ගාන්ධාර සංගීත ස්වරයේ ස්වාමියා), සුවාස (ආනන්දදායී සුවඳ ඇත්තා), තපස්සක්ත (තපසට කැප වූවා), රති (ප්‍රීතියම), නර (ආදිම මිනිසා), මහාගීත (මහා ගීතය ඇත්තා), මහානෘත්‍ය (මහා නර්තනය ඇත්තා) සහ අප්සරොගණසේවිත (දිව්‍ය නර්තකීන්ගේ රැළවලින් සේවය ලබන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 87 හි ශිවයන් මහාකේතු (මහා ධජය ඇත්තා), මහාධාතු (මහා ආදිම මූලද්‍රව්‍යය), නෛකසානුචර (කඳු මුදුන් මත බොහෝ අනුගාමිකයන් සමඟ සිටින්නා), චල (චලනය වන එක), අවෙදනීය (සාක්ෂාත්කාරය මගින් ප්‍රකට වන්නා), ආදේශ (දිව්‍ය නියෝගය) සහ සර්වගන්ධසුඛාවහ (සෑම සුවඳකින්ම සුඛය ගෙන එන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 88 හි ශිවයන් තොරණ (තොරණ දොරටුව), තරණ (ගංගා තරණය කරවන මුදවන්නා), වාත (සුළඟ), පරිධි (වට කරන දිගන්තය), පතිඛේචර (අහසේ සැරිසරන ස්වාමියා), සංයෝග (එකතුවම), වර්ධන (වර්ධනය කරන්නා), වෘද්ධ (පුරාතන හා ගෞරවනීය එක), අතිවෘද්ධ (ඉතා පුරාතන එක) සහ ගුණාධික (සෑම ගුණයකින්ම උත්කෘෂ්ට වන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 89 හි ශිවයන් නිත්‍ය (සදාකාලික), ආත්මසහාය (තම ආත්මයම සහචරයා ලෙස ඇති ස්වයං-පෝෂිත එක), දේවාසුරපති (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ ස්වාමියා), පති (ස්වාමියා), යුක්ත (විනයෙන් යුත් එක), යුක්තබාහු (නිසි ක්‍රියාව සඳහා සැමවිට සූදානම් බාහු ඇත්තා), දේව (දීප්තිමත් දෙවියා) සහ දිව්‍යසුපර්වණ (ස්වර්ගයේ වාසය කරන සුන්දර රූපය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 90 හි ශිවයන් ආෂාඪ (ස්ථිර හා නොනැමෙන එක), සුෂන්ධ (නොකුණු වූ උතුම් බලය ඇත්තා), ධ්‍රැව (ස්ථිර හා නොසැලෙන එක), හරිණ (වේගවත්, මුවෙකු වැනි එක), හර (ඉවත් කරන්නා), වපුරවර්තමානේභ්‍යඃ (ඉපදීම ගැටුණු ජීවීන් වෙනුවෙන් ශරීරය ගන්නා තැනැත්තා), වසුශ්‍රේෂ්ඨ (වසුන් අතර උත්තමයා) සහ මහාපථ (මුක්තියට යන මහා මාර්ගය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 91 හි ශිවයන් ශිරොහරි (බ්‍රහ්මයාගේ පස්වන හිස ඉවත් කළ තැනැත්තා), විමර්ශ (ගැඹුරු ස්වයං-විමර්ශනය හා විවේචනය), සර්වලක්ෂණලක්ෂිත (සියලු සුභ ලක්ෂණවලින් ලකුණු කරනු ලැබූ), අක්ෂ (නොසැලෙන අක්ෂය), රථයෝගී (රථයේ යෝගාචාර්යයා), සර්වයෝගී (සියලු යෝග ක්‍රම දන්නා) සහ මහාබල (මහත් බලය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 92 හි ශිවයන් සමාම්නාය (ශාස්ත්‍රයන් මගින් පරම්පරා හරහා ලැබුණු සම්ප්‍රදායම), අසමාම්නාය (ශාස්ත්‍රීය සම්ප්‍රදායටත් ඔබ්බෙන් ගිය තැනැත්තා), තීර්ථදේව (පූජනීය තීර්ථස්ථානවල දෙවියා), මහාරථ (මහා යෝධයා), නිර්ජීව (සාමාන්‍ය ජීවිතයෙන් ඔබ්බෙන් ගිය තැනැත්තා), ජීවන (ජීවිතය ප්‍රදානය කරන්නා), මන්ත්‍ර (පූජනීය වචනය), ශුභාක්ෂ (සුභ නෙත් ඇත්තා) සහ බහුකර්කශ (මායාව හා පාපය කෙරෙහි අතිශය දැඩි එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 93 හි ශිවයන් රත්නප්‍රභූත (රත්නවලින් පිරුණු), රත්නාඞ්ග (රත්නවලින් සැරසුණු ශරීරය ඇත්තා), මහාර්ණවනිපානවිත් (මහා සාගරයේ ගැඹුරු සැඟවුණු තැන දන්නා), මූල (ආදිම මූලය), විශාල (විශාල එක), අමෘත (අමරණීය අමෘතය), ව්‍යක්තාව්‍යක්ත (ප්‍රකට හා අප්‍රකට යන දෙකම වන්නා) සහ තපෝනිධි (තපසේ නිධානය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 94 හි ශිවයන් ආරොහණ (නැගීම ඇති කරන ආරෝහණය), අධිරෝහ (ආරෝහණය කර ඉක්මවා යන්නා), ශිලාධාරී (ධර්මයේ රැකවරණය දරන්නා), මහායශස් (මහත් කීර්තිය ඇත්තා), සේනාකල්ප (සේනාවේ අණ දෙන්නා මෙන්), මහාකල්ප (මහා විශ්ව යුගයේ තැනැත්තා), යෝග (එකත්වයම), යුගකර (යුග නිර්මාණය කරන්නා) සහ හරි (පව් ඉවත් කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 95 හි ශිවයන් යුගරූප (යුගයම රූපය වන්නා), මහාරූප (විශාල රූප ඇත්තා), මහානාගහන (මහා සර්පයා මරා දැමූ තැනැත්තා), වධ (මාරාන්තික පහරක් දෙන්නා), න්‍යායනිර්වාපණ (යුක්තිය හා නිසි පිළිවෙල ප්‍රදානය කරන්නා), පද (පදනම), පණ්ඩිත (ප්‍රාඥයා) සහ අචලෝපම (නොසැලෙන කන්දට උපමා කළ හැකි තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 96 හි ශිවයන් බහුමාල (බොහෝ මල්මාලා ඇඳි), මහාමාල (මහත් මල්මාලාව ඇත්තා), ශශී (චන්ද්‍රයා), හරසුලෝචන (ලස්සන නෙත් ඇති හර), විස්තර (විශාල විහිදීම), ලවණ (ලුණු සහිත සාගරය; කරුණාවන්ත හා මනඃරම්‍ය), කූප (ගැඹුරු ළිඳ, සියල්ලේම මූලාශ්‍රය), ත්‍රියුග (යුග තුනම ව්‍යාප්ත වන්නා) සහ සඵලෝදය (ඔහුගේ නැගීම ඵල ගෙන එන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 97 හි ශිවයන් ත්‍රිලෝචන (තුන් ඇස් ඇත්තා), විශන්නාඞ්ග (ගම්භීර භාවනාත්මක සන්සුන්කමින් යුත් තැනැත්තා), මණිවිද්ධ (මැණික්වලින් සැරසුණු), ජටාධර (ජටා දරන්නා), බින්දු (නිර්මාණයේ ආදිම ලක්ෂ්‍යය), විසර්ග (නිර්මාණ විමෝචනයේ ක්‍රියාව), සුමුඛ (සුන්දර මුහුණ ඇත්තා), ශර (ඊතලය), සර්වායුධ (සියලු ආයුධ දරන්නා) සහ සහ (ශක්තිමත් එක, විඳදරාගන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 98 හි ශිවයන් නිවේදන (සියලු පූජා ඉදිරිපත් කරනු ලබන්නා), සුඛජාත (සුඛය ගෙන දෙන්නා), සුගන්ධර (සුන්දර සුවඳ ඇත්තා), මහාධනු (මහා දුනු ධාරකයා), ගන්ධපාලී (සුවඳට රැකවරණය දෙන්නා), භගවාන් (ආශීර්වාද ලත් ස්වාමියා) සහ උත්තානඃ සර්වකර්මණාං (සියලු ක්‍රියාවල පිටුපස ඇති නැගී එන ප්‍රේරණය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 99 හි ශිවයන් මන්ථන (විශ්ව සාගර මන්ථනයේ මන්ථකරුවා), බහුල (බහුල එක), වායු (සුළඟ), සකල (සෑම කොටසක්ම වැළඳගන්නා), සර්වලෝචන (සියල්ල දකින නෙත් ඇත්තා), තල (පදනම), තාල (රිද්මය රඳවන්නා), කරස්ථලී (අතේ තාලම් දරන්නා), ඌර්ධ්වසංහනන (ඉහළට ඇති, ස්ථිරව බැඳුණු ශරීර රාමුවක් ඇත්තා) සහ මහාන් (මහත් එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 100 හි ශිවයන් හර්‍යක්ෂ (දුඹුරු නෙත් ඇත්තා, සිංහ නෙත් ඇත්තා), කකුභ (සෑම දිශාවක්ම ව්‍යාප්ත වන්නා), වජ්‍ර (වජ්‍රායුධය), ශතජිහ්ව (සියගණන් දිව ඇත්තා), සහස්‍රපාත් (දහස් පාද ඇත්තා), සහස්‍රමූර්ධ (දහස් හිස් ඇත්තා), දේවේන්ද්‍ර (දෙවිවරුන්ගේ අධිපති), සර්වදේවමය (සියලු දෙවිවරුන්ගෙන් සමන්විත වන්නා) සහ ගුරු (ගුරුවරයා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 101 හි ශිවයන් බ්‍රහ්මදණ්ඩවිනිර්මාතෘ (බ්‍රහ්ම දණ්ඩය, පූජනීය විනය දණ්ඩය නිර්මාණය කරන්නා), ශතඝ්නි-පාශ-ශක්තිමත් (ගදාව, පාශය හා හෙල්ලම දරන බලවත් තැනැත්තා), පද්මගර්භ (පියුම් ගර්භය ඇත්තා), මහාගර්භ (මහා විශ්වීය ගර්භය ඇත්තා), බ්‍රහ්මගර්භ (බ්‍රහ්මයා ම ගර්භයක් සේ රඳවා ගන්නා තැනැත්තා) සහ ජලෝද්භව (ආදිම ජලයෙන් උපන් තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 102 හි ශිවයන් ගභස්ති (ආලෝක කිරණ), බ්‍රහ්මකෘත් (බ්‍රහ්මයා නිර්මාණය කරන්නා), බ්‍රහ්මි (බ්‍රහ්මන් ස්වරූපය මූර්තිමත් කරන්නා), බ්‍රහ්මවිත් (බ්‍රහ්මන් දන්නා), බ්‍රාහ්මණ (පූජනීය දැනුම දන්නා), ගති (අවසාන ඉලක්කය), අනන්තරූප (අනන්ත රූප ඇත්තා), නෛකාත්මා (බහු ආත්ම ඇත්තා), තිග්මතේජ (තියුණු, විනිවිද යන දීප්තිය ඇත්තා) සහ ස්වයම්භූ (ස්වයං-පවතින තැනැත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 103 හි ශිවයන් ඌර්ධ්වගාත්මා (ආත්මය සැමවිට ඉහළට ගමන් කරන්නා), පශුපති (සියලු සත්වයන්ගේ ස්වාමියා), වතරම්භ (සුළඟ මෙන් වේගවත්), මනෝජව (සිත මෙන් වේගවත්), චන්දනී (චන්දන ලේපනයෙන් අභිෂේක කරනු ලබන්නා), පද්මනාලාග්‍ර (පියුම් දඬුවේ කෙළවර සිටින්නා), සුරභ්‍යුත්තරණ (මිහිරි කරුණාවෙන් රැකවරණය කරන්නා) සහ නර (ආදිම මිනිසා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 104 හි ශිවයන් කර්ණිකාරමහාස්‍රග්වි (කර්ණිකාර මල්වලින් හැදූ මහා මාලාව ඇත්තා), නීලමෞලි (නිල් ඔටුන්න ඇත්තා), පිනාකධෘත් (පිනාක දුනු දරන්නා), උමාපති (උමා දේවියගේ ස්වාමියා හා සැමියා), උමාකාන්ත (උමාගේ ප්‍රේමවන්තයා), ජාහ්නවීධෘත් (ගංගා දේවිය හිසේ දරන්නා) සහ උමාධව (උමාගේ සැමියා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 105 හි ශිවයන් වර (උත්තමයා), වරාහ (ශූකර රූපය ගන්නා), වරද (වර ප්‍රදානය කරන්නා), වරේණ්‍ය (ආශා කළ හැකි උත්තම එක), සුමහාස්වන (බලවත්, රාවය නගින හඬ ඇත්තා), මහාප්‍රසාද (මහත් අනුග්‍රහය ඇත්තා), දමන (දමනය කරන්නා), ශත්‍රුහ (සතුරන් විනාශ කරන්නා) සහ ශ්වේතපිඞ්ගල (ලා සුදු-දුඹුරු වර්ණ ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 106 හි ශිවයන් පීතාත්මා (රන් වර්ණ, දීප්තිමත් ආත්මය ඇත්තා), පරමාත්මා (සර්වෝත්තම ආත්මය), ප්‍රයතාත්මා (විනයෙන් යුත් ආත්මය ඇත්තා), ප්‍රධානධෘත් (ආදිම ද්‍රව්‍යය දරන්නා), සර්වපාර්ශ්වමුඛ (සෑම පැත්තකටම මුහුණ ඇති), ත්‍ර්‍යක්ෂ (තුන් ඇස් ඇත්තා), ධර්මසාධාරණ (සියලු ධාර්මික කර්තව්‍යයන්ට පොදු ආධාරකයා) සහ වර (උත්තමයා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 107 හි ශිවයන් ව්‍යාස (මහා විවරණකරු), සර්ග (නිර්මාණයම), සුසංක්ෂේප (සියලු අර්ථයේ පරිපූර්ණ සංක්ෂේපය), විස්තර (සම්පූර්ණ විස්තරය), පර්යාය (නැවත එන චක්‍රය), නර (ආදිම මිනිසා), ඍතු (සෘතුව), සංවත්සර (වර්ෂය), මාස (මාසය), පක්ෂ (චන්ද්‍ර පක්ෂය) සහ සංඛ්‍යාසමාපන (සියලු ගණන් කිරීම් සම්පූර්ණ කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 108 හි ශිවයන් කාල (කාලයේ කුඩාම ඒකකය), කාෂ්ඨ (විශාල කාල මිනුමක්), ලව (ක්ෂණික මොහොත), මාත්‍රා (කාලය හා ශබ්දයේ මූලික මිනුම), මුහූර්ත (මංගල මොහොත), අහ (දිවාව), ක්ෂප (රාත්‍රිය), ක්ෂණ (ගත වන ක්ෂණය), විශ්වක්ෂේත්‍ර (සමස්ත විශ්වයේ ක්ෂේත්‍රය), ප්‍රජාබීජ (සියලු පරම්පරාවේ බීජය), ලිංග (නිර්මාණයේ සියුම් ජනන ලාංඡනය), ආද්‍ය (ආදිමයා) සහ නිර්ගම (සියල්ල ඉපදෙන ලක්ෂ්‍යය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 109 හි ශිවයන් සද්-අසද්-ව්‍යක්ත-අව්‍යක්ත (ඇති හා නැති, ප්‍රකට හා අප්‍රකට යන දෙකම වන්නා), පිතා (පියා), මාතා (මව), පිතාමහ (සීයා), ස්වර්ගද්වාර (ස්වර්ගයට ඇති දොරටුව), ප්‍රජාද්වාර (පරම්පරාවට ඇති දොරටුව), මෝක්ෂද්වාර (මුක්තියට ඇති දොරටුව) සහ ත්‍රිවිෂ්ටප (ස්වර්ගයම) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 110 හි ශිවයන් නිර්වාණ (මුක්තියම), හ්ලාදන (ප්‍රීතිය හා සුව දෙන්නා), බ්‍රහ්මලෝක (බ්‍රහ්මයාගේ ලෝකය), පරගති (උත්තම ඉලක්කය), දේවාසුරවිනිර්මාතෘ (දෙවිවරුන් හා අසුරයන් දෙදෙනාම නිර්මාණය කරන්නා) සහ දේවාසුරපරායණ (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ අවසාන රැකවරණය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 111 හි ශිවයන් දේවාසුරගුරු (දෙවිවරුන් හා අසුරයන් දෙදෙනාගේම ගුරුවරයා), දේව (දීප්තිමත් දෙවියා), දේවාසුරනමස්කෘත (දෙවිවරුන් හා අසුරයන් විසින් වඳින ලද්දා), දේවාසුරමහාමාත්‍ර (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ මහා උපදේශකයා) සහ දේවාසුරගණාශ්‍රය (දෙවි-අසුර පිරිස්වල රැකවරණය) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 112 හි ශිවයන් දේවාසුරගණාධ්‍යක්ෂ (දෙවි-අසුර පිරිස් අධීක්ෂණය කරන්නා), දේවාසුරගණාග්‍රණී (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ ප්‍රධාන නායකයා), දේවාතිදේව (දෙවිවරුන්ටත් ඔබ්බෙන් වූ දෙවියා), දේවර්ෂි (දිව්‍ය ඍෂිවරයා) සහ දේවාසුරවරප්‍රද (දෙවිවරුන්ට හා අසුරයන්ට එක සමානව වර ප්‍රදානය කරන්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 113 හි ශිවයන් දේවාසුරේශ්වර (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ ස්වාමියා), විශ්ව (විශ්වයම), දේවාසුරමහේශ්වර (දෙවිවරුන් හා අසුරයන්ගේ මහා ස්වාමියා), සර්වදේවමය (සියලු දෙවිවරුන්ගෙන් සමන්විත වන්නා), අචින්ත්‍ය (සිතාගත නොහැකි එක), දේවතාත්මා (දිව්‍යත්වයේ සාරය වූ ආත්මය ඇත්තා) සහ ආත්මසම්භව (ස්වයං-උත්පන්න එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 114 හි ශිවයන් ඉද්‍ය (ප්‍රශංසාවට සුදුසු එක), හස්තීශ්වර (ඇතුන්ගේ ස්වාමියා), ව්‍යාඝ්‍ර (ව්‍යාඝ්‍රයා), දේවසිංහ (දෙවිවරුන් අතර සිංහයා) සහ නරර්ෂභ (මිනිසුන් අතර උත්තමයා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 115 හි ශිවයන් විබුධ (පූර්ණ අවදියෙන් සිටින ප්‍රාඥයා), අග්‍රවර (සියල්ලටත් වඩා උත්තම හා උසස් එක), සූක්ෂ්ම (සියුම් එක), සර්වදේව (සියලු දෙවිවරුන්ම වන්නා), තපෝමය (තපසේ සාරය වන්නා), සුයුක්ත (පරිපූර්ණ ලෙස විනයගත්), ශෝභන (දීප්තිමත් එක), වජ්‍රී (වජ්‍රායුධය දරන්නා), ප්‍රසානං ප්‍රභව (සියලු ආයුධවල මූලාශ්‍රය) සහ අව්‍යය (නොනසින්නා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 116 හි ශිවයන් ගුහ (හදවතේ ගුහාවේ සැඟවුණු), කාන්ත (දීප්තිමත් ප්‍රියතමයා), නිජ (තමාගේම සැබෑ ස්වයං), සර්ග (නිර්මාණය), පවිත්‍ර (පිරිසිදු එක), සර්වපවන (සියල්ලේම පවිත්‍ර කරන්නා), ශෘංගී (ශෘඟයක් හෝ කඳු මුදුනක් දරන්නා), ශෘංගප්‍රිය (කඳු මුදුන් ප්‍රිය කරන්නා), බභ්‍රු (රතු-දුඹුරු වර්ණ ඇත්තා), රාජරාජ (රජුන්ගේ රජු) සහ නිරාමය (සියලු රෝගවලින් නිදහස් එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 117 හි ශිවයන් අභිරාම (අතිශයින් ප්‍රීතිමත් කරන්නා), සුරගණ (දෙවිවරුන්ගේ පිරිස), විරාම (සියලු වෑයමේ අවසන් නැවතීම), සර්වසාධන (සියල්ල ඉෂ්ට කරන මාර්ගය), ලලාටාක්ෂ (නළලේ ඇසක් දරන්නා), විශ්වදේව (විශ්වයේ දෙවියා), හරිණ (මුවෙකු මෙන් වේගවත් එක) සහ බ්‍රහ්මවර්චස (පූජනීය බ්‍රහ්මයේ දීප්තිය ඇත්තා) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 118 හි ශිවයන් ස්ථාවරාණාං පතිඃ (නොසැලෙන සියලු දේවල ස්වාමියා), නියමේන්ද්‍රියවර්ධන (ඉන්ද්‍රියයන් මත සංයමය වර්ධනය කරන්නා), සිද්ධාර්ථ (අරමුණ ඉෂ්ට වූ තැනැත්තා), සිද්ධභූතාර්ථ (සියලු සත්වයන්ගේ සත්‍යය දැනටමත් ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ තැනැත්තා), අචින්ත්‍ය (සිතාගත නොහැකි එක), සත්‍යව්‍රත (සත්‍යයම ව්‍රතය වූ තැනැත්තා) සහ ශුචි (පිරිසිදු එක) ලෙස නම් කරයි.

ශ්ලෝක 119 හි ශිවයන් ව්‍රතාධිප (සියලු පූජනීය ව්‍රත්වල ස්වාමියා), පරං බ්‍රහ්ම (සර්වෝත්තම පරම සත්‍යය), භක්තානාං පරමා ගතිඃ (භක්තයන්ගේ අවසාන රැකවරණය), විමුක්ත (මුක්ත කරන ලද එක), මුක්තතේජාඃ (ඔහුගේ දීප්තියම මුක්ත හා නිදහස් වූවා), ශ්‍රීමාන් (තේජාන්විත එක), ශ්‍රීවර්ධන (සමෘද්ධිය වර්ධනය කරන්නා) සහ ජගත් (විශ්වයම; ශිවයන්ගේ දහස් නාම අවසන් වන්නේ මෙයින්ය) ලෙස නම් කරයි.