செய்யுள்கள்
தனக்குரியதாய் இல்லாதவற்றில் தன்னை ஈடுபடுத்திக்கொண்டு, முறையான நிரூபணத்தில் தன்னை ஈடுபடுத்தாமல், தனக்குரிய நன்மையை விட்டுச் சுகமாய் நிலையாய் கூடிய சிறிய விஷயங்களை பற்றிக்கொண்டு, முறையான வாழ்க்கையில் ஈடுபட்டுள்ள மனிதரைக் கண்டு பின்னரே வேண்டிக்கொள்ளும் அளவுக்கு ஆவர்.
பாடல் 1
தனக்குரிய உற்றாரோடு பைரவில் ஈடுபடாதீர், தனக்குரியதற்கு முறையாய் உற்றாரோடு ஈடுபடாதீர். தனக்குரிய உற்றாரை சந்திக்க இல்லாமல் இருப்பது வேதனை, தனக்குரியதற்கு முறையாய் உற்றாரைச் சந்திப்பதும் வேதனை ஆகும்.
பாடல் 2
இதனால், வேறு எதையும் தனக்குரிய வஸ்துவாய் ஆக்கிக்கொள்ளாதீர், ஏனெனில் தனக்குரிய உற்றாரிலிருந்து விலகிப்போதல் தீமையாகும். தனக்குரியவற்றினும் தனக்குரியதற்கு முறையாய் உயர்ந்த வற்றின் அணையாக இல்லாமல் இருப்பவர்களுக்கு எவ்வித சிக்கையுமில்லை.
பாடல் 3
தனக்குரிய பொருளிலிருந்து சோகம் உண்டாகிறது. தனக்குரிய பொருளிலிருந்து பயம் உண்டாகிறது. தனக்குரிய பொருளிலிருந்து விடுபட்டவருக்கு சோகம் இல்லை. அவருக்குப் பயம் எங்கிருந்து வரும்?
பாடல் 4
பாசத்திலிருந்து சோகம் உண்டாகிறது. பாசத்திலிருந்து பயம் உண்டாகிறது. பாசத்திலிருந்து விடுபட்டவருக்கு சோகம் இல்லை. அவருக்குப் பயம் எங்கிருந்து வரும்?
பாடல் 5
உணர்வு இன்பத்திலிருந்து சோகம் உண்டாகிறது. உணர்வு இன்பத்திலிருந்து பயம் உண்டாகிறது. உணர்வு இன்பத்திலிருந்து விடுபட்டவருக்கு சோகம் இல்லை. அவருக்குப் பயம் எங்கிருந்து வரும்?
பாடல் 6
ஆசையிலிருந்து சோகம் உண்டாகிறது. ஆசையிலிருந்து பயம் உண்டாகிறது. ஆசையிலிருந்து விடுபட்டவருக்கு சோகம் இல்லை. அவருக்குப் பயம் எங்கிருந்து வரும்?
பாடல் 7
தாகத்திலிருந்து சோகம் உண்டாகிறது. தாகத்திலிருந்து பயம் உண்டாகிறது. தாகத்திலிருந்து விடுபட்டவருக்கு சோகம் இல்லை. அவருக்குப் பயம் எங்கிருந்து வரும்?
பாடல் 8
நல்ல நடத்தை மற்றும் தெளிவான புரிதல் மூலம் முழுமையான மனிதர், தம்ம மூலம் நிலைசெய்யப்பட்ட, உண்மையை அறிந்த, தனது கடமையை செய்கிறவர் - உலகம் முழுவதும் அவரை அன்புக்கு உரியவராய் கருதுகிறது.
பாடல் 9
யாருக்கு சொல்லலிய உயர் நிலைக்கான ஆவல் எழுந்திருக்கிறது, யாருடைய சிந்தனை அது மூலம் முழுமையாக நிரம்பிக்கொள்ளப்பட்டிருக்கிறது, மற்றும் யாருடைய இதயம் உணர்வு ஆசைகளிலிருந்து விடுதலை பெற்றிருக்கிறது - அவர் மேல்நோக்கி பாயும் என கவுரவப்படுவர்.
பாடல் 10
தொலைவிலிருந்து நீண்டகாலம் திரும்பாமல் செல்லுபவர் கண்டம் சுகமாய் வந்துசேருவர் நேரம், அவர் உற்றாரும் நண்பர்களும் நல்லார்களும் வெகுவாய் மகிழ்ந்து வரவேற்குவார்கள்.
பாடல் 11
அவ்வாறே, நல்ல செயலைச் செய்தவர் இவ் உலகத்திலிருந்து பிறருலகுக்குச் செல்லுவர் நேரம், அவர் செய்த நல்ல செயல்கள் அவரை வரவேற்குவார்கள், உற்றார் சிநேகிதர்களை வரவேற்கிறபொழுது அன்பர்களாய் இருக்கிறபோல்.
பாடல் 12
பின்னணி
இந்த அத்தியாயம் பாலி தம்மபதத்தின் (குத்தக நிகாயம், பாலி நெறிநூல்தொகுப்பு) பிய வக்கம், செய்யுள்கள் 209–220 ஆகும். சாவத்தி, இராஜகஹம், கபிலவத்து ஆகிய இடங்களில் அருளப்பட்ட இவ்வத்தியாயம், பிரிவுத்துயராலும் மிகையான பற்றினாலும் ஏற்பட்ட ஆழ்ந்த மனிதத் துயரங்களுக்கு விடையளிக்கிறது. ஒரே மகனை இழந்து துயரத்தில் ஆழ்ந்த பெற்றோர்கள், தன் அன்புக்குரிய பேத்தியை இழந்து வருந்திய விசாகை, இறந்த தன் குழந்தையின் அருகில் அழுதுகொண்டிருந்த இல்லறத்தார் — ஞானமற்ற அன்பு துயருக்குத் திறந்த வாயில் என்று புத்தர் அவருக்குப் போதிக்கும் வரை — ஆகியோரை அட்டகதை உரை உருக்கமாக விவரிக்கிறது. செய்யுள்கள் 219–220, வள்ளன்மை மிக்க இல்லறத்தார் நந்தியர் விண்ணுலகில் மகிழ்ச்சியுடன் சென்றடைந்ததைக் கொண்டாடின.
இந்த பாடல் பற்றி
இயற்றியவர்: Gautama Buddha · Founder of Buddhism · c. 5th–6th century BCE, Northern India/Nepal
Born Siddhartha Gautama in Lumbini, he attained enlightenment and spent the rest of his life teaching the Dhamma across northern India. His discourses (Suttas), preserved orally for generations before being written down in the Pali Canon, form the doctrinal foundation of Buddhism.
உங்களுக்குத் தெரியுமா?
ஆசக்தி ஐந்து (பாடல்கள் 212-216)
சோகமும் பயமும் ஐந்து உணர்வுகளிலிருந்து எழுகின்றன: பிரியமாயுள்ளவற்றிலிருந்து (பிய), பாசத்திலிருந்து (பேம), உணர்வு இன்பத்திலிருந்து (ரதி), ஆசை (கம), தாகம் (தண்ஹா). இவற்றிலிருந்து உங்களை விடுவித்துக்கொள்ளுங்கள், சோகமும் பயமும் போய்விடும்.
பிரியமுமாய் அபிரியமுமாய் இல்லாதவர் (பாடல்கள் 210-211)
பிரியமாயுள்ளவற்றிலோ அபிரியமாயுள்ளவற்றிலோ அணைக்கப்படாதீர். பிரியமாயுள்ளவற்றைச் சந்திக்க இல்லாமல் இருப்பது வேதனை, அபிரியமாயுள்ளவற்றைச் சந்திப்பது கொடுமை. இரண்டையும் மீறுபவர் எவ்வித பந்தமுமின்றி இருக்கிறார்.
உலகுக்குப் பிரியமாயுள்ளவர் (பாடல் 217)
நெறி மற்றும் நேர்கண்ணால் சிறந்தவர், உண்மையில் உறுதிசாலியாயுள்ளவர், தனது ஆத்ம வேலையை முழுதாய் செய்யுவர் - அவர் கண்ணுலக முழுவதாக அன்புக்கு உரியவராய் எண்ணப்படுவர்.
மேலே பாயுளவர் (பாடல் 218)
சொல்லலியாத உயர் நிலை (நிப்பான்), சிந்தனை அதனால் நிரம்பிய, உணர்வுவாஞ்சை விலகிய - 'மேலே பாயுளவர்' என கவுரவப்படுவர்.
புண்ணியத்தினால் உள்ளுணர்வு (பாடல்கள் 219-220)
தூரதேசத்திலிருந்து சுகமாய் திரும்பிய அன்புடையவரை உற்றார் வெகுவாய் வரவேற்கிறபொழுது, அவ்வாறே நல்ல செயல் செய்தவர் இந்த உலகை விட்டு பிறருலகுக்குச் செல்லுமாறு, அவர் செய்த நல்ல செயல்கள் அன்பர்கள் முறையில் அவரை வரவேற்கும்.
தலைப்பு வாரியாக உலாவு
Buddha
பௌத்தம் இலிருந்து மேலும்
அனைத்தையும் காண்கதொடர்புடைய போதனைகள்
ஒரே போதனை, மரபுகள் முழுவதும் எதிரொலிக்கிறது
