சஹஸ்ஸ வர்க்கம்

பொருளற்ற ஆயிரம் சொற்களை விட ஒரு உபயோகமான சொல், இதைக் கேட்ட பிறகு ஒருவன் சமாதி அடைகிறான்.

பொருளற்ற வரிகளால் கூடிய ஆயிரம் பாடல்களை விட, ஒரு பாடல் வரி, இதைக் கேட்ட பிறகு ஒருவன் சமாதி அடைகிறான் என்பது மிகவும் சிறந்தது.

பொருளற்ற சொற்களால் கூடிய நூறு பாடல்களை உரைக்கவேண்டியிருந்தாலும், தம்மத்தின் ஒரு சொல், இதைக் கேட்ட பிறகு ஒருவன் சமாதி அடைகிறான் என்பது இதை விட சிறந்தது.

ஒருவன் போரில் ஆயிரம் முறை ஆயிரம் மனிதர்களை வெற்றிகொண்டாலும், தன்னை மட்டுமே வெற்றிகொள்பவன் உண்மையில் அனைத்து வெற்றியாளர்களிலும் மிக பெரியவன்.

மற்ற அனைத்து மக்களை வெற்றிகொள்வதை விட, தன்னைத்தாம் வெற்றிகொள்வது உண்மையில் சிறந்தது. தன்னைத் தாமே வளர்த்துக்கொண்ட ஒருவன், சிரம் தொடங்கி கொண்டே இருக்கிற பொழுது,

தேவரோ, கந்தர்ப்பமோ, மார, பிரம்ம என்றாலும் சேர்ந்து கொண்டு அத்தகையான தன்னைத்தாம் வளர்த்துக்கொண்ட ஆள் விட்ட வெற்றியை பராஜயமாக மாற்ற முடியாது.

ஒருவன் மாதாந்திரம் ஆயிரம் நாணயத்தைக் கொண்டு நூறு வருடம் பலிதர்ப்பணம் செய்தாலும், தன்னைத்தாம் வளர்த்துக்கொண்ட ஞான குரு ஒருவருக்கு ஒரு நொடிக்கு மதிப்பாக வணங்கினால், அந்த ஒரு மதிப்பும் நூறு வருடம் பலிதர்ப்பணத்தையும் விட மிகச் சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் வனத்தில் பலிதர்ப்பண நெருப்பை வளர்த்துக் கொண்டிருந்தாலும், தன்னைத்தாம் வளர்த்துக்கொண்ட ஞான குரு ஒருவருக்கு ஒரு நொடிக்கு மதிப்பாக வணங்கினால், அந்த ஒரு மதிப்பு நூறு வருடம் பலிதர்ப்பண நெருப்பை வளர்ப்பதைக் விட மிகவும் சிறந்தது.

ஒருவன் உலகத்தில் ஒரு வருடம் முழுவதும் புண்ணியத்தை தேடிக் கொண்டு பலிதர்ப்பணம் அல்லது நிவேதனம் செய்தாலும், அவை எல்லாம் நேர்வழியாய் நடப்பவருக்கு வணங்குவதின் கண்ணில் நான்கில் ஒரு பாகம்கூட இல்லை.

மதிப்புள்ள இயல்பு கொண்ட ஒருவன், வயதானவர் மற்றும் ஞானிகளை தொடர்ந்து மதிப்பாக வணங்கினால், நான்கு நன்மைகள் வளர்ந்து கொண்டே இருக்கும்: ஆயுள், அழகு, சந்தோஷம் மற்றும் பலம்.

ஒருவன் நூறு வருடம் நேர்மையற்ற மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற நிலையில் வாழ்ந்தாலும், நல்நடத்தை மற்றும் தியான மூலம் வாழ்ந்த ஒரு நாளே சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் ஞான மற்றும் கட்டுப்பாடற்ற நிலையில் வாழ்ந்தாலும், ஞான மற்றும் தியான மூலம் வாழ்ந்த ஒரு நாளே சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் சோம்பல் மற்றும் பலமின்மையான நிலையில் வாழ்ந்தாலும், பலம் மூலம் விறுவிறுப்பான வாழ்க்கைக்கான முயற்சி மூலம் வாழ்ந்த ஒரு நாளே சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் பொருள்களின் எழுச்சி மற்றும் மறைவை பார்க்காத நிலையில் வாழ்ந்தாலும், அவற்றின் எழுச்சி மற்றும் மறைவை தெளிவாகக் கண்ட ஒரு நாளே சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் மரணற்ற நிலை (நிப்பான)ஐ பார்க்காத நிலையில் வாழ்ந்தாலும், மரணற்ற நிலையைக் கண்ட ஒரு நாளே சிறந்தது.

ஒருவன் நூறு வருடம் உயர்ந்த சத்திய (நவநிதபெழுமிய தம்ம)ஐ பார்க்காத நிலையில் வாழ்ந்தாலும், உயர்ந்த சத்தியைக் கண்ட ஒரு நாளே சிறந்தது.